1.3 C
Amsterdam
Home Blog

Taliban arresteren taekwondo-lerares uit AVROTROS-documentaire

de Kanttekening
-
0
Taliban arresteren taekwondo-lerares uit AVROTROS-documentaire

AVROTROS heeft de serie Hila voorbij de Taliban offline gehaald nadat een Afghaanse vrouw die herkenbaar in beeld was door de Taliban is gearresteerd. Volgens de omroep gebeurt dit uit veiligheidsoverwegingen voor de betrokkenen aldus Villamedia.

De vrouw, een sportlerares uit de Afghaanse stad Herat, werd samen met haar vader opgepakt door de Taliban-inlichtingendienst. Zoals te zien is in de serie gaf ze vrouwen les in de vechtsport taekwondo. Dit gebeurde in het geheim, omdat vrouwen niet mogen sporten in Afghanistan.

Het is niet duidelijk of haar arrestatie direct verband houdt met haar deelname aan de documentaire, waarin zij openlijk sprak over de positie van vrouwen onder het Taliban-bewind. Afghaanse media maken deze link wel.

De serie, gepresenteerd door Hila Noorzai, volgt vrouwen in Afghanistan na de machtsovername door de Taliban in 2021. Mensenrechtenorganisaties en internationale waarnemers hebben hun zorgen uitgesproken over de arrestaties en roepen op tot onmiddellijke vrijlating.

FvD stijgt in opiniepeiling van Maurice de Hond

de Kanttekening
-
0
FvD stijgt in opiniepeiling van Maurice de Hond

In de laatste opiniepeiling van Maurice de Hond staat de PVV op zeventien zetels, negen minder dan de partij nu in de Tweede Kamer heeft. Het radicaal-rechtse Forum voor Democratie zit echter in de lift: de partij stijgt van zeven zetels naar veertien.

Dat de populariteit van de PVV afneemt is misschien niet zo verrassend. Sinds de partij van Geert Wilders door VVD wordt uitgesloten zijn veel PVV-stemmers uitgeweken naar andere partijen. Velen kwamen terecht bij JA21.

Ondertussen groeide ook Forum voor Democratie. De partij werd lange tijd geleid door Thierry Baudet, maar hij is omstreden vanwege buitenissige uitspraken over de Uil van Minerva, de maanlanding, 9/11 en reptielen. Bij de laatste verkiezingen liet de partij zich daarom vertegenwoordigen door Lidewij de Vos. Deze strategie had succes. FvD steeg van drie zetels naar zeven. Maar de groei stopte daar niet, blijkt nu uit de peilingen van Maurice de Hond.

FvD heeft extreme standpunten op het gebied van migratie, veiligheid en grensbewaking. De partij wil een asielstop van tien jaar, ‘criminele asielzoekers’ uitzetten en remigratie bevorderen. Bovendien wil FvD zoveel mogelijk klimaatbeleid terugdraaien en juist ruimte bieden aan diesel- en gasvoertuigen.

FvD onderscheidt zich echter vooral in zijn buitenlandbeleid en heeft zich meerdere malen achter de Russische president Vladimir Poetin geschaard. De partij wil dat Nederland een neutrale positie inneemt in de wereldpolitiek, net als Zwitserland, en wil vooral geen Nederlandse jongeren naar Oekraïne sturen.

De partij zet stevig in op de gemeenteraadsverkiezingen. Op 18 maart doet FvD mee in minimaal 100 Nederlandse gemeenten.

Negentien jaar na de moord op Hrant Dink. ‘Hij was ongekend moedig’

Tayfun Balcik
-
0
Negentien jaar na de moord op Hrant Dink. ‘Hij was ongekend moedig’

Vandaag is het negentien jaar geleden dat de Turks-Armeense journalist Hrant Dink werd vermoord. ‘Hij was een ongekend moedige en principiële journalist’, vertelt de Armeens-Nederlandse journalist Chris de Ploeg.

Dink werd, na hoogoplopende spanningen in Turkije, voor zijn kantoor van de door hem opgerichte krant Agos op klaarlichte dag doodgeschoten. ‘Onze pijn is niet weg, gerechtigheid is er niet’, kopt de krant vandaag. Dink zal vandaag om 14.30 uur voor zijn kantoor worden herdacht.

‘Het is nu 19 jaar geleden dat Hrant van ons werd weggenomen’, staat in een persverklaring van Agos over de herdenking, waarin ook de nadruk wordt gelegd op het feit dat de moordzaak nog steeds niet is opgelost. ‘De rechtszaak heeft zich in de tijd uitgestrekt; veel van degenen die berecht hadden moeten worden, zijn door verjaring vrijuit gegaan en degenen die hem tot doelwit hadden gemaakt, zijn onaangeroerd gebleven.’

Toch is er in de treurig stemmende verklaring ook aandacht voor wat Dink heeft bereikt. ‘De woorden van Hrant Dink zijn niet verloren gegaan. Ze zijn in de loop der jaren alleen maar sterker geworden. Voor degenen die zijn geboren toen hij werd vermoord, gaat er een wereld open waarin “vrede” en “verzoening” centraal staan, naarmate zij Hrant leren kennen. Dat is een troost.’

