28.7 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 93

Hoe Adnan in korte tijd drie afhaalrestaurants opende

0

In Nieuwe Pioniers spreekt de Kanttekening migranten met een eigen onderneming. De 43-jarige Adnan Mehboob uit Kasjmir kwam in 2016 naar Nederland en bouwde in no-time drie takeawayrestaurants in Utrecht op, met inmiddels 24 medewerkers.

Aan de Adelaarstraat te Utrecht vind je Kashmir Kitchen. Zo’n twee- tot driehonderd maaltijden per dag worden hier bereid. Eigenaar Adnan spreekt deze maandag rond lunchtijd gedreven over zijn werk. Over zijn maaltijden uit de Pakistaanse, Indiase en Kasjmierse keuken. Over ondernemen. Hoewel er aardig wat Nederlandse woorden zoals ‘werkvergunning’ en ‘bezwaar’ in zijn verhaal doorklinken, geeft hij de voorkeur aan het gesprek in het Engels te doen.

Gekleed in een paarse traditionele tuniek, de kameez, toont hij trots de keuken waar de eerste currygerechten, naans en paneerpakora’s door kok Manzoor Hussain worden bereid. ‘Alleen verse producten. Geen magnetron’, prijst Adnan zijn waar aan. Op een plateau staan vele bakjes waar vandaag al die maaltijden zoals butter chicken, Kasjmiri Rajma curry en verschillende tandoorigerechten ingaan. Bij de ingang wachten twee koeriers om de bestelde maaltijden naar klanten te brengen. Een paar panden verderop zit Adnans nieuwste onderneming: de Roti Kitchen, een Surinaamse takeaway. Adnan wil een voorbeeld voor migranten zijn. ‘Mijn verhaal is een succesvol verhaal.’

‘Geen magnetron’

Adnan is in 2012 in Pakistan getrouwd met vredes- en vrouwenrechtenactivist Shumaila Anwar. Zij kwam in 2014 als vluchteling naar Nederland. Haar echtgenoot had vanaf 2005, aanvankelijk als vluchteling, door Europa gereisd. Hij begon in Brighton en kwam later in Italië en België terecht. Adnan kookte overal. Zelfs in een Argentijns steakhouse, en hij leerde op zijn Europese reizen de fijne kneepjes van de Mexicaanse en Italiaanse keuken. Wanneer hij weer wat verdiend had, keerde hij kort terug naar Pakistan. Vanuit Italië kwam hij in 2016 eveneens naar Nederland om hier samen met zijn vrouw te blijven. Twee zonen hebben ze inmiddels.

Jonge jaren

Eerst terug naar Adnans jonge jaren in Kashmir. Naar het dorp Bhagiana, in de Jammu & Kashmir regio, nabij de stad Rawalakot. Zijn vader, ‘een succesvolle ondernemer’, heeft hij niet bewust meegemaakt. Hij kwam om het leven bij een verkeersongeluk. Ook zijn moeder overleed een paar jaar later en Adnan werd grootgebracht door zijn grootouders. Hij spreekt liefdevol over de Kasjmierse cultuur met hechte familiebanden. ‘Ik had nooit het gevoel dat ik alleen was maar uiteraard miste ik mijn ouders.’

Hij groeide op nabij de grens met India. Adnan spreekt niet over ‘border’ maar over ‘the line of control.’ Hoe twee landen het gebied verdelen en daarover strijden. ‘Beide partijen vermoorden onze mensen.’ Hij hoopt dat door de naam Kashmir Kitchen Nederlanders meer interesse hebben voor het ingewikkelde conflict dat daar al zolang speelt. Korte versie: India, Pakistan bezetten deze regio al ruim driekwart eeuw lang. Ook China bezet een deel. Terwijl Kasjmiri’s zoals Adnan gewoon onafhankelijk willen zijn.

Toen Adnan door de vlucht van zijn vrouw toevallig ook in Nederland kwam, had hij al een idee voor een onderneming in zijn hoofd. Om succesvol te zijn, legt hij uit, moet je ‘een routekaart hebben.’ Je focussen op wat je kán en waar je hart ligt. ‘Ik houd van eten, ik houd van koken.’  Een vriend wees hem op een speciaal project van de gemeente Utrecht waar asielzoekers samen met buurtbewoners aan ondernemersprojecten sleutelen. ‘Er was een project Start your own business van dezelfde mensen die nu met Plan Einstein actief zijn, dat heeft me zo enorm geholpen. Mijn leraren Marcellien en Oscar, wat hebben die veel voor me gedaan. Heel belangrijk dát dat gezegd wordt, dat ik hun hulp kreeg.’

Lening van de gemeente

Het begon met een cateringopdracht voor de Universiteit Utrecht. Al gauw lag er een businessplan en dankzij een lening van 30.000 euro van de gemeente Utrecht opende hij zijn eerste zaak in het in de gemeente Utrecht gelegen dorp Vleuten. Al snel besefte hij dat dit niet de beste locatie was en koos voor het pand in de Adelaarstraat. Een slim besluit: in deze dicht bij het centrum gelegen wijk wonen veel studenten en jonge gezinnen. Daar bleek veel behoefte aan Adnans takeaway. ‘Na twee weken stopte ik met mijn uitkering.’ Het liep echt snel. ‘Ik moest na twee weken personeel aannemen, ook mensen die eveneens gelijk konden stoppen met hun uitkering.’

Toen Adnan begon waren er acht Indiase en Pakistaanse restaurants in Utrecht. Nu zesentwintig. En daar zitten ondernemingen bij van mensen die het vak bij hem leerden. ‘Ik geef nu ook les aan een van mijn vrienden, Sharif.’ En zo heeft hij tal van oud-werknemers met een eigen zaak. ‘Ik ben een inspiratie voor hen.’ Dat ze voor zichzelf beginnen. Prima. ‘Competitie geeft me meer kracht.’

