28.7 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 102

Heeft Trump echt zeven oorlogen beëindigd?

0

President Donald Trump zegt dat hij in de eerste zeven maanden van zijn nieuwe ambtstermijn zeven oorlogen heeft beëindigd. Dinsdag herhaalde hij die uitspraak tijdens een toespraak bij de Verenigde Naties.

Maar klopt dat? Volgens een overzicht van persbureau AFP slechts ten dele.

Cambodja en Thailand

In juli kwamen bij grensgevechten tientallen mensen om het leven. Na telefoontjes van Trump én bemiddeling door Maleisië en China werd een wapenstilstand bereikt. De Cambodjaanse premier prees Trump en nomineerde hem zelfs voor de Nobelprijs voor de Vrede.

Kosovo en Servië

Kosovo riep in 2008 de onafhankelijkheid uit, maar Servië erkent dat nog altijd niet. NAVO-troepen waken er sindsdien over de rust. Trump sloot geen vredesverdrag, maar hielp eerder wel mee aan een economische overeenkomst tussen beide landen.

Congo en Rwanda

Rwanda en Congo tekenden eind juni een vredesakkoord. Toch brak kort daarna in Oost-Congo opnieuw hevig geweld uit tussen rebellen en het leger. Trump eigende zich de verdienste van het akkoord toe, maar van duurzame vrede was geen sprake.

India en Pakistan

In mei vochten de twee landen vier dagen lang, waarbij meer dan zeventig doden vielen. Daarna kondigde Trump een staakt-het-vuren af. India ontkende dat een buitenlandse leider hen had gestopt, terwijl Pakistan juist lof uitsprak voor Trump.

Israël en Iran

Israël voerde in juni zware luchtaanvallen uit op Iraanse nucleaire installaties. De VS deden mee. Trump kondigde een wapenstilstand af en zei verdere aanvallen te hebben voorkomen, maar beschuldigde later beide landen van het schenden van de afspraken.

Egypte en Ethiopië

De ingebruikname van een grote dam in Ethiopië zorgde voor spanningen met Egypte, dat bijna volledig afhankelijk is van de Nijl. Trump claimde de vrede te hebben bewaard, al was er geen oorlog om te beëindigen. Eerder had hij zelfs gesuggereerd dat Egypte de dam zou kunnen bombarderen.

Armenië en Azerbeidzjan

De twee landen twisten al decennia over Nagorno-Karabach. In 2023 heroverde Azerbeidzjan het gebied. Trump loste het conflict niet op, maar kreeg wel erkenning voor Amerikaanse bemiddelingspogingen.

Andere conflicten

Trumps pogingen om vrede te brengen in Gaza hadden geen resultaat. In bijna twee jaar tijd hebben Israëlische militaire operaties 65.382 Palestijnen gedood, vooral burgers, volgens het ministerie van Volksgezondheid in Gaza. De VN beschouwt die cijfers als betrouwbaar. Ook de oorlog in Oekraïne duurt voort, ondanks Trumps belofte dat hij die ‘in één dag’ zou kunnen beëindigen.

Is de moord op Charlie Kirk het ‘Reichstagsbrand-moment’ van de VS?

0

Een déjà-vu in de maak? Het oude cliché blijkt opnieuw waar: de geschiedenis herhaalt zich. Autocraten wereldwijd lijken de cycli van de geschiedenis maar al te goed te kennen en beheersen de kunst van het copy-pasten van haar donkerste momenten om hun macht te verstevigen. Alles wat ze nodig hebben is, op het juiste moment, een aanleiding voor een totale aanval.

Is de moord op Charlie Kirk het ‘Reichstagsbrand-moment’ van de VS? Dat is dus de vraag.

Autocraten kennen het trucje: niets werkt beter dan een cultuurstrijd. In beslissende periodes is cultuur vaak het zachte onderbuikpunt dat onderdrukkers gebruiken om verdeeldheid te zaaien. Een voorwendsel is genoeg om hun duistere krachten los te laten, gesteund door wraakzuchtige menigten, en de escalatie blijft maar doorgaan.

Laten we bij het heden beginnen. Presidenten Erdogan en Trump tonen in hun onderlinge respect vooral vastberadenheid om de oppositie te verpletteren. Voor Trump is Turkije een vruchtbare leerschool, net als het Europa van de jaren dertig.

