Gidi Markuszower wil de vragen van Left Laser niet beantwoorden over een Israëlische man, die met een vuurwapen werd gearresteerd op Schiphol.
YouTube-kanaal Left Laser van de communistische journalist Bob Sneevliet (pseudoniem van Bob Scholte) laat de extreemrechtse politicus Gidi Markuszower maar niet met rust. Het Israëlisch-Nederlandse DNA-Kamerlid heeft naar eigen zeggen een ’time-out’ genomen op de kritische vragen van de linkse journalist over zijn mysterieuze verleden en mogelijke banden met de Israëlische veiligheidsdiensten. Dit is te zien in een uitgebreid item.
In het nieuwe filmpje is te zien dat Markuszower expliciet de vragen van Left Laser niet wil beantwoorden. Markuszower heeft slechte ervaringen met het YouTube-kanaal. Dat komt door zijn controversiële optreden vorige week tegenover Left Laser, waarin hij onder meer opriep tot geweld tegen Palestijnse vluchtelingen. Nadien werden er meerdere aangiftes tegen Markuszower gedaan, onder andere door The Rights Forum.
Bob Sneevliet heeft geen boodschap aan Markuszowers ’time out’. ‘Vind je onze vragen te moeilijk?’, vraagt hij hem op de man af. ‘Heel moeilijk’, reageert Markuszower geïrriteerd. ‘Nu heb je toch je zin’, voegt hij daaraan toe.
Sneevliet vraagt dan uit het niets: ‘Beit Abraham, wat is dat?’ Markuszower kijkt Scholte even verrast in de ogen aan, bedenkt zich weer en zegt: ‘Ik heb besloten van u een time-out te nemen.’ Zo gaat het voor even heen en weer in het gangetje waar journalisten Kamerleden vragen kunnen stellen.
In het filmpje wordt duidelijk dat er mogelijke banden zijn tussen Markuszower en de Israëlische geheime diensten. Het gaat onder meer over een Israëliër die tijdens de Maccabi-rellen in 2024 op Schiphol werd gearresteerd met een vuurwapen.
Ook benoemt Left Laser in het filmpje de gewelddadige inborst van Markuszower, die soms ook tegen ‘Israëlkritische Joden’ is gericht. Hij brengt oude uitspraken van Markuszower in herinnering, toen hij nog bij de PVV van Geert Wilders zat. ‘In het oude Polen (waar mijn roots liggen) wisten we wel raad met dit soort verachterlijke joodjes. Die werden gewoon de shul (synagoge) uitgeplukt en uit het shtetl (dorp) geschopt; in het beste geval. In het ergste geval werden deze in de koude bossen van Oost-Europa achtergelaten en nooit meer teruggevonden.’