Met de Armeens-Nederlandse activist en journalist Chris de Ploeg reflecteert de Kanttekening kort op de nalatenschap van ahparig, broeder in het Armeens, Hrant Dink.

Hoe zou Hrant Dink kijken naar de huidige periode van oorlog en geweld?

‘Hrant Dink was een ongekend moedige en principiële journalist. Hij heeft zich altijd ingezet voor verbinding en verzoening binnen Anatolië, maar altijd op een stevige basis van rechtvaardigheid en mensenrechten. Ik denk daarom niet dat hij tevreden zou zijn met de huidige situatie in Turkije, Armenië, Koerdistan en Azerbeidzjan. Hoewel er steeds meer vredesprocessen zijn – tussen de PKK en Turkije, tussen Armenië en Azerbeidzjan – zien we dat deze grotendeels voortkomen uit harde machtspolitiek.’

Wat bedoel je precies?

‘In Syrië steunt Turkije milities en een regime dat alawieten, druzen, Armenen en Koerden afslacht. De overeenkomst rond Artsakh tussen Armenië en Azerbeidzjan kwam tot stand onder druk van een brute humanitaire blokkade, gevolgd door etnische zuivering en culturele genocide. Nota bene bewapend door Israël, dat zijn kans direct daarna schoon zag om een genocide te plegen in Gaza, grotendeels uitgevoerd met olie uit Azerbeidzjan, die via Turkije naar Israël wordt verscheept.’

Dink zou zich daar zeker over opwinden, meen je?

‘Dink had altijd weinig geduld met hypocrisie, ook van onze zogenoemde “vrienden” in Europa. Hij deed veel voor de erkenning van de Armeense genocide, maar wanneer Turkse genocideontkenning door xenofoben werd misbruikt om Turkije uit de EU te weren, sprak hij zich daartegen uit. En over islamofoob beleid tegen de hijab was hij net zo scherp, ongeacht dat hij zelf christen was. Ik weet zeker dat zijn oordeel nu, over partijen als de ChristenUnie, nog vele malen harder zou zijn. Er is geen ruimte om een Armeense genocide te herdenken en tegelijkertijd een genocide in Palestina te steunen.’

Interessant. En over Trump?

‘Voor een racist als Trump zou Dink natuurlijk geen enkel respect hebben. Het is een leider die grootschalig geweld tegen migranten pleegt en in één jaar tijd al zeven landen bombardeerde. Het enige positieve dat er over Trump kan worden gezegd, is dat hij niet meer de moeite doet om met liberale excuses te komen voor zijn agressie. Het is klinkklare taal: oorlog voor olie.’

Nog laatste woorden over Dink?

‘Wat minder vaak wordt benoemd, is dat Hrant Dink ook een socialist was. Zeker in zijn vroege jaren was hij sympathisant van communistische groeperingen in Turkije, die vaak ook de uitzonderingen waren waarin wel erkenning was voor de Armeense genocide. Het past in een bredere geschiedenis van socialistisch antiracisme, die ik uitgebreid behandel in mijn boekentrilogie De Grote Koloniale Oorlog. En in een traditie die ik nu probeer voort te zetten als lijsttrekker in Amsterdam namens De Vonk. Er is duidelijk een lange weg te gaan, en de risico’s die Dink trotseerde in Turkije zijn vele malen groter dan wat wij hier nu in Nederland trotseren. Juist daarom moet zijn principiële, moedige houding ons inspireren en ons het doorzettingsvermogen geven om te blijven strijden: voor een wereld zonder racisme, fascisme en armoede.’

Ruim 11.000 daklozen in Amsterdam. ‘De meeste inloophuizen zijn overvol’

Gijs de Swarte
-
0
Ruim 11.000 daklozen in Amsterdam. ‘De meeste inloophuizen zijn overvol’

Uit de recente ETHOS-telling (*) blijkt dat er in Amsterdam zo’n 11.000 daklozen zijn, met een veel hoger percentage buitenslapers dan in de rest van het land. In het straatbeeld is dat niet meer te missen. Wat gaat hierachter schuil? En belangrijker: wat is eraan te doen? Experts komen aan het woord. Aflevering 2:

‘Zoveel nu nog functionerende mensen zijn zo kwetsbaar, die zitten echt op een kantelpunt’, aldus Kathleen Denkers, locatiehoofd bij inloophuis Makom in de Amsterdamse Pijp, en al twintig jaar actief in deze vorm van hulpverlening. Inloophuis Makom is onderdeel van De Regenboog Groep, een voor de stad onmisbare organisatie die zich op alle mogelijke manieren inzet voor degenen die dat het hardst nodig hebben.

Het gaat op deze vroege ochtend bijna open. Binnen is het warm, de zaaltjes zijn schoon en fris. Er staan planten, er hangen schilderijtjes aan de muren en het ruikt naar koffie. Personeel en vrijwilligers lopen druk heen en weer ter voorbereiding op het lhbtqia+-ontbijt.