‘We willen een onafhankelijk Kashmir’

Adnan vertelt over de ernst van de politieke situatie in Kashmir met aanhoudend protest voor vrijheid en basisrechten. Tijdens een bezoek ondervond het gezin door het beroep van zijn vrouw, die zich op Facebook uitspreekt, hinder. Hij benadrukt dankbaar te zijn dat de Nederlandse nationaliteit dan extra bescherming biedt. ‘We willen een onafhankelijk Kashmir. We willen Pakistan niet. We willen India niet.’

De spanning in zijn geboorteregio sijpelt soms door in zijn Utrechtse horecawerkzaamheden. ‘Dan schrijven ze een negatieve recensie, zo van: dit is geen Kashmir-ding, of: waarom moet deze man de Indiase en Pakistaanse keuken gebruiken?’ Deze pesterijtjes komen volgens Adnan vooral uit Indiase hoek.

In het algemeen voelt hij zich gesteund door zijn omgeving. Buurtbewoners en veel mensen met een Indiase en Pakistaanse achtergrond weten zijn takeaways te vinden. Racisme? Adnan zegt daar niet veel mee te maken te hebben. ‘Soms klagen mensen bij de gemeente over de geur uit de keuken. Klagers die alleen hun auto in de straat parkeren.’ Adnan benadrukt meermaals dat hij Nederlander is. ‘Ik behoor tot Kashmir, maar ik heb geen Pakistaanse nationaliteit. Inmiddels ben ik een Nederlander.’

‘Ik kan en wil alles aan iedereen leren’

Verschillende koeriers rijden met de maaltijden van Kashmir Kitchen. Jonge Utrechters, van wie sommigen met een Marokkaanse achtergrond. ‘Dat zijn geen migranten, gewoon Nederlanders, ze zijn net als onze twee kinderen hier geboren.’ Deze jongeren een kans geven zit in Adnans genen. ‘Ja, ik kan en wil alles aan iedereen leren. Ik ben niet zo moeilijk.’

Wokakkoord

Adnans chef-koks komen uit Pakistan. Het halen van gespecialiseerde koks is sinds vorig jaar moeilijker geworden. Voorheen met het zogeheten Wokakkoord konden Aziatische restaurants makkelijk visa krijgen voor personeel. Mede om problemen met slechte arbeidsomstandigheden te voorkomen is dat akkoord in 2024 afgeschaft.

‘Chinese, Thaise en Indiase restaurants, er zijn geen koks voor te vinden’

De gevolgen van dit strengere beleid rond verblijfsvergunningen zijn groot voor Kashmir Kitchen. Adnan heeft net weer vijf visa voor koks naar het UWV gestuurd en zit in spanning over een beslissing. Adnan vertelt hoe groot de gevolgen zijn voor de ‘Aziatische horeca.’ ‘Chinese, Thaise en Indiase restaurants, er zijn geen koks voor te vinden, laat staan ze te houden.’ De verontwaardiging is groot. ‘Niemand werkt zwart in mijn restaurants.’ Adnan haalt de uit Pakistan afkomstige Manzoor erbij die vandaag de kok van dienst is. ‘De afgelopen twee jaar, betaal ik zijn belastingen, pensioen, regel huisvesting, geef vakantiegeld, Alles! En nu maken ze het ons moeilijk om een nieuwe verblijfsvergunning te krijgen en moet Manzoor net als andere medewerkers weer weg.’

De onzekerheid over hoe lang hij nog in Nederland mag blijven werken drukt zwaar op Manzoor. Hij zegt het naar zijn zin te hebben bij Kashmir Kitchen. ‘Ik weet alleen niet hoe ik mijn toekomst nu moet plannen.’ Manzoor heeft een vrouw en kinderen in Pakistan. Hij vertelt hoe het UWV bij twee andere restaurants werkvergunningen weigerde. Het waarom is hem onduidelijk. ‘Ze zeiden dat migranten niet gewenst zijn’, zegt Manzoor zachtjes in het Engels.

Adnan met Mansoor

De eigenaar van Kashmir Kitchen vindt het pijnlijk hoe er momenteel in Nederland naar migratie wordt gekeken. Wat het voor hem persoonlijk extra zuur maakt, is dat hij bewees hoe positief het werk van een migrant kan zijn. ‘Waarom stoppen ze ons? Ze gebruikten mijn verhaal als succesverhaal in Utrecht.’

‘De Surinaamse keuken is ook fusion’

Er zijn meer oorzaken waarom Adnan zijn ambities wat bijstelt. Hij had vergevorderde plannen voor een filiaal in Rotterdam. ‘Het gebouw was geregeld.’ Het speelde twee jaar geleden op het moment dat hij bij een ernstig ongeluk werd aangereden. Het herstel vroeg om een pas op de plaats. Recent stopte hij met een initiatief voor een filiaal van Kashmir Kitchen in Maarssen. Even focussen op wat goed gaat: Kashmir Kitchen in de Adelaarstraat. En nu dus ook sinds maart de Roti Kitchen. Een vriend uit Amsterdam leerde hem de geheimen van de Surinaamse keuken. Vanuit de Surinaamse gemeenschap kwamen geen klachten dat een man uit Kashmir zich op dit culinaire terrein begeeft. Logisch vindt Adnan: ‘De Surinaamse keuken is ook fusion.’

