Home Blog

Buigen voor de racistische staten van Amerika

‘Waarschijnlijk de grootste gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid.’ Zo betitelde FIFA-maffiabaas Gianni Infantino al vóór de start het WK van 2026 in Canada, Mexico en de Racistische Staten van Amerika. ‘Ogenschijnlijk zonder ironie’, zo voegde, zekerheidshalve, de Volkskrant-verslaggever er maandag in de berichtgeving vanuit – of all places – Coevorden aan toe, waar hij de plaatselijke stemming inzake de grootste gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid moest peilen.

Het WK wordt in ieder geval een van de meest gênante gebeurtenissen uit de geschiedenis van – mu ja, misschien niet de mensheid, maar dan toch tenminste van het voetbal. Wat voor sommigen overigens inderdaad zo‘n beetje hetzelfde schijnt te zijn.

Dat gênante zit hem vooral in het gedrag van Infantino zelf, die nu veel dieper voor de machthebbers in het gastland op de knieën zinkt dan indertijd bij Rusland en Qatar. Van het beloofde ‘meest inclusieve WK ooit’ is nu al niets terechtgekomen, met de racistische wijze waarop aan de Amerikaanse grens met buitenlandse deelnemers en supporters wordt omgesprongen. ICE gaat onverminderd door met zijn mensenjacht.

En Infantino zwijgt. Ook als de beste scheidsrechter van Afrika de toegang zonder opgaaf van redenen geweigerd wordt, alleen omdat diens land Trump niet aanstaat, geeft hij geen kik. In zijn hielenlikkerij overtreft Infantino zelfs Mark Rutte, met zijn absurde FIFA-‘vredesprijs’ voor een president die net een agressieoorlog begonnen is.

Maar misschien is dat inderdaad nog een ideetje voor Rutte: snel een speciale NAVO-vredesprijs in het leven roepen voor een president die het liefst morgen Oekraïne aan zijn mede-autocraat verraadt.

Met het WK wordt nu onbeschaamd vanuit Washington D.C. geëxporteerd waarmee Nederlanders met migratieachtergrond in eigen land al langer geconfronteerd worden: een onverholen racistisch beleid, waarbij iedereen naar de grillen moet dansen van de narcistische despoot in het Witte Huis.

En velen ook inderdáád naar die grillen dansen. Dat is het meest verontrustende: het lakse gemak waarmee veel instituties het hoofd buigen, allereerst de meerderheid van de Republikeinse congresleden die van angst sidderen voor de mogelijke toorn van hun maffiabaas.

Slechts af en toe wordt er tegengas gegeven, zoals van een rechter die gelast Trumps naam van het J.F. Kennedy Center te verwijderen. Maar de meeste bedrijven buigen hun hoofd (of steunen Trump zelfs actief), en ook de media en universiteiten prefereren een meegaande houding teneinde hun subsidie veilig te stellen.

Het geeft Trump de mogelijkheid om als een dictator letterlijk de geschiedenis te herschrijven – in de vorm van een glorieus jubelverhaal over blanke superioriteit, waarbij het slavernijverleden en elke vorm van etnische of seksuele diversiteit tot taboe-onderwerpen zijn verklaard. Daaraan mag noch in onderwijs of onderzoek, noch in openbare monumenten en festiviteiten voortaan nog aandacht worden besteed.

Het geeft Trump de mogelijkheid om als een dictator letterlijk de geschiedenis te herschrijven

Dat gaat bij Trump gepaard met een ongekende zelfverheerlijking en grootheidswaan, zoals die in zijn megalomane bouwplannen tot uitdrukking komt: de monsterlijke vergroting van het Witte Huis en het even monsterlijke project voor een Arc de Trump. Wie – ook voor zijn grilligheid, infantiliteit en ontoerekeningsvatbaarheid – voor de Amerikaanse president naar historische parallellen zoekt, zal daarom al snel aan despotische Romeinse keizers gaan denken.

Aan Caligula (37-41), die zijn paard tot consul promoveerde, waar Trump op cruciale posten even incompetente vastgoedbazen benoemde. Caligula werd uiteindelijk door zijn lijfwacht in stukken gehakt.

