De Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft zijn Russische collega Vladimir Poetin ontmoet tijdens een handelstop in Kirgizië. ‘Onze relatie gaat de goede kant op’, zei hij over de Turks-Russische betrekkingen, zo schrijft de Erdogangezinde nieuwssite En Son Haber.

Erdogan was in Centraal-Azië vanwege een bijeenkomst van de Shanghai Samenwerkingsorganisatie (SCO, eerder bekend als de ‘Shanghai Vijf’, met landen zoals Rusland, China, Kazakhstan, Tadzjikistan en Kirgizië, en later uitgebreid met India, Oezbekistan, Pakistan, Iran en Belarus).

Turkije is geen volwaardig lid van de Shanghai Samenwerkingsorganisatie, maar sinds 2013 wel een zogenoemde ‘dialoogpartner’. Turkije aast op lidmaatschap, maar heeft nog geen observator-status gekregen (wat nog tussen volwaardig lidmaatschap ligt). Vorige maand verklaarde Erdogan wel dat EU-lidmaatschap geen prioriteit meer had voor Turkije.

In een aparte ruimte van de Aziatische top sprak Erdogan met Poetin. Daarbij uitte Erdogan de wens om nog meer Russische kernenergiecentrales in Turkije te bouwen, nadat de Akkuyu-centrale (aan de Middellandse Zee in Mersin) is geopend. Erdogan wil maar liefst acht nieuwe kerncentrales bouwen (vier in de noordelijke Zwarte Zee-stad Sinop en vier in het Europese gedeelte van Turkije, Oost-Thracië).

In Europa wordt de toenadering tussen Turkije en Rusland al lange tijd met argusogen gevolgd. Aan het begin van de Russische invasie van Oekraïne werd van Turkije nog verwacht om een kant te kiezen. Maar naarmate de oorlog voortduurde en Europa meer moest gaan leunen op de Turkse defensie-industrie is de kritiek verstomd. Zo leverde Turkije veel drones aan Oekraïne in 2022.

De Russische dreiging wordt in Europa steeds meer voelbaar. Duitsland beschuldigt Rusland nu ook van een droneaanval bij de luchthaven van Leipzig. Sinds de Tweede Wereldoorlog is dat een unicum in de relaties tussen Duitsland en Rusland.

Poetin ontkent overigens alle beschuldigingen van Russische betrokkenheid in Leipzig. NAVO-bondgenoten zoals Polen, Italië, Engeland, Zweden en Tsjechië sluiten zich bij de Duitse beschuldiging aan. Turkije, maar ook de Verenigde Staten, hebben zich nog niet uitgelaten over de drone-aanval in Duitsland.

Terwijl de oorlog in Oekraïne verder escaleert heeft Turkije opnieuw aangegeven zich te willen inzetten als bemiddelaar in het conflict. President Erdogan hoopt op deze manier een brug te slaan tussen het Westen en Rusland en een vreedzame oplossing te bevorderen.

Iem al Biyati (1998) is gisteren beëdigd als lid van de Tweede Kamer namens Forum voor Democratie. Zij vervangt tijdelijk fractievoorzitter Lidewij de Vos, die met zwangerschapsverlof is.

Al Biyati werkte eerder op het partijbureau en bij de Kamerfractie en was van 2021 tot 2026 voorzitter van de jongerenorganisatie JFVD.

Al Biyati werd geboren in Amsterdam. Haar ouders komen uit Iraaks-Koerdistan en waren in 1996 naar Nederland gevlucht. Volgens haar ouders deden zij dat vanwege ‘een bepaald politiek en religieus klimaat’. Zelf volgde zij een mbo-opleiding Veiligheid en Vakmanschap en later deed ze de havo. Een hbo-opleiding Europese Studies rondde zij niet af.

In 2020 kwam Al Biyati in opspraak door deelname aan interne JFVD-appgroepen waarin antisemitische, homofobe en extreemrechtse berichten circuleerden. Zij deelde in 2019 een link naar muziek die tijdens de Christchurch-aanslag werd afgespeeld en maakte volgens NRC homofobe en islamofobe opmerkingen. Later relativeerde zij deze discriminerende berichten en noemde het ’tienerhumor’.