‘De stress van economische dakloosheid drijft mensen die verkeerde kant op’

Kathleen schetst het nut en de noodzaak van het huis. ‘We zijn zeven dagen per week open. Zo’n honderd mensen per dag kloppen hier aan. Je kunt hier douchen, kleding krijgen, vuile kleding voor schone ruilen, en we bieden gratis koffie, thee en maaltijden. We hebben een ruimte waar bezoekers kunst kunnen maken. We doen aan film- en thema-avonden, speciale dagen voor vrouwen en voor de lhbtqia+-gemeenschap. In de kern gaat het er vooral ook om de mensen te leren kennen; ze bij hun naam noemen, zorgen dat ze zich gezien voelen, zich even ergens thuis kunnen voelen. Op straat ben je er niet, of hooguit als storende factor. Mensen lopen je voorbij, willen niets met je te maken hebben. We kennen dat allemaal wel. Je hebt niet altijd zin in zo’n contactmoment. Maar als dakloze is het iets dat aan je gaat vreten. Dat moment van menselijkheid en rust vormt de dagelijkse basis van wat we hier proberen te doen.’

Helpen jullie daklozen ook op de langere termijn?

‘Een groot deel van ons werk bestaat er inderdaad ook uit dat we de route richting maatschappelijk werk en hulpverlening faciliteren. We bieden bijvoorbeeld ook hulptrajecten aan op het gebied van schulden, verslaving en psychische problemen. Wil je dat allemaal optimaal doen… dat vraagt aandacht en tijd. En dan komen we bij de huidige situatie…’

‘Veel daklozen verdoven het gevoel van de straat’

U bedoelt dat er inmiddels 11.000 daklozen in Amsterdam zijn?

‘Ja. Een nacht buiten doorbrengen is veel zwaarder dan men doorgaans denkt. Twee nachten, en laat staan langer, dat hakt er enorm in. Soms moeten we ’s ochtends, vanwege brandveiligheid, mensen buiten laten wachten; één eruit, één erin. Dat kan niet anders. Stel je dat even voor, in de regen en de kou, na zo’n nacht buiten slapen – of eigenlijk “buiten lopen”, want daar komt het in de praktijk op neer. En we hebben, omdat het vaak zo druk is, voor persoonlijk contact bijna geen tijd. En juist daar ligt vaak het kantelpunt. Zakt iemand verder weg of is er zicht op een weg naar boven?’

En dat kantelpunt zie je steeds vaker bij wat ‘economische dakloosheid’ wordt genoemd: mensen die hier en daar moeten slapen door financiële problemen, bijvoorbeeld na een scheiding en door de vastgelopen woningmarkt.

‘Ja. Een belangrijk aspect van deze recente telling is dat nu dus ook de economisch daklozen zijn meegenomen. Dat zijn inderdaad mensen die het moeten hebben van kort slapen bij familie, vrienden en vage kennissen, met al dan niet goede bedoelingen. Veel daklozen verdoven het gevoel van de straat en alles wat daarbij komt. En de stress van economische dakloosheid drijft mensen die verkeerde kant op. Dat bedoel ik met dat kantelpunt.’

Kunt u daar een voorbeeld uit de praktijk van geven?

‘Aan schrijnende verhalen geen gebrek natuurlijk. Maar als voorbeeld: we hebben hier een vrouw van in de vijftig, we noemen haar maar even Marieke. Ze komt hier steeds vaker. Ze is goed opgeleid en spreekt keurig. Heeft een achtergrond die in ieder geval op het eerste gezicht redelijk stabiel is. Ze kwam erachter dat ze op vrouwen viel en is gaan scheiden. Kon geen woning vinden – en dan eerst het kennissencircuit, toen de straat. Ze kwam terecht bij de geestelijke gezondheidszorg, in een instelling waar ze uiteindelijk niet wilde blijven. Dat is die glijdende schaal.’

Waar zit volgens u de oplossing?

‘Dat ligt eigenlijk nogal voor de hand. Deze situatie mag in een rijk land als het onze gewoon niet bestaan. Het is eigenlijk vanzelfsprekend, uit oogpunt van beschaving, dat we mensen opvangen. En voor het straatbeeld is het ook veel beter. Het begint bij menselijk contact: wat vertrouwen laten ontstaan, hoop bieden en zicht op een uitweg. De meeste inloophuizen zijn overvol en de gevolgen daarvan heb ik net zo’n beetje geschetst. We hebben er tien in de regio Amsterdam en er zijn er gewoonweg meer nodig.’

(*) De ETHOS-methode van de Europese Unie telt niet alleen mensen die op straat leven, maar ook mensen in tijdelijke opvang, mensen die net uit een instelling komen en mensen die tijdelijk bij familie of vrienden verblijven. In de hele regio Amsterdam-Amstelland gaat het om 13.070 dak- en thuislozen: 11.352 volwassenen en 1.718 kinderen.

Syrische leger verovert gebieden van SDF in Noord-Syrië

de Kanttekening
-
0
Syrische leger verovert gebieden van SDF in Noord-Syrië

Het Koerdische autonome gebied in Noord-Syrië bestaat niet meer in de vorm zoals het was. Sinds de nederlaag van IS hadden de Koerden de macht in het gebied ten oosten van de Eufraat, maar dat is nu voorbij.

In minder dan 48 uur heeft het Syrische leger grote delen van het gebied veroverd, nadat ook interne opstanden van Arabische stammen waren ontstaan tegen het SDF-bestuur. Dat bestuur trok zich noodgedwongen terug naar noordelijker gebieden waar Koerden een meerderheid vormen, zo meldt de NOS.