In Turkije gebeurde er in slechts drie weken dit: twee AI-tools, Grok en Perplexity, werden verboden wegens ‘nationale veiligheid’; zes gearresteerde redacteuren van satirisch tijdschrift Leman werden aangeklaagd om cartoons van Mohammed en Mozes, met celstraffen tot 4,5 jaar; leden van de feministische popgroep Manifest werden aangeklaagd wegens ‘exhibitionisme’ en kregen een reisverbod, waardoor hun tour werd geannuleerd; vijf leden van de heavy-metalband Sarinvomit werden opgepakt wegens ‘belediging van religieuze waarden’; componist Mabel Matiz werd door de ministeries van Binnenlandse Zaken en Gezin aangeklaagd om zijn nieuwe nummer Wretched — een zaak die mogelijk een precedent schept voor een verbod op protestmuziek. En scenarioschrijfster Merve Göntem (Cranberry Sorbet) werd opgepakt wegens ‘het denigreren van gezinswaarden’ na posts over vrije seks en buitenechtelijke relaties. Ze werd vrijgelaten onder gerechtelijk toezicht.

Ondertussen echoot Trump met soortgelijke tactieken. Hij startte razendsnel een campagne om media de mond te snoeren, zette druk op advocatenkantoren, universiteiten en onafhankelijke instellingen. Zijn argument: democratische organisaties en demonstranten zijn onderdeel van een gewelddadig complot tegen conservatieve waarden. Op Truth Social riep hij: ‘De Radical Left Media werkt keihard om de VS te vernietigen. We zullen hen op elk niveau stoppen!!!’

‘Ik haat mijn tegenstanders, en ik wens hen niets goeds toe’

De eerste gevolgen bleven niet uit: ABC schorste de talkshow van Jimmy Kimmel na opmerkingen over de moord op Kirk, MSNBC ontsloeg analist Matthew Dowd om soortgelijke uitspraken. Beide stappen — breed veroordeeld door juristen als ongegrond — tonen hoe mediabazen steeds meer buigen voor Trump. FCC-voorzitter Brendan Carr, bijgenaamd Trumps ‘censor-in-chief’, dreigde ABC en Disney met sancties. CBS stelde een Trump-getrouwe als ombudsman aan. Intussen verschuift het medialandschap in snel tempo: grote netwerken worden overgenomen door magnaten die als Trumps handlangers bekendstaan.

Andere doelwitten: de New York Times en Penguin Random House. Trump klaagde hen aan voor een astronomische 15 miljard dollar wegens smaad, zogenaamd vanwege reputatieschade in aanloop naar de verkiezingen van 2024. Zijn team hint op bredere repressie: onderzoeken naar liberale organisaties zoals Soros’ Open Society Foundation, nieuwe aanklachten rond ‘haatzaaien’, en zelfs terroristische stempels voor bepaalde groepen.

Stephen Miller, Trumps plaatsvervangend stafchef, verklaarde: ‘We zullen elke beschikbare bron gebruiken — Justitie, Homeland Security, de hele overheid — om deze netwerken te identificeren, te verstoren, te ontmantelen en te vernietigen.’

De historische echo’s zijn huiveringwekkend. De nasleep van Kirks moord doet denken aan, zij het op afstand, de Reichstagsbrand van 1933. Toen werd de brand in het Duitse parlement de communisten in de schoenen geschoven, wat Hitler de kans gaf het Reichstagsbranddecreet uit te vaardigen. Burgerrechten werden opgeschort; communisten en dissidenten massaal gearresteerd; oppositie uitgeschakeld. Kort daarna volgde de Machtigingswet, die Hitler dictatoriale macht gaf. Nog altijd discussiëren historici wie de brand echt heeft aangestoken, velen vermoeden de nazi’s zelf, maar het gebruik van de brand als voorwendsel voor totalitarisme staat buiten kijf.

Enkele decennia later, met een ongekende concentratie van macht achter zich, omarmt Trump openlijk haat en kondigt hij acties aan tegen ‘binnenlandse vijanden’. Bij Kirks herdenkingsdienst zei hij: ‘Ik haat mijn tegenstanders, en ik wens hen niets goeds toe.’

Enkele dagen eerder spoorde hij minister van Justitie Pam Bondi aan om politieke tegenstanders strafrechtelijk te vervolgen: ‘Pam, we kunnen dit niet langer uitstellen, het schaadt onze reputatie en geloofwaardigheid’, verklaarde hij. Zijn retoriek wordt door conservatieven met luid gejuich ontvangen.

Misschien zien we hier een nieuwe versie van een oud verhaal: cultuur als wapen, media die buigen, repressie gelegitimeerd met ‘veiligheid’ en ‘waarden’. De donkere klokken van de geschiedenis luiden opnieuw.

Nederland erkent Palestijnse staat ‘nog niet’

0

Nederland zal niet in het lijstje staan van landen die de Palestijnse staat erkennen. Althans, nog niet. Minister van Buitenlandse Zaken David van Weel (VVD) wil de erkenning ‘achter de hand houden’ om later in te kunnen brengen.

Het is een schril contrast met de woorden van VN-secretaris-generaal António Guterres, die tijdens de Algemene Vergadering in New York zei: ‘Een staat is een recht, geen beloning.’ Voor de Nederlandse afvaardiging is erkenning een politiek middel.

