2.4 C
Amsterdam
Home Blog

Salih Muslim: ‘Koerden streven naar vrede in Syrië’

0

Volgens de Koerdische politicus Salih Muslim voeren Syrië en Turkije niet alleen strijd tegen het Koerdische gebied Rojava, maar tegen alle Koerden. ‘Door ons terug te trekken hebben we een oorlog voorkomen.’

Het Koerdische bestuur in het noordoosten van Syrië lijkt alleen nog van kracht in gebieden waar overwegend Koerden wonen, zoals de steden Hasakah, Qamishli en Kobane. De door Koerden geleide Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF) hebben een volksmobilisatie afgekondigd om zich te verzetten tegen wat zij zien als ondermijning van Koerdisch gebied door het Syrische regime. Ook in Turkije en Europa geven Koerden hier gehoor aan door te protesteren.

Sinds het geweld in Noord-Syrië is opgelaaid tussen het Syrische leger en YPG, een grote Koerdische militie binnen het SDF, wordt het ene na het andere bestand afgekondigd, om niet veel later plaats te maken voor nog meer wapengekletter. Wat is er aan de hand?

We vroegen het aan Salih Muslim, co-voorzitter van de Syrische Democratische Uniepartij (PYD), die we ook vorig jaar spraken, toen het Assad-regime net was gevallen. ‘Turkije wil Syrië verder verdelen en gebieden bezetten’, zei hij toen.

Salih Muslim. Beeld: Wikimedia Commons/Rosa Luxemburg Stiftung

Nu de Amerikanen de Syrische regering hebben uitgekozen als belangrijkste bondgenoot in de strijd tegen IS, is voor de Koerden een existentiële strijd voor hun eigen bestuur begonnen. Over integratie in het nieuwe Syrische regime heeft bijna niemand het meer. De Koerden hebben zich teruggetrokken uit de provincies Raqqa en Deir ez-Zor, waar vooral Syrische Arabieren wonen. Ze willen tot de laatste man én vrouw vechten voor wat over is van Rojava, het gebied in het noordoosten van Syrië dat na de strijd tegen IS onder Koerdisch bestuur kwam te staan.

‘De mobilisatie is afgekondigd’, zegt Salih Muslim tegen de Kanttekening.

Wat kunnen we de komende tijd nog meer verwachten?

‘De Koerden in alle delen van Koerdistan, in Europa en overal ter wereld zijn gemobiliseerd. Overal zijn protesten. We hebben ons leger tot nu toe kunnen beschermen en ons teruggetrokken om nog meer bloedvergieten te voorkomen.’

Had u dit kunnen zien aankomen?

‘We hebben het gevoel dat het complot van Syrië en Turkije tegen de Koerden heel groot was. Het is niet alleen gericht tegen Rojava, maar tegen alle Koerden. Ze proberen een oorlog te ontketenen, een interne oorlog tussen Arabieren en Koerden. Dat hebben we kunnen voorkomen door onze troepen terug te trekken naar Koerdisch gebied om onze regio’s in Koerdische steden te beschermen, van Kobane tot Derik, Qamishli en alle andere Koerdische gebieden.’

Gelooft u nog in de zoveelste wapenstilstand?

‘Misschien wordt die weer voor een week, een maand of wat dan ook verlengd. Er worden verschillende voorstellen gedaan, gesprekken gaan door. We zullen deze gesprekken blijven voeren om vrede te bereiken in plaats van oorlog. Dat is ons doel. Hopelijk zal er in de toekomst alleen politieke strijd zijn, in plaats van gevechten. Wat nu doorgaat voor het Syrische leger bestaat uit wel zeventien verschillende islamistische groeperingen. Er zijn bepaalde emirs (Arabisch voor commandant, red.) die niet luisteren naar wat Damascus te zeggen heeft. Daarom zijn er hier en daar gevechten. Afgelopen nacht hebben Turkse eenheden het zuidoosten van Kobane gebombardeerd. Onze eenheden verdedigen zich uiteraard.’

Koerden voelen zich verraden door de internationale gemeenschap, vooral door Amerika. Kan Europa het verschil maken?

