De nieuwe ethische revolutie in Nederland

Kiza Magendane
Kiza Magendane
Schrijver. Publicist. Politicoloog. Beleidsondernemer.

Lees meer

Er hangt iets in de Nederlandse lucht. Een nieuwe ethische revolutie, om precies te zijn. Meer dan 50.000 mensen hebben de afgelopen maand in Nederland, ondanks de coronarealiteit, deelgenomen aan demonstraties tegen racisme na de moord op George Floyd. Afgelopen weken bleek dat tientallen gemeenten in Nederland geen Zwarte Piet meer willen tijdens de Sinterklaas-intocht.

Dit sluit aan bij de veranderende stemming in onze samenleving. De meerderheid van Nederland is van mening veranderd over Zwarte Piet, net als minister-president Mark Rutte. Het Sinterklaasplezier mag niet meer ten koste gaan van de pijn van zwarte Nederlanders en hun kinderen. Het is een kwestie van beschaving.

En deze week werd de nieuwe canon van de Nederlandse geschiedenis gepresenteerd. Deze legt nadrukkelijk de vinger op de zwarte bladzijden in de Nederlandse geschiedenis. Zo werd de Surinaamse antikoloniale schrijver en verzetsheld Anton de Kom (1898 – 1945) in de canon opgenomen. Bovendien nam de Tweede Kamer deze week een motie aan, waarin de regering wordt verzocht om binnen het curriculum van het lager en voorgezet onderwijs ook aandacht te besteden aan het koloniale verleden en discriminatie.

Ondertussen zag ik een rechtse politicus in een filmpje op Twitter huilen, een politicus die Marokkaans-Nederlanders tot zondebok heeft gemaakt. De Nederlandse cultuur wordt kapot gemaakt en Nederlanders worden ten onrecht voor racist uitgemaakt, brulde hij.

Zijn conservatieve collega deed zijn best om foute historische helden te eren, door bloemen bij standbeelden neer te leggen. Toen de prominente journalist Simone Weimans hem op de nationale radio kritische vragen stelde, koos de conservatieve politicus ervoor om de studio uit te lopen. Ondertussen ontbreekt het zijn vriendje Johan Derksen aan moed om toe te geven dat hij een racistische grap heeft gemaakt en dat het hem spijt.

Sommigen verhalen laten zich makkelijk vertellen. Dat geldt ook voor het publieke debat over onze omgang met het slavernijverleden. Het is een debat dat gekenmerkt wordt door twee botsende stromingen. De conservatieve stroming heeft zijn blik op het verleden gericht en is van mening dat wij aan zelfhaat doen als wij foute helden uit het verleden geen standbeeldje gunnen. Daartegenover de progressieve stroming, die stelt dat wij de zwarte bladzijden in onze geschiedenis moeten benoemen en onze publieke ruimte inclusief moeten maken.

Het begrip ‘de politiek van erkenning’ wordt vaak gebruikt om deze symbolische en ideologische strijd te duiden. De progressieve stroming wil dat we de fouten van ons verleden en de pijn van minderheden erkennen, terwijl de conservatieve stroming van mening is dat je racistische grappen op televisie mag maken.

Conservatieven lijken niet door te hebben of toe geven dat Nederland enorm is veranderd, en dat de overgrote meerderheid van Nederland is meeveranderd

Het hoeft geen betoog dat degene die zijn blik gericht heeft op het verleden bij voorbaat oog verliest voor het heden en de toekomst. Conservatieve politici en de ontspoorde televisiepersoonlijkheid hebben een mythisch beeld van het zeventiende-eeuwse Nederland, waar het normaal was om mensen als minderwaardig te behandelen vanwege hun zwarte lichamen. Ze lijken niet door te hebben of toe geven dat Nederland enorm is veranderd, en dat de overgrote meerderheid van Nederland is meeveranderd.

Ergens heb ik het met de conservatieven te doen. Maar ik wil niet te lang bij hen stilstaan. Ik vier liever de ethische revolutie die zich nu voltrekt op onze Nederlandse bodem. Laten we die goed benutten om een inclusieve samenleving en een inclusieve publieke ruimte op te bouwen.

 

Nu u hier toch bent...

Goede journalistiek kost geld. Leden en donaties maken onze gebalanceerde berchtgeving over biculturaliteit, zingeving en vrijheid mogelijk. Steun ons daarom als u ons werk belangrijk vindt.

Vertel mij meer!

- Advertentie -

3 REACTIES

  1. Er is nu momentum. Grote “revolutionaire” wijzigingen in inzichten in vertrouwd historisch denkkader over Nederlanderschap, met name over de zwarte bladzijden, gaan altijd met rumoer gepaard en wordt onterecht gekaapt door kleine marginale belangengroepen. Dat is de ruis die dit proces
    nu eenmaal met zich meebrengt. Wat zwarte Piet betreft: nu beginnen, betekent dat over 7 jaar een volledig “gelovige” kinderschaar bestaat die niet beter weet dan van St. Nicolaas en de roetveeg Piet. Goed eerlijk historisch onderwijs ook over huidige achterstelling minderheden. Verder geen “overdreven” eisen van BLM, maar elkaar de hand reiken.

  2. Enkel jaren geleden zag ik een opname van zwarte Piet en Sinterklaas. Niet in nederland maar in hyde park in Londen. De reacties van de omstanders waren overduidelijk. Zij vonden het beeld wat neergezet werd ronduit verachtelijk, enorm discriminerend en “niet kunnen”. Uit mijn jeugd herinner ik mij ook nog scherp het beeld wat werd neergezet en wat ik ook nu nog vaak herken: Het beeld van de witte superioriteit. Dat dat in Nederland niet wordt gezien en herkend verbaast me al jaren. Dat bij Rutte eindelijk het kwartje is gevallen werd hoog tijd en zie ik zeker niet als een verdienste.
    Gelukkig zie ik in mijn dagelijkse omgeving dat de kleuren zich vermengen. Als blanke man ben ik vader van een allochtone schoondochter en grootvader van een donkere kleindochter. Ook ben ik oom van drie prachtige gekleurde kinderen en ik ervaar dat als een verrijking van mijn leven.
    Eens liep ik op het Zuidplein in Rotterdam en met mij mensen met verschillende achtergronden, Marokaans, Antilliaans, Turks, Surinaams en Senegalees. Ik besefte toen heel sterk dat ook ik mijn best moet doen om te integreren. Dat vergt van alle Nederlanders een extra inspanning.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here