In 2023 kwam Al Biyati aan het woord in tv-documentaires Rutger en de nationalisten van Rutger Castricum en Eigen Volk Eerst van Sahar Meradji. Als JFVD-voorzitter sprak zij in 2025 tijdens een kerstgala de wens uit dat 2026 ‘het jaar van remigratie’ zou worden, zo berichtte de Volkskrant begin dit jaar. Trouw-columnist Jamal Ouariachi vond dat pijnlijk ironisch: ‘Als haar extreemrechtse fascistenvriendjes ooit werkelijk de macht krijgen in Nederland, komt Al Biyati doodleuk op hetzelfde deportatielijstje terecht waar ook ikzelf en Dilan Yesilgöz op belanden.’

In een interview met Ey! Daily, het publicatieplatform van de studenten van Fontys Journalistiek Tilburg, vertelde Al Biyati over haar politieke drijfveren. ‘Ik wil er alles aan doen om het land waar mijn ouders naartoe zijn gevlucht en het land waar ik geboren ben, om dat zo goed mogelijk door te geven aan de volgende generaties.’ Tijdens haar vooropleiding bij Defensie begon haar politieke interesse te groeien: ‘Ik was het best vaak niet eens met westerse inmengingen in het Midden-Oosten.’

Over migratie zegt zij: ‘Dat allerlei lui, ongecontroleerd, op elkaars land kunnen binnenlopen, zonder dat je weet wie die persoon is of wat diegene komt doen.’ Ze pleit voor grenscontroles of een tijdelijke asielstop van ‘5 à 10 jaar’. Daarnaast wil ze dat belastingen voor werkenden omlaag gaan en dat de overheid wordt ‘gesnoeid’.

Kritiek op haar persoon raakt haar weinig. ‘Dus wat dan een random iemand op internet zou zeggen, dat zou echt aan mijn r**t roesten.’ Wel stoort het haar dat ze homofoob werd genoemd: ‘Dan denk ik van: waar heb jij het over?’

Al Biyati blijft naar eigen zeggen in de Kamer zolang haar ideeën aansluiten bij de partij. ‘Ik denk dat dit de enige partij is die daadwerkelijk opkomt voor Nederland. En voor Nederlanders, Nederlandse cultuur en geschiedenis. En dat moet gewoon behouden worden.’

Jonge asielzoekers blijven regelmatig weg van school door stress en onzekerheid over hun asielprocedure, aldus Trouw in een groot achtergrondverhaal.

Uit gesprekken met leerlingen, docenten en leerplichtambtenaren van de Internationale Schakelklas (ISK) in Goes blijkt dat jonge asielzoekers psychische klachten hebben. De langdurige procedures – gemiddeld 29 maanden, vier keer langer dan wettelijk bedoeld – en frequente verhuizingen tussen opvanglocaties zorgen volgens de krant voor mentale overbelasting.

Leerlingen zeggen graag naar school te gaan, maar kampen met psychische druk. ‘Mijn hoofd zit vaak vol met negatieve gevoelens. Het liefste wil ik me dan weer omdraaien en verder slapen zodat dat gevoel weg is’, vertelt de achttienjarige Muhammed uit Gambia tegen Trouw. Abubakarr uit Sierra Leone, die ook achttien is, ervaart vergelijkbare spanning: ‘Ik heb psychische en lichamelijke klachten door alle spanning van het wachten.’

Volgens scholen ligt het verzuim niet aan de motivatie van de jongeren, maar aan het asielbeleid. Onverwachte verhuizingen zorgen voor onderbrekingen in het onderwijs, en afwijzingen binnen bepaalde groepen – zoals Gambianen en Syriërs – leiden tot motivatieverlies. ‘Er wordt er één afgewezen, en daarna nog één. Vervolgens zie je een hele groep omvallen’, zegt ISK-directeur Marlou van der Hor.

Scholen zoeken daarom naar maatwerk, van later starten op koude dagen tot praktische lessen voor jongeren die mogelijk willen doorreizen. ‘Want als het relevant is voor hun toekomst, dan behandelen we  in de les gewoon hoe je een tent moet opzetten’, aldus docent Annelien bij de Vaate.