‘Niet alleen door de Amerikanen. Het interessante is dat de aanvallen op Koerdische gebieden in Aleppo begonnen na de topontmoeting begin januari in Parijs (waar de Syrische regering een deal zou hebben gesloten, red.). Luttele uren na die top werden Koerden in Aleppo aangevallen. Dat kan geen toeval zijn. Bij die top in Parijs waren Israël en Turkije, maar ook Frankrijk, Engeland en enkele Arabische Golfstaten aanwezig. Iedereen wist dus wat er in Rojava ging gebeuren. Sommige landen helpen de Syrische regering, anderen kijken alleen maar toe. De Europeanen weten heel goed wat er in Noord-Syrië gebeurt.’

‘We willen vrede aan onze grenzen en bij onze buren’

Sommige Turkse analisten zeggen dat het ‘Turks-Koerdische vredesproces’ nu echt kan beginnen, omdat de ‘dreiging vanuit het zuiden’ voorbij zou zijn en milities kunnen ontwapenen.

‘Nee, dat is geen juist oordeel. Ten eerste bestaat Rojava nog. Ten tweede vormden wij geen gevaar voor het vredesproces; we steunden het juist. We willen graag dat dit proces doorgaat, omdat we dachten dat we na voltooiing in een veilige situatie zouden belanden, zonder vijanden. We willen vrede aan onze grenzen en bij onze buren.’

Turkije kijkt heel anders naar deze zaken. Zij zien autonomie voor de Koerden, in welke vorm dan ook, als een bedreiging voor hun eigen situatie.

‘Wij vormen geen gevaar voor Turkije en zijn niets tegen hen van plan. Integendeel, we willen dat Turkije ons helpt. Zoals u weet, zijn zij effectief in het sluiten van vrede met de regering in Damascus.’

Het is alsof er tussen Turkije en de Koerden, ondanks het vredesproces, twee partijen zijn die voortdurend langs elkaar heen praten.

‘Ja, niet alleen in Turkije, maar ook in Syrië. Er is een enorme kloof tussen wat Turkije zegt en wat wij ter plaatse zien. Het hielp de Syrische jihadisten in de burgeroorlog en recentelijk ook in deze oorlog.’

Misschien is wapengekletter op dit moment de enige Turkse realiteit voor Koerden?

‘We weten inderdaad niet of een deel van Turkije dit doet om een excuus te hebben om ook het vredesproces in Turkije te laten mislukken. We moeten ons daar in ieder geval van bewust zijn. Wij streven naar vrede in Syrië en we zullen zelfs behulpzaam zijn als zij dezelfde stappen kunnen zetten in Turkije.’

Extreme rijkdom is de werkelijke ziekte van onze democratie

0

Nu wereldwijd een grootschalige ontwrichting is ingezet, zijn we een tijdperk van ongekende onrust binnengestapt. Autocraten komen aan de macht, extreemrechtse bewegingen winnen terrein, de ‘oude orde’ brokkelt af en samenlevingen over de hele wereld splijten langs steeds diepere breuklijnen.

Politieke commentatoren wijzen op cultuurstrijd, immigratie of sociale media als boosdoeners. Maar dat zijn symptomen, geen oorzaken. De werkelijke ziekte die aan de kern van onze democratieën knaagt, heeft een naam: extreme concentratie van rijkdom.

De cijfers zijn onthutsend en zouden iedereen die waarde hecht aan een goed functionerende samenleving moeten alarmeren. Het Global Wealth Report van Credit Suisse en vervolganalyses laten zien dat de rijkste 1 procent van de volwassenen inmiddels ongeveer de helft van al het mondiale vermogen bezit, terwijl de armste helft van de mensheid moet rondkomen met circa 1 procent.

Oxfam-rapporten over ongelijkheid voegen daaraan toe dat de rijkste 1 procent sinds 2020 bijna twee derde van al het nieuw gecreëerde vermogen heeft opgestreken — zo’n 42 biljoen dollar — bijna het dubbele van wat de overige 99 procent samen ontving.