Aan Nero (54-68), die met veel wellust Rome in brand liet steken, gelijk Trump gretig Iran tot het stenen tijdperk terug wilde bombarderen. Nero werd uiteindelijk door zijn secretaris met een dolk neergestoken omdat het hem na zijn val aan de moed tot zelfmoord ontbrak.

Aan Commodus (180-192), die Rome naar zichzelf wilde hernoemen. Hij werd door zijn laatste maîtresse vergiftigd, en daarna in zijn badkamer door zijn eigen favoriete worstelaar gewurgd.

Aan Heliogabalus (218-222), die zich als zonnegod liet vereren en berucht was om seksuele escapades waaraan zelfs Trumps compaan Epstein nog een puntje kan zuigen. Hij eindigde onthoofd in de Tiber.

En alle vier wensten natuurlijk in de arena’s van Rome permanent in het brandpunt van de aandacht te staan. Trump wil straks de WK-beker in eigen persoon aan de winnaar gaan overhandigen. Ik bedoel maar.

Explosieven ontdekt in azc in aanbouw in Nuenen

0

Bij een asielzoekerscentrum in aanbouw in Nuenen zijn donderdag een vuurwerkmortier en een pijpbom ontdekt. De politie heeft de omgeving afgezet en laat de explosieven veilig verwijderen door de Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD).

Volgens de politie wijst een eerste onderzoek erop dat het daadwerkelijk om explosieven gaat, meldt Hart van Nederland. Hoe de voorwerpen bij het gebouw terecht zijn gekomen, wordt nog onderzocht.

Het toekomstige azc ligt al langer gevoelig in de Brabantse gemeente. Tegen de komst van de opvanglocatie werden meer dan duizend bezwaren ingediend. Eerder werd ook brand gesticht bij het pand. De schade daarvan is nog steeds zichtbaar.

Burgemeester Freek van Genugten reageert geschokt op de vondst. Volgens hem is het onaanvaardbaar dat door dergelijke acties gevaar ontstaat voor mensen die in de buurt werken of wonen. De burgemeester benadrukt dat Nuenen een veilige omgeving wil bieden, zowel voor huidige inwoners als voor mensen die in de toekomst in het azc worden opgevangen.

De politie roept eventuele getuigen op zich te melden.

Sponsorloop Nacht van de Vluchteling trekt recordaantal deelnemers

0

De jaarlijkse Nacht van de Vluchteling trekt dit weekend een recordaantal deelnemers. Volgens organisator Stichting Vluchteling doen zaterdag 10.000 mensen mee aan de sponsorloop, meer dan ooit tevoren.

Wandelaars leggen afstanden van 10, 20, 40 of – speciaal voor deze editie – 50 kilometer af. De laatste optie is in het leven geroepen ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van Stichting Vluchteling.

Met de Nacht van de Vluchteling vragen deelnemers aandacht voor mensen die wereldwijd op de vlucht zijn voor oorlog en geweld. Ze lopen lange afstanden, omdat vluchtelingen ook vaak lang moeten lopen voordat ze hun bestemming bereiken. Inmiddels is al ruim 1,6 miljoen euro aan sponsorgeld ingezameld, maar de ervaring leert dat dit bedrag nog tot in de late uurtjes van de nacht kan oplopen.

De opbrengst van de sponsorloop wordt gebruikt voor noodhulp aan vluchtelingen en ontheemden in onder meer Libanon, Somalië, Afghanistan, Burkina Faso, Oekraïne en de Congo. Het geld gaat onder andere naar voedsel, schoon drinkwater, medische zorg en onderdak.

Volgens Stichting Vluchteling laat de grote belangstelling zien dat veel Nederlanders zich betrokken voelen bij het lot van mensen op de vlucht. Meer dan 60.000 sponsors ondersteunen de deelnemers aan de zeventiende editie van het evenement. Maar liefst 510 deelnemers zullen de lange afstand van 50 kilometer afleggen.