Halsoverkop is er een nieuw staakt-het-vuren gesloten tussen de Syrische interim-president Ahmed al-Sharaa en Mazloum Abdi van de Koerdisch geleide SDF. Een saillant detail is dat Abdi het bestand online heeft ‘getekend’, via een videoverbinding. Damascus lijkt voor hem en andere aan de SDF gelieerde Koerden niet langer een veilige plek.

Syrië krijgt met deze deal toegang tot de grootste olievelden van het land, die lange tijd in Koerdische handen waren. Daarnaast moeten de Koerden ook de duizenden IS-gevangenen overdragen, waaronder die uit kamp Al-Hol. Deze gevangenen zijn lange tijd tevergeefs als wisselgeld voor internationale erkenning gebruikt door de Koerden. Naar verluidt zouden sommige buitenlandse IS-gevangenen al zijn vrijgelaten.

De Verenigde Staten maar ook Turkije hebben een stevige vinger in de pap bij de ontwikkelingen van de afgelopen dagen. Terwijl Turkije Syrië steunt om separatistische Koerdische neigingen in binnen- en buitenland de kop in te drukken, lijken de Verenigde Staten de laatste strohalm voor de Koerden. Zonder hun steun dreigt het hele gebied van meerdere kanten te worden bezet door Turkse en Syrische troepen.

Devlet Bahceli, leider van de extreem-nationalistische MHP en coalitiepartner van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan, wil niets weten van Koerdische autonomie bij de zuiderburen. Hij noemde SDF-leider Mazloum Abdi onlangs zelfs een ‘proxy van zionisten’.

De Amerikaanse speciale gezant Tom Barack sprak over ’twee grote Syrische leiders’ die zijn samengekomen ‘om een betere toekomst voor alle Syriërs te creëren’. Maar zijn sussende woorden kunnen de vijandige Turkse en Syrische houding tegenover de Koerden nauwelijks verhullen.

Elf Palestijnse studenten gewond bij legerinval op campus. ‘De universiteit hoort veilig te zijn’

Kaja Bouman
-
0
Elf Palestijnse studenten gewond bij legerinval op campus. ‘De universiteit hoort veilig te zijn’

Een normale collegedag aan de Birzeit-universiteit op de Westoever verandert in chaos wanneer het Israëlische leger de campus binnenvalt. Tijdens de inval raken elf studenten gewond. Studenten en docenten spreken van intimidatie en een aanval op het recht op onderwijs.

‘Een student is in zijn been geschoten’, zegt Mohammad Hureini op Instagram op 6 januari. Het Israëlische leger is zojuist zijn universiteit op de bezette Westelijke Jordaanoever binnengevallen. Mohammed filmt met zijn telefoon terwijl hij over het universiteitsterrein loopt. Je hoort harde knallen en geweerschoten. Hij stopt bij een jongen die op de grond ligt; hij is geraakt door een kogel. ‘Dit is onderdeel van het dagelijks leven onder de bezetting’, zegt Mohammed.

Het had een normale dinsdag moeten zijn. Een dag waarop studenten colleges volgen en zich voorbereiden op hun tentamens. ‘We gingen naar onze lessen. De dag begon zoals iedere andere dag op de universiteit’, vertelt student Hiba Jabra via WhatsApp aan de Kanttekening. Palestijnse studenten zijn veel gewend: dagelijkse controles bij checkpoints, militaire invallen in hun dorpen, de constante dreiging van geweld. ‘Maar op de universiteit hoort het anders te zijn. Een incident als dit, tijdens lesuren, heb ik nog nooit meegemaakt.’

‘Ineens was het leger er’

De inval begint met een harde knal. ‘Ineens was het leger er’, zegt Jabra. Drie gepantserde wagens met Israëlische militairen komen aan bij de ingang van de Birzeit-universiteit. Te voet gaan de militairen vervolgens naar binnen en schieten daar een traangasgranaat af. ‘Mijn vrienden en ik renden bij de kunstfaculteit naar binnen. We waren op zoek naar een veilige plek. Op de bovenste verdieping verstopten we ons uiteindelijk op een gang.’

Groepen studenten lijken op dat moment het doelwit van de inval. Er wordt een traangasgranaat afgevuurd en er wordt geschoten – ook met echte kogels. Elf studenten raken gewond door het geweld van de Israëlische militairen; drie van hen worden geraakt door kogels, meldt de Rode Halve Maan. ‘We zijn heel erg geschrokken’, zegt Jabra. ‘Ik zag dat sommige studenten zo bang waren dat ze al hun spullen hadden achtergelaten. Andere studenten waren aan het huilen.’ Jabra zit uiteindelijk driekwartier verstopt op de gang van het universiteitsgebouw voordat ze weer naar buiten durft.

Inval is ‘zeldzaam’

Lector dr. Ghassan Khatib is op het moment van de inval niet op de universiteit. Hij wordt thuis gebeld en vertrekt meteen richting de universiteit. Eenmaal aangekomen moet hij buiten bij de ingang wachten totdat de inval voorbij is. ‘Toen we uiteindelijk naar binnen konden, zagen we dat er studenten gewond waren’, vertelt Khatib via de telefoon. ‘De verplegers uit de universiteitskliniek hielpen hen tot de ambulances kwamen. Daarna ging ik met de studenten mee naar het ziekenhuis.’