In 2025 bezit de rijkste 10 procent van de wereldbevolking 75 procent van het totale mondiale vermogen. Nog schokkender is dat slechts 56.000 volwassenen — een groep die in een voetbalstadion past — samen meer vermogen bezitten dan 2,8 miljard volwassenen. De top 0,001 procent beschikt inmiddels over drie keer zoveel vermogen als de armste helft van de mensheid.

Tegelijkertijd bezit de onderste 50 procent van de wereldbevolking gezamenlijk slechts 2 procent van het totale vermogen.

Zolang we de extreme concentratie van rijkdom niet aanpakken, behandelen we slechts symptomen

Dit is geen ongelijkheid, dit is vermogensapartheid. En het tempo neemt toe.

Het vermogen van miljardairs groeide in 2025 alleen al met meer dan 16 procentpunten, drie keer zo snel als het gemiddelde van de afgelopen vijf jaar, en bereikte 18,3 biljoen dollar. Sinds 2020 is hun gezamenlijke vermogen met 81 procent toegenomen, terwijl één op de vier mensen niet regelmatig genoeg te eten heeft en bijna de helft van de wereldbevolking in armoede leeft.

Voor het eerst in de geschiedenis telt de wereld meer dan 3.000 miljardairs.

Het alternatief voor handelen is instorting. Amitabh Behar, uitvoerend directeur van Oxfam International, waarschuwt: ‘De groeiende kloof tussen rijk en arm creëert een politiek tekort dat uiterst gevaarlijk en onhoudbaar is.’

Bijna 400 miljoenairs en miljardairs begrijpen wat de meeste politici weigeren te erkennen. In een uitzonderlijke open brief, gepubliceerd tijdens het World Economic Forum in Davos, lieten zij een scherpe waarschuwing horen:

‘Een handvol mondiale oligarchen met extreme rijkdom heeft onze democratieën opgekocht, onze regeringen overgenomen, de vrijheid van onze media gesmoord, technologie en innovatie in een wurggreep gehouden, armoede en sociale uitsluiting verdiept en de afbraak van onze planeet versneld.’

Het verband tussen extreme rijkdom en politieke ontwrichting is overduidelijk. Uit een peiling onder 3.900 miljonairs in G20-landen blijkt dat 77 procent gelooft dat extreem rijken politieke invloed kopen, terwijl meer dan 60 procent vreest dat extreme rijkdom de democratie zelf bedreigt.

Volgens het Amerikaanse mediabedrijf Forbes was het kabinet van Donald Trump, met een gezamenlijk vermogen van 7,5 miljard dollar, het rijkste in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Miljardairs hebben 4.000 keer meer kans om een politiek ambt te bekleden dan gewone burgers.

De oligarchen hebben niet alleen regeringen in handen gekregen — zij beheersen inmiddels ook de informatiestroom zelf. Miljardairs bezitten meer dan de helft van ’s werelds grootste mediabedrijven en alle grote sociale-mediaplatforms.

Jeff Bezos bezit the Washington Post, Elon Musk controleert X (voorheen Twitter) en in Frankrijk heeft miljardair Vincent Bolloré CNews omgevormd tot een Franse Fox News. In het Verenigd Koninkrijk wordt drie kwart van de krantenoplage gecontroleerd door vier steenrijke families. Wanneer extreme rijkdom zowel het overheidsbeleid als het publieke debat domineert, verwordt democratie tot een toneelstuk dat wordt opgevoerd voor het voordeel van enkelen.

Twee derde van de ondervraagde miljoenairs steunt hogere belastingen voor de rijken om te investeren in publieke voorzieningen; slechts 17 procent is daartegen.

De stijging van 2,5 biljoen dollar in het vermogen van miljardairs in 2025 alleen al zou extreme armoede 26 keer kunnen uitroeien.

De autocraten en demagogen die wereldwijd opkomen, zijn niet de ziekte — zij zijn opportunistische infecties die gedijen in een politiek lichaam dat is verzwakt door oligarchische roofzucht. Zolang we de extreme concentratie van rijkdom niet aanpakken, behandelen we slechts symptomen terwijl de patiënt sterft.