De Verenigde Naties maken zich ‘ernstige zorgen’ over het stijgende aantal burgerdoden in Gaza, zo schrijven verschillende media. Afgelopen maandag kwamen weer vijf Palestijnen om als gevolg van Israëlische luchtaanvallen. Ondanks het zogenoemde ‘staakt-het-vuren’ van oktober 2025 blijft Israël gewoon doorgaan met aanvallen op de Gazastrook.

Volgens de Turkse staatsomroep TRT World kwamen drie Palestijnen om bij een droneaanval op een burgervoertuig in Tal al-Hawa, in het zuiden van de Gazastrook. Tijdens een andere aanval met een drone, gericht op de ingang van een woongebouw in Gaza-Stad, kwamen nog eens twee mensen om.

De Palestijnse Rode Halve Maan verklaarde dat vijf vissers gewond raakten, nadat zij aan de kust bij Gaza-Stad door Israëlische oorlogsschepen werden geraakt. Volgens getuigen schoten de schepen op de vissersboten terwijl deze al aan land waren.

Huizen in Hamad Residential City werden beschoten door Israëlische militaire voertuigen en drones. Lokale bronnen meldden dat gebouwen en andere faciliteiten in het door Israël bezette gebied ten oosten van Gaza-Stad werden vernield.

VN-woordvoerder Stephane Dujarric zei maandag tegen verslaggevers dat de Verenigde Naties ‘nog altijd zeer bezorgd zijn over de impact op Palestijnse burgers als gevolg van de voortdurende Israëlische aanvallen.’ Dujarric benadrukte dat burgers en burgerinfrastructuur ‘te allen tijde beschermd moet worden.’

Maar Israël wordt al lang beschuldigd van het vernietigen van dit soort infrastructuur. Al snel na het begin van de genocide in Gaza, op 7 oktober 2023, waarschuwden de Verenigde Naties voor het vernietigen van burgerinfrastructuur en woongebouwen. De speciale VN-gezant Balakrishnan Rajagopal omschreef het ‘willens en wetens uitvoeren van geweld waardoor woongebouwen en civiele infrastructuur worden beschadigd en vernietigd en hele steden onbewoonbaar worden’ als een oorlogsmisdaad.

Enkele weken geleden maakten de Verenigde Naties op basis van satellietbeelden bekend dat het aantal vernietigde gebouwen sinds het ‘staakt-het-vuren’ van oktober 2025 met negen procent is gestegen. De VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen UNRWA meldde dat er sinds die tijd opnieuw sprake was van ‘sloopwerkzaamheden die impact hadden op scholen en andere VN-faciliteiten in gebieden bezet door Israël.’

Vijf rapporteurs van de Verenigde Naties hebben hun bezorgdheid geuit over wat zij beschouwen als een mogelijke vorm van ‘gerechtelijke en politieke intimidatie’ tegen de pro-Palestijnse politica Rima Hassan, zo schrijven diverse Franse media.

Hassan is een Frans-Palestijnse Europarlementariër voor de radicaal-linkse partij La France Insoumise (LFI). Sinds zij in 2024 werd verkozen in het Europees Parlement komt ze op voor de rechten van de Palestijnen. Ook staat Hassan bekend om haar activisme.

Afgelopen april werd Hassan gearresteerd door de Franse autoriteiten, nadat zij op X een citaat had geplaatst van de Japanse militant Kozo Okamoto, die werd veroordeeld voor zijn rol in de aanslag op de luchthaven van Tel Aviv in 1972. Zesentwintig mensen kwamen toen om. Het citaat verwees naar het recht van Palestijnen om zicht tegen hun onderdrukking door Israël te verzetten. Ze werd voor enkele uren vastgehouden.

Hassan werd aangeklaagd voor het ‘verheerlijken van terrorisme’. Op 19 en 20 oktober behandelt een Franse rechbank haar zaak.

Hassan vertelde Middle East Eye dat de juridische druk die zij ervaart, een bewuste strategie is om haar tot stilzwijgen te brengen. Ook werd volgens haar valse informatie verspreid over het in bezit hebben van drugs. Ze benadrukt dat dergelijke intimidatie niet alleen haar, maar ook anderen die zich uitspreken over de Palestijnse kwestie, kan treffen.