Enkel verse producten

Adnan is nu behoedzaam voor grote investeringen. Hij verhaalt over collega’s die in zwaar weer zitten, salarissen niet kunnen betalen. De hogere brandstofprijzen zorgen voor minder winstmarges, ook bij Kashmir Kitchen. De inkoopkosten van kip-, lamsvlees en al die andere ingrediënten zijn omhoog gegaan. Je zou zeggen: reken dat door aan de klant. Maar, legt Adnan uit, omdat hij enkel verse producten in zijn maaltijden verwerkt, is hij als takeaway relatief aan de dure kant waardoor hij uit concurrentiebelang de prijzen niet te veel omhoog kan doen.

Bij de bestel- en afhaalbalie hangt een wat verouderd T-shirt met daarop een afbeelding van Adnan en de tekst Man o Salwa, de bedrijfsnaam die hij voerde vóór Kashmir Kitchen. Man o Salwa verwijst naar het hemelse voedsel dat volgens de Koran aan de kinderen van Israël werd gegeven. Voedsel verbindt onder meer moslims, joden, christenen, stelt Adnan. Daar staat hij ondanks de naamswijziging nog voor. Marketingtechnisch is Kashmir Kitchen handiger én het verwijst naar de eigenaars geboortestreek en de beladen geschiedenis van Kashmir.

Oud-Kamerlid Nevin Özütok stapt onder druk op als wethouder

0

Nevin Özütok (GroenLinks) is opgestapt als wethouder in de gemeente Beverwijk. Naar eigen zeggen onder druk, omdat de werkrelatie onhoudbaar was geworden.

Het begon vorige week al te rommelen in het college. Özütok kreeg te horen dat er meerdere signalen waren ontvangen over verbaal grensoverschrijdend gedrag. Het zou niet gaan om officiële klachten, maar informele gesprekken met leidinggevenden. Het college wilde deze klachten nader onderzoeken.

Maar nog voordat dit onderzoek kon worden uitgevoerd, liep het spaak, schrijft Binnenlands BestuurDe burgemeester en wethouder waren wellicht allebei van mening dat de klachten moesten worden onderzocht. Maar ze verschilden van mening over de manier waarop. De burgemeester concludeerde toen dat de relatie onwerkbaar was geworden en vroeg de wethouder om de eer aan zichzelf te houden.

Özütok schreef donderdag op haar LinkedIn dit zeer te betreuren. ‘Ik ben niet op de hoogte van de inhoud van de klachten, maar ik herken me niet in dit beeld. Het is uitermate belangrijk dat klachten over ongewenst gedrag altijd serieus worden genomen. Daarbij hoort ook een zorgvuldig proces. Ik heb mijn volledige medewerking aan het onderzoek toegezegd. Dat er niet voor deze route is gekozen valt me dan ook rauw op mijn dak.’

Israël en Hamas laten gevangenen vrij

0

Vandaag worden honderden Palestijnen en Israëliërs herenigd met hun familie. Alle levende Israëlische gijzelaars zijn vrijgelaten, het wachten is nu op de vrijlating van Palestijnen uit de Israëlische gevangenis.

Het is een emotionele dag voor veel mensen. Als onderdeel van de overeenkomst tussen Israël en Hamas, zullen vandaag gijzelaars en gevangenen naar huis gaan.

Hamas liet vanochtend in twee fases de Israëlische gegijzelden vrij die nog in leven waren. De eerste zeven werden al in de vroege uren naar Israëlisch grondgebied gebracht. Even later volgden de overige dertien. De familieleden moesten nog even hun vreugde bewaren; de ontvangst is door het Israëlische leger. Pas daarna mogen ze naar huis.

Het wachten is nu op de vrijlating van 2000 gevangenen. Dit is extra spannend, omdat Israël op voorhand niet de namen heeft doorgegeven van de Palestijnen die het betreft. Er is bovendien geen duidelijkheid over de planning. Journalisten die zich deze ochtend verzamelden rondom de Ofer-gevangenis, de enige in Palestijns bezet gebied, werden verjaagd, zo is te zien op Al Jazeera.

De nieuwszender meldt bovendien dat meer dan 100 Palestijnse gedetineerden zullen worden uitgezet. Ze mogen niet langer op Palestijns grondgebied verblijven, tot het grote verdriet van hun families. Veel Palestijnen worden al jaren gevangen gehouden, soms zonder proces en op Israëlisch grondgebied, waardoor de familie moeilijk of geen toestemming kan krijgen om hen te bezoeken.

Onderdeel van de overeenkomst is ook de uitruil van lichamen van beide kanten. Er is nog geen duidelijkheid over de exacte timing van deze uitruil.

Hitlergroet, racisme en seksisme tijdens ‘anti-immigratieprotest’ in Amsterdam

0

Tijdens het zogenoemde anti-immigratieprotest in Amsterdam van afgelopen zondag werden veel discriminerende uitlatingen en uitingen gedaan. Zo werd GroenLinks-PvdA-leider Frans Timmermans uitgemaakt voor ‘kankerjood’ en maakte een demonstrant de Hitlergroet.

Op het Museumplein vallen de koloniale en racistische symbolen op. Bijvoorbeeld de Prinsenvlag, die geassocieerd wordt met de NSB, en het logo van de Verenigde Oostindische Compagnie. Ook zijn er teksten als ‘Send them Home’, in Gotische letters, gericht tegen asielzoekers.

Een van de organisatoren, Martijn Tinus Koops, doet provocerende uitlatingen. Zo zouden de rellen van 20 september door de media zijn geframed. Toch meent hij vandaag een statement te maken dat ‘rechts’ is en ‘duidelijk vreedzaam’.