Dit middel wil hij kunnen inzetten bij de onderhandelingen over de toekomst van Palestina, na een staakt-het-vuren. Deze toekomst ziet hij in een tweestatenoplossing, maar dan moeten de partijen wel eerst weer aan tafel komen, meldt NRC.

Het is echter de vraag of de partijen dit weer zullen gaan doen. Want steeds als er een deal op tafel ligt verandert Israël de voorwaarden, schrijft al-Jazeera. Vooral na het bombardement op Hamas in Qatar zijn de verwachtingen over een staakt-het-vuren gekelderd. Israël stelt daarentegen dat Hamas zich niet welwillend opstelt.

Erkenning van de Palestijnse staat zal niet direct voor verandering zorgen, maar houdt wel het idee van twee staten die samen moeten leven in stand, zo verwoordt NRC de achterliggende gedachte. Na gisteren erkennen 158 landen van de 193 bij de Verenigde Staten aangesloten landen Palestina, of willen het gaan erkennen.

Yesilgöz onder vuur bij Pauw & de Wit, vanwege VVD-steun aan Antifamotie FvD

0

Zou ze het zelf doorhebben? Zo keken de kritische gasten bij Pauw & De Wit naar Dilan Yesilgöz, terwijl ze maar bleef praten over de dreiging en het geweld van linkse antifascistische groepen. Het echte gevaar komt nu juist uit extreemrechtse hoek, zoals afgelopen weekend bleek.

En het waren niet de minsten aan tafel die Yesilgöz indringend en vol ongeloof aankeken: oud-AIVD’er en onderzoeker Jelle Postma, journalist Marieke de Vries, die jarenlang als correspondent in Amerika heeft gewerkt, en de voorzitter van de Nederlandse Politiebond, Nine Kooiman.

‘Is er ook maar een enkele aanwijzing dat Antifa achter het geweld in Den Haag zat, zoals Els Noort, de organisator, heeft beweerd?’, vroeg Tim de Wit aan Kooiman.

‘Nul’, antwoordde Kooiman kort maar krachtig.

Vervolgens bespraken ze aan tafel de FvD-motie om Antifa op de terreurlijst te zetten, in reactie op de moord op Charlie Kirk in de Verenigde Staten op 10 september. De VVD steunde deze FvD-motie ook, net als PVV, BBB, JA21 en SGP.

‘Dit is geen organisatie die je op een terrorismelijst kan zetten. Het is symboolpolitiek’, zei onderzoeker Postma. Iedereen keek vervolgens naar Yesilgöz, die moest uitleggen waarom de VVD de controversiële FvD-motie had gesteund.

‘We hebben gemerkt dat het in ons stelsel heel moeilijk is om groeperingen, organisaties en bewegingen die onze democratie ondermijnen, aan te pakken’, aldus de VVD-leider. ‘Daarom kiezen we er als Kamer voor om met zo’n motie een signaal af te geven. Dat heb ik zelf ook meegemaakt als minister.’ Om haar betoog kracht bij te zetten haalde Yesilgöz ook de pro-Palestijnse organisatie Samidoun erbij, die in sommige andere Europese landen verboden is.

De hint van De Wit – die het jaarverslag van de AIVD erop heeft nageslagen en geen ‘grotere bereidheid’ zag bij extreemlinkse groepen om geweld te gebruiken – leek Yesilgöz niet te begrijpen. Wat is er precies terroristisch aan Antifa?

‘Nou, op het moment dat je in Nederland de wet overtreedt, kan het OM jou als organisatie of beweging al aanpakken. Het hele punt is dat het in andere landen anders georganiseerd is; daar ligt het veel meer bij de minister. Vanuit de Kamer kun je daar signalen over afgeven’, aldus Yesilgöz.

Postma noemde de FvD-motie ‘krankzinnig’. Hij heeft er geen andere woorden voor. ‘We gaan naar de verkiezingen toe, dat is duidelijk. En op rechts zijn er nog stemmen te verdelen, blijkbaar. Hoe harder de taal en hoe heftiger het inhakken op links, hoe meer er te winnen valt aan de rechterkant. Dat is de enige verklaring die ik kan verzinnen waarom dit onuitvoerbare idee gelanceerd en gesteund wordt door de VVD.’

Op de vraag van journaliste Marieke de Vries of de VVD een motie gaat indienen tegen extreemrechtse groeperingen gaf ze geen helder antwoord.

Keijzer negeert advies Raad van State en dient omstreden voorstel alsnog in

0

Het wetsvoorstel van Mona Keijzer om voorrang voor statushouders op de woningmarkt te verbieden leidt tot ongelijke behandeling en is daarom in strijd met de Grondwet, concludeert de Raad van State. Keijzer slaat het advies in de wind en dient haar voorstel alsnog in.