Khatib heeft nog nooit een inval als deze meegemaakt bij de universiteit. Hij vertelt dat het gebruikelijk is dat het leger ongeveer één keer per jaar ’s nachts een inval doet. ‘Ze doorzoeken dan alle gebouwen, maar er vallen geen gewonden.’ Ook zijn er weleens clashes tussen studenten en militairen, zegt Khatib. ‘Maar zo’n inval, zonder provocatie, zonder enige reden, dat is zeldzaam.’

De reden blijkt een bijeenkomst te zijn die studenten hebben georganiseerd uit solidariteit met de duizenden Palestijnen die vastzitten in Israëlische gevangenissen. Ook wordt daar de film over Hind Rajab vertoond, een zesjarig meisje dat door troepen in Gaza werd vermoord. Volgens het Israëlische leger was het een bijeenkomst ’ter ondersteuning van terrorisme’.

Solidariteit met Palestijnse gevangenen

‘Het is geen terreur; studenten willen gewoon hun steun betuigen aan de Palestijnen die vastzitten. Er zijn recent weer gevangenen gestorven in Israëlische gevangenissen’, zegt Khatib. Sinds het begin van de genocide in Gaza zijn er minstens 87 Palestijnen omgekomen in Israëlische gevangenissen. Volgens de Commissie Gevangenenzaken ligt het aantal boven de 100, maar Israël heeft niet van iedereen die is gestorven de identiteit vrijgegeven. Het exacte aantal is daarom moeilijk te controleren. De sterfgevallen zijn volgens mensenrechtenorganisaties het gevolg van slechte omstandigheden in de gevangenissen, waar Palestijnen onder meer te maken hebben met marteling, uithongering, medische nalatigheid en slechte hygiëne.

‘Er zijn meer checkpoints, meer moorden’

‘En er zitten ook nog eens ruim 100 studenten van Birzeit vast’, zegt Khatib. ‘Medestudenten willen hun solidariteit laten zien en de Israëli’s willen dat voorkomen.’ Volgens de lector wordt het gedrag van het Israëlische leger op de Westoever steeds agressiever. ‘Er worden meer mensen opgepakt, er zijn meer checkpoints, meer moorden, meer inname van land. Alles wordt agressiever, ook richting het onderwijs.’ In de afgelopen twee jaar zijn er volgens VN-organisatie OCHA zo’n 150 checkpoints bijgekomen op de Westoever. Ook werden in diezelfde periode ruim 1000 Palestijnen gedood door Israëlische militairen en kolonisten.

Traumaverwerking: ‘we gaan door’

Het Palestijnse ministerie van Onderwijs veroordeelde de gewelddadige inval en stelde dat de aanval alle internationale normen en verdragen met betrekking tot onderwijsinstellingen negeerde. De aanval zal ‘de wil van Palestijnse studenten of medewerkers niet breken’, zegt het ministerie in een statement. Ook roept het ministerie de Internationale Vereniging van Universiteiten, de Vereniging van Arabische Universiteiten en internationale mensenrechtenorganisaties op de Israëlische inval te veroordelen.

‘Na de inval zijn de meeste studenten zo snel mogelijk naar huis gegaan’, zegt Jabra. ‘We waren bang dat de militairen terug zouden komen.’ De volgende dag keert Jabra alweer terug naar de universiteit. ‘We hebben geen andere keuze. We moeten op dit soort situaties voorbereid zijn. Helaas zijn die onderdeel van ons dagelijks leven geworden.’

‘Wij zijn een universiteit en we blijven open’

In de dagen na de inval krijgen de studenten psychologische hulp bij het verwerken van wat er is gebeurd. ‘We praten met de studenten’, zegt lector Khatib. ‘Docenten praten met studenten tijdens de lessen over wat er is gebeurd. Het mentale aspect is heel belangrijk. Studenten waren erg bang en zijn getraumatiseerd door de inval. Het is niet niks om een half uur lang geweerschoten te horen en niet te weten hoe het met andere studenten gaat; het is traumatiserend. Tegelijkertijd willen we een duidelijk signaal afgeven: wat er ook gebeurt, wij zijn een universiteit en we blijven open, we blijven onderwijzen, we gaan door.’

Khatib sluit zich aan bij het statement dat de Birzeit-universiteit uiteindelijk naar buiten brengt. ‘Het bestormen van de campus op klaarlichte dag en het veranderen ervan in een militair gebied weerspiegelt een systematisch beleid dat erop gericht is studenten te intimideren, hun recht op onderwijs te ondermijnen en het Palestijnse bewustzijn aan te vallen’, aldus de verklaring.

Khatib: ‘Het was een vreselijke dag, en het had nog zoveel erger kunnen zijn. Er werd met echte kogels geschoten. Het is een wonder dat er niemand is overleden.’