In werkelijkheid klinkt uit zijn mond het tegenovergestelde van vreedzaam. Zo rijgt hij homofobe en seksistische uitlatingen over de driehoek (politie, OM en de gemeente) in Den Haag en Amsterdam aaneen, door hen uit te schelden voor ‘flikkers’ en ‘hoeren’.

Volgens hem staat de Nederlander niet langer op één. ‘Wij zijn een gastvrij land geweest, maar gastvrijheid mag geen zelfvernietiging worden. We hebben onze grenzen opengezet zonder na te denken over veiligheid,’ aldus Koops op het Museumplein, die even later ook keihard ‘eigen volk eerst’ zou scanderen.

Wanneer de extremistische groepering Defend Netherlands zich rond 14.00 uur aansluit bij het nationalistische protest en de groep in beweging komt, krijgt het gezelschap een gewelddadiger karakter. Omstanders krijgen een middelvinger of worden bekogeld met eieren.

Frans Timmermans wordt antisemitisch en gewelddadig toegezongen. Bij Pownews is te zien dat organisator Koops deze uitingen goedpraat.

PVV-Kamerleden achter FB-account waar blonde vrouwen belaagd worden door migranten

0

Twee PVV-Kamerleden blijken achter een racistisch account te zitten waarop AI-plaatjes worden gedeeld van blonde vrouwen die worden bedreigd door migranten.

De Groene Amsterdammer heeft dat blootgelegd in een onderzoek naar het beheer van de Facebookpagina ‘Wij doen GEEN aangifte tegen Geert Wilders’.

Het racistische PVV-narratief wordt via online posts versterkt door deze ogenschijnlijke fanpage. Maar het bleek dus niet te gaan om een overijverige PVV-fan maar om de PVV zelf, namelijk de Kamerleden Maikel Boon en Patrick Crijns. Zij maakten afbeeldingen met behulp van AI, waarmee ze de extreemrechtse boodschap van de PVV probeerden te versterken.

De Groene achterhaalde via het watermerk van de AI-video’s dat Boon onder de gebruikersnaam ‘wolftour’ honderden beelden heeft gegenereerd. Een van de prompts — ‘Maak een hyperrealistische foto van een knappe, onschuldige blonde vrouw die op het strand loopt. Achter haar aan loopt een groepje getinte jongeren’ — verbeeldt precies het opgeklopte gevaar waarmee de PVV witte Nederlanders angst wil aanjagen en bewegen PVV te stemmen.

Volgens de BNNVARA-opiniewebsite Joop.nl is de pagina inmiddels uitgegroeid tot een van de vijf populairste Facebookpagina’s van Nederland, met een bereik van een half miljoen mensen.

Waarom doet JA21 het zo goed in de peilingen?

0

JA21 groeit onverwacht uit tot een serieuze speler in het rechtse kamp. Met een bestuurlijk imago en harde rechtse standpunten is de partij interessant geworden voor teleurgestelde kiezers van VVD, NSC en PVV.

In de laatste peilingen staat JA21 tussen de negen en dertien zetels. Een opmerkelijke opmars voor een partij die twee jaar geleden nog geplaagd werd door interne conflicten en waarvan het bestaansrecht door velen in twijfel werd getrokken. Volgens politicoloog Matthijs Rooduijn (Universiteit van Amsterdam) profiteert de partij op dit moment van een unieke samenloop van omstandigheden. Maar of dit succes blijvend is, valt echter lastig te voorspellen.

Spons voor ontevreden kiezers

JA21 splitste zich eind 2021 van Forum voor Democratie af, vanwege een ruzie over de slechte muzieksmaak van Joost Eerdmans en controversiële uitlatingen van Thierry Baudet over Joden, die als antisemitisch werden opgevat. Maar waar Forum voor Democratie steeds radicaler is geworden, profileert JA21 zich als een ‘realistisch’ alternatief, dat ook ontgoochelde PVV-kiezers moet aantrekken.

Allerlei kiezers die zijn teleurgesteld belanden nu bij JA21

‘De partij fungeert nu als een spons’, zegt Rooduijn. ‘Allerlei kiezers die zijn teleurgesteld belanden nu bij JA21. Gedesillusioneerde PVV-stemmers die boos zijn omdat Geert Wilders de stekker trok uit het kabinet, mensen die NSC te vaag of te onbetrouwbaar vinden en VVD-stemmers die vinden dat hun partij te slap is geworden op migratie. Voor hen is JA21 een aantrekkelijk alternatief.’

De politieke context werkt in het voordeel van de partij van Joost Eerdmans en Annabel Nanninga, observeert Rooduijn. De VVD verkeert in een diepe crisis, vanwege de strategische en tactische blunders van Dilan Yesilgöz. De VVD daalt hard in de peilingen en staat nu tussen de dertien en zestien zetels. Met NSC is het nog erger gesteld. De partij van Pieter Omtzigt, die in 2023 vanuit het niets met twintig zetels debuteerde, komt op nul zetels uit.

De PVV ten slotte verloor steun omdat Wilders in de regering nauwelijks resultaten wist te boeken en vervolgens de stekker uit het kabinet heeft getrokken. Toch heeft Wilders minder verloren dan je op het eerste gezicht misschien zou denken, zegt Rooduijn. ‘Veel PVV-kiezers gaan nu in Wilders’ narratief mee, dat hij zou zijn tegengewerkt door de andere partijen. De PVV is in de opiniepeilingen nog steeds de grootste partij, met meer dan 30 zetels.’