Lees ook: 

Hele gezinnen lopen mee tijdens de Nacht van de Vluchteling

Ombudsman: controle van Bamenga op luchthaven was etnisch profileren

0

De Nationale ombudsman heeft geoordeeld dat Tweede Kamerlid Mpanzu Bamenga in 2018 etnisch is geprofileerd door de Koninklijke Marechaussee op Eindhoven Airport.

Bamenga werd destijds gecontroleerd vanwege wat de marechaussee omschreef als een ‘niet-Nederlands uiterlijk’. Het ministerie van Defensie heeft inmiddels excuses aangeboden voor het verband dat daarbij werd gelegd tussen huidskleur en Nederlanderschap.

De uitspraak volgt drie jaar nadat het Gerechtshof Den Haag oordeelde dat de werkwijze van de marechaussee bij grenscontroles een vorm van rassendiscriminatie was en moest worden beëindigd.

Volgens de ombudsman was er in het geval van Bamenga sprake van een vermenging van taken. De controlebevoegdheid die de marechaussee heeft vanuit haar vreemdelingenrechtelijke taak werd volgens het oordeel mede ingezet voor politiewerkzaamheden op de luchthaven. Daardoor handelde de marechaussee niet transparant tegenover Bamenga.

Bamenga noemt de uitspraak een belangrijke erkenning. ‘Vooruitgang begint wanneer mensen weigeren te accepteren dat onrecht normaal is’, reageert hij tegenover Amnesty International. Volgens het Kamerlid bevestigt de uitspraak dat niemand in Nederland mag worden beoordeeld op huidskleur of afkomst.

Mensenrechtenorganisatie Amnesty International wijst al langer op de risico’s van de verwevenheid tussen vreemdelingencontroles en strafrechtelijke taken. In verschillende rapporten stelt Amnesty dat de marechaussee hierdoor de wettelijke drempel van een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit kan omzeilen. Wanneer grenscontroles feitelijk worden gebruikt voor politietaken, zou volgens de organisatie alleen gecontroleerd mogen worden als er een concrete verdenking bestaat.

Het Public Interest Litigation Project (PILP) ondersteunde Bamenga tijdens de procedure bij de Nationale ombudsman. De uitspraak geldt als een nieuwe tik op de vingers voor de marechaussee in het debat over etnisch profileren en discriminatie door overheidsinstanties.

Europees Parlement wil harder optreden tegen buitenlandse intimidatie van dissidenten

0

Het Europees Parlement wil dat de Europese Unie harder optreedt tegen landen die hun critici ook buiten de eigen landsgrenzen proberen te intimideren. In een dinsdag aangenomen resolutie waarschuwt het Parlement voor de groei van zogeheten transnationale repressie, waarbij autoritaire regimes tegenstanders in Europa bespioneren, bedreigen of onder druk zetten.

Volgens het Parlement vormt deze praktijk een bedreiging voor de democratie, de rechtsstaat en de veiligheid binnen de EU. De resolutie noemt onder meer Rusland, China, Iran en Belarus als landen die zich schuldig maken aan dergelijke praktijken.

Onder transnationale repressie vallen uiteenlopende methoden, zoals online intimidatie, digitale surveillance, hackaanvallen, lastercampagnes, druk op familieleden in het land van herkomst en misbruik van internationale opsporingssystemen zoals Interpol. In sommige gevallen gaat het zelfs om ontvoeringen, gedwongen terugkeer of moordaanslagen.

Het Parlement stelt dat veel slachtoffers vluchtelingen, journalisten, activisten, academici en leden van diasporaorganisaties zijn. Zij zouden ook in Europa niet altijd veilig zijn voor de lange arm van autoritaire regeringen.

Om het probleem aan te pakken pleit het Parlement voor een gezamenlijke Europese strategie. Lidstaten zouden gegevens over dergelijke incidenten beter moeten registreren en politie, rechters en immigratiediensten moeten trainen om signalen van transnationale repressie te herkennen. Ook wil het Parlement dat slachtoffers betere juridische en psychologische ondersteuning krijgen.