Geen passende woning voor oudere biculturele Amsterdammers

0

Senioren in Amsterdam met een migratieachtergrond ondervinden problemen bij de zoektocht naar een passende woning. Dat meldt de Amsterdamse nieuwszender AT5.

Het aantal senioren met een migratieachtergrond in Amsterdam zal de komende jaren verdubbelen. Voor veel van deze ouderen is het onduidelijk hoe zij kunnen verhuizen naar een beter passende woning.”

Een van hen is Fatima. ‘Ik wil graag een benedenwoning, want ik heb klachten aan beide benen’, zei ze tegen AT5. ‘Ik heb Eigen Haard (een woningcorporatie in Amsterdam, red.) verteld dat het huis te groot voor mij is, maar ik heb nooit een reactie gekregen.’

Mekki Aulad Ahmed, vrijwilliger bij de Marokkaanse migrantenorganisatie Emcemo, zegt dat taal vaak een barrière vormt voor deze oudere Amsterdammers met een migratieachtergrond. ‘Het kan laagdrempeliger’, vindt hij.

Eigen Haard laat in een reactie aan AT5 weten dat het vinden van een passende woning ‘tijdrovend’ is. Er wordt echter gewerkt aan het verbeteren van de doorstroom.

Ahmed vindt dat dit geen excuus mag zijn. ‘In onze (Marokkaanse) cultuur moet je juist voor ouderen zorgen’, zegt hij. ‘Als wij onze ouderen in de steek laten, mogen wij ons als nieuwe generaties daar best een beetje voor schamen.’

Koerdische vrouwen vlechten hun haar uit protest

0

Koerdische vrouwen vlechten hun haar uit protest tegen het optreden van Syrische strijders.

Een filmpje waarin een Syrische strijder een afgesneden vlecht, vermoedelijk van een Koerdische YPG-strijdster, meeneemt als trofee maakte veel woede los onder Koerden. Zo meldt de nieuwssite Turkish Minute.

Sociale media worden overspoeld door vrouwen die hun haren vlechten. De solidariteitsactie met Koerdische vrouwenstrijders van de YPJ (de vrouwenbrigade van de YPG-milities) is een signaal aan de vijanden van het Koerdische volk. De actie moet de identiteit en waardigheid van Koerdische vrouwen in ere herstellen. ‘In plaats van één vlecht zullen er miljoenen groeien’, wordt gescandeerd door sympathiserende vrouwen.

Pro-Koerdische parlementariërs van de partij Dem in Turkije, zoals Pervin Buldan, Meral Danis Bestas en Aysegül Dogan, doen volop mee aan de campagne. Dat is niet zonder risico in Turkije. De Turks-Armeense krant Agos meldt dat een verpleegkundige in Kocaeli is gearresteerd omdat zij aan de campagne deelnam.

In Noord-Syrië dreigt het krimpende autonome gebied van de Koerden te worden opgeslokt door het Syrische leger, dat door Turkije wordt gesteund. De Koerden hebben zich teruggetrokken naar noordelijke steden aan de Turks-Syrische grens, waar zij nog in de meerderheid zijn. Het Syrische leger wil alle Koerdische eenheden ontwapenen en integreren in de Syrische strijdkrachten. Meerdere overeenkomsten hierover hielden geen stand.

Clinton en Obama’s spreken zich uit tegen ICE na dood Alex Pretti

0

In de Verenigde Staten is politieke verontwaardiging ontstaan over de dood van de 37-jarige verpleegkundige Alex Pretti. Hij werd zaterdag in Minneapolis doodgeschoten door agenten van vreemdelingenpolitie ICE.

Volgens the Guardian neemt de druk op de regering-Trump toe om een volledig, onafhankelijk onderzoek in te stellen naar het ICE-optreden. Dit nadat videobeelden het officiële verhaal van zelfverdediging tegenspreken.

Uit analyse van meerdere video’s blijkt dat Pretti een legaal gedragen vuurwapen niet hanteerde op het moment dat hij werd neergeschoten. Agenten zouden het wapen al uit zijn holster hebben verwijderd voordat er werd geschoten. Mensenrechtenorganisaties en zowel Democratische als Republikeinse politici spreken daarom van een ernstige vertrouwenscrisis rond de immigratiedienst ICE en het ministerie van Binnenlandse Veiligheid.

