12.4 C
Amsterdam

Erken dat Ingrid Coenradie een verademing is

Chris Aalberts
Chris Aalberts
Journalist en auteur van o.a. ‘De puinhopen van rechts’. Doceert Media & Journalistiek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Lees meer

Ik heb haar een keer in het echt gezien: Ingrid Coenradie. Het was op de verkiezingsavond van Leefbaar Rotterdam bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2022. We waren in een café op het Stadhuisplein en iedereen was in afwachting van de uitslagen. Coenradie kwam in mijn herinnering op hoge hakken binnen, geflankeerd door een hele groep mensen. Iedereen keek op. Hier stond het nieuwe talent van Leefbaar Rotterdam, die vanuit het niets op de tweede plek van de kandidatenlijst was beland.

Dat was opvallend: de in Leefbaar-kringen populaire Tanya Hoogwerf moest Coenradie voor laten gaan, net als andere zittende raadsleden. Ze was een onbeschreven blad. Wat ze precies gedaan had? Ze was ergens manager geweest. Beetje vaag. Na de Leefbaar-overwinning van die avond ging het snel: ruim een jaar later was ze fractievoorzitter en inmiddels kennen we haar als de PVV-staatssecretaris die gevangenen vervroegd vrijlaat, tegen de wil van Geert Wilders in.

Dat krijg je nou als je geen partijorganisatie bouwt. Dan zit je altijd te springen om personeel, zeker als je opeens 37 zetels haalt terwijl je ongeveer de helft van dat aantal had verwacht. Als je dan ook nog bewindspersonen moet leveren wordt het een hele tour overal goede mensen neer te zetten. Zo werd Coenradie, zonder enige PVV-achtergrond, opeens staatssecretaris. Zou Wilders blij met haar zijn?

Staand slapen

Coenradie trekt zich weinig aan van de bezwaren van Wilders tegen het vervroegd vrijlaten van gevangenen. Er is nu eenmaal een cellentekort en dit is de beste oplossing, aldus de staatssecretaris. Een PVV-bewindspersoon die voor een redelijke, bestuurlijk haalbare oplossing kiest, dat komt niet zo heel vaak voor. Hoe anders is dat bij de rest van haar partij: bij een commissievergadering stelde PVV-Kamerlid Van Dijk voor dat er desnoods acht mensen per cel staand moesten gaan slapen.

Wordt het niet eens tijd voor wat meer waardering voor deze PVV-staatssecretaris?

Deze week was het weer raak: Marjolein Faber wil vrijwilligers een lintje ontzeggen omdat ze die krijgen vanwege hun goede zorgen voor asielzoekers. Premier Schoof en minister Uitermark moesten ingrijpen om het praktisch op te lossen. Coenradie liet voor de camera’s weten dat ze de eenheid van het kabinetsbeleid miste en dat ze zelf wel voor die lintjes zou hebben getekend, helemaal in lijn met hoe het grootste deel van de Tweede Kamer de kwestie had willen afhandelen.

Wordt het niet eens tijd voor wat meer waardering voor deze PVV-staatssecretaris? Er duikt steeds weer een filmpje op waarin Coenradie tijdens de campagne van Leefbaar Rotterdam zegt dat we geen excuses gaan aanbieden voor wie we zijn, dat de Nederlandse cultuur onder druk staat, dat links-extremistische activisten hun gedachtengoed aan anderen willen opdringen en dat er te veel ‘woke waanzin’ is. Voor politieke tegenstanders een teken dat ze niet deugt.

Veel kritiek

Dat er op de PVV veel aan te merken valt is geen discussie. Dat je je er beter niet bij aan kunt sluiten ook niet. Erop stemmen? Ook geen goed plan. Toch wordt het tijd iets genuanceerder naar PVV’ers te kijken. Vergelijk Coenradie met Van Dijk, die een nazi-methode – dixit Joost Eerdmans – wil inzetten om geen gevangenen vrij te hoeven laten en het gevangenispersoneel opzadelt met enorme risico’s. Coenradie probeert problemen op te lossen, ook als ze niet in haar eigen ideologische bubbel passen.

Als je dit schrijft, weet je wat de reacties zijn: Coenradie is een fascist, want ze heeft de verkeerde keus gemaakt door bij de PVV te gaan. Nou ja, ik zou dat zelf ook niet doen, maar ze heeft getekend voor het hoofdlijnenakkoord, en dat wordt ook onderschreven door de VVD en Pieter Omtzigt. Is dat akkoord rechts en niet migratievriendelijk? Zeker. Zijn er redenen om daartegen te zijn? Ook. De vraag is: maakt dit Coenradie een fascist of iemand waarmee je het oneens bent?

Ik ga voor dat laatste: ik prijs me gelukkig met een PVV-staatssecretaris die haar werk goed probeert te doen en waar Wilders zich ongetwijfeld enorm aan stoort. Een geluk bij een ongeluk.

Nu u hier toch bent...

Goede journalistiek kost geld. Leden en donaties maken onze gebalanceerde berichtgeving over biculturaliteit, zingeving en vrijheid mogelijk. Steun ons daarom als u ons werk belangrijk vindt.

Vertel mij meer!
- Advertentie -