Marokkaanse vrouwen over de Afrika Cup. ‘Zonder ons geen Atlasleeuwen’

Tayfun Balcik
-
0
Marokkaanse vrouwen over de Afrika Cup. ‘Zonder ons geen Atlasleeuwen’

Het sprookje van de Atlasleeuwen inspireert duizenden jonge Marokkanen over de hele wereld. Het zorgt voor trots en verbinding op een manier die maar zelden voorkomt onder Marokkanen, en dat ook nog eens voor het oog van de rest van de wereld. Tot nu toe heeft de Kanttekening de prestaties van het Marokkaanse elftal vooral met mannelijke duiders besproken. Maar hoe zit het met de ‘leeuwinnen van de Atlas’? Hoe ervaren Marokkaans-Nederlandse vrouwen de Afrika Cup?

Zondag is het zover. De beste van Afrika zal er met de cup vandoor gaan en meteen het visitekaartje voor het WK later dit jaar in Amerika afgeven. De Afrikaanse finalisten Marokko en Senegal hebben zich immers ook voor het WK gekwalificeerd. De Afrika Cup wordt nauwlettend gevolgd, bijvoorbeeld op Ziggo Sport, waar vrijwel elke wedstrijd van Marokko in feeststemming wordt nabeschouwd. Komt er zondag ook een happy end? We gaan het zien.

Tot nu toe heeft de Kanttekening de Afrika Cup vooral besproken met Marokkaans-Nederlandse mannen. ‘Bij ons thuis – en eigenlijk in de hele familie – leeft de Afrika Cup enorm. Mijn kinderen tussen de 11 en 15 jaar, inclusief onze jongste dochter, zitten er helemaal in, vooral bij de wedstrijden van Marokko’, zei Abdel el Bacha over hoe het toernooi.

De Amsterdamse presentator en docent Esmaa Alariachi is blij met de aandacht voor de leeuwinnen van de Atlas. ‘Ja, dat zijn de moeders die de leeuwen van de Atlas hebben gebaard en hen steunen en bijstaan, en zodoende hun steentje bijdragen aan de samenleving. Het zijn dochters en levenspartners van de leeuwen. Zonder de leeuwinnen van de Atlas waren er geen leeuwen van de Atlas.’

Alariachi is lyrisch en trots op het Marokkaanse elftal. ‘Zij vormen de rode draad in dit hele verhaal, en rood en groen kleuren nu de hele wereld. Azië, Europa, Amerika: overal zie je mensen die iets met Marokko hebben opstaan en sociale media volledig overnemen. Ik vind het prachtig. Marokkanen hebben altijd gestreden. De Atlasleeuwen en -leeuwinnen hebben altijd gestreden. Daarom zijn het de Atlasleeuwen. Het verschil is dat het nu op het wereldtoneel zichtbaar wordt, en dat gevoel van erkenning is erg zoet.’

De Rotterdamse Khamissa Boussekla geeft niet veel om voetbal, maar wil wel kwijt dat haar moeder van 84 daar heel anders in staat. ‘Zo belde ik haar standaard voor een gezellig babbeltje in de avond. Ze nam zoals gewoonlijk vrolijk op, maar zei ook: ‘Het gaat goed met mij, ik heb gegeten en gedronken en het is helemaal prima, maar dochter, niet beledigd zijn, want ik hou het kort.’

‘Ik hoop dat de Afrika Cup voor vrouwen evenveel aandacht krijgt’

Boussekla stond perplex van die lichte afwijzing, en al helemaal van de afronding van het korte gesprek. ‘’Nou, love you schat, maar voetbal begint, ik heb er zin in’, aldus mevrouw Boussekla van 84.

Samen in de spotlights

De kritische verhalenverteller Soumaya Bazi uit Amsterdam Nieuw-West kan ook genieten van de Afrika Cup, maar plaatst ook kanttekeningen. ‘Het enige wat ik als vrouw kan zeggen, is dat ik de hele tijd kritisch ben – en dat blijf rondom deze hele Afrika Cup. Ik geniet echt van de saamhorigheid en de verbinding. Wanneer staan Afrikanen nu samen in de spotlights en kunnen ze elkaar ontmoeten en tegen elkaar spelen? Dat is mooi. Maar ik hoop dat de Afrika Cup voor vrouwen in maart evenveel aandacht krijgt.’

Ze heeft nog meer kritiek.

‘We weten allemaal dat de FIFA (waar de CAF, die de Afrika Cup organiseert, bij aangesloten is, red.) een corrupte bende is. Het is niet voor niets dat de Afrika Cup dit jaar in Marokko wordt gehouden. En ook het WK voor clubs wordt in 2029 waarschijnlijk in Marokko gehouden.’

‘We weten allemaal dat de FIFA een corrupte bende is’

Dat de FIFA goede banden onderhoudt met de Marokkaanse overheid is volgens Bazi een teken aan de wand. ‘Voetbal is tegenwoordig helaas meer politiek dan spel geworden.’

Alariachi beziet dat juist als positief. ‘De Afrika Cup zet Marokko op de wereldkaart. Alle ogen zijn gericht op Marokko’, zegt ze, en meent dat dat ook goed is voor Marokkaanse vrouwen. ‘Het zijn de vrouwen die de gemeenschap maken. De vrouwen zijn de bouwstenen. Zonder de vrouwen is er niks. Wij zijn het sterke geslacht. En als je ook nog eens Atlasleeuwenbloed door je aderen hebt stromen, kijk dan maar uit wereld. Because you’re going to get infected by the red and green virus.’