Radicaal rechts, maar niet extreem

Tot zover het succes van JA21. Hoe moeten we deze partij plaatsen in het partijlandschap? Politicologisch gezien behoort de partij tot de familie van radicaal rechtse partijen, zegt Rooduijn. ‘Ze vissen in dezelfde electorale vijver als PVV, FvD en BBB. Wel zijn er grote verschillen tussen deze vier partijen. FvD is ideologisch extremer, de PVV is vooral gefixeerd op de islam en de BBB legt de nadruk op boerenbelangen. JA21 ten slotte positioneert zich als de redelijke variant van radicaal rechts, die graag wil besturen.’

Maar waarom noemen we deze vier partijen niet gewoon extreemrechts? ‘Ze vallen allebei onder de noemer far right, dat je zou kunnen vertalen als uiterst rechts’, zegt Rooduijn. ‘Wel moet je beide vormen van uiterst rechts goed van elkaar onderscheiden. Radicaal rechts is nationalistisch, anti-immigratie en kritisch over de instituties van de liberale democratie, zoals de pers, de universiteiten en de rechterlijke macht. Ook is radicaal rechts autoritair ingesteld: law and order, hiërarchisch denken en het hard aanpakken van migranten.’

Extreemrechts gaat een stap verder en wil de democratische orde omverwerpen, desnoods met geweld. ‘Denk hierbij aan het fascisme, het nazisme of de Griekse beweging Gouden Dageraad.’ Dat is volgens Rooduijn een fundamenteel verschil, ook al is de grens in de praktijk niet altijd scherp. ‘FvD flirt bijvoorbeeld met tribunalen en aanhangers van Donald Trump bestormden in 2021 het Capitool.’

JA21 balanceert dus op de lijn van radicaal rechts: stevig anti-immigratie, autoritair in toon, maar binnen de kaders van de parlementaire democratie. ‘Ze presenteren zich als conservatief-liberaal’, zegt Rooduijn, ‘maar inhoudelijk zijn hun standpunten radicaal rechts.’

Realisme als retoriek

Opvallend is verder dat JA21 zich graag afficheert als de partij van de redelijkheid en bestuurbaarheid. Ze willen het realistische alternatief zijn voor FvD en PVV. Maar dat realisme is vooral retoriek, meent Rooduijn. ‘Neem hun voorstel voor enkelbanden voor illegalen. Dat is nauwelijks uitvoerbaar en bovendien in strijd met de rechtsstaat. Hun programma bevat veel punten die juridisch of praktisch simpelweg niet te realiseren zijn.’

Door zich conservatief-liberaal te noemen probeert JA21 een brug te slaan naar gefrustreerde kiezers van VVD en NSC, die minder migratie willen maar de retoriek van Wilders te ver vinden gaan. ‘Het is een strategie die op korte termijn lijkt te werken, maar op de lange termijn problemen kan opleveren zodra de partij moet laten zien of ze werkelijk kan regeren.’

Veel van hun standpunten staan op gespannen voet met de liberale democratie

Regeringsgeschikt of besmet?

De vraag of JA21 regierungsfähig is, hangt volgens Rooduijn niet alleen af van de toon en retoriek, maar ook van de inhoud. ‘Veel van hun standpunten staan op gespannen voet met de liberale democratie en maken het lastig om compromissen te sluiten. Dat kan coalitievorming bemoeilijken met partijen als GroenLinks-PvdA en D66, zelfs als deze partijen de deur formeel niet dichtgooien.’

Toch speelt imago ook een rol. Het is voor JA21 van belang om zich te onderscheiden van radicalere partijen als PVV en FvD, die wel formeel worden uitgesloten door de andere partijen. Het aantrekken van kandidaten zoals Ingrid Coenradie (ex-PVV) en Diederik Boomsma (overgestapt van NSC) draagt bij aan dat beeld. JA21 wil ervaring aantrekken, maar ook politici die uitgesproken kritisch zijn over migratie, aldus Rooduijn.

Volatiel landschap

Hoe stabiel is het succes van JA21? Dat is onzeker, benadrukt de politicoloog. ‘De partij profiteert van de huidige politieke situatie, waarin VVD en NSC het niet zo goed doen. Maar als we iets hebben geleerd van de vorige verkiezingen is dat alles snel kan omslaan. Wilders kan tijdens de debatten weer momentum krijgen en weggelopen kiezers terughalen. Ook kunnen interne conflicten – tussen Annabel Nanninga en Ingrid Coenradie bijvoorbeeld die heeft gezegd dat de islam voor haar geen prioriteit heeft – roet in het eten gooien. ‘Als die twee ruzie maken, dan verdwijnt de virtuele winst van JA21 in de peilingen als sneeuw voor de zon’, zegt Rooduijn.

Het bredere radicaal rechtse landschap blijft volatiel, benadrukt de UvA-wetenschapper. ‘Bij de vorige verkiezingen schoot de PVV in korte tijd omhoog in de peilingen. Zoiets kan opnieuw gebeuren. Kiezers die nu naar JA21 neigen kunnen in de campagne alsnog terugkeren naar de PVV of thuisblijven.’

Zeynep Dulger schreef met Mr. & Mrs. Aslan een film voor de hele familie

0

De eerste Turks-Nederlandse familiefilm Mr. and Mrs. Aslan is een onverwacht bioscoopsucces. Scenarist Zeynep Dulger vertelt hoe haar missie, timing en een flinke dosis lef leidden tot een film die culturele herkenning combineert met humor, actie en emotie.

Afgelopen maand ging de eerste Turks-Nederlandse bioscoopfilm, Mr and Mrs Aslan, in première. De actioncomedy met een sterrencast — waaronder Yolanthe Cabau, Sinan Eroglu, Nesim El Ahmadi, Thijs Boermans en Önder Doğan (Murda) — slaat ook aan bij het publiek en concurreert met grote Hollywoodfilms als een van de meest bezochte films van de afgelopen weken. Voor scenarist Zeynep Dulgur is dit haar debuut in de bioscoopwereld: ‘Ik ben pas een jaar afgestudeerd en kan nu aan veel projecten werken.’

