Volgens de intersectioneel feministische historica Irene Coslet was de Engelse toneelschrijver en dichter William Shakespeare in werkelijkheid een zwarte, Joodse vrouw.
William Shakespeare geldt als de grootste toneelschrijver uit de wereldliteratuur, bekend om onder meer Hamlet, Julius Caesar, Macbeth, Richard III, Romeo and Juliet en talloze sonnetten. Maar schreef hij alles zelf? Hoewel de meeste wetenschappers ervan uitgaan dat ‘The Bard’ de auteur dan wel hoofdauteur was van`zijn toneelstukken duiken er geregeld alternatieve theorieën op, waarin betoogd wordt dat Shakespeare pronkte met andermans veren, of in dit geval andervrouws veren.
Een van de opvallendste alternatieve theorieën over Shakespeares auteurschap richt zich op Emilia Bassano Lanier (1569–1645). Zij is een van de eerste vrouwen in Engeland die haar eigen poëzie publiceerde. Ze was van Sefardisch-Joodse afkomst en mogelijk afkomstig uit Noord-Afrika. Bassano groeide op in het huis van Susan Bertie, gravin van Kent, waar zij een uitzonderlijk brede opleiding kreeg, inclusief Latijn en humanistische vorming. Ze leidde een kleurrijk leven en werd op jonge leeftijd de minnares van Henry Carey, een invloedrijke edelman en neef van koningin Elizabeth I. Ook had ze nauwe banden met de literaire en muzikale kringen van Londen.
De Britse historica Irene Coslet betoogt in haar boek The Real Shakespeare: Emilia Bassano Willoughby (2026) dat Bassano niet alleen Shakespeares geliefde ‘dark lady’ was, maar ook de feitelijke auteur van een groot deel van zijn toneelstukken. ‘Emilia Bassano was een Moorse en ze was Joods. Hedendaagse historici weigeren personen met deze identiteit te erkennen voor hun rol in de bijdrage aan de westerse geschiedenis’, zei Coslet tegen de Daily Telegraph.
Volgens haar was het eenvoudiger en veiliger om de stukken toe te schrijven aan een witte man, Shakespeare, die bovendien uit een christelijke, Engelse familie kwam. Ook zou Shakespeare een anagram zijn van As-she-speaker.
Coslet wijst verder op stilistische overeenkomsten, Bassano’s brede scholing en haar publicatie Salve Deus Rex Judaeorum (1611) als aanwijzingen voor haar literaire kracht. Maar dit Latijnse boek van haar werd dus wel gepubliceerd onder haar eigen naam.
Critici reageren sceptisch op de theorieën Coslet. Shakespeare-experts benadrukken dat er geen overtuigend bewijs is dat iemand anders dan Shakespeare zelf de stukken schreef. Ook wordt gewezen op de stereotypen in personages als Shylock, die gierige Joodse vrek in The Merchant of Venice en de zwarte generaal Othello uit het gelijknamige toneelstuk, die moeilijk te rijmen zouden zijn met een Joods-Moorse auteur.