Daarnaast uit het Parlement zorgen over de rol van technologie. Autoritaire regimes zouden steeds vaker gebruikmaken van sociale media, spyware en kunstmatige intelligentie om critici in het buitenland te volgen en onder druk te zetten. De Europese Commissie wordt opgeroepen strengere maatregelen te nemen tegen deze vormen van digitale repressie.

De Alliantie tegen Buitenlandse Inmenging noemt de resolutie in een persbericht een historisch besluit. Volgens de alliantie proberen landen als Iran, Rusland, China, Turkije, Eritrea en Marokko ook in Europa critici en dissidenten onder druk te zetten, bijvoorbeeld via intimidatie, digitale surveillance of druk op familieleden in het land van herkomst. De organisatie roept het kabinet op de aanbevelingen van het Europees Parlement over te nemen en slachtoffers beter te beschermen.

De alliantie is een samenwerkingsverband van Nederlandse organisaties die opkomen voor onder meer Turkse, Oeigoerse, Iraanse, Belarussische, Tibetaanse, Riffijnse en Koerdische gemeenschappen.

Schrijver Joris Luyendijk waarschuwt: ‘We leven niet meer in vredestijd’

0

Europa staat op een kruispunt, waarschuwt Joris Luyendijk tijdens de François Vranckenlezing in de Goudse Sint-Jan. Volgens hem is het continent te afhankelijk van Amerika, te naïef over Rusland en onvoldoende voorbereid op een wereld die steeds autoritairder wordt.

In de langste kerk van Nederland, de Goudse Sint-Jan, vindt op vrijdagavond 12 juni de jaarlijkse François Vranckenlezing plaats, georganiseerd door het Mandeville Instituut voor hoogbegaafde jongeren. Het is een avond voor mensen ‘met een mening’, zoals de organisatie het noemt. Dit jaar is schrijver en criticus Joris Luyendijk te gast. Pieter Verhoeve, de burgemeester van Gouda, introduceert hem als ‘een soort moderne Socrates’. Net als de beroemde Griekse filosoof zou Luyendijk een horzel in de pels zijn, iemand die met scherpe vragen en ongemakkelijke waarheden het publieke debat wakker schudt.

Luyendijk doet zijn reputatie eer aan. In een prikkelende lezing schetst hij een Europa dat te afhankelijk is van de Verenigde Staten, te naïef over Rusland en te traag om zijn eigen democratische waarden te verdedigen. ‘We leven niet meer in vredestijd’, zegt hij. ‘En toch gedragen we ons alsof het wel zo is.’

Europa moet zichzelf heruitvinden

Luyendijk begint met een gedachte-experiment. Stel dat Europa niet langer afhankelijk zou zijn van de grillen van de Amerikaanse politiek, dat we ons geen zorgen meer hoeven te maken over wie de volgende president wordt en dat we niet langer bang zijn voor een nieuwe, ondoordachte militaire interventie in het Midden-Oosten. Zo’n situatie is mogelijk als we niet meer digitaal afhankelijk zijn van Silicon Valley.

‘We zijn een digitale kolonie geworden’

Volgens Luyendijk is onze afhankelijkheid van de Verenigde Staten niet alleen maar politiek en militair, maar ook economisch en technologisch. Belangrijk daarbij is onze digitale afhankelijkheid van Amerikaanse techbedrijven. Google, Meta (Facebook en WhatsApp) en Twitter/Grok zijn gewetenloze bedrijven die ons verslaafd willen maken aan technologie, stelt hij. ‘We zijn een digitale kolonie geworden.’

De populaire oud-president Barack Obama wist die afhankelijkheid volgens Luyendijk retorisch te verhullen. ‘Hij was gezegend met charme. Hij liet ons geloven dat Amerika onze grote broer was.’ Maar met de komst van Trump werd de façade doorbroken. ‘Trump schopte ons Europeanen zijn invloedssfeer uit. Maar dat was ergens een zegen. Het dwong ons om na te denken over onze eigen positie.’