Hoe komt het dat je zo snel aan zulke grote projecten bent gekomen?

‘Een combinatie van timing, een duidelijke missie en… veel geluk. Na mijn afstudeerfilm, die volledig in het Turks was, had ik als doel om meer Turks-Nederlandse films te maken. Ik kwam in contact met Turks-Nederlandse makers die verhalen naar het grote scherm wilden brengen. Zo ontmoette ik Sinan Eroglu. We hadden afgesproken om even koffie te drinken, maar we hebben uiteindelijk zes uur gepingpongd met ideeën en besloten meteen een team te vormen. Vanaf toen belden we dagelijks: ik schreef pitches, hij stuurde ze door naar producenten, en zo rolden we tegelijk meerdere projecten in. Blijkbaar was er echt een gat in de markt voor Turks-Nederlandse films, en precies daar doken we in.’

Hoe kwam dat gat in de markt? Waren de verhalen er niet, of de makers niet?

‘Een beetje van allebei. Jarenlang zagen we in de bioscoop vooral de successen van Marokkaans-Nederlandse producties. Turks-Nederlandse verhalen bleven achter, op een paar documentaires na. Tegelijkertijd groeide in de sector het besef dat je niet zomaar twee Nederlandse makers een Turks verhaal moet laten vertellen, maar makers met een directe culturele affiniteit. Daar waren er weinig van in het veld, maar dat is inmiddels aan het veranderen.’

‘In mijn eerste drie jaar was ik koppig en wilde niks Turks maken’

Jij bent afgestudeerd aan de Nederlandse Filmacademie. Hoe zat het daar met biculturaliteit en biculturele verhalen?

‘De school zelf was behoorlijk bicultureel en actief bezig biculturaliteit toe te juichen. Toch merkte ik dat veel makers niet per se verhalen wilden maken over hun eigen cultuur. Ik in het begin ook niet. In mijn eerste drie jaar was ik koppig en wilde niks Turks maken. Mijn passie lag toen bij sci-fi, thrillers en Spielberg-achtige cinema. Tot ik een theaterstuk in het Turks had gedaan: een denkbeeldig gesprek met mijn afwezige vader. De hele zaal huilde. Vanaf dat moment ben ik mijn culturele kant gaan omarmen.’

Is je liefde voor sciencefiction nog steeds je einddoel?

‘Absoluut! Een echte Turks-Nederlandse sci-fi blijft de droom, maar sci-fi is duur en in Nederland liggen grote budgetten nog niet voor het oprapen. Dat maakt mijn droom niet minder: een groots, emotioneel genre-epos. Tot die tijd geniet ik van deze fase waarin ik Turks-Nederlandse verhalen voor een breed publiek mag maken.’

Wat bleek de grootste uitdaging bij je overstap van korte films naar een grote speelfilm als Aslan?

‘De sprong in schaal. Op de academie neigde ik al naar ‘te lang’, maar een volledig gefinancierde speelfilm met echte releaseverwachtingen voelt als gewicht op je schouders. Gelukkig stond ik er niet alleen voor. Door dagelijks samen te werken met Sinan en een goed team hebben ze me door mijn eerste speelfilm heen getrokken.’

Over dat team gesproken: Aslan kent bekende namen en gezichten. Hoe was dat voor jou?

‘Casting loopt altijd parallel aan een film, maar je weet pas echt wie het worden als het script ‘op slot’ is. Ik vond het dan ook spannend toen ik hoorde dat onder anderen Yolanthe Cabau en Murda in de film zaten. Grote namen die de dialogen gingen uitspreken die ik in mijn zolderkamertje had getikt. Toen het eenmaal gebeurde, lag iedereen in een deuk. Na twee uur vol gelach wist ik: ‘Dit komt goed!’’

Aan humor zitten veel verschillen, ook tussen twee talen. Hoe schrijf je grappen die zowel in het Nederlands als in het Turks landen?

‘Comedy is moeilijk te schrijven. Je moet vooral veel gezien hebben. Mijn humor is een mix van Amerikaanse komedie, zoals Jim Carrey, Eddie Murphy, Nederlandse cult, denk aan Flodder, en Kemal Sunal. Het schrijven van comedy is ook meer structureel dan je denkt: ‘Elke pagina moet een grap hebben en elke scène eindigt met een punchline.’ Zo kan ik afwisselen,hier een Turkse grap, daar een Nederlandse.’

Je noemt het zelf ‘slim stelen’. Waar zit dan de originaliteit?

‘In de lens waardoor je steelt. Quentin Tarantino steelt ook heel veel, maar omdat híj het steelt, wordt het origineel. Ik kijk graag naar wat werkte in een film en hoe ik dat kan vertalen naar het verhaal dat ik wil vertellen. Mr and Mrs Aslan haalt bijvoorbeeld veel inspiratie uit Mr. & Mrs. Smith, maar door het te vervormen naar Turks-Nederlandse dynamieken, familiecodes en taalspel wordt het iets nieuws. Originaliteit is voor mij geen ongereptheid, maar een herkenbare signatuur die je over je invloeden legt.’

‘Ik stop veel uit mijn eigen leven in mijn script’

Zijn er grappen die op papier werkten, maar tijdens het filmen niet?

‘Zeker. Ik stop veel uit mijn eigen leven in mijn script. Het personage Ferhat is bijvoorbeeld een emulsie van mijn zes neven, maar een grap die in mijn familie hysterisch is, kan bij iemand anders stilvallen. Daarom test ik continu bij producenten, de regisseur, Sinan en acteurs. Daarnaast is er op de set ook ruimte voor improvisatie. Het script is een routekaart: als acteurs een bocht scherper of juist wijder willen nemen om een grap te laten landen, dan hebben ze die vrijheid.’

