De recent begonnen jonge columnist Dilara Bilgiç (2002) stopt bij Het Parool. Ze zegt te vertrekken omdat ze tijd voor ‘verdieping’ mist.
‘Deze rol is, in ieder geval in de huidige fase van mijn leven, niet aan mij besteed’, schrijft Bilgiç openhartig. Ze maakt de balans op en denkt dat ze geen ‘toegevoegde waarde’ heeft in het publieke debat.
In haar afscheidscolumn kraakt ze wel een noot over ‘onpartijdige berichtgeving’. Ze is kritisch op de wijze waarop Israëlische bombardementen in Libanon worden gepresenteerd, als ‘aanvallen op doelen van Hezbollah’, terwijl het om woonwijken gaat.
‘Met zo’n formulering neemt een journalist impliciet het perspectief en de framing van Israël over. Wanneer collega-journalisten dat vervolgens op redacties ter discussie stellen – ik ken er meerdere die dat hebben geprobeerd – riskeren zij als ‘gekleurd’ te worden weggezet, terwijl degene die het nieuwsbericht schreef niet als zodanig wordt gezien. De vraag is dan welke kleuren we in de media als kleurloos beschouwen, en welke perspectieven zo vanzelfsprekend zijn dat ze niet als perspectief worden herkend’, schrijft Bilgiç.
Bilgiç, dochter van Koerdisch-Turkse vluchtelingen, viel op met haar debuut De Black Box Democratie (Boom uitgevers) uit 2020, een politiek-filosofische analyse van de Nederlandse democratie. Ze had toen net het gymnasium afgerond.
Onlangs werd bekend dat Het Parool Yesim Candan als nieuwe columnist heeft aangenomen.