De dreiging uit het Oosten en het Westen

De meest acute dreiging komt volgens Luyendijk van Rusland. Niet alleen militair, maar vooral via cyberaanvallen, sabotage en desinformatie. ‘De Rotterdamse haven is veertig procent van de tijd bezig met cybersecurity. De AIVD heeft het nog nooit zo druk gehad.’

Als Oekraïne valt, waarschuwt Luyendijk, krijgt Poetin een enorme boost. ‘Zijn entourage (de rijke oligarchen rondom de president, red.) mag het land gaan plunderen, zoals ze nu al doen in bezette gebieden. En Oekraïners die nu nog in het westen van het land wonen, moeten straks misschien tegen ons vechten. Rusland zet niet alleen Tsjetsjenen in tegen het Oekraïense leger, maar ook Oost-Oekraïners.’

Maar ook vanuit het Westen dreigt gevaar. De MAGA-beweging in de Verenigde Staten ondermijnt volgens hem de rechtsstaat. ‘We moeten niet doen alsof Amerika vanzelf weer normaal wordt. Zelfs als Trump de volgende verkiezingen verliest, duurt het jaren voordat de schade is hersteld.’

Luyendijk schetst een toekomst waarin Europa wordt geconfronteerd met MAGA-Netflix en MAGA-HBO. Het is een culturele invloedssfeer die steeds autoritairder wordt.

Beeld: Ewout Klei

Politieke blokkades in Nederland

Luyendijk spaart in zijn lezing de Nederlandse politiek niet. Zowel links als rechts moeten volgens hem hun wereldbeeld herzien.

Links moet accepteren dat Europa militair onafhankelijk moet worden. ‘Dat betekent militaire oefeningen, investeren in defensie en soms oorlogjes voeren om militair materiaal te testen. Dat is moeilijk voor links, dat allergisch is voor militaire macht.’

‘Alsof Poetin rationeel is en je met hem kunt blijven praten’

Maar ook de VVD en het CDA moeten hun politiek herzien. De VVD houdt vast aan het idee dat alles via de markt moet worden opgelost. ‘Maar door de overheid geleide industriepolitiek is nu noodzakelijk’, zegt Luyendijk. ‘Dat wil de VVD niet.’ Het CDA projecteert volgens hem het poldermodel op de wereldpolitiek. ‘Alsof Poetin rationeel is en je met hem kunt blijven praten.’

De bureaucratie is volgens hem een ander probleem. ‘We kunnen in Nederland geen loopgraven graven vanwege milieuregels. Oekraïne wilde hier een raketfabriek bouwen, maar vanwege de bureaucratische procedures kon dat niet en kwam de fabriek in Denemarken. Ook moet militair transport in Nederland en Duitsland wachten op civiel verkeer. Met zulk beleid win je geen oorlog.’

Pacifisme, woke en extreemrechts

Luyendijk neemt ook pacifisten op de korrel. ‘Pacifisme werkt alleen in een democratie. Als pacifisten aan de macht komen, verliezen we die democratie, omdat we ons niet verdedigen.’

Over uiterst links was hij kort: ‘Ze zijn klein, maar luid op universiteiten. Ze zijn anti-Oekraïne omdat hun wereldbeeld alles reduceert tot witheid en kolonialisme. Maar hoe verklaar je dan dat Rusland Oekraïne rekoloniseert?’

Extreemrechts is ook anti-Oekraïne, maar uit liefde voor het autoritaire Rusland. ‘Wilders was een tijd geleden alweer in de Doema (het Russische parlement, red.) en tweette: From Russia with love.’ Luyendijk zegt dat we tachtig jaar geleden een goed woord hadden voor dit gedrag (landverraad, red.).

Geïnfantiliseerde burgers en een slapende elite

Volgens Luyendijk is de Nederlandse burger ‘geïnfantiliseerd’. Mensen nemen geen risico’s, houden zich aan regels, worden beloond op senioriteit. ‘Maar de dynamische, onzekere wereld van nu vraagt flexibiliteit.’ Oekraïners snappen dat. Daarom maakten ze tijdens een militaire oefening met de NAVO de NAVO ook totaal in.

