Een verloren wedstrijd mag nooit een excuus zijn voor racisme, schrijft Abderahmane Chrifi.

Voetbal is emotie. Voetbal is passie. Maar bovenal is voetbal een universele taal die mensen, landen en culturen met elkaar verbindt. Juist daarom is het diep triest dat een verloren wedstrijd voor sommigen aanleiding is om hun ware gezicht te laten zien.

Na de nederlaag van het Nederlands elftal tegen Marokko worden spelers met een Surinaamse achtergrond overspoeld met racistische reacties. Surinaams-Nederlandse spelers worden op sociale media uitgemaakt voor ‘zwartjoekels’ en ‘negers’. Marokkaans-Nederlandse spelers krijgen de racistische term ‘rifapen’ naar hun hoofd geslingerd. Niet vanwege hun inzet, maar vanwege hun afkomst en huidskleur. Dat is geen kritiek op voetbal. Dat is pure discriminatie.

Het pijnlijke is dat dezelfde spelers, wanneer Nederland wint, nationale helden zijn. Maar zodra de uitslag tegenvalt, lijken zij voor een deel van de samenleving ineens geen ‘echte Nederlanders’ meer te zijn.

Hetzelfde zien we aan de andere kant. Ook het Marokkaanse elftal en Marokkaanse supporters krijgen te maken met beledigingen en racistische uitingen. Terwijl sport juist bedoeld is om bruggen te bouwen, worden verschillen uitvergroot en mensen tegen elkaar opgezet.

Laten we kiezen voor verbinding in plaats van verdeeldheid

Een voetbalwedstrijd is uiteindelijk niets meer dan een spel. Er is een winnaar en een verliezer. Dat verandert niets aan de mens achter het shirt. Iedere speler verdient respect, ongeacht afkomst of uitslag.

Daarom wil ik ook mijn oprechte felicitaties uitspreken aan het Marokkaanse elftal. Zij hebben laten zien wat toewijding, strijdlust en mooi voetbal kunnen betekenen. Hun prestaties verdienen respect, net zoals iedere tegenstander respect verdient.

Polarisatie is een gevaar voor onze samenleving. Wie mensen ontmenselijkt op basis van afkomst of huidskleur, tast de fundamenten van onze samenleving aan.

Laten we daarom kiezen voor verbinding in plaats van verdeeldheid. Niet voor racisme, maar voor respect. Niet voor ‘wij’ tegenover ‘zij’, maar voor een samenleving waarin iedereen zich thuis kan voelen.

Voetbal mag nooit een excuus zijn voor haat. Respect mag nooit afhankelijk zijn van de uitslag van een voetbalwedstrijd. Laten we het voetbal terugbrengen naar waar het voor bedoeld is: een spel dat mensen samenbrengt, niet uit elkaar drijft.