Voormalig president Barack Obama en oud-first lady Michelle Obama noemden de dood van Pretti een tragedie en ze vrezen dat de Amerikaanse kernwaarden worden aangetast, zo schrijft the Guardian. Ook oud-president Bill Clinton riep Amerikanen op zich uit te spreken tegen wat hij omschreef als onaanvaardbare en misleidende handelwijze van de overheid. De Franse krant le Monde schrijft hoe Obama expliciet opriep tot burgerlijke actie tegen het toenemende machtsmisbruik door gemaskerde ICE-agenten, die volgens hem met intimiderende tactieken opereren in Amerikaanse steden.

De regering-Trump houdt vast aan de eigen lezing van de gebeurtenissen en wijst op vermeende obstructie door omstanders en lokale autoriteiten. Trump zelf gaf Democratische bestuurders de schuld en sprak van door hen veroorzaakte chaos. Minister van Binnenlandse Veiligheid Kristi Noem beschuldigde Pretti zelfs van terrorisme, een framing die volgens le Monde haaks staat op de beschikbare videobeelden. Ook FBI-directeur Kash Patel verdedigde het optreden van de agenten publiekelijk.

In Minneapolis kwamen zondag bijna duizend mensen bijeen bij een geïmproviseerd monument om Pretti te herdenken en te protesteren tegen het federale optreden. De gouverneur van Minnesota, Tim Walz, eist dat het onderzoek door lokale instanties wordt geleid. Ook stelt hij dat de kwestie niet langer een politiek maar een moreel probleem is geworden. Een federale rechter heeft de regering bevolen al het bewijsmateriaal veilig te stellen.

Ondertussen dreigen Democraten de financiering van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid te blokkeren, aldus the Guardian. Zonder compromis kan dat eind januari leiden tot een gedeeltelijke sluiting van de federale overheid, waarmee de zaak-Pretti ook institutioneel een nationaal breekpunt is geworden.

VS sturen vliegdekschip richting Iran, vrees voor Amerikaanse aanvalt groeit

0

De crisis rond Iran verergert door harde repressie in eigen land en een groeiende Amerikaanse militaire aanwezigheid. De vrees voor regionale escalatie neemt snel toe, aldus NOS.

De spanningen rond Iran lopen verder op door een combinatie van zware binnenlandse repressie en een grootschalige militaire opbouw van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten. In Iran zelf zijn de massale protesten grotendeels uit het straatbeeld verdwenen, maar volgens mensenrechtenorganisaties is dat vooral het gevolg van extreem geweld en een langdurige internetblokkade. Nieuwe beelden die ondanks de censuur naar buiten komen, wijzen op een veel hoger dodental dan eerder werd aangenomen. Activistische netwerken spreken inmiddels van meer dan vijfduizend doden en tienduizenden arrestaties sinds het begin van de onrust eind december.

Tegen deze achtergrond heeft Washington zijn militaire aanwezigheid in de regio fors uitgebreid.

Aan boord van Air Force One, terwijl hij ’s nachts terugkeerde van het World Economic Forum in Davos, zei president Donald Trump: ‘We hebben veel schepen die die kant op gaan, voor het geval dat. Ik zie liever niet dat er iets gebeurt, maar we houden ze heel nauwlettend in de gaten … we hebben een armada … die die richting op gaat, en misschien hoeven we die niet te gebruiken.’

Een Amerikaans vliegdekschip met begeleidende oorlogsschepen is onderweg naar het Midden-Oosten, terwijl op bases in Jordanië en Qatar extra straaljagers en luchtverdedigingssystemen zijn ingezet. Ook bondgenoten, waaronder het Verenigd Koninkrijk, versterken hun militaire aanwezigheid. De verhoogde paraatheid heeft directe gevolgen voor het burgerluchtverkeer: diverse Europese luchtvaartmaatschappijen hebben vluchten naar Israël en de Golfregio geannuleerd of personeel teruggetrokken.