Hij gelooft niet in links en rechts, maar in het sterke midden. De elite – waarmee hij niet de linkse culturele elite bedoelt, maar de hardwerkende hoogopgeleide middenklasse – moet volgens hem het goede voorbeeld geven en hun maatschappelijke invloed aanwenden.

‘Journalisten moeten proberen objectief te zijn. Dat ben ik niet meer’

De veranderende geopolitieke werkelijkheid en de Russische dreiging deden Luyendijk beseffen dat hij feitelijk gezien geen journalist meer is. ‘Journalisten moeten proberen objectief te zijn. Dat ben ik niet meer. Ik heb partij gekozen en ben activist voor Oekraïne. Ik wil geld ophalen zodat zij voor hun én onze vrijheid kunnen blijven vechten. Oekraïne mag niet vallen.’


Na afloop van de lezing interviewde de Kanttekening Joris Luyendijk kort.

Je bent geen journalist meer, maar activist voor Oekraïne. Wat vind je eigenlijk van het pamflet van Frederike Geerdink, die beweert dat alle journalistiek activisme is, objectiviteit een leugen en dat je daarom partij moet kiezen.

‘Echte objectiviteit is onmogelijk, dat klopt. Het is schadelijk voor de journalistiek als je denkt dat je objectief kunt zijn, maar het is ook schandelijk voor de journalistiek als je niet meer probeert om objectief te zijn. Je moet proberen naar objectiviteit te streven. Als je, zoals ik nu, publiek geld ophaalt voor een van de strijdende partijen, dan ben je niet meer neutraal. Dat moet je eerlijk erkennen. En ik trok daarom de conclusie dat ik geen journalist meer ben.’

Wat is de meest concrete bedreiging van Rusland voor West-Europa?

‘De agenda die erachter zit. Rusland gelooft dat vreedzame co-existentie niet mogelijk is. Ze denken dat wij hén willen vernietigen en handelen daarnaar. Dat maakt ze gevaarlijk.’

Hoe overtuig je linkse mensen in woke kringen, die nu vooral met Palestina bezig zijn, dat Oekraïne óók belangrijk is?

‘Je overtuigt hen niet. Je moet hen gewoon negeren. Maar uiterst links stelt bij verkiezingen niets voor. BIJ1 zit niet meer in de Tweede Kamer. Er is in de Nederlandse politiek een brede consensus over Oekraïne. Maar dit kan heel goed samengaan met solidariteit met het Palestijnse volk. Want wat er in Gaza en ook op de Westelijke Jordaanoever gebeurt, is natuurlijk verschrikkelijk.’

Waarom is pacifisme volgens jou een doodlopende weg?

‘Omdat niet alle conflicten misverstanden zijn. Er zijn slechte mensen in de wereld, waar je tegen moet strijden. Vraag pacifisten maar eens of de Verenigde Staten in december 1941 pacifistisch hadden moeten blijven.’

Ten slotte, wat is je boodschap in één zin?

‘Europa heeft dankzij Donald Trump nu een unieke kans om zijn eigen lot te bepalen. Maar dat kan alleen als Oekraïne niet valt.’

Europees Parlement steunt oproep tot sancties tegen Turkse minister Gürlek

0

Een rapport dat de EU oproept tot sancties tegen de Turkse minister van Justitie, Akin Gürlek, is gisteren aangenomen door het Europees Parlement, schrijven Turkse media.

 

Europees Parlement stemt in met deportatiecentra voor afgewezen asielzoekers

0

Het Europees Parlement heeft gisteren een nieuwe versie van de terugkeerregeling uit het Migratiepact goedgekeurd. Mensen van wie de asielaanvraag in Europa is afgewezen, kunnen worden vastgezet en uitgezet, ook naar landen waar ze nooit zijn geweest.