Gen Z-protesten

Bazi herinnert echter aan de Gen Z-protesten van vorig jaar. ‘Die werden met veel geweld door de Marokkaanse staat neergeslagen. Dat waren jonge mensen, meisjes en jongens, vrouwen en mannen, alweer een nieuwe generatie die om precies dezelfde rechten vroeg als weleer. Namelijk goed onderwijs, goede zorg en waardigheid als Marokkaans burger.’

Volgens haar zorgen zulke grote sportevenementen ervoor dat onderdrukking wordt verstopt onder versiering. ‘Zo’n cup is daarom ook afleiding. Om de corruptie van de overheid wit te wassen. Het is daarom echt ontzettend dubbel wat ik voel bij de Afrika Cup in Marokko. Twee realiteiten, Afrikaanse saamhorigheid en de vieze spelletjes van de Marokkaanse overheid, die dragen we tegelijk, hoe tegenstrijdig ze ook zijn.’

Lees ook:

Marokkaanse Nederlanders juichen voor de Atlasleeuwen: ‘Dit elftal kan winnen’

Waarom de Afrika Cup zo weinig aandacht krijgt op tv

Trump dreigt met inzet van het leger in Minneapolis

de Kanttekening
-
0
Trump dreigt met inzet van het leger in Minneapolis

De Amerikaanse president Donald Trump dreigt een noodwet in te roepen om het leger in te zetten in de staat Minnesota. Daarmee wil hij de felle protesten tegen de vreemdelingenpolitie ICE onderdrukken.

De protesten volgden na twee schietincidenten in Minneapolis door ICE-agenten – één met dodelijke afloop en één waarbij een Venezolaan gewond raakte.

De noodwet, Insurrection Act, is een zelden gebruikte wet uit 1807 die de president de bevoegdheid geeft om het leger in te zetten bij binnenlandse onrust; de meest recente toepassing dateert uit 1992.

Trump zei op sociale media dat hij militair ingrijpen zal bevelen als lokale politici de ‘professionele onruststokers en opstandelingen’ niet stoppen. Deze opstandelingen zouden de ICE-agenten aanvallen.

De protesten zijn ontstaan nadat een ICE-agent vorige week een Amerikaanse vrouw, Renee Good, doodschoot. Woensdagavond losten ICE-agenten opnieuw schoten na een worsteling met een illegale migrant uit Venezuela. Hierbij schoten twee bewoners uit een nabijgelegen huis de man te hulp. Zij vielen de agenten aan met een sneeuwschep en een bezemsteel. De Venezolaanse man werd in zijn benen geschoten en is buiten levensgevaar.

Democratische politici, onder wie Tim Walz, de gouverneur van Minnesota Tim Walz, hebben Trump scherp bekritiseerd en roepen op tot vreedzame demonstraties. ICE-agenten gebruikten echter traangas en pepperspray om de demonstranten in toom te houden.

Turkse legervoertuigen trekken Noord-Syrische stad binnen

de Kanttekening
-
0
Turkse legervoertuigen trekken Noord-Syrische stad binnen

Een week na het bloedvergieten in Aleppo blijft het broeien in Noord-Syrië. Op sociale media duiken beelden op van Turkse legervoertuigen die de Noord-Syrische stad Tal Abyad binnentrekken. Turkije steunt de Syrische interim-regering tegen de Koerdische Syrian Democratic Forces.

De Amerikaanse ambassadeur voor Turkije en Syrië, Tom Barrack, verstuurde vanochtend in allerijl een sussend bericht op X. ‘De Verenigde Staten blijven nauw contact onderhouden met alle partijen in Syrië en werken dag en nacht om de gemoederen te bedaren, escalatie te voorkomen en de integratiegesprekken tussen de Syrische regering en de SDF weer op gang te brengen’, aldus Barrack.

Daar lijkt het vooralsnog niet op. Sinds vorige week beschuldigen Turkse en Koerdische partijen elkaar ervan het wankele vredesproces te saboteren. Een openlijke confrontatie op Syrisch grondgebied is niet uitgesloten. Turkije en Syrië willen dat de Koerdische SDF zich onmiddellijk ontwapent en opgaat in het Syrische leger. De Koerden willen daarentegen de autonomie behouden die zij tijdens de Syrische burgeroorlog en in de strijd tegen IS hebben verworven in Noordoost-Syrië.

Syrië wordt al langer geteisterd door imperialistische buren. Turkije bezet sinds 2016 grote delen van het noorden en Israël maakt dankbaar gebruik van de val van het Assad-regime om nog meer territorium in het zuiden in te lijven.

Lees ook:

Erdogan en PKK beschuldigen elkaar van saboteren vredesproces na geweld in Aleppo

Het fatsoen komt van links en het tuig van rechts

Thomas von der Dunk
-
0
Het fatsoen komt van links en het tuig van rechts

Een Gutmensch. Dat was jarenlang de honende omschrijving voor linkse idealisten die iets goeds voor de samenleving willen, door rechtse columnisten die niets voor de samenleving willen doen. De puberaal-cynische mensensoort die jarenlang bij de website GeenStijl aan de bak kwam, en nu bij PowNed. Hoe zullen we zo iemand noemen, die voor goede bedoelingen slechts verachting over heeft? Een Schlechtmensch?

