Het einde der tijden

Han Entzinger
Han Entzinger
Emeritus hoogleraar Migratie- en Integratiestudies (Erasmus Universiteit Rotterdam).

Lees meer

Kort na het begin van de lockdown zou ik op een internationaal symposium in Brussel een inleiding houden over mijn nieuwste boek, dat gaat over mensenrechten in de Europese Unie. Enkele weken tevoren, toen het coronavirus Europa steeds dichter naderde, mailde mijn Belgische gastheer – een internationaal vermaard jurist – mij dat hij al diverse afzeggingen had ontvangen en of ik nog dacht te komen. Ik antwoordde ietwat spottend dat hij op mij kon rekenen zolang de grens open zou blijven. Daarop reageerde hij: ‘Als de Belgisch-Nederlandse grens dicht gaat, weten we dat we het einde der tijden hebben bereikt.’

Twee weken later was die grens dicht, versperd met hekken en betonblokken. Het symposium is uitgesteld tot beter tijden. Ernstiger echter – natuurlijk afgezien van de vele slachtoffers van het virus – is de vanzelfsprekendheid waarmee vrijwel alle Europese landen inmiddels hun grenzen bijna volledig hebben gesloten. ‘Eigen volk eerst’, zo lijken ze allemaal te denken. Daarmee is aan zeventig jaar steeds nauwere Europese samenwerking en aan vijfentwintig jaar ‘Schengen’ een flinke knauw toegebracht.

Die nationale reflex is opmerkelijk: opeens zijn landen met elkaar in gevecht, weliswaar niet in een klassieke oorlog, maar wel om schaarse mondkapjes en medicijnen. Zij doen allemaal hun uiterste best om hun eigen burgers terug te halen uit verre landen, maar tegelijkertijd verbieden ze de toegang aan burgers van andere landen. Iemand die de laatste twee maanden heeft gemist, zou denken dat Wilders en zijn geestverwanten intussen aan de macht zijn gekomen. Gelukkig is dat niet zo, al maken autocratische leiders in onder meer Hongarije en Polen wel misbruik van de situatie door snel noodwetgeving door te drukken die hun nog meer bevoegdheden geeft.

Zijn we hiermee gestuit op de grenzen van de internationale samenwerking?

Natuurlijk is te begrijpen dat landen alles doen om hun inwoners tegen het virus te beschermen. En omdat gezondheidszorg, ook in de EU, nog altijd een nationale verantwoordelijkheid is, is ook te begrijpen dat landen in hun aanpak verschillen en zich tegenover elkaar afschermen. De gevolgen van de huidige crisis reiken echter veel verder dan de gezondheidszorg: zij raken het dagelijks leven van alle burgers, en voor velen ook hun bron van inkomen en daarmee hun bestaanszekerheid. Zo zijn we in een economische, ja zelfs bijna een existentiële crisis beland, en die trekt zich niets aan van nationale staten, zeker niet in onze steeds kleiner geworden wereld.

Zijn we hiermee gestuit op de grenzen van de internationale samenwerking die de afgelopen decennia zo’n hoge vlucht heeft genomen? De botte toon waarop minister Hoekstra weigerde de zwaar getroffen EU-partners Italië en Spanje humanitaire noodhulp te verlenen lijkt een teken aan de wand. De huidige crisis maakt tegelijkertijd overduidelijk hoezeer landen steeds afhankelijker van elkaar zijn geworden.

Productie is verplaatst naar lagelonenlanden ver weg, maar wat heb je daaraan als de handel bijna stilligt? Welk buitenland wil nog Nederlandse snijbloemen kopen als er geen vluchten meer zijn om ze te vervoeren? De asperges staan op de velden te verkommeren nu alle Polen plotseling naar huis zijn teruggekeerd. En, veel ernstiger: vitale grondstoffen voor bepaalde medicijnen worden alleen nog in China en India gemaakt, omdat dat daar zo goedkoop is.

Het laat zich niet aanzien dat we nu het einde der tijden hebben bereikt, zoals mijn Belgische collega vreesde, maar de crisis zal ons zeker aanzetten tot een herbezinning op de mondialisering en vooral op het terugdringen van de uitwassen daarvan. Paradoxaal genoeg kan dat alleen maar door betere internationale samenwerking en juist niet door zelfisolatie.

Nu u hier toch bent...

Goede journalistiek kost geld. Leden en donaties maken onze gebalanceerde berchtgeving over biculturaliteit, zingeving en vrijheid mogelijk. Steun ons daarom als u ons werk belangrijk vindt.

Vertel mij meer!

- Advertentie -

3 REACTIES

  1. ” Eigen volk eerst ” lijkt mij niet relevant?
    De big reset, de nieuwe economische orde maakt alles anders.
    Ik had van u verwacht dat u dat zou herkennen na publicatie van het boek van Willem Middelkoop, maar kennelijk heeft u het niet gelezen, gelet op uw huidige mening.
    Dat is heel jammer en vooral een gemiste kans tot herbezinning en analyse van de aanstaande toekomst.

    Kennelijk is het onder een steen leven tot norm verheven.

  2. Geachte heer Han Entzinger,

    Midas Dekker heeft een heerlijk fris artikel geschreven en wel geheel in lijn met mijn gedachtengang tijdens de jaren 70 van de vorige eeuw.