Een trieste dag noemde Europarlementariër (Pro) Tineke Strik het gisteren. Het parlement had met grote meerderheid – 418 stemmen voor en 218 tegen – gestemd voor de wijzigingen in de terugkeerverordening. Dat niet alleen. De overwinning resulteerde in het luid scanderen van de woorden ‘send them back‘, zo schrijft de progressieve politica op LinkedIn. ‘Ik ben wel wat gewend, maar dit heeft me geraakt.’

Hoewel Strik zich al maanden fel uitspreekt tegen de voorstellen die door de Europese instituties zijn gesluisd, werd de stemming op woensdag door een meerderheid gezien als een overwinning. ‘Hier heb ik me hard voor gemaakt. En vandaag, na bijna twintig jaar stilstand, is het gelukt. Terugkeer is het sluitstuk van het Europese migratiesysteem: het laatste puzzelstukje is gelegd. Europa levert’, aldus Europarlementariër Malik Azmani (VVD en Renew).

Wat is er gebeurd?

Met de nieuwe regels zijn de voorwaarden voor het deporteren van afgewezen asielzoekers op Europees niveau versoepeld. Zo wordt het mogelijk om mensen die niet meewerken aan hun uitzetting tot 2 jaar lang in hechtenis te houden. Bovendien kunnen zij worden uitgezet naar zogenoemde terugkeerhubs – deportatiecentra in derde landen buiten Europa waar de persoon in kwestie geen binding mee heeft. Hier mogen zij tot 2,5 jaar worden vastgehouden. Dit geldt niet alleen voor volwassenen, maar ook voor hun kinderen, mits zij niet onbegeleid zijn.

Vooral de deportatiehubs leiden al maanden tot hevige kritiek. Nederland en Italië namen hierin het voortouw, maar uit de plannen die tot nu toe werden gemaakt bleek dat mensenrechtenschendingen al snel op de loer lagen. Zo had het vorige kabinet gesprekken met Oeganda over een mogelijke ’terugkeerhub’, terwijl Oeganda geen goede reputatie heeft op het gebied van mensenrechten. De vraag is bovendien of het een derde land uiteindelijk wel lukt om mensen terug te sturen naar hun eigen land, als dat in Nederland al niet lukte. In veel gevallen is er geen sprake van onwil, maar kunnen asielzoekers simpelweg niet terug naar het land dat ze zijn ontvlucht.

Hoewel er met de nieuwe wetgeving een maximale termijn is afgesproken, is nog weinig duidelijk over de vraag wat hierna dient te gebeuren. In de wettekst staat bovendien dat overeenkomsten alleen gesloten mogen worden met derde landen die de mensenrechten, het internationaal recht en het beginsel van non-refoulement eerbiedigen. Wie dit zal monitoren, is eveneens onduidelijk.

Het huidige kabinet zette de plannen voor een deportatiehub in Oeganda on hold, maar haalde ze niet van de plank. Inmiddels zingen er nieuwe namen rond; Kenia en Rwanda zouden mogelijk dienst kunnen doen als derde land voor afgewezen asielzoekers uit Nederland.

Minister David van Weel (Justitie en Veiligheid) is blij met het nieuwe akkoord. Hij ziet de huidige onmacht om afgewezen asielzoekers het land uit te zetten als het fundamentele probleem en een van de redenen waarom mensen naar Nederland blijven komen, zei hij tegen NRC.

Khadija Arib en presidium Tweede Kamer leggen conflict bij na mediation

0

Oud-Tweede Kamervoorzitter Khadija Arib en het presidium van de Tweede Kamer hebben via mediation een einde gemaakt aan hun langlopende conflict. Daardoor wordt de juridische procedure die Arib tegen de Tweede Kamer had aangespannen, stopgezet.

Dat blijkt uit een brief van Kamervoorzitter Thom van Campen aan de Tweede Kamer. Over de inhoud van de gemaakte afspraken is niets bekendgemaakt, omdat het mediationtraject vertrouwelijk is verlopen, schrijft Trouw.

De kwestie speelt sinds 2022, toen het presidium opdracht gaf tot een integriteitsonderzoek naar Arib. Aanleiding waren anonieme meldingen van ambtenaren over vermeend grensoverschrijdend gedrag. Arib bestreed de beschuldigingen en stelde dat de meldingen voortkwamen uit weerstand tegen een reorganisatie waarvoor zij verantwoordelijk was.

