Hij bleef maar aan mijn jas trekken. ‘Wat betekent: de klok wel horen luiden maar niet weten waar de klepel hangt? Of: de hond in de pot vinden?’ Zo ratelde deze ijverige nieuwkomer door. Ik wist bij God niet waar hij deze gezegden vandaan haalde.
De nieuwkomer-asielzoeker heeft zich voorgenomen de taal snel te leren en een plek in de maatschappij te vinden. De nieuwkomer-arbeidsmigrant uit Oost-Europa hoeft dat niet. Die heeft het te druk met klusopdrachten door het hele land. In grote getale tref je ze in de witte bestelbusjes op parkeerplaatsen langs snelwegen. De expat-nieuwkomer kan Engels en is een hoogopgeleide techneut. Die voelt zich te goed om Nederlands te leren. En dat vindt Den Haag ook.
Al in het azc gaat de asielzoeker naar de bibliotheek om de taal te leren. Later kan hij zich inschrijven voor een officiële cursus. Op volwassen leeftijd een nieuwe taal leren is een heidens karwei. Maar de asielzoeker heeft te veel ellende achter zich gelaten om dit te moeilijk te vinden.
Op volwassen leeftijd een nieuwe taal leren is een heidens karwei
Met alleen grammatica leren en woordjes stampen kom je er niet. Je moet de uitspraak leren. Die is in het Nederlands vaak verre van hoe het opgeschreven staat. Hiervoor heeft de hardwerkende Nederlander een nieuw fenomeen in het leven geroepen: de taalcoach.
Een taalcoach is een gepensioneerde hardwerkende Nederlander die meerdere uren per week tijd doorbrengt met een nieuwkomer die bezig is de taal te leren. Ik zag een Turkse pietje-precies-asielzoekster het Nederlands zo goed uitspreken dat ik dacht dat deze mevrouw hier geboren was.
In de vele uren die ze met elkaar doorbrengen leren de nieuwkomers ook allerlei gezegden. En omdat ze deze gezegden van de grijze helden leren, kan het weleens voorkomen dat die gezegden bij de jonge generatie niet meer bekend zijn. Ewa safi.
