Vandaag verschijnt de nieuwste single Liefste van SeaCityLady, oftewel Kanttekening-columnist Leontine Vreeke. Het is een cover van een nummer van Conny Vandenbos uit 1975, met wiens Nederlandstalige liedjes Vreeke is opgegroeid.
In een reactie aan de Kanttekening vertelt Vreeke dat ze dit doet om de Nederlandstalige muziek weer een opkikker te geven.
Liefste, kom thuis, doe het gauw
Want het huis is zo stil, zo leeg zonder jou
Liefste, in het bed is een kuil
Waar jouw lichaam in past
Die wordt koud
Het is vrijwel onmogelijk om niet geraakt te raken door de romantische woorden van Vandenbos uit 1975, die Vreeke op onberispelijke wijze opnieuw vertolkt in haar vandaag uitgebrachte single. Vreeke zingt verder:
Ik slaap niet meer ’s nachts
En het licht op de gang laat ik aan
Nee, ‘k ben niet bang
Ik wacht op jou
Hé liefste, ik ben eenzaam, kom gauw
Voor de Kanttekening is de nieuwe single natuurlijk aanleiding om even te bellen met onze collega. Hoe is het idee ontstaan om Liefste opnieuw uit te brengen?
Vreeke vertelt dat Conny Vandenbos Liefste destijds zelf ook als cover had gezongen. Het nummer was oorspronkelijk een Amerikaans liedje met de titel Jesse, geschreven door Janis Ian. ‘Het is vanuit het Engels naar het Nederlands vertaald door zangeres Martine Bijl, en die Nederlandstalige tekst is dus gezongen door Conny Vandenbos.’
Vreeke vertelt dat ze met de coversingle Liefste Conny Vandenbos opnieuw de plek in de Nederlandse muziekgeschiedenis wil geven die zij verdient. ‘Ik heb het nummer in mijn theatervoorstelling [er komt ook een roman, red.] opgenomen en de reacties van de jongeren waren zo lyrisch dat ik dacht: ik moet hier meer mee doen. Ook omdat bijna niemand Conny Vandenbos nog kent, terwijl ze voor mij zo belangrijk is geweest.’
Ze was nog veel te jong om liefdesverdriet te kennen toen ze het nummer voor het eerst hoorde, maar begreep ‘ergens’ wel de emotie en waar het over ging. ‘Iedereen wordt er meteen door geraakt, maar mensen kennen dit nummer totaal niet. Haar hele repertoire lijkt verdwenen uit ons collectieve geheugen.’
Vreeke wijst ook op iets anders wat bij jongeren een gevoelige snaar raakt: de taal. ‘De teksten van Conny Vandenbos zitten gewoon heel goed in elkaar. Het is echt goed Nederlands. Nederlandse nummers worden niet meer op deze manier geschreven’, zegt ze en laat nog een couplet horen.
Liefste, het huis roept jouw naam
Het wacht al zo lang
Het vraagt: Waar blijft ‘ie nou
En de beelden van vroeger vervagen
Maar toch, elke dag wacht ik nog
Met het eten op jou


