De Verenigde Staten stoppen met hun jarenlange bondgenootschap met de Syrische Koerden. In de strijd tegen IS kiezen ze nu voor de Syrische regering in plaats van de Koerdisch geleide SDF. De Koerden voelen zich opnieuw in de steek gelaten en roepen op tot massaal verzet.
‘De grootste kans voor de Koerden in Syrië ligt momenteel in de overgang na Assad, onder de nieuwe regering van president Ahmed al-Sharaa. Dit moment biedt een weg naar volledige integratie in een verenigde Syrische staat, met burgerschapsrechten, culturele bescherming en politieke participatie’, aldus de Amerikaanse Turkije-ambassadeur Tom Barrack, tevens speciaal gezant voor Syrië. Het betekent een grote koerswijziging: de VS zien de Syrische Koerden niet langer als een belangrijke bondgenoot tegen IS.
Voor veel Koerden zal dit als een klap in het gezicht worden ervaren, na de desastreuze ontwikkelingen in Noordoost-Syrië van de afgelopen week. In korte tijd heeft de Syrische regering grote stukken land heroverd op de Syrische Koerden. De SDF heeft zich, door het wegvallen van de Amerikaanse steun, noodgedwongen teruggetrokken naar de steden Kobane, Haseke en Qamisli, waar Koerden de meerderheid vormen.
Turks-Koerdische politici waarschuwen voor ‘genocidale slachtpartijen’, zoals vorig jaar al het lot was van Syrische alawieten en druzen, religieuze minderheden in het door soennieten gedomineerde ‘bevrijde’ Syrië.
Na het herhaaldelijk breken van eerdere afspraken tussen de Syrische regering en de SDF is er opnieuw een bestand van vier dagen ingegaan. Voor de Syrische Koerden is de keuze hard: ze gaan akkoord met een kleine rol binnen de Syrische staat, zoals ondersteunende functies bij Defensie, of ze riskeren volledig te worden overvleugeld door Syrië, met steun van Turkije. Van Koerdische autonomie binnen een federale staat lijkt geen sprake meer.
De Koerdische SDF heeft een volksmobilisatie ter verdediging van Koerdisch grondgebied in Syrië afgekondigd. Vanuit de Turks-Koerdische grensstreek zijn honderden Koerden overgekomen. Het Turks-Koerdische vredesproces, dat tussen 2013 en 2015 even hoop gaf maar eindigde in nieuw geweld, hangt tien jaar later opnieuw aan een zijden draad.
