#Instaperfect

Dina-Perla Portnaar
Dina-Perla Portnaar
Groeide op in een streng joods-orthodoxe omgeving en schreef daarover het boek 'Exodus uit de vuurtoren: schaduw achter en gezicht naar de zon'. Haar nieuwe boek 'Levende sierlijkheid', een gids om aan jezelf te werken met basisprincipes voor persoonlijke groei, empowerment en spiritualiteit, is net uit. Voor de Kanttekening schrijft ze artikelen en columns over lifestyle en zingeving.

Lees meer

Er zijn veel vragen in datingland en misschien geen perfecte antwoorden. Sociale media en datingapps zijn zeker de moeite waard. Ze vergemakkelijken en verrijken ons leven in sommige opzichten. We kunnen zelfs mensen van over de hele wereld leren kennen als we dat willen. In veel gevallen kunnen we daadwerkelijk vinden waar we naar op zoek zijn. Zoals mijn buren die elkaar via een datingapp hebben leren kennen en (echt) gelukkig getrouwd zijn en twee kinderen hebben. Tegelijkertijd brengt de hele #instaperfect-wereld waar we in leven grote uitdagingen met zich mee, zelfs wanneer er een eens-in-het-leven-soort van match tussen twee mensen op het spel staat en als zowel de connectie als de aantrekkingskracht krankzinnig sterk is.

Wanneer ik naar die #instaperfect-vrouwen kijk, vraag ik mij af wanneer classy sexiness en vrouwelijkheid overgaan in streetwise smakeloze losbandigheid. Daarbij, kunnen vrouwen het ooit helemaal goed doen? Bovendien zijn er altijd vrouwen die er beter uitzien, die zogezegd succesvoller zijn enzovoorts, als we onszelf op die wijze vergelijken. Natuurlijk is het zo dat als ik dat doe, dat ik sowieso niet honderd procent tevreden ben over waar ik op dit moment sta. Onze taak is om in ‘ons eigen terrein’ te blijven en de beste versie van onszelf te zijn.

Hoe intiem kunnen we nou met iemand worden en met onszelf, als wij daten alsof we van de ene Airbnb naar de andere hoppen of alsof we door een sales funnel en database heen werken, omdat de keuzes eindeloos en intrigerend zijn? Maakt het hele experience-, globalisatie- en digitalisatietijdperk ons laks, of is dit een zaak van alle tijden en onderdeel van ‘het proces’? Wat als wij nou niet aan iets beginnen wat we niet willen of wat we niet kunnen najagen? Zijn we de mogelijkheid op samen zijn en samen blijven met een zielsverwant of tweelingziel in het #instaperfect-tijdperk aan het afslachten? Of zijn we toebedeeld aan alleen en/of eenzaam blijven?

Als we dan een krankzinnige en eens-in-het-leven-connectie en -aantrekkingskracht met iemand hebben, moet onzin zoals likes en reacties op sexy foto’s ons eigenlijk helemaal niet boeien. Onzin betekent niets in vergelijking met wat ongetwijfeld echt is. Jaloezie is bovendien lelijk. Als we echt om iemand geven, laten we hen tot op zekere hoogte hebben wat ze nodig hebben en houden we van ze, ongeacht wat. Als we bij elkaar horen en goed voor elkaar zijn, dan gebeurt het toch wel op een gegeven moment. Diep weten betekent houden van en wegblijven van lagere vibraties zoals angst. Liefde kan niet worden gedwongen. Het betekent liefde omarmen in alle facetten van het leven, als een manier van zijn. Het betekent vasthouden aan een visie en tegelijkertijd flexibel zijn met de exacte uitkomst.

Alhoewel, als wij omver geblazen worden door iemand, als er een natuurlijke flow is, gemak en rust tussen twee mensen, moeten we dan niet die connectie en aantrekkingskracht willen voeden en bewaken op volwassen wijze? Zouden we dat dan niet voor lief willen nemen, ook al zitten we in de ontdekkingsfase?

Veel discussies tijdens de persoonlijke groeisessies die ik begeleid en een hoop navragen in mijn omgeving bewijzen hoeveel mensen dealen met precies wat ik zojuist schetste. Velen proberen grenzen aan te geven en zichzelf in hun innerlijke wereld te veranderen, om in de uiterlijke wereld een ander resultaat te krijgen. Man, wat zijn er veel verhalen. Ik vind dat mensen erg voorzichtig met sociale media om moeten gaan, want als wij reageren of iets liken, komt dat meestal doordat we willen dat de ander weet dat we kijken. Dat zegt een hoop. Klaarblijkelijk wil ik gratievol en wijs zijn wanneer ik mijzelf openstel aan iemand, maar er zijn geen richtlijnen. Of ik ken de regels niet en ben daardoor een beetje de weg kwijt. Bovendien hebben we allemaal ons eigen pad, onze keuzes, beweegredenen en evolutie. Ik kan dan ook simpelweg gewoon het oprechte, intense, klassieke en ja, romantische type zijn. Welkom bij de volgende generatie maatwerk.

- Advertentie -

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here