De centrumrechtse Authenticiteit en Moderniteitspartij is de grootste geworden bij de Marokkaanse parlementsverkiezingen. Mocht de koning hiertoe besluiten, dan wordt partijleider Fatima Ezzahra El Mansouri de eerste vrouwelijke regeringsleider van Marokko.
De Partij voor Authenticiteit en Moderniteit (PAM) krijgt 97 van de 395 zetels, gevolgd door regeringspartij RNI met 66 zetels en Istiqlal met 65. De RNI van premier Aziz Akhannouch verliest daarmee fors ten opzichte van 2021, toen de partij nog 102 zetels behaalde. De opkomst was met ongeveer 38,03 procent echter een van de laagste van deze eeuw.
PAM zal een coalitie moeten vormen om te kunnen regeren. De verkiezingsuitslag betekent echter niet dat de politieke koers van Marokko volledig verandert. Koning Mohammed VI heeft binnen het politieke systeem een belangrijke en deels zelfstandige machtspositie. Hij benoemt de regeringsleider uit de partij die de meeste zetels behaalt en benoemt, op diens voordracht, de ministers. Daarnaast zit hij onder meer de ministerraad voor en heeft hij een belangrijke rol op het gebied van defensie, veiligheid en buitenlandse politiek.
Analisten wijzen er dan ook op dat politieke partijen vooral concurreren over de uitvoering van beleid, terwijl de grote strategische lijnen grotendeels door het paleis worden bepaald.
De lage opkomst heeft volgens analisten te maken met een gebrek aan vertrouwen in de politiek. Vooral onder jongeren is er frustratie over werkloosheid, de kwaliteit van het onderwijs en de gezondheidszorg en de ongelijke verdeling van economische groei. Sinds het najaar van 2025 is er in Marokko sprake van een aanhoudende golf van maatschappelijke onrust onder jongeren, vaak aangeduid als de ‘Gen Z-protesten’.
De protesten, die in tientallen steden plaatsvonden, werden door de autoriteiten met harde hand aangepakt, wat leidde tot honderden arrestaties en enkele dodelijke slachtoffers. Hoewel de regering in 2026 hervormingen en extra investeringen in zorg en onderwijs heeft toegezegd, blijft de onvrede onder jongeren zichtbaar. Die uitte zich onder meer in een lage opkomst onder jongeren bij de parlementsverkiezingen.
Lees ook:
Verkiezingen in Marokko: is verandering te verwachten?