Je gaf aan dat dit de eerste Turks-Nederlandse bioscoopfilm is. Wat betekent dat voor jou?

‘Het is voor mij een persoonlijke missie. Als kind had ik graag zo’n film in de bioscoop willen zien, iets waarin ik me als Turks-Nederlander kon herkennen. Ik ben niet Turks, ik ben niet Nederlands. Ik ben altijd ertussenin. Ik leef tussen twee werelden. Ik hoop dat dit een film is waar de nieuwe generatie, mijn generatie en de oudere zich in kunnen herkennen en ook kunnen zien dat de Turks-Nederlandse gemeenschap positief kan worden neergezet door een Turkse maker.’

Verwacht je dat Aslan een keerpunt kan zijn voor representatie in de Nederlandse film?

‘Dat hangt af van twee harde meetlatten in Nederland: kaartverkoop en prijzen. Als Aslan laat zien dat er publiek voor is, kunnen er diverse deuren opengaan. Dat geldt niet alleen voor mij, maar ook voor andere makers die vanuit verschillende achtergronden met commerciële ambitie willen werken. Het zou geweldig zijn als dit momentum leidt tot een groei van het aantal Turks-Nederlandse verhalen, maar net zo goed Iraans-Nederlandse, Surinaams-Nederlandse, et cetera.’

‘Ik ben niet Turks, ik ben niet Nederlands. Ik ben altijd ertussenin’

Hoe gaat het met de Nederlandse film en de diversiteit daarin?

‘Er is veel in beweging. Diversiteit is beter dan een paar jaar geleden, maar er valt nog te winnen. Voor mij begint dat bij wie er aan de knoppen zit en wie ideeën in het leven mag roepen, niet alleen uitvoeren. De filmmarkt is wankel. Er werden lang veel romantische komedies gemaakt, en je ziet dat die een stuk minder succesvol zijn. Spannende films doen het nu opvallend goed. Iedereen is eigenlijk op zoek naar wat werkt. Ik hoop dat Aslan laat zien dat bi-culturele verhalen ook commercieel kunnen slagen.’

Welke projecten heb je nu lopen?

‘Er komt veel aan. Binnenkort verschijnt een persoonlijke dramaserie bij de NPO, gebaseerd op het verhaal van mijn familie. De serie is voor mij een poging om een verscheurd gezin weer met elkaar te laten praten na een affaire. Daarnaast Blathers, opnieuw een comedy met onder anderen Nesim en Sinan. Ik werk aan mijn derde speelfilm, Police (actiecomedy), en nog aan twee series.’

Wat is je droomproject?

Hayat (het leven), een epische familiefilm over mijn grootouders, gastarbeiders die naar Nederland kwamen. De film moet zo’n drie uur duren en deels in Turkije en deels hier spelen. Ik noem het weleens de Turks-Nederlandse Godfather. Ik wil hem zelf schrijven én regisseren. Ik heb het in ieder geval heel druk de komende tijd, maar ergens daarachter hoop ik nog steeds op die grote Turks-Nederlandse sci-fi.’

Tot slot: wat wil je dat kijkers meenemen als ze Aslan uit de zaal stappen?

‘Dat ze samen met familie en vrienden, meerdere generaties naast elkaar, gelachen hebben. Dat ze herkenning voelden zonder dat het zwaar werd, met de trots dat dit óns verhaal is. In alledaagse grappen en grote gebaren. Het is een film die je moeiteloos met je oma en je neefjes kunt kijken. Precies daarom nodig ik iedereen uit: ga naar Mr and Mrs Aslan, want dit is een familiefilm voor iedereen.’

Syrië: gevechten tussen interimregering en Koerdische SDF

0

De Syrische stad Aleppo was deze week het epicentrum van de strijd tussen de nieuwe regering van Al-Sharaa en de voornamelijk Koerdische SDF. Een staakt-het-vuren zorgde voor een gevechtspauze, maar daarmee was de rust nog niet wedergekeerd.

Bewoners van de Koerdische wijken Sheikh Maqsoud en Ashrafiyeh konden gisteren eindelijk weer naar huis, na een belegering van een week. Niets mocht de wijken in of uit en voedselvoorraden begonnen op te raken. Mensen mochten er wel uit, maar niet in, waardoor sommigen dagenlang niet terug konden naar hun eigen huis, zeggen ooggetuigen tegen The National.

De Britse krant in de Verenigde Arabische Emiraten volgde de strijd deze week op de voet en noemt het de eerste grote stedelijke oorlog tussen de twee partijen sinds de machtswisseling eind 2024. De SDF, die een groot gedeelte van noordoost-Syrië onder controle heeft, wordt het maar niet eens met de nieuwe machthebbers over de toekomst van de Koerden. Al maanden waren er schermutselingen. Deze bereikten een hoogtepunt in Aleppo deze week.

In Aleppo wonen ongeveer een miljoen Koerden. Hoewel het grootste gedeelte van de stad onder controle staat van het regeringsleger, vallen Sheikh Maqsoud en Ashrafiyeh, waar de meeste Koerden wonen, onder het gezag van de SDF. Vooral in de nacht van maandag op dinsdag werd hard gevochten om de controle over de wijken. Dinsdag bereikten de partijen een staakt-het-vuren; op woensdag zette het regeringsleger de belegering in.