Het wetsvoorstel van de demissionair minister van Volkshuisvesting moet regelen dat gemeenten niet langer in staat zijn om voorrang te bieden aan statushouders, nieuwkomers die reeds een verblijfsvergunning in Nederland hebben gekregen. Ze vindt dat deze groep woningzoekenden op gelijke voet moet komen te staan met anderen die wachten op een sociale huurwoning.

Maar die gelijke startpositie is onrealistisch voor deze specifieke groep, zegt de Raad van State in een advies dat op maandag naar buiten kwam. De maatregelen die de regering aankondigt om de vereiste gelijke startpositie te bewerkstelligen, zullen tijd nodig hebben om effect te sorteren. ‘Vergunninghouders blijven daardoor op achterstand staan. Hierdoor komt het wetsvoorstel in strijd met het recht op gelijke behandeling dat door de Grondwet wordt gewaarborgd.’

Bovendien zijn gemeenten verplicht om een bepaald aantal statushouders aan een huis te helpen. Met deze wet zou dat heel lastig worden. De Raad van State adviseert nadrukkelijk om het wetsvoorstel niet bij de Tweede Kamer in te dienen, maar Keijzer heeft laten weten hier geen gehoor aan te geven. Ze wil het juist zo snel mogelijk indienen, liet ze via haar woordvoerder weten aan NRC.

Keijzer was eerder nog optimistisch gestemd over het advies van de Raad van State. Een soortgelijk voorstel van de PVV zou het nooit halen, veronderstelde de minister. In juli diende PVV-parlementariër Jeremy Mooiman een amendement in waarin stond dat asielzoekers in alle gevallen nooit voorrang zouden mogen krijgen bij de toewijzing van een woning. Ook als ze tot een categorie behoren die wel voorrang verdient. Keijzer concludeerde dat dit amendement discriminatie op grond van nationaliteit zou betekenen. Haar wetsvoorstel zou meer kans van slagen hebben.

Lees ook:

Waarom statushouders wel voorrang moeten krijgen op de woningmarkt

Turkije: ook corruptieonderzoek gestart tegen burgemeester Ankara

0

Ook Mansur Yavas wordt door de Turkse autoriteiten verdacht van corruptie. De burgemeester van Ankara is lid van de Republikeinse Volkspartij CHP, de grootste oppositiepartij van Turkije. Critici vrezen dat de oppositie monddood wordt gemaakt.

Na Istanbul en andere steden lijkt nu ook in de hoofdstad een grootschalige vervolging van ambtenaren te zijn begonnen, zo meldt de Turkse nieuwssite T24.

‘Nu is Mansur Yavas aan de beurt’, schrijft het regeringsgezinde dagblad Ensonhaber over de arrestaties in Ankara. De stad is in handen van de seculiere oppositiepartij CHP, en dat is voor president Recep Tayyip Erdogan en zijn AK-Partij een doorn in het oog.

Het Turkse Openbaar Ministerie is tot vervolging overgegaan, omdat verschillende CHP-politici in Ankara tussen 2021 en 2024 gemeenschapsgeld in hun eigen zak zouden hebben gestoken rond de organisatie van een aantal concerten. Het zou gaan om zo’n drie miljard euro. Veel Turkse media tonen daarbij ook foto’s van burgemeester Yavas, die kennelijk bij een van die concerten heeft gedanst. ‘Het is tijd om verantwoording af te leggen voor die periode’, aldus Ensonhaber.

De autoriteiten hebben nu dertien CHP-politici opgepakt, maar gezien de operaties in andere steden zal dat aantal vermoedelijk de komende dagen nog oplopen.

Volgens critici zijn de corruptiebeschuldigingen een slap excuus van Erdogan en de zijnen om de oppositie monddood te maken. Opmerkelijk is dat de voormalige AKP-burgemeester Melih Gökçek (1994–2019) jarenlang eveneens van corruptie werd beschuldigd, maar het OM nooit een onderzoek tegen hem is gestart.

Hoe reageer je op het gevaar van extreemrechts? Dit vindt ons panel

0

Zaterdag waren er flinke rellen in Den Haag. Extreemrechtse hooligans vielen de politie, journalisten en het partijkantoor van D66 aan. Hoe moet je daarop reageren, als politicus, journalist of betrokken burger? Hoe ga je om met het gevaar van extreemrechts en fascisme? Wat is hier wijsheid?

Mostafa Hilali, militair

‘Het is duidelijk dat de gewelddadige rellen in Den Haag laten zien dat zwijgen over fascisme en leugens niet helpt. We hebben decennia gedacht dat een cordon sanitaire de oplossing was, maar racistische, fascistische en extreemrechtse uitingen zijn alleen maar brutaler geworden. Het aantal geweldsincidenten neemt ook toe. Of je het nu verbaal, fysiek, politiek of maatschappelijk geweld noemt: het groeit aan alle kanten. Zoals Einstein zei: steeds hetzelfde doen en toch een andere uitkomst verwachten is waanzin. Dus nee, we mogen niet langer zwijgen. Politici moeten keer op keer duidelijk stelling nemen. Frans Timmermans, Esther Ouwehand en Stephan van Baarle van Denk zijn daar altijd duidelijk over.