Israël heeft zijn leger en luchtmacht op het hoogste waarschuwingsniveau gebracht. Iran heeft op zijn beurt laten weten dat elke aanval zal worden beschouwd als een totale oorlog, waarbij Amerikaanse en geallieerde bases in de regio doelwit kunnen worden. Vooral de nabijheid van belangrijke Amerikaanse installaties in Qatar vergroot de risico’s op escalatie.

Tegelijkertijd tonen de Golfstaten zich terughoudend over militair ingrijpen. Zij vrezen dat een open conflict het fragiele machtsevenwicht in de regio zal ontwrichten en Israël in de kaart zal spelen. Voor Washington blijft daarmee de vraag centraal of de militaire druk vooral bedoeld is om Iran tot gedragsverandering te dwingen, of dat een verdere escalatie alsnog onvermijdelijk wordt.

Zikrullah

0

In Turkije is er momenteel een meme-rage op de sociale media. De oorsprong ervan ligt in de soefinetwerken van het land. Wanneer iemand de heilige steden Mekka en Medina bezoekt, wordt hij bij thuiskomst bezocht door vrienden en familie. Soefi’s hebben de gewoonte om de Mekkaganger al in de portiek van de flat toe te zingen. Met mooie stem zingt Celal Karature in Samsun: Kabede hacilar Hu der Allah. Bij de Kaaba zingen de Mekkagangers Hoee Allah. In soefikringen is Hoee een andere benaming van God. In de Koran is deze benaming eveneens terug te vinden..

De makers van de memes plakken dit stukje religieuze zang achter een discussie die ze met hun vrouw voeren over toestemming om met vrienden op pad te gaan. ‘Kijk eens wat een vrome vrienden ik heb’, probeert de man zijn vrouw duidelijk te maken.

Elkaar toezingen kennen we ook van kinderverjaardagen. Ik heb begrepen dat kinderen die in de zomer jarig zijn, na de vakantie alsnog door de klas toegezongen worden. Anders zou dat een levenslang gemis zijn. Bij Marokkaanse bruiloften zag ik dat het koor de mensen die binnenkomen een voor een toezingt. Een waar koninklijk ontvangst.

‘Kijk eens wat een vrome vrienden ik heb’

Religieuze zang is niet alleen zang, maar ook gebed. Europa heeft na de Tweede Wereldoorlog de religie de rug toegekeerd. Ook religieuze zang is daardoor verstoft geraakt. In Amerika zie je dat er in kerken nog volop gezongen wordt. Vooral de zwarte kerken maken er met nieuwe vormen een hele kunst van.

In de islamitische wereld zijn soefi’s ware wereldkampioenen in religieus zingen. Zikrullah, het in het hart en op de tong noemen van de namen van God, is zowel zang als gebed. Zikrullah kan ook plaatsvinden zonder het openlijk uit te spreken. Dan is het geen zang, maar zeker wel gebed.

Zikrullah is een fundament van het geloof. De grootste zikrullah is het vijf keer per dag bidden. In vers 28 van soera Rad staat: ‘(Zij zijn) degenen die gelovig zijn en wiens harten tot rust komen door het gedenken van God. Weet: door het gedenken van God komen de harten tot rust.’

In het Arabisch is dit vers een literaire ster.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ ٢٨

New Gaza: het nieuwe vastgoedplan van de firma Trump

0

Jared Kushner, de schoonzoon van de Amerikaanse president Donald Trump, presenteerde tijdens het World Economic Forum in Davos hoe Gaza er uit zou moeten komen te zien. Het plan heet New Gaza en lijkt vooral op een moderne Amerikaanse stad, met een mediterrane kustlijn.

Een toeristische zone, woongebieden, industriecomplexen, datacenters, parken, wolkenkrabbers en sportfaciliteiten. Het nieuwe Gaza in de PowerPoint-presentatie van Kushner heeft het allemaal. Er moet ook een vliegveld komen en de haven zal een logistiek knooppunt worden. Het plan werd gepresenteerd gelijktijdig met de lancering van Trumps omstreden Vredesraad voor Gaza.