Ondertussen wordt er druk onderhandeld over de positie van de Koerden, onder andere met de Verenigde Staten, dat de SDF al sinds de opkomst van ISIS ondersteunt. De Amerikaanse speciale gezant voor Syrië, Tom Barrack, sprak dinsdag met Al-Sharaa en de dag ervoor met SDF-leider Mazloum Abdi. Het doel van het gesprek is om de overeenkomst die beide partijen maakten op 10 maart van dit jaar nieuw leven in te blazen.

Hoewel de gevechten in Aleppo zijn gepauzeerd, raakten de twee partijen vannacht opnieuw slaags in Deir al-Zor, in het oosten van Syrië.

María Corina Machado, niet Trump, wint Nobelprijs

0

Niet Donald Trump, maar de Venezolaanse María Corina Machado heeft de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen. Dat heeft het Noorse Nobelprijscomité vandaag bekendgemaakt.

Ze wordt geprezen om haar onvermoeibare inzet voor de bevordering van democratische rechten in Venezuela en haar streven naar een vreedzame overgang van dictatuur naar democratie. Machado is een belangrijke oppositieleider in Venezuela. Ze wordt gezien als een van de belangrijkste voorvechters van een democratisch bestel in een land dat al jaren een autoritair en door en door corrupt bestuur heeft.

Machado is de oprichter en nationale coördinator van de politieke partij Vente Venezuela. In 2011 werd ze gekozen als lid van de Nationale Assemblée, met een recordaantal stemmen in de verkiezingen van 2010. Maar haar mandaat werd stopgezet in 2014, omdat het regime haar ervan beschuldigde de grondwet te overtreden.

Ze liet zich niet wegjagen. Terwijl ze zich moest onttrekken uit het publieke leven, bleef ze in haar land. Tijdens de presidentsverkiezingen van 2024 wilde ze het opnemen tegen president Nicolás Maduro, maar ze werd uitgesloten van deelname.

Volgens het Noorse Nobelprijscomité is het belangrijk om erkenning te geven aan mensen die de moed hebben om autoritaire leiders uit te dagen, juist in een tijd dat autoritaire regimes weer toenemen. Dit zou een herinnering moeten zijn aan het feit dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, aldus het comité tijdens de bekendmaking. Het was uitgesproken kritisch over leiders die media sluiten, tegenstanders de mond snoeren en democratie onder druk zetten.

Het leek een impliciete uithaal naar de Amerikaanse president Donald Trump, die graag had gewild dat de prijs naar hem ging. Hier maakte hij geen geheim van, hij benadrukte zelfs meerdere malen dat hij genomineerd was, onder andere door Benjamin Netanyahu. Trump stelt dat hij inmiddels zeven oorlogen heeft beëindigd, hoewel niet duidelijk is welke dat zijn. Hij is vooral trots op de deal tussen Israël en Hamas, een deal waarvan nog moet blijken of het ook tot vrede zal leiden.

President Trump zette bovendien de Noren flink onder druk. Achter de schermen zou hij hebben gelobbyd bij Jens Stoltenberg, oud-NAVO-baas en de huidige Noorse minister van Financiën. De verwachting is dat Trump zijn verlies zal beantwoorden met bijvoorbeeld hogere importtarieven voor Noorwegen.

Er waren dit jaar 338 kandidaten voor de Nobelprijs voor de Vrede: 244 personen en 94 organisaties. Wie dit zijn, blijft geheim. Soms melden kandidaten zelf dat ze zijn voorgedragen. Dit deden bijvoorbeeld Donald Trump, Paus Franciscus, Jens Stoltenberg, en enkele organisaties, zoals de Campaign for Uyghurs en Teacher Li.

Vorig jaar won Nihon Hidankyo de Nobelprijs voor de Vrede. Deze Japanse organisatie van overlevenden van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki werd beloond voor de inzet om een wereld zonder kernwapens te bereiken.

Weer een nieuwe stemwijzer: de MoslimStemhulp

0

Op 29 oktober zijn er Tweede Kamerverkiezingen. Naast de traditionele Stemwijzer en het Kieskompas is er nu ook MoslimStemhulp, bedoeld voor ‘hen die zich vanuit een islamitisch perspectief willen oriënteren op de komende parlementsverkiezingen’.

‘Hoe denken de partijen bijvoorbeeld over de vrijheid van onderwijs, islamitisch bankieren of islamofobie?’, vraagt de organisatie – de samenwerkende regionale moskeekoepels (K9) – zich af.

De eerste stelling waar Nederlandse kiezers zich over kunnen buigen is of er een Nationaal Coördinator tegen Islamofobie moet komen, zoals er ook een speciaal coördinator tegen antisemitisme is.

Verder worden stellingen geponeerd over de stopzetting van wapenhandel met Israël, ouderinstemming bij seksuele vorming op scholen, de hoofddoek bij de politie, een verbod op vernieling van heilige boeken (lees: de Koran), maar er zijn ook stellingen over gratis kinderopvang, de beperking van immigratie of het al dan niet toestaan van kernenergie als energiebron.

Wie nog niet uitgekeken is op alle stemhulp, kan zich verder melden bij The Rights Forum. Ook zij hebben dit jaar weer een kieswijzer gelanceerd. Dat is een overzicht van welke Nederlandse partijen bijdragen aan de genocide in Gaza. Daaruit komen de PVV, JA21 en SGP het slechtst uit de bus, terwijl Denk, SP, PvdD en Bij1 het internationale recht – inzake Gaza – het meest respecteren.

Ten slotte is er de mensenrechtenwijzer van Amnesty International. Daar is onder meer te zien welke partijen het eens of oneens zijn met de strafbaarstelling van illegaliteit en welke partijen vreedzame demonstraties willen verbieden onder het mom van ‘verstoring van de openbare orde’.