In gedachten was ik afgedwaald. In plaats van de A16 richting Breda was ik op de A15 richting Nijmegen beland. Nu ik toch op een niet-geplande weg zat, nam ik voor de variatie de afslag bij Gorinchem. Ik wilde mijn ouders bezoeken.

Voorbij de Merwedebrug bedacht ik dat ik dit stukje Brabant alleen maar vanaf de snelweg ken. De zonnige winterdag, zoals we die deze winter godzijdank vaak meemaken, wilde ik benutten. Ik nam de afslag bij Almkerk en reed via de provinciale weg richting Wijk en Aalburg.

Het bezoek had ik niet aangekondigd. Mijn moeder zat niet op mij te wachten. Ik probeerde ook een glimp van Heusden op te vangen, maar vanaf de weg is Heusden niet te zien. Bij mijn ouders kwam ik voor een dichte deur te staan. Ze waren op familiebezoek in Roermond.

Ik stapte weer in de auto en luisterde verder naar het college van Jona Lendering op Home Academy. Het ging over het werk en leven van de Macedonische heerser Alexander de Grote.

Zijn werk was in de vierde eeuw voor Christus land veroveren. Hij nam het stokje over van zijn vermoorde vader Philippus II. Hij wilde papa overtreffen, die Griekenland had onderworpen. Hij stak met een groot leger over naar Azië, het huidige Turkije. Hij voerde oorlog en trok verder.

Het huidige Bodrum, het huidige Iskenderun, het huidige Alexandrië, Babylon (nu in de buurt van Bagdad), Persepolis (nu in de buurt van Shiraz), het huidige Kabul tot aan het huidige Islamabad: geen stad was Alexander te ver. Geen rivier was te woest om over te steken. Hij versloeg sjah Darius III van Perzië meermaals.

Geen rivier was te woest om over te steken

Hij was nu koning, keizer en admiraal. Hij vond dat hij de zoon van Zeus was, en de zoon van Amon en de zoon van Ra. De laatste twee zijn Egyptische goden.

Na de laatste rivier had het leger genoeg van rivieren oversteken. Ze waren moe en ze wilden naar huis. Alexander begon aan een terugtocht. Hij ging nadenken over waar hij de hoofdstad van zijn wereldrijk zou stichten. Hij werd ziek en stierf op jonge leeftijd in Babylon. Binnen korte tijd na zijn dood implodeerde zijn rijk volledig.

Alexander wordt in het Turks Iskender genoemd. Tegenwoordig zijn er ook mensen die Iskender heten, maar niet zo veel als Alexander in het Westen. Bij Iskender denkt de Turk meer aan een kebab waarbij döner op een bedding van stukjes pitabrood is geplaatst, met daarover gesmolten boter, en ernaast yoghurt.

En als u dat niet lust, dan kunt u misschien een caesarsalade bestellen.