‘Ben je echt blind, of doe je alsof?’

‘De tijd van goedpraten is voorbij. Met bezorgde burgers kun je in gesprek gaan, maar fascistische relschoppers die bewust met NSB-vlaggen lopen en de Hitlergroet brengen, horen daar niet bij. Daar voel ik geen enkele verbinding mee. En het waren niet zomaar een paar raddraaiers, zoals extreemrechts nu beweert. Tegen die ontkenners zeg ik: ben je echt blind, of doe je alsof? Of ben je zelf een fascist of racist en is het pijnlijk dat je nu door je eigen bondgenoten wordt ontmaskerd? In de kast blijven kan niet meer. Dat is hun probleem. Onze taak is om het licht van de waarheid op fascisme te laten schijnen en het bloot te leggen.’

Ayala Levinger, softwareontwikkelaar

‘Ik schrik ervan dat we deze vraag überhaupt nog moeten stellen. Tachtig jaar geleden was het duidelijk: tegen fascisten voer je oorlog. Er was geen discussie over tegenspreken of negeren; er was militaire actie nodig. De geallieerden vochten met soldaten en wapens tegen het fascisme, omdat het een directe bedreiging was voor vrijheid en menselijkheid. Dat we nu opnieuw moeten nadenken over hoe we fascisme bestrijden, laat zien dat we in Nederland midden in een fascistisch regime zitten en dat onze samenleving moeite heeft dit kwaad te erkennen.

‘En dan de media. Hun taak zou waarheidsvinding en kritiek op de macht moeten zijn, maar in werkelijkheid werken ze mee of zwijgen. Ze hebben partij gekozen: keer op keer kregen fascisten en hun medestanders een podium, terwijl tegengeluiden werden genegeerd of weggedrukt. Ondertussen werd jarenlang toegestaan dat collega’s, de dappere journalisten in Gaza, massaal werden vermoord.

‘De geschiedenis leert dat wie niets doet, medeverantwoordelijk is voor het geweld en het leed dat volgt. Als politiek en media falen, ligt de verantwoordelijkheid bij ons. Er is directe actie nodig: ongehoorzaamheid, verstoring en het doorbreken van de stilte. Fascisme bestrijd je niet door af te wachten, maar door het genadeloos te ontmaskeren en actief tegen te werken.’

Ruben Arnhem, docent

‘Wat bedoelen we eigenlijk als we iemand ‘fascist’ noemen? Dat woord wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Links en rechts verwijten elkaar van alles, en al snel valt het zwaarste etiket: fascisme. Maar zijn mensen die de SP of Partij voor de Dieren verlaten omdat ze die te gematigd vinden, echt fascisten? En geldt dat ook voor mensen die de VVD verlaten omdat die partij volgens hen niet rechts of conservatief genoeg is? Ik denk van niet. Vaak gaat het om bezorgde burgers met sterke idealen, niet om gevaarlijke extremisten.

 

‘Links en rechts verwijten elkaar van alles, en al snel valt het zwaarste etiket: fascisme’

‘Dat betekent niet dat alles maar kan. Leugens en nepnieuws moeten wel benoemd worden, want de gevolgen daarvan zien we steeds duidelijker om ons heen. Wat zeker kwalijk is, is dat zelfs onze nationale nieuwsomroep, de NOS, steeds vaker journalistiek bedrijft vanuit een links perspectief. Nieuws van een staatsomroep hoort objectief te zijn. Gelukkig rectificeert de NOS regelmatig fouten, maar de vraag blijft waarom die fouten er zo vaak insluipen. Ik begrijp dat de druk om snel te publiceren groot is, toch mag dat nooit een excuus zijn voor het verspreiden van onjuiste berichten.’

Ahmed Abdillahi, postbezorger

‘Fascisme en leugens moet je altijd blijven tegenspreken. Ik werk op een sorteercentrum waar veel mensen met een autochtone achtergrond werken. Velen van hen stemmen op de PVV en zijn allerlei leugens gaan geloven, bijvoorbeeld dat asielzoekers en ‘illegalen’ alles krijgen, en zij zelf niets. Ik ga regelmatig met collega’s in discussie om die leugens te weerleggen. Dat kost tijd en energie, maar ik blijf het doen. Ik ben ervan overtuigd dat het onze plicht is om onwaarheden en haat te bestrijden, juist in het dagelijks leven. Daarnaast vind ik dat, als je daartoe in staat bent, je ook actie moet ondernemen. Wat me hoop geeft, is dat er een nieuwe generatie jongeren opstaat die wél actief is. Laatst sprak ik nog met een jongere collega die had deelgenomen aan een bijeenkomst over hoe je leugens kunt weerleggen en hoe je politieke invloed kunt uitoefenen. Zulke mensen geven me hoop.’

