Afgedwongen, doorgezet en overwonnen

Foto: Soulscapes

Recentelijk nam ik weer deel aan een internationale summit over healing trauma, met de beste, internationale practicioners van dit moment. Gedurende een kleine maand besteedde ik een dagdeel aan de twee tot drie intensieve sessies, waarin de laatste ontwikkelingen in psychologie, spiritualiteit, filosofie, healing en medicinale plantkunde aan bod kwamen. Eenmaal achter de rug structureerde ik de berg aan kennis zoals gewoonlijk weer voor mijn eigen workshops, 1:1-coaching en lezingen.

Saddam Hoessein
Eén spreker viel mij een beetje op, namelijk Zainab Salbi en niet zozeer omdat zij oorspronkelijk in Irak opgroeide, vanuit haar familie bevriend was met Saddam Hoessein en omdat zij moslim was, maar omdat zij vanuit haar ruwe levenservaringen over trauma vertelde. Niets is krachtiger dan dat. Eerder schreef Salbi onder andere het boek De gouden kooi. Ik las het met rillingen over mijn rug en ondanks de verschillen, met veel (h)erkenning. Salbi beschreef wat een dictatuur met een mensenleven doet, hoe zij door haar moeder werd uitgehuwelijkt, naar Amerika werd gestuurd, door haar partner op gruwelijke wijze werd mishandeld, om er vervolgens later achter te komen dat haar moeder haar had willen beschermen tegen een relatie met Hoessein, die immers zijn oog op haar had laten vallen.

Salbi maakte van haar geschiedenis haar levenswerk. Zij zocht de oorlogsgebieden op, ook al was haar moeder daar niet blij mee, en zij hielp gigantisch veel vrouwen op wat voor wijze dan ook. Salbi legde de meest duistere geschiedenissen vast, in de hoop dat verandering beetje bij beetje mogelijk zou worden. Vrouwen wiens levens in onderdrukte gebieden werden afgedwongen, die doorzetten en – soms pas vanuit de volgende generatie – overwonnen.

Sociale transformatie en grondig zelfonderzoek
Op de summit had Salbi het over de interne oorlog in haarzelf en over jezelf herontdekken na trauma, oftewel over het ontwakingsproces. Zij besprak onder andere waarom het cruciaal is dat vrouwen hun verhaal doen. Ze legde uit dat stilte doorbreken rondom trauma één van de moeilijkste en tegelijkertijd belangrijkste stappen is op weg naar resolutie, zeker in een wereld waarin daders met macht vasthouden aan de door hen gecreëerde leugens en mechanismen van dwang. Ik kan erover meepraten. Sterker nog, vrouwen die zwijgen, zijn rechtstreeks debet aan de instandhouding van wat voor misstanden en mechanismen dan ook. Salbi had het over de #MeToo-beweging en hoe die op lange termijn daadwerkelijk voor sociale transformatie kan zorgen. Boven alles gaf Salbi zichzelf echt bloot, door uit te leggen hoe iemand alle dimensies van traumatische ervaringen kan gaan bevatten zoals dat ook bij haar gegaan is, onder andere middels grondig zelfonderzoek. Zij benadrukte dat er niet zoiets bestaat als een hiërarchie in soorten trauma’s. Iedere soort kan dezelfde processen teweeg brengen en moet met evenveel zorg en aandacht worden benaderd.

Vrijheid
Salbi deed mij op microniveau aan mijzelf denken. Net als Salbi hield ik mij in eerste instantie jarenlang voornamelijk met de verhalen van anderen bezig. Toen ik hun verhalen deelde, sprak ik net zo goed over mijn eigen geschiedenis van lichamelijk en geestelijk geweld, van endometriose en biologische kinderloosheid – dat laatste had achteraf gezien als uitkomst kunnen worden voorkomen. Toen ik tussen daders en slachtoffers bemiddelde, deed ik dat natuurlijk vanuit de positie zoals ik die graag had gehad in tijden dat ik als kind door een hel op aarde ging. Net als Salbi moest ik op een gegeven moment mijzelf en mijn intenties voor een betere wereld terugfluiten en naar mijzelf gaan kijken, want wie was ik te midden van mijn eigen en andermans trauma? Net als Salbi dook ik in de schaduw om in de zon uit te komen en de cirkel helemaal rond te krijgen, onder andere door het ijzersterke besef dat ik achteraf gezien – naar vermogen en met compassie voor alles en iedereen – de juiste keuzes heb gemaakt. Net als Salbi ervoer ik dat het niet uitmaakt als de buitenwereld mijn ontwakingsproces en de uitkomsten daarvan niet begrijpt, want precies zoals Salbi tijdens de summit zei: ondertussen laat je een grote voetprint achter in de wereld, lang nadat jij en de buitenwereld er niet meer zijn. Die afdrukken zijn krachtig en zullen nog lang richting blijven aangeven. Net als Salbi maakte ik van mijn geschiedenis mijn levenswerk – body, mind en spirit. Net als Salbi bevatte ik dat vrijheid een inside job is.

Wat ik tot voor kort echter nooit heb geweten, is hoe vrijheid en innerlijke rust daadwerkelijk aanvoelen. Het verbaast mij iedere dag weer. Misschien had ik het niet durven hopen, vooral het feit dat ik op het punt zou komen dat ik zou denken: laat maar zien wie ik na – en zonder – dit alles ben. Laat maar komen. Laat mij maar verrassen. Afgedwongen, doorgezet en overwonnen, zoals mijn vriendin Elles steeds over mij zei, maar wat er na overwonnen zou volgen? Een cadeau.

DELEN
Dina-Perla Portnaar
Groeide op in een streng joods-orthodoxe omgeving en schreef daarover het boek 'Exodus uit de vuurtoren: schaduw achter en gezicht naar de zon'. Haar nieuwe boek 'Levende sierlijkheid', een gids om aan jezelf te werken met basisprincipes voor persoonlijke groei, empowerment en spiritualiteit, is net uit. Voor de Kanttekening schrijft ze artikelen en columns over lifestyle en zingeving.