Tara Singh Varma is gisteren op 78‑jarige leeftijd overleden. De voormalige CPN- en GroenLinks-politica was zeer omstreden. Zo loog ze in 2001 dat ze aan een ongeneeslijke ziekte zou lijden.
Singh Varma begon haar politieke loopbaan in de Amsterdamse gemeenteraad, waar ze tussen 1982 en 1994 actief was voor achtereenvolgens de Communistische Partij Nederland (CPN) en het Links Akkoord, een voorloper van GroenLinks. In 1994 maakte ze de overstap naar de Tweede Kamer, waar ze als eerste vrouw met een migratieachtergrond een zichtbare rol speelde en onderwerp werd van felle controverses.
De linkse politica zette zich in Amsterdam en later in Den Haag in voor vrouwen uit minderheidsgroepen, prostituees en nieuwkomers. Zo was ze betrokken bij talloze maatschappelijke organisaties en stond ze bekend als iemand die zich intensief inzette voor kwetsbare groepen. In de Tweede Kamer werkte ze onder meer aan vrouwenrechten en was ze lid van de parlementaire enquêtecommissie naar de Bijlmerramp, een onderwerp dat haar multiculturele achterban diep raakte.
Vanwege haar werk en haar positie als allochtoon Kamerlid zei Singh Varma regelmatig te zijn bedreigd door rechts‑extremisten. Zo verklaarde ze dat ze op 21 mei 1996 voor haar woning in Amsterdam was gemolesteerd. Voor dat incident is nooit enig bewijs gevonden, maar het droeg bij aan haar gevoel van druk en isolatie. ‘Omdat er nog zo weinig allochtonen in de politiek zaten, stond ik onder een enorme druk. Iedereen keek naar me. Die druk werd me te veel.’
In 2001 kwam Singh Varma landelijk in opspraak toen ze ten onrechte beweerde ongeneeslijk ziek te zijn. Ze verscheen soms in een rolstoel in de Kamer en zei in een interview: “Ik ga binnenkort dood, dat is een heel raar gevoel.’ Later dat jaar gaf ze toe dat ze niet lichamelijk ziek was, maar psychische problemen had. Ze sprak van een ‘waanwereld’ waarin ze oprecht dacht ernstig ziek te zijn.
GroenLinks‑fractievoorzitter Paul Rosenmöller reageerde destijds fel en zei zich ‘belazerd’ te voelen. Ook beschuldigingen van financiële malversaties bleven haar achtervolgen, al werd verduistering nooit bewezen.
Partijprominent Femke Halsema reflecteerde later kritisch op de rol van GroenLinks:
‘De angst voor verwijten van racisme, voor het verlies van contact met gemeenschappen die zij vertegenwoordigt, heeft tot vergoelijking en tot het negeren van negatieve signalen geleid.’
Na haar vertrek uit de landelijke politiek werkte Singh Varma onder meer als hoofdredacteur van Volkskrant Suriname, als programmamaker bij Amsterdamse omroepen en later in een Surinaamse broodjeszaak. Ze bleef schrijven voor kleine media en bleef betrokken bij de Surinaamse gemeenschap.
In de documentaire Tara keek ze terug op haar leven en de storm die haar carrière had omgeven. ‘Ik heb keihard gewerkt in dit land… voor iedereen heb ik klaargestaan. Ik heb geprobeerd om mijn best te doen en meer dan mijn best te doen.’