Aan ambitie is bij de Amerikanen geen tekort. Ze zijn al begonnen met het ruimen van puin (in Gaza ligt 60 miljoen ton aan puin als gevolg van de oorlog) en binnen 2 tot 3 jaar kan het nieuwe Rafah er al zijn, vertelt Kushner.

Toch is het lijstje van mitsen en maren lang. Zo is er nog lang geen sprake van een veilige omgeving. Het staakt-het-vuren mag dan officieel van kracht zijn, er wordt nog dagelijks gevochten, met doden aan beide kanten als gevolg. Hamas heeft de wapens niet opgegeven en er is nog geen sprake van een eenduidig bestuur. Zonder de garantie van een veilige omgeving, is er weinig kans dat investeerders afkomen op het Amerikaanse project, geeft ook Kushner toe.

Maar het grootste bezwaar is misschien nog wel dat niemand heeft gevraagd wat de Gazanen van het plan vinden, dat hun grondgebied voorgoed zal veranderen. De meeste mensen die er nog wonen, bevinden zich in mensonterende omstandigheden. In het plan wordt niet gerept over humanitaire hulp. Eerder zei Trump dat Gazanen tijdelijk in andere landen moesten gaan wonen om plaats te maken voor het vastgoedproject.

Mijn pa had gelijk over het Westen

0

De toespraak die de minister-president van Canada, Mark Carney, op het Davos-forum gaf, had door mijn vader geschreven kunnen zijn. Hij verwoordde treffend wat ik van kinds af aan tot vervelens toe van mijn vader hoorde: dat de westerse vrijheid perfect werkt voor wie binnen de westerse hemisfeer valt, maar dat die daarbuiten selectief wordt toegepast, vooral bij islamitische en Afrikaanse landen.

Dit is hoe Mark Carney het zei: ‘Decennialang floreerden landen zoals Canada onder wat we de op regels gebaseerde internationale orde noemden. We wisten dat het verhaal van die op regels gebaseerde internationale orde gedeeltelijk onjuist was. Dat de sterksten zichzelf zouden vrijstellen wanneer het hen uitkwam. Dat handelsregels asymmetrisch werden gehandhaafd. En dat het internationaal recht met wisselende strengheid werd toegepast, afhankelijk van de identiteit van de beschuldigde of het slachtoffer.’

Deze fictie was nuttig. En de Amerikaanse hegemonie droeg met name bij aan de levering van publieke goederen: open scheepvaartroutes, een stabiel financieel systeem, collectieve veiligheid en steun voor kaders voor geschillenbeslechting.

We deden mee aan de rituelen. En we vermeden grotendeels om de kloof tussen retoriek en realiteit aan de kaak te stellen. Deze deal werkt niet meer. Laat ik er geen doekjes om winden: we bevinden ons midden in een breuk, geen transitie.

Ik heb die liberale wereld omarmd, gekoesterd en tot de mijne gemaakt, en nu zegt Carney dat ik er afscheid van zal moeten nemen. Het is kapot. Krijgt die pa van mij toch weer gelijk!

Het internationaal recht werd met wisselende strengheid toegepast. We begrijpen dat hij het over Gaza heeft en we begrijpen dat hij bang is dat Trump zijn wereld als Gaza ziet: een speelbal, onderworpen aan de grillen van het machtsbeluste imperium.

In die zin is niemand meer veilig: Mohammed en Sara in Gaza niet, Henk en Ingrid in Zoetermeer niet

De dubbele moraal waar mijn vader en al die andere vaders ons op wezen: mensenrechten, prima, maar alleen voor de eigen bondgenoten. Bij het veiligstellen van grondstoffen en olie houden die mensenrechten op te bestaan; dan is er asymmetrie.

De toespraak van de Canadese premier werd door de Palestijnse politieke analist Mirwan Bishara verfrissend genoemd, en dat bedoelde hij niet ironisch. Een westerse leider die de ongemakkelijke waarheid op het hoogste mondiale platform deelt: daar kunnen we er niet genoeg van hebben.