    Namelijk:
    Quote Midas Dekker:

    Bioloog Midas Dekkers weet wie de ‘schuld’ heeft van de pandemie: wij mensen. En weet ook de structurele oplossing: minder mensen.
    Tegen Humo: “Waar te veel mensen worden geboren, moeten genoeg mensen sterven. Niet als straf van God, maar als gevolg van de manier waarop Moeder Natuur haar huishouden bestiert. De mens heeft zich de voorbije honderden jaren veel te snel en overvloedig voortgeplant. Hoe meer een diersoort in aantal toeneemt, hoe meer de natuurkrachten zich daartegen verzetten. In de meer dan drie miljard jaar dat er leven is op aarde, heeft nog nooit één diersoort het monopolie weten te grijpen. Zijn er te veel muizen, dan neemt het aantal uilen toe. Zijn er te veel mensen, dan stijgt het aantal vijanden van de mens. Bij gebrek aan leeuwen en beren zijn dat vooral ziektekiemen. In dit geval is een coronavirus de boosdoener, maar het had net zo goed een ander virus of een andere bacterie kunnen zijn.”
    Hadden we deze wereldwijde crisis kunnen voorkomen?
    Dekkers: “Natuurlijk! Iedereen die in de biologieles heeft opgelet, kon deze wereldwijde epidemie zien aankomen. In de jaren 60 werd er al voor gewaarschuwd dat een ongeremde bevolkingsgroei tot pandemieën van deze omvang zou leiden. Maar van een bevolkingspolitiek is het nooit gekomen. Integendeel: nog steeds word je gefeliciteerd als je met een baby aan de overbevolking bijdraagt, terwijl een kind krijgen in feite véél asocialer is dan geen anderhalve meter afstand houden.”
    “De enige manier om dit soort pandemieën te vermijden, is door met minder mensen te zijn. Ook dan zullen er nog epidemieën uitbreken, maar in kleinere groepen, waardoor het aantal slachtoffers beperkt blijft. Het probleem vandaag is dat de hele mensheid één grote groep is geworden. Dat komt niet door al dat reizen, zoals vaak wordt beweerd, maar omdat vandaag de ene mens fysiek bijna letterlijk grenst aan de volgende… Een virus heeft het daardoor nog nooit zo makkelijk gehad als vandaag.”
    “Een vaccin zou uiteraard héél welkom zijn, en een geneesmiddel ook. Maar volgens mij is het medicijn waar iedereen nu zo naarstig naar zoekt zestig jaar geleden al gevonden… Dat medicijn staat kortweg bekend als ‘de pil’. Als men die even rigoureus had genomen als dat men nu met wattenstaafjes en beademingsapparaten prutst, dan had dit gigantische probleem zich waarschijnlijk niet voorgedaan. “
    Mag het virus dus voortrazen?
    “Als bioloog kies ik voor de natuurwetten: virussen hebben evenveel rechten als mensen. Maar naast bioloog ben ik natuurlijk ook mens, en dus partijdig… Ik zou zeggen: laten we deze ene keer nog proberen ons eigen hachje te redden, op voorwaarde dat we daarna met haar meewerken door onze bevolking met vreedzame middelen – geboortebeperking dus – in toom te houden.”

    Einde citaat.

    Het zal een zegen zijn als alle mensen, u en ik, dood zijn .
    Net zoals alle andere mensen beter dood kunnen zijn.

    Het waarom?
    Ik ben van mening dat de mens elk recht om over de aarde te heersen verspeeld heeft.
    Gedurende de afgelopen 70 jaren heb ik zo onnoemelijk veel informatie verzameld van waaruit ik mijn gelijk kan bewijzen dat het welhaast onmogelijk is om het te ontkennen, gelet op de toevloed van bewijzen wereldwijd. Zelfs vandaag de dag.
    Midas Dekker weet er ook raad mee.
    Kort door de bocht: Het geneuk van mensen is een plaag geworden waardoor alle leven op aarde vernietigd wordt.
    De mens is een erger virus dan Corona.
    Het boek: ” De menselijke maat ” van emeritus hoogleraar Simon Kronenburg ( T.U.-Delft ) is wat dat betreft een heerlijk verfrissend vergelijkingsmodel.
    Ik ga er niet vanuit dat u zal reageren, gelet op de arrogantie en minachting van wetenschappers wereldwijd.
    Het ga u goed.

  3. Het einde der tijden, kan je ook de laatste dagen noemen, of de dagen van Noach genoemd. Mattheus 24: vers 37 tot 39; zegt; Want net zoals de dagen van Noach waren zo zal de tegenwoordigheid van de Zoon des mensen zijn Die tegenwoordigheid begon in het jaar 1914, een belangrijk jaar van de Bijbelse tijd rekening.. Toen de eerste wereldoorlog begon. En Jezus koninkrijk werd in 1914 , in de hemel opgericht, om zijn aandacht naar de aarde te richten. Openbaring 12: vanaf vers 7; Nu is gekomen de redding en de kracht en het koninkrijk van onze God, en de autoriteit van zijn christus. De wederkomst van christus genoemd! Veel mensen denken dat die wederkomst van christus nog moet plaatsvinden, maar dat is allang gebeurd in 1914. En vanaf dat jaar 1914, zijn wij de mensheid van nu, al a 105 jaren onderweg naar het einde, die 120 jaren zou duren, net zo lang als de dagen van Noach waren. In Genesis 6: staat; Bijgevolg zullen zijn dagen 120 jaar bedragen! Dus de mensheid heeft nog 14 jaar te gaan naar het einde, de aanstaande Grote Verdrukking gevolgd door de oorlog van Armageddon.
    Wat u aanroerden, de coronavirus crisis, een epidemie zei Jezus in Mattheus 24: maar he einde is het nog niet! Zo blijft er van een Verenigd Europa weinig over, en ook de Benelux landen zijn dan ver te zoeken? als de grenzen gesloten worden!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here