De crisis rond Iran verdiept zich nu harde binnenlandse repressie samenvalt met een ongekende Amerikaanse militaire opbouw, terwijl de vrees voor regionale escalatie snel toeneemt, aldus NOS.
De spanningen rond Iran lopen verder op door een combinatie van zware binnenlandse repressie en een grootschalige militaire opbouw van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten. In Iran zelf zijn de massale protesten grotendeels uit het straatbeeld verdwenen, maar volgens mensenrechtenorganisaties is dat vooral het gevolg van extreem geweld en een langdurige internetblokkade. Nieuwe beelden die ondanks de censuur naar buiten komen, wijzen op een veel hoger dodental dan eerder werd aangenomen. Activistische netwerken spreken inmiddels van meer dan vijfduizend doden en tienduizenden arrestaties sinds het begin van de onrust eind december.
Tegen deze achtergrond heeft Washington zijn militaire aanwezigheid in de regio fors uitgebreid.
Aan boord van Air Force One, terwijl hij ’s nachts terugkeerde van het World Economic Forum in Davos, zei president Donald Trump: ‘We hebben veel schepen die die kant op gaan, voor het geval dat. Ik zie liever niet dat er iets gebeurt, maar we houden ze heel nauwlettend in de gaten … we hebben een armada … die die richting op gaat, en misschien hoeven we die niet te gebruiken.’
Een Amerikaans vliegdekschip met begeleidende oorlogsschepen is onderweg naar het Midden-Oosten, terwijl op bases in Jordanië en Qatar extra straaljagers en luchtverdedigingssystemen zijn ingezet. Ook bondgenoten, waaronder het Verenigd Koninkrijk, versterken hun militaire aanwezigheid. De verhoogde paraatheid heeft directe gevolgen voor het burgerluchtverkeer: diverse Europese luchtvaartmaatschappijen hebben vluchten naar Israël en de Golfregio geannuleerd of personeel teruggetrokken.
Israël heeft zijn leger en luchtmacht op het hoogste waarschuwingsniveau gebracht. Iran heeft op zijn beurt laten weten dat elke aanval zal worden beschouwd als een totale oorlog, waarbij Amerikaanse en geallieerde bases in de regio doelwit kunnen worden. Vooral de nabijheid van belangrijke Amerikaanse installaties in Qatar vergroot de risico’s op escalatie.
Tegelijkertijd tonen de Golfstaten zich terughoudend over militair ingrijpen. Zij vrezen dat een open conflict het fragiele machtsevenwicht in de regio zal ontwrichten en Israël in de kaart zal spelen. Voor Washington blijft daarmee de vraag centraal of de militaire druk vooral bedoeld is om Iran tot gedragsverandering te dwingen, of dat een verdere escalatie alsnog onvermijdelijk wordt.