‘Het is onze plicht om onwaarheden en haat te bestrijden’

Roos Wagener, publicist

‘Ik vind het een moeilijke kwestie en heb er lang over moeten nadenken. Negeren werkt vaak niet, maar acties ondernemen of tegenspreken kan nog meer averechts werken. Feit is dat voor vele mensen, soms ook voor mij, gevoelens belangrijker zijn dan de feitelijke waarheden. Dat maakt het dan ook zo moeilijk om hier als maatschappij mee om te gaan. Ik geloof wel dat we met elkaar in gesprek moeten blijven, maar soms staan we zo ver van elkaar af dat ook dit niet mogelijk meer is. Ik heb dus geen goed antwoord op deze stelling en vrees dat dit probleem in de toekomst alleen maar groter kan gaan worden.’

Dimple Sokartara, communicatieadviseur

‘De uit de hand gelopen demonstratie op het Malieveld afgelopen weekend laat zien hoe kwalijk het is dat politieke leiders het volk tegen elkaar ophitsen. Fascisme is een gevaarlijk idee en kan nooit winnen, omdat geen enkel land alleen uit één etniciteit bestaat. Nederland al helemaal niet. Het is ook belangrijk uit te leggen wat de gevolgen zijn van Nederlandse daden. Mensen liepen gisteren met de VOC-vlag, maar verwacht je dan niet dat Indonesiërs, die in hun eigen land zijn beroofd en achtergesteld, uiteindelijk naar Nederland komen? Naar het ‘welvarende’ land dat dankzij die VOC-roof rijk werd, en waar ze willen blijven? Nederland is gebouwd op koloniale roof en goedkope buitenlandse arbeidskrachten. Ga dan niet klagen dat er nu ‘niet-Nederlanders’ in dit land wonen.’

Jakob de Jonge, kunstenaar

‘Als burger kan je in theorie fascisme gewoon negeren en je leven leiden. Dat lijkt natuurlijk aantrekkelijk, maar daarmee lossen we uiteindelijk het probleem niet op. Integendeel, het wordt erger en erger. En kan strak ook gevolgen voor jou en je eigen kinderen hebben: Bij het fascisme wordt elke keer een zondebok gezocht voor het eigen politieke falen. Nu zijn het ‘moslims’, ‘asielzoekers’ en ‘links’ maar binnenkort ben jij zelf misschien aan de beurt. Fascisme heeft de neiging om problemen ‘op te lossen’ met geweld. Niet alleen binnen Nederland maar ook daarbuiten: kijk hoe heel Europa zich voorbereidt op oorlog met Rusland, in plaats van het zoeken naar vrede en een diplomatieke, duurzame oplossing. Als we ons niet uitspreken tegen fascisme leidt dat zowel binnen als buiten Nederland tot geweld: intern tegen minderheden, extern als onderdeel van de NAVO tegen iedereen die door de VS en Israël als vijand worden bestempeld. We moeten ons niet ophitsen, niet in een fuik laten jagen, niet laten intimideren en ons dus verzetten.’

Ook politici moeten zich hier in woord en daad tegen verzetten en zich duidelijk uitspreken tegen nationalistisch en imperialistisch fascisme. Maar voor hen is het uitspreken tegen fascisme niet voldoende: je moet ook komen met een eigen verhaal en geloofwaardige alternatieven. En dat is precies het probleem: de ‘linkse’ oppositie heeft nauwelijks een eigen verhaal. GroenLinks-PvdA is daar een schoolvoorbeeld van. Ze zijn niet proactief, maar reactief bezig en laten zich daardoor steeds leiden door rechts. Dat is altijd een zwaktebod, om telkens maar te vertellen dat je het niet eens bent met rechts en extreemrechts. Begrijp me niet verkeerd, uitspreken blijft noodzakelijk, maar als je geen eigen verhaal hebt, dan levert dat uiteindelijk ook niks op. Vertel eens waarom we links moeten stemmen? Wat hebben jullie dan te vertellen over hoe de wereld in elkaar zit en wat er niet goed is aan het kapitalistische systeem? En leg dat nou eens heel simpele woorden uit aan gewone mensen. 

‘Wat is dan wel het probleem waardoor mensen geen huis kunnen kopen?’

