Maand van de geschiedenis | Afro-Amerikaanse gevechtspiloten, de Tuskegee Airmen, hebben hun steentje bijgedragen aan de bevrijding van Europa. Deze wereldberoemde helden zijn in Nederland nagenoeg onbekend.

De Tuskegee Airmen waren de Afro-Amerikaanse gevechtspiloten die ook een aandeel hadden in de bevrijding van Europa. In Nederland zijn ze vrijwel onbekend, wat komt omdat deze zwarte piloten in Italië gelegerd waren en hun missies uitvoerden boven Tsjecho-Slowakije, Oostenrijk, Hongarije, Polen en Duitsland.

De Tuskegee Airmen kwamen van Tuskegee University in de Verenigde Staten, de eerste zwarte universiteit. Ze werden, net als zwarte soldaten in het Amerikaanse leger, gediscrimineerd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog mochten zwarten geen piloot worden bij de Amerikaanse luchtmacht. De eerste Afro-Amerikaanse gevechtspiloot, Eugene Bullard, vloog daarom in dienst van de Franse luchtmacht. Dankzij de lobby van de National Association for the Advancement of Colored People werden de discriminerende bepalingen tegen zwarten in de luchtmacht in 1939 deels opgeheven, met als gevolg dat toen de Verenigde Staten in de Tweede Wereldoorlog verzeild raakten er ook een groep zwarte gevechtspiloten klaar stond om tegen de nazi’s te vechten.

Op 24 maart 1945 begeleidden de Red Tails een grote groep bommenwerpers tot diep in Duitsland

De Amerikaanse luchtmacht was raciaal gesegregeerd. De zwarten hadden dus hun eigen groep en waren niet gemixt in eenheden met witte piloten. Ook waren er relatief weinig zwarte piloten. De Tuskegee Airmen werden niet meteen ingezet. Dat gebeurde pas in 1943 in Noord-Afrika. De Afro-Amerikaanse piloten vlogen in P40’s en P39’s, toen verouderde vliegtuigen, en hadden als taak om gronddoelen uit te schakelen. In Italië kregen ze meer taken en uiteindelijk ook betere vliegtuigen: eerst de P47 Thunderbolt, daarna de P51 Mustang.

Om zich te onderscheiden van de andere P51’s verfden de Tuskegee Airmen de staarten van hun vliegtuigen rood. Daar komt de bijnaam Red Tails vandaan. De Red Tails kregen als taak Amerikaanse bommenwerpers te begeleiden. In tegenstelling tot veel andere escortjagers bleven de Red Tails zich altijd aan de missie houden en de bommenwerpers beschermen, in plaats van dat ze voor persoonlijke eer en glorie Duitse jachtvliegtuigen gingen achtervolgen en de bommenwerpers onbeschermd achterlieten. Hierdoor kregen ze het respect van de andere piloten, die aanvankelijk helemaal niet wisten dat de Red Tails gevlogen werden door zwarte piloten.

Op 24 maart 1945 begeleidden de Red Tails een grote groep bommenwerpers tot diep in Duitsland. Ze werden aangevallen door de eerste straaljagers, de roemruchte Me 262’s. De zwarte piloten wisten echter hun mannetje te staan en haalden enkele straaljagers neer.