Op het gazon van het Witte Huis in Washington verrijst momenteel een enorme UFC-kooi. Hierin zullen beroepsvechters het tegen elkaar opnemen ter gelegenheid van het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten.
Het evenement, dat de naam UFC Freedom 250 draagt, staat gepland voor 14 juni en is nauw verbonden met president Donald Trump, die dol is op groteske bouwwerken en ruimtes in en rondom het Witte Huis.
Op beelden is te zien hoe arbeiders een achthoekige arena met stalen hekwerk en tribunes op het South Lawn-terrein in elkaar zetten. Volgens Trump moet het de ‘grootste UFC-show ooit’ worden, direct ‘voor de voordeur van het Witte Huis’. De UFC investeert naar verluidt zo’n 60 miljoen dollar in het project.
Tijdens het evenement worden twee titelgevechten gehouden. De Braziliaanse vechter Alex Pereira neemt het op tegen de Fransman Ciryl Gane in de zwaargewichtklasse. Daarnaast vecht Ilia Topuria tegen Justin Gaethje voor de interimtitel in het lichtgewicht.
Volgens UFC-president Dana White zullen ongeveer 4.300 genodigden aanwezig zijn op het terrein van het Witte Huis, onder wie veel militairen. Daarnaast komen er tienduizenden gratis kaarten beschikbaar voor een groot scherm in het nabijgelegen Ellipse Park. Reguliere kaartverkoop komt er niet, al zouden VIP-arrangementen voor rijke gasten oplopen tot 1,5 miljoen dollar.
Het is voor het eerst dat een professioneel sportevenement plaatsvindt op het terrein van het Witte Huis. Het past binnen Trumps verbouwing van de presidentiële residentie, waar sinds zijn terugkeer onder meer gouden decoraties en nieuwe bouwprojecten aan zijn toegevoegd.
‘Mijn droom is dat de minister-president het probleem eindelijk bij de naam noemt: Nederland heeft geen ‘vluchtelingencrisis’, maar een diepgeworteld racismeprobleem. Ik zou willen dat hij om zich heen kijkt en de echte verantwoordelijken aanwijst. In de Tweede Kamer zitten partijen die migranten al jarenlang als zondebok gebruiken. Er wordt zo hard tegen vluchtelingen opgehitst dat gewone burgers geloven dat het woningtekort door migratie komt, terwijl dat een van de grootste politieke leugens van de afgelopen jaren is. Extreemrechtse mensen hebben daardoor het gevoel gekregen dat ze toestemming hebben om agressief te zijn, omdat ze overal mee wegkomen. Ze zien op het nieuws hoe klimaatactivisten en demonstranten tegen de genocide in Palestina keihard worden aangepakt door de politie, terwijl politici op sociale media de schuld van die protesten opnieuw bij migranten leggen.
verhaal omheen. Maar ik geloof ook niet dat dit soort dingen ineens ontstaan. Daarvoor verschuift er al langer iets in hoe we praten. Over asiel. Over ‘de gewone Nederlander’. Over wie hier wel of niet hoort. Mensen wennen aan harde taal. Aan het idee dat sommige groepen vooral een probleem zijn dat opgelost moet worden. Dan wordt de stap naar escalatie kleiner dan we graag toegeven. Juist daarom moet een premier niet alleen reageren wanneer het misgaat, maar ook kijken naar het politieke klimaat dat eraan voorafgaat. Want verharding begint meestal niet bij een brand. Het begint veel eerder.’
Ik vond het goed dat Rob Jetten de hulpverleners heeft bezocht om hen een hart onder de riem te steken. Tegelijkertijd vond ik het jammer dat er weinig aandacht leek te zijn voor de bewoners van het azc zelf, terwijl ook zij slachtoffer zijn van deze gebeurtenis en veel angst moeten hebben gevoeld. Het wordt tijd dat Den Haag en ook Rob Jetten een duidelijk signaal afgeven dat dit soort intimidatie, haat en geweld nooit acceptabel zijn in een democratische rechtsstaat. De daders moeten stevig worden aangepakt en bestraft.
afgelopen decennia. Ook hoor je aan die kant dat je niks meer kunt zeggen. Niks meer kunt benoemen. En als ik dan, met bovenstaande in het achterhoofd, kijk naar de brandstichting in Loosdrecht, dan valt meteen op hoe het allemaal wel meevalt met die nadruk op benoemen.
‘Jetten moet heel krachtig afstand nemen van wat er in Loosdrecht is gebeurd en eindelijk het gevaar erkennen van opkomend fascisme en de normalisering van geweld in de samenleving. Maar het is moeilijk om advies te geven aan iemand die zelf midden in dit speelveld zit. Hij regeert namelijk samen met de VVD, een partij die volgens mij de afgelopen decennia de broedplaats is geweest van allerlei vormen van racisme en fascisme. Of het nu Rita Verdonk of Geert Wilders was, ze komen allebei voort uit de nationalistische koker van de VVD. Alleen Gidi Markuszower is misschien iemand die niet via de VVD in de bierkelder van de politiek is beland. Maar de rest — denk aan Bente Becker, Dilan Yeşilgöz, Ulysse Ellian en Eric van der Burg — heeft keer op keer rassenhaat aangewakkerd in Nederland. En Rob Jetten werkt daar gewoon mee samen. Daarmee is hij met handen en voeten aan de VVD gebonden. En dat wil hij kennelijk ook. Dan moet je niet verbaasd zijn dat je wordt gedomineerd en uiteindelijk je zelfstandige stem in dit debat verliest.’