Eén ding ziet de minister-president verkeerd als hij zegt dat we niet in een transitie zitten maar in een breuk. De gang van zaken kan voor westerse leiders als een breuk aanvoelen; voor de rest van de wereld is er wel degelijk sprake van een transitie. In deze post-Gaza-wereld breiden aanvallen op mensen, goederen en territoria zich ook uit naar ons deel van de wereld. In die zin is niemand meer veilig: Mohammed en Sara in Gaza niet, Henk en Ingrid in Zoetermeer niet.

Groenland is het terrein geworden van imperiale belangen. En wanneer het imperium honger heeft, dan is alles mogelijk. Doden. Bombarderen. Toe-eigenen. Uitputten. Leegtrekken. Maar deze keer kunnen de westerse landen niet wegkijken, want wat vroeger in een verre achtertuin gebeurde, dat gebeurt nu in de eigen achtertuin.

En wie kan ons beschermen tegen Trump? Zijn macht is eindeloos, zijn grilligheid ook. In deze post-Gaza-wereld kan Denemarken zomaar ineens platgelegd worden. Trump belooft geen geweld te gebruiken. Ergens geloof ik hem wel, want er staan andere middelen tot zijn beschikking die als geweld kunnen doorgaan. Alle pinautomaten kunnen platgelegd worden. Alle sociale media kunnen platgelegd worden. Al het betalingsverkeer kan platgelegd worden. Deense bedrijven kan de toegang tot de Amerikaanse markt worden ontzegd. Wat als de Denen op de vlucht slaan? Zullen wij ze onderdak bieden?

Maar deze historische omkering van zaken mag geen reden voor triomfalisme zijn. Zij moet aanleiding zijn om elkaar te vinden, om uit de scherven van het gebroken wereldbeeld een nieuw verhaal op te bouwen. Misschien groeit uit de wanhoop de diepste bezinning. Een bezinning die ons allemaal betrekt. Ook mijn vader.

Maar deze historische omkering van zaken mag geen reden tot triomfalisme zijn. Het is een aanleiding om elkaar te vinden en om uit de scherven van het gebroken wereldbeeld een nieuw verhaal op te bouwen. Misschien groeit uit de wanhoop de diepste bezinning.

VS probeerden rechtszaak tegen Marine Le Pen te beïnvloeden

0

De VS willen dat de uiterst rechtse politicus Marine Le Pen kan deelnemen aan de Franse presidentsverkiezingen van 2027. Amerikaanse diplomaten probeerden dit doel te bereiken door invloed uit te oefenen op de Franse rechtsgang.

Het Witte Huis wil dat de leider van Rassemblement National zich verkiesbaar kan stellen voor de Franse presidentsverkiezingen van 2027. Dat vertelde Magali Lafourcade, secretaris-generaal van een organisatie die de Franse regering adviseert over mensenrechten. Ze deed deze onthulling onlangs in het Franse televisieprogramma En société, waarna het nieuws snel werd opgepikt door internationale media.

Het gebeurde in 2025. Twee vertegenwoordigers van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken – Christopher Anderson en Samuel Samson – wilden haar ontmoeten op de Amerikaanse ambassade in Parijs, om te praten over de mensenrechtensituatie in Frankrijk, zo bericht de Duitse krant der Standard.

Volgens Lafourcade begon het gesprek met de diplomaten met een discussie over de vrijheid van meningsuiting, maar ging het daarna vrij snel over ‘de juridische situatie van Marine Le Pen’, een onderwerp waar ‘ze steeds op terugkwamen’, aldus de Amerikaanse nieuwssite Politico.

Vorig jaar werd Le Pen veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar, een geldboete én een vijf jaar lang verbod op verkiezingsdeelname, omdat ze Europees geld gebruikt had om haar campagne te betalen.

De laatste straf vecht Le Pen momenteel aan in hoger beroep. Ze wil zich namelijk wel verkiesbaar kunnen stellen in 2027, wanneer er weer presidentsverkiezingen zullen plaatsvinden. Ook het Witte Huis wil dit. Dit bleek al eerder uit uitspraken van president Donald Trump, maar ook nu weer uit het dubieuze gesprek op de ambassade in Parijs. De diplomaten vroegen of Lafourcade invloed kon uitoefenen op dit proces. Le Pen werd volgens hen oneerlijk behandeld, met als doel haar uit de race te houden.