De Schlechtmenschen zetten inmiddels de politieke toon. Wat hún bijdrage aan de samenleving is: daarin kregen we een aardig inkijkje met het kabinet-Schoof. Ik zeg: Marjolein Faber, en u weet genoeg. De grote heldin van de Schlechtmenschen. Inderdaad een door en door slecht mens, dus die heldenstatus is logisch.

In de dagen van Schoof IA/IB/IC – ik weet even niet meer in welke fase van ontbinding het door Wilders en Yesilgöz gebaarde coalitie-lijk zich toen bevond – kregen we ook een voorproefje van wat het rechtse redden van de joods-christelijke beschaving uit de klauwen van het linkse wokisme inhoudt: neofascistisch tuig dat ‘wij zijn Nederland’ brullend en vandaliserend door de straten van Den Haag trok.

De AIVD schroomde niet om, in voor de dienst zeldzaam heldere bewoordingen, de orgie van geweld te benoemen voor wat die was: extreemrechts, aangemoedigd door parlementaire haatpredikers die, zoals Wilders (‘jullie zijn hier de baas, niet de burgemeester’), tijdens anti-AZC-demonstraties de meute ophitsen tegen het plaatselijk bestuur.

Ik zeg: Marjolein Faber, en u weet genoeg

De VVD, lonkend naar een deel van Wilders’ achterban, wilde dit bij monde van een paar ministers – waarvan je de naam ofwel alweer direct bent vergeten ofwel niet eens wílt weten – ‘niet meteen’ politiek maken. Nee, politiek opgetreden moest er worden tegen Antifa en het vreedzame Extinction Rebellion, want dát was pas echt een gevaar.

Heel Nederland in de fik. Niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk. Het veelbejubelde nationale vuurwerkfeest van PVV, JA21, FvD en BBB: we waren er met oudjaar weer op ongekende wijze getuige van. Zo’n mooie traditie die van deze vier extreemrechtse partijen per se behouden moest blijven. Was u die nacht ook zo trots op hun Nederland?

In Amsterdam brandde, hoogstwaarschijnlijk als gevolg van een gericht op de toren afgeschoten vuurpijl, de Vondelkerk af, een bijzonder gebouw van de bekende architect Pierre Cuypers. Eigenlijk zouden alle Kamerleden die het zelfs afgelopen jaar nog gepresteerd hadden om tegen het vuurwerkverbod te stemmen, tien jaar lang de helft van hun inkomen moeten afstaan ter herbouw van dit erfstuk van die ‘joods-christelijke cultuur’ waarmee zij op andere momenten zo dolgraag schermen. Maar in de oudejaarsnacht natuurlijk even niet.

Het vuurwerkverbod: het is er eindelijk gekomen – maar natuurlijk, want zo laf waren de partijen die uiteindelijk onder zware morele druk voor een parlementaire meerderheid zorgden weer wel, pas volgend jaar. Nu mocht men er nog lekker op los knallen, en dat hebben agenten en ambulancepersoneel geweten. Ik snap wel dat PVV en BBB tegen een verbod waren, want de vuurwerkbommengooiers behoren eerder tot hun electoraat dan tot dat van de Partij voor de Dieren. De dieren zelf, die die vuurnacht doodsangsten uitstonden, zouden ook vast eerder op Esther Ouwehand dan op Caroline van der Plas hebben gestemd.

Dat na jaren eindelijk deze waanzin verboden wordt, is te danken aan een initiatief van de PvdD en de door Yesilgöz steevast als ‘extreemlinks’ geframede combi GroenLinks-PvdA. Laten we het even duidelijk vaststellen: waar het tuig het afgelopen jaar van rechts kwam, kwam het fatsoen van links. Den Haag werd vanaf links langzaamaan voor het vuurwerkverbod gewonnen. Na de initiatiefnemers ging eerst D66 om, daarna het CDA en tenslotte ook, schoorvoetend, de VVD.

Je kunt immers niet, zoals in die kring gebruik was, met een vaste ‘tough-on-crime’-riedel jaarlijks demonstratief een taart bij de politie bezorgen en dan in hun gevaarlijkste nacht van het jaar niet thuisgeven. Die populistische spagaat wordt uiteindelijk zélfs voor de VVD onhoudbaar als de vuurwerkbommen je letterlijk om de oren vliegen.

Het fatsoen komt van links, het tuig komt van rechts. Wat dezer dagen in Amerika gebeurt, waar gemaskerde politiebendes van ICE op Gestapo-achtige wijze willekeurig mensen van straat plukken, terwijl de Capitoolbestormers als ‘verdedigers van de westerse beschaving’ vrijuit gaan: dat is de neofascistische machtsdroom van Wilders in het groot.

123...992Pagina 1 van 992

Over ons

de Kanttekening is een onafhankelijke en emancipatoire mediaorganisatie. Onze kernwaarden zijn: vrij, moedig en inclusief.

Over menu

© 2017 de Kanttekening B.V. Alle rechten voorbehouden.

Gebruiksvoorwaarden | Privacy statement | Adverteren & contact