In 2023 stapte Arib naar de rechter om eerherstel en een schadevergoeding te eisen. De rechtbank oordeelde in 2025 echter dat het integriteitsonderzoek rechtmatig was uitgevoerd. Arib ging vervolgens in hoger beroep.

Met de nu bereikte overeenkomst komt ook een einde aan een van de meest besproken interne conflicten van de afgelopen jaren binnen de Tweede Kamer. Van Campen noemt het positief dat partijen ‘in gezamenlijkheid en vertrouwelijkheid’ tot een oplossing zijn gekomen en spreekt de hoop uit dat de Kamer de kwestie nu definitief achter zich kan laten.

Aanhoudende demonstraties tegen corrupt politiek systeem in Albanië

0

Demonstranten in Albanië, die massaal protesteren tegen corruptie en vriendjespolitiek, vragen zich af waar de steun van de Europese Unie blijft, schrijft de Volkskrant.

Sinds zo’n drie weken houdt de ‘flamingo-revolutie’, zoals de protesten zijn gaan heten, het land en de grote Albanese diaspora in zijn greep. Afgelopen weekend eisten tienduizenden mensen het vertrek van premier Edi Rama. Directe aanleiding voor de demonstraties is het plan van de schoonzoon van president Donald Trump, Jared Kushner, om een resort te bouwen in beschermd natuurgebied. Maar de demonstranten zijn ook kwaad over het politieke systeem dat sinds de val van het communistische regime begin jaren negentig wordt gedomineerd door corruptie en vriendjespolitiek. Dat schrijft de krant op basis van een gesprek met oud-directeur van Transparency International Lutfi Dervishi.

Terwijl het land na de val van de Muur economische vooruitgang boekte, profiteerde lang niet iedereen daarvan. Albanië is nog altijd een van de armste landen van Europa. Volgens Dervishi heeft een kleine groep mensen sindsdien geprofiteerd van het politieke systeem, terwijl de rest van de bevolking arm is gebleven. Hij noemt de demonstraties ‘ongekend’ in de postcommunistische geschiedenis van Albanië. Ook in het buitenland protesteren Albanezen. Volgens de Volkskrant hebben zo’n 1,2 miljoen Albanezen door de jaren heen hun land verlaten voor een beter bestaan.

Premier Rama beweert dat er niets mis is met de deal met Kushner. De deal wordt nu onderzocht door de ‘speciale aanklager’ voor corruptiezaken. Rama beschuldigde ‘vijandige externe krachten’ ervan de onrust in Albanië aan te wakkeren. Volgens de krant is het niet aannemelijk dat Rama opstapt, terwijl sommige van zijn partijgenoten dat wel deden. Zijn Socialistische Partij heeft echter een ruime meerderheid in het parlement.

Aangezien Albanië op het punt staat toe te treden tot de EU, hoopten de demonstranten dat zij steun zouden krijgen uit Europa.

De Europese Commissie waarschuwde Albanië eerder deze maand dat het project tegen Europese milieuregels zou kunnen ingaan en dat het handelen van de regering toetreding tot de EU in gevaar zou kunnen brengen.

Maar Eurocommissaris voor Uitbreiding Marta Kos zei maandag dat de Albanese regering haar had gegarandeerd zich aan de Europese regelgeving te houden. Volgens de Albanese onderzoeker Gresa Hasa, met wie de Volkskrant sprak, blijft zij daarmee Rama steunen ‘omdat zij denkt dat hij stabiliteit biedt. Maar stabiliteit zonder verantwoording en democratische waarborgen is uiteindelijk broos.’ Hasa denkt dat druk vanuit de EU het project van Kushner had kunnen stoppen.

Volgens de onderzoeker trekt de brede protestbeweging veel mensen aan, maar mist zij een leider en een duidelijke strategie. Het is dan ook onzeker of de protesten in Albanië zullen aanhouden.