Wat is dan wél het probleem waardoor mensen geen huizen kunnen kopen -als het geen islam en migratie is? Wat is dan wél het probleem waardoor mensen te weinig geld hebben om rond te komen? Wat is wel het probleem dat de inkomens zo extreem ongelijk zijn? En wat is het probleem achter de genocide in Gaza? Leg dat eens uit. Wie veroorzaakt dat? Wie zijn de oligarchieën die dit soort beslissingen nemen? Hoe pakken we die aan? Waarom loopt ‘links’ zelf zo kritiekloos achter de NAVO, en de wapenindustrie aan? Hoe komt het dat we verzeild zijn geraakt in een technocratische nachtmerrie van politici die uitvoeren wat Amerika opdraagt en Israël opdraagt?

Ian van der Kooye (Kleur de Kamer): ‘Er moet een debat komen over stemplicht’

0

Binnenkort organiseert Kleur de Kamer in De Rode Hoed een verkiezingsdebat over de toekomst van de democratie. Ian van der Kooye wil minder polarisatie, meer verbinding en een politiek die álle Nederlanders vertegenwoordigt, niet slechts de luidste stemmen. 

Op maandagavond 6 oktober organiseren De Rode Hoed en Kleur de Kamer een interactieve avond over de toekomst van de democratie, waarin thema’s als representatie, solidariteit en weerbaarheid centraal staan. In een tijd waarin extremisme toeneemt en minderheden onder druk staan, zoeken sprekers en publiek samen naar manieren om het democratisch systeem inclusiever en sterker te maken.

Organisator van het debat is Ian van der Kooye, die met zijn initiatief Kleur de Kamer al jaren pleit voor meer diversiteit en representatie in de Nederlandse politiek. De organisatie benadrukt dat echte democratie pas bestaat als ook Nederlanders van kleur zich vertegenwoordigd voelen. Politieke partijen moeten zorgen voor meer herkenbare stemmen in de Tweede Kamer, door mensen van kleur hoger op de lijsten te zetten.

Van der Kooye is trots op de Kamerleden en kandidaat-Kamerleden die hij voor het debat van 6 oktober heeft weten te regelen: BIJ1-lijsttrekker Tofik Dibi, D66-Kamerlid Mpanzu Bamenga (nummer 10), D66-kandidaat Anouschka Biekman (nummer 16), GroenLinks-PvdA-Kamerlid Raoul White (nummer 30), Partij voor de Dieren-Kamerlid Ines Kostić, ChristenUnie-Kamerlid Don Ceder (nummer 3) en Volt-kandidaat Michael Teng-Li Tai (17). Ook de bekende Amsterdamse schrijfster Simone Zeefuik geeft een acte de présence.

Niet één ideologische bubbel

Kleur de Kamer is er niet om de allochtone stem te mobiliseren, zegt Van der Kooye, maar om ‘alle kleuren te verbinden’. Diversiteit gaat voor hem niet over één ideologische bubbel, maar over een inclusieve democratie waaraan iedereen kan deelnemen.

Twee jaar geleden organiseerde Kleur de Kamer een debat in het pand van de Vereniging Ons Suriname, dit jaar wordt het verkiezingsdebat georganiseerd in het debatcentrum De Rode Hoed. ‘We zijn nu bekender’, zegt Ian tevreden. Tegelijkertijd benadrukt hij de noodzaak van dit debat. ‘De democratie in Nederland staat onder druk. Er is meer extremisme en de rechten van minderheden worden betwist. Dit debat is anders georganiseerd dan de vele televisiedebatten, waar lijsttrekkers elkaar te lijf gaan. Wij wilden niet blijven steken in het ‘afvangen van vliegen’, maar kijken naar echte oplossingen. Hoe blijft de democratie sterk? En hoe zorgen we dat heel Nederland meedoet?’

Nederlanders van kleur mogen meedoen, zolang ze zich maar invoegen in de witte norm

Dat vraagt volgens Ian om een andere manier van denken: niet assimileren, maar toevoegen. ‘Het huidige systeem vraagt vaak dat je je aanpast aan hoe het al gaat. Nederlanders van kleur mogen meedoen, zolang ze zich maar invoegen in de witte norm. Maar het moet niet om invoegen draaien, maar om toevoegen. Ik wil dat mensen iets meebrengen dat er nog niet is, dat ze toevoegen wat er ontbreekt. Politieke partijen schieten wat dit betreft nog steeds ontzettend tekort.’

Het gaat Van der Kooye dus niet alleen om kleur op de kieslijst. ‘Het gaat erom dat mensen met een achterban in hun eigen gemeenschap hoog op de lijst komen. En dat zij die thema’s die in hun gemeenschap leven op de politieke agenda zetten. We hebben het vanzelfsprekend gevonden dat vakbonden en feministen hun onderwerpen inbrengen. Maar zodra het over etnische identiteit gaat, vinden we dat ineens eng. Dan klagen we over identiteitspolitiek. Dat is raar, want feitelijk is de PVV is de grootste identiteitspolitieke partij van het land.’