De VN-rapporteurs die een mandaat hebben van de Mensenrechtenraad, maar volgens Le Parisien niet namens de raad spreken, stellen in een verklaring dat de acties tegen Hassan een schending zijn van haar recht op vrije meningsuiting, vrijheid van vereniging en samenkomst, gelijkheid en non-discriminatie. Ze waarschuwen dat de Franse autoriteiten hiermee diegenen onderdrukken die opkomen voor de rechten van de Palestijnen.

De situatie rondom Hassan heeft geleid tot een bredere discussie over de grenzen van politieke meningsuiting in Europa. Critici van de juridische stappen tegen haar wijzen erop dat deze acties een gevaarlijk precedent kunnen scheppen voor de vrijheid van meningsuiting, vooral als het gaat om gevoelige onderwerpen zoals de kwestie Israël-Palestina. De rapporteurs van de VN hebben hun zorgen geuit dat deze juridische intimidatie niet alleen gericht is op Hassan, maar ook op anderen die zich kritisch uitlaten over Israël.

Hassans situatie is niet uniek; het is een reflectie van een bredere trend waarbij politici en activisten die zich uitspreken over de Palestijnse kwestie, steeds vaker te maken krijgen met juridische en politieke druk.

Saoedi-Arabië, Pakistan en Turkije, de kersverse bondgenoten van het zogenoemde Mekkapact, hebben hun eerste vergadering belegd in Istanbul. Dit bericht de Turkse krant Yeni Safak.

In Istanbul kwamen de ministers van Buitenlandse Zaken, Defensie en de militaire stafchefs van de drie landen bijeen in het zogenoemde Comité van Strategie, Politiek en Defensie. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken Hakan Fidan voerde als gastheer het woord tegenover de pers. ‘Met dit bondgenootschap zullen we zien dat er steeds grotere stabiliteit in de regio ontstaat en dat de onzekerheid afneemt.’

Ondertussen beschoten de Verenigde Staten Iraanse doelen en viel Iran Amerikaanse doelen aan in het Midden-Oosten, onder andere een basis in Jordanië. Maar over die beschietingen werd in Istanbul met geen woord gerept. Wel deelden de bondgenoten mee dat er nu een routekaart is voor kandidaat-landen, die overwegen zich aan te sluiten bij het Mekkapact. ‘We hebben hiermee de eerste institutionele beslissingen genomen’, aldus Fidan. Ook werd bekend dat het secretariaat van het Mekka-pact in Saoedi-Arabië zal worden gevestigd en dat Pakistan als eerste land de secretaris-generaal zal leveren, die voor drie jaar wordt benoemd.

Wat er verder is besloten blijft binnenskamers. Wel klonken er vanuit Turkse kant veroordelingen richting de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, vanwege het Israëlische geweld in Gaza, maar ook de Israëlische inmenging in Syrië. ‘Het is noodzakelijk om een einde te maken aan de schade die deze genocidepleger toebrengt aan de regio, Israël, het Joodse volk en de hele wereld’, zei Fidan.

In de regio zijn ook andere landen bezig met nieuwe allianties. Zo heeft Israël met Griekenland een militaire deal getekend van 3,5 miljard dollar, waarbij Israël de Griekse luchtafweersystemen zal gaan moderniseren. Griekenland maakt zich grote zorgen over het toenemende drone- en rakettenarsenaal van Turkije en voert al langer gesprekken met Israël om de Turkse dreiging het hoofd te bieden. Officieel zijn Griekenland en Turkije bondgenoten, maar beide landen bejegenen elkaar zeer vijandig.

De Grieks-Turkse spanningen zijn al eeuwenoud. Na de Grieks-Turkse Oorlog (1919-1922) zijn de verhoudingen tussen beide landen herhaaldelijk op scherp komen te staan, met dieptepunten zoals de Turkse invasie van Cyprus in 1974 en diverse conflicten over territoriale wateren en luchtruim in de Egeïsche Zee. Ondanks hun gezamenlijke lidmaatschap van de NAVO blijft de historische animositeit de geopolitieke verhoudingen in de regio bepalen.