Ik hoopte stiekem dat Trump Groenland was vergeten. Hij praatte druk over andere waanzinnige projecten, zoals voorgewende vredesonderhandelingen om een eind te maken aan het bloedvergieten in Oekraïne. Hij was druk met het bewieroken van zijn ‘succes’ in Gaza. Over de ruïnes en lijken heen roemde hij zichzelf als vredesstichter. Maar vooral was hij druk, zonder erover te babbelen, met het beperken van de schade van zijn Epstein-verleden.

Opnieuw lijkt hij in een roes. Venezuela is hij binnengevallen, en ‘narco-terrorist’ Maduro heeft hij ontvoerd en voor een rechter gehelikopterd. Trump slaat zich op de borst en bedreigt in één adem een reeks andere landen. Mexico, Cuba, Colombia, Iran, en ook … Groenland. De grote Trump is de held van zijn ‘Donroe Doctrine’. ‘I NEED GREENLAND!’ kraait hij vanuit zijn Air Force One.

Maar dat gaat zomaar niet. De Groenlandse premier Jens Frederik Nielsen heeft er schoon genoeg van. ‘Geen druk meer’, schrijft hij naar Trump, op Facebook, vanuit het ijzige Nuuk. Geen insinuaties. Geen fantasieën meer over annexatie. Hij heeft groot gelijk. Herhaaldelijk hebben de Denen al aangeboden dat de VS meer militaire bases op Groenland vestigen en dat de landen gaan samenwerken bij het winnen van delfstoffen. Vergeefs. Trump heeft geen enkel geldig argument voor zijn egoïstisch imperialisme.

Ook de Deense premier Mette Frederiksen zegt dat Washington moet stoppen met dreigen. Ze noemt daarbij nadrukkelijk de NAVO. ‘Een aanval van de VS betekent het einde van de alliantie.’

Trump voor de rechter

Over Trumps agressie tegen Venezuela hebben de Europese leiders gemompeld. Kallas verklaarde dat het internationaal recht moest worden nageleefd en dat de wil van het Venezolaanse volk gerespecteerd moest worden, punt. Geen kritiek op Trump, ook al begrijpt een kind dat wat de Amerikaanse leider doet een nieuwe schending van het Handvest van de Verenigde Naties is. Officieel is er geen militaire invasie, eigenlijk ook geen regime change, zoals het er nu naar uitziet. Want Delcy Rodríguez, rechterhand van Maduro, is nu de hoogste leider in het overvallen land. Het blijft dus even ondemocratisch als het was. Het gaat Trump vooral om de olie en ook om de schok die hij met zijn ontvoering door de wereld laat varen. Hij geniet van het machtsvertoon en van onze angst. Donald heeft het sterkste leger en wij sidderen, delicious!

Eigenlijk zou Trump nu zelf voor de rechter moeten staan, maar we leven in een omgekeerde wereld.

Trump splijt NAVO

Frankrijk, Engeland, zo’n beetje alle Europese regeringen, met als vaste uitzondering Hongarije, steunen Denemarken. Hoog spel, want Mette Frederiksen heeft gelijk: als de VS Groenland militair aanvallen en Denemarken zich daar militair tegen verzet, dan zijn er minstens twee NAVO-bondgenoten met elkaar in oorlog. Dan is er kortsluiting. De NAVO is een defensief bondgenootschap en niets is meer in strijd met het Verdrag dan een agressie van de ene bondgenoot tegen de andere. We hebben zoiets eerder meegemaakt, toen in 1974 het Turkse leger Cyprus binnenviel. Maar dat vond plaats in een uithoekje van Europa, tussen twee gewone leden. Een gewapend conflict om Groenland daarentegen, dat begonnen wordt door agressie van de meest vooraanstaande lidstaat tegen de wil van bijna alle andere bondgenoten: dat splijt de NAVO.

Invloedssferen zijn dit keer niet netjes op de wereldkaart getekend, zoals in 1944 in Jalta

Daar helpt dan geen ‘lieve Daddy’ meer aan. Ook aan Ruttes slijmkracht komt een eind.

Als het zover komt, is het logisch dat Trump doet wat hij al eerder heeft aangekondigd. Hij haalt dan zijn troepen uit Europa terug en wij moeten ons dan op twee fronten verdedigen. Tegen Trump in Groenland en tegen Poetin in Oekraïne. Is er een overeenkomst tussen Trump en Poetin dat de een Zuid-Amerika mag pakken en de andere Oekraïne?

Ja, het lijkt er sterk op dat de twee wereldcriminelen de wereld in invloedssferen willen verdelen. Maar tegelijk gaat hun onderlinge strijd om de wereldmacht ook verder. De VS raden hun landgenoten die nog in Rusland verblijven aan om het land te verlaten, vanwege de Oekraïne-oorlog. Dat laatste lijkt me een smoes. In werkelijkheid gaat het om hun onderlinge conflict in Venezuela, dat nog steeds door Rusland en China gesteund wordt. Trumps slag in Venezuela heeft immers ook Rusland en China getroffen, die daar een groot aandeel in de olie-business (China) en wapenhandel (Rusland) hebben.

Ja, het gaat om invloedssferen, met China als schaduwspelgenoot. Die kan nu nog meer aanspraak maken op Taiwan en zal het doen ook. Maar de invloedssferen zijn dit keer niet netjes op de wereldkaart getekend, zoals in 1944 in Jalta, toen Roosevelt, Stalin en Churchill netjes de grenzen van hun invloed afbakenden. Dit keer is het een verdeling in vage invloedssferen. Trump beperkt zich niet tot zijn Donroe-project op het Amerikaanse continent. Hij donderjaagt ook in het Midden-Oosten, bombardeert Nigeria en misschien opnieuw Iran. Terwijl Poetin en Xi zich niet netjes tot Eurazië beperken, maar ook in Afrika en Zuid-Amerika op buit jagen.

Wat Europa doen kan

Is Europa machteloos tegenover Trumps dreigement tegen Groenland? Meer dan symbolische militaire weerstand zal Denemarken niet kunnen opbrengen en ik denk niet dat grote Europese landen er hun strijdkrachten zullen verspillen; die zijn in het oosten meer dan nodig. Maar juridisch en moreel staan Denemarken en de EU buitengewoon sterk als zij Amerikaanse agressie tegen het Deense eiland weerstaan. Zelfs extreemrechts in Europa kan dat moeilijk ontkennen. Profiteert Poetin in Oekraïne van Trumps gerommel? Vast niet. Hij verliest in Venezuela een bondgenoot en Oekraïense drones vliegen nu dagelijks in flinke aantallen boven Moskou.

Europa kan zich versterken. Het kan proberen sancties tegen de VS in te stellen. Ook met nieuwe bondgenoten. Ik ben nu ook voor het afsluiten van een handelsverdrag met Zuid-Amerika, het Mercosur-verdrag. Dat vinden onze boerenorganisaties ongunstig, maar politiek lijkt het me nodig om Europa niet te laten vermorzelen door het geweld van de dictators Trump en Poetin.