3 C
Amsterdam

Institutioneel racisme en islamofobie in Nederland: een verhaal van twee kwaden

Tahir Abbas
Hoogleraar Radicaliseringsstudies (Universiteit Leiden).

Lees meer

Het onlangs opgestelde rapport over institutioneel racisme binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken toont een zeer ernstig probleem. Werknemers op het ministerie hebben herhaaldelijk te maken met discriminatie en vooroordelen op basis van etniciteit en cultuur. Dit is vooral zorgwekkend gezien de cruciale rol van het ministerie van Buitenlandse Zaken bij de vertegenwoordiging van Nederland op het wereldtoneel.


Bovendien bleek dat onvoldoende maatregelen werden genomen om deze problemen aan te pakken en een meer inclusieve en gelijke werkomgeving te creëren. Dankzij deze passieve houding hield het ministerie een racistische cultuur in stand. Maar wat echt de kop heeft opgestoken, is een wijdverbreid probleem van verraderlijke vooroordelen tegen moslims binnen het ministerie.

Islamofobie is een groeiend probleem in Nederland, dat wordt ingegeven door angst en onbegrip jegens moslims en hun religie. Ondanks een lange traditie van religieuze tolerantie in Nederland groeit de onverdraagzaamheid tegen moslims. Op basis van anekdotisch bewijs kunnen we concluderen dat haatincidenten en discriminatie tegen moslims toenemen en worden genormaliseerd. Extreemrechtse partijen worden steeds populairder.

Een van de belangrijkste oorzaken van islamofobie in Nederland is dat media en politiek een verwrongen beeld over de islam en moslims verspreiden. Veel mensen in ons land hebben zo’n verwrongen beeld van de islam. Ze associëren dit geloof met terrorisme en vrouwenonderdrukking en geloven dat de islam fundamenteel onverenigbaar is met de Nederlandse samenleving. Doordat de media nadruk leggen op geweld en extremisme binnen de islam worden de vele vreedzame en trouwe islamitische burgers van dit land buiten beschouwing gelaten. Dit geeft een misleidend beeld van moslims en werkt negatieve vooroordelen in de hand.

Ook politici maken zich schuldig aan het verspreiden van deze negatieve vooroordelen. De overheid heeft de afgelopen jaren verschillende beleidsmaatregelen genomen die vooral tegen moslims zijn gericht. Denk aan het boerkaverbod en de drempels die de overheid opwerpt om de bouw van nieuwe moskeeën te bemoeilijken.


Islamofobie in Nederland is een ingewikkeld en veelzijdig probleem dat een verfijnde en zorgvuldige aanpak vereist. We kunnen een samenleving creëren waarin iedereen wordt gewaardeerd en gerespecteerd door samen te werken en op te staan tegen haat en discriminatie. Dit kan worden bereikt wanneer de overheid, in samenwerking met moslims. een nauwkeuriger en evenwichtiger begrip van de islam en moslims promoot en discriminerende uitingen door extreemrechtse politici veroordeelt.

Als het institutioneel racisme niet wordt aangepakt, worden de waarden van gelijkheid en rechtvaardigheid met voeten getreden

Natuurlijk zal het doorvoeren van deze aanpassingen moeilijk en tijdrovend zijn. Maar de consequenties voor het niet bestrijden van racisme binnen het ministerie zijn aanzienlijk groter. Niet alleen de reputatie van de Nederlandse regering wordt geschaad als er niets wordt gedaan tegen racisme en islamofobie op het ministerie van Buitenlandse Zaken, maar dit kan ook een nadelige invloed hebben op het leven van vele briljante en toegewijde professionals.

Het is daarom nu tijd om te handelen. De Nederlandse regering moet onmiddellijk actie ondernemen om racisme binnen het ministerie uit te roeien en een meer inclusieve en ondersteunende werkomgeving te creëren voor al zijn werknemers. Dit is niet alleen gepast, maar ook broodnodig voor het succes en de legitimiteit van het ministerie.

Dit kan bijvoorbeeld door een gespecialiseerde eenheid voor diversiteit en integratie binnen het ministerie op te richten. Bovendien zou het ministerie regelmatig inspecties moeten uitvoeren, opdat de aanpak tegen racisme efficiënt wordt uitgevoerd.

Een andere cruciale stap is het aanpakken van de onderliggende machtsverschillen, die er mede voor zorgen dat er racisme is op het ministerie. Je zou kunnen denken aan quota om te garanderen dat mensen van kleur op alle niveaus van de organisatie vertegenwoordigd zijn, en dat werknemers van kleur gerichte loopbaanbegeleiding krijgen.

Als het institutioneel racisme niet wordt aangepakt, worden de waarden van gelijkheid en rechtvaardigheid met voeten getreden. En laten deze waarden nu juist de kern vormen van de Nederlandse samenleving.

Nu u hier toch bent...

Goede journalistiek kost geld. Leden en donaties maken onze gebalanceerde berichtgeving over biculturaliteit, zingeving en vrijheid mogelijk. Steun ons daarom als u ons werk belangrijk vindt.

Vertel mij meer!

- Advertentie -