De politieke flanken roepen tegenwoordig het hardst, ziet Van der Kooye. ‘Ze mogen natuurlijk hun geluid laten horen, maar de stem van het midden wordt nu nauwelijks gehoord. De VVD loopt achter de PVV aan, de linkse partijen worden kleiner, D66 is te kleurloos.’ Van der Kooye vindt dat Geert Wilders nauwelijks een weerwoord krijgt. Alexander Pechtold diende hem vroeger stevig van repliek, Denk doet dat nu een beetje, maar de andere partijen laten het afweten. Dat is niet goed.’

Van der Kooye geeft toe dat het moeilijk is om het midden te bereiken met zijn initiatief, laat staan rechts. Bijeenkomsten van Kleur de Kamer laten rechtse partijen aan zich voorbij gaan, hoewel ze wel worden uitgenodigd voor events. ‘Bij rechtse partijen zoals bijvoorbeeld de VVD vormen mensen met een migratieachtergrond sowieso een minderheid, en vaak willen zij niet als lid van die minderheid worden gezien. Denk aan Dilan Yesilgöz, die absoluut niet representatief is voor de Turkse Nederlanders als groep.’

Niet-stemmers

Een andere groep mensen die hij wil bereiken met zijn initiatief zijn de niet-stemmers. ‘Onder sommige etnische groepen in Nederland zijn er nauwelijks mensen die stemmen. Dan is het voor politieke partijen niet aantrekkelijk om iemand uit die groep op de lijst te zetten. Maar door dat niet te doen stemmen ze sowieso niet. Het is een vicieuze cirkel. Partijen moeten dit doorbreken en mensen uit minderheidsgroepen wel op de lijst zetten. Je moet herkenning bieden.’

Veel partijen hebben tegenwoordig wel een diversiteitsnetwerk. Van der Kooye vindt zulke initiatieven op zich goed, maar waarschuwt dat dit geen gezelligheidsclubjes mogen worden. ‘Kleur op de lijst is geen eindpunt maar een beginpunt. Het gaat erom dat er ruimte komt voor nieuwe perspectieven, dat er echt bruggenbouwers worden gezocht.’

Alleen maar blijven hameren op je eigen gelijk helpt niet, er moet ook constructief worden gebouwd

De toon maakt de muziek, weet hij ook. ‘Je hebt mensen nodig die gevoelige onderwerpen ongezouten kunnen benoemen. Dat zorgt bij de stille witte meerderheid misschien voor irritatie, maar het is belangrijk dat ze bewust worden gemaakt. Vervolgens heb je bruggenbouwers nodig die deze eisen omzetten in beleid. Alleen maar blijven hameren op je eigen gelijk helpt niet, er moet ook constructief worden gebouwd.’

Wat Van der Kooye onbegrijpelijk vindt, is hoe weinig politiek en overheid investeren in het versterken van de democratie. ‘We laten het toe dat veel mensen afhaken en niet meer stemmen. Er zou op z’n minst een debat moeten komen over de stemplicht – niet om die per se weer in te voeren (de stemplicht werd in 1970 afgeschaft, red.), maar om te laten zien dat we het serieus nemen dat zoveel mensen niet meer meedoen.’

Van der Kooye hoopt dat Kleur de Kamer die beweging kan helpen op gang brengen. Minder polarisatie tussen verschillende bevolkingsgroepen, maar juist meer verbinding. Maar bovenal dat mensen hun eigen kleur, hun eigen verhaal, durven meenemen naar het hart van de politiek.

Israëlische droneaanval in Libanon: minstens 5 doden

0

Bij een Israëlische droneaanval in de buurt van Bint Jbeil in Zuid-Libanon zijn op zondag 21 september minstens vijf mensen om het leven gekomen, waaronder drie kinderen. Dit bericht NOS.

De aanval was volgens het Israëlische leger gericht op een Hezbollah-strijder, waarbij ook burgerslachtoffers zijn gevallen. Volgens NOS zou het gaan om de vader van de drie kinderen, terwijl de moeder zwaargewond in het ziekenhuis ligt.

De Libanese president Joseph Aoun, die op dit moment in New York is voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, noemt  het een nieuw bloedbad en roept de internationale gemeenschap op om Israël onder druk te zetten. ‘Terwijl wij in New York over vrede spreken, schendt Israël internationale resoluties’, aldus Aoun op X.

Ondanks een staakt-het-vuren tussen Israël en Hezbollah in november vorig jaar voert Israël regelmatig aanvallen uit, op wat het leger beschrijft als Hezbollah-doelen in Zuid-Libanon. Vorige week werden meerdere aanvallen gemeld op vermoedelijke wapendepots van Hezbollah.

Ook in Syrië blijft het Israëlische leger actief. Israëlische troepen hebben dit weekend op verschillende plekken het platteland van Quneitra en Daraa geïnfiltreerd. In deze gebieden ten zuiden van Damascus staan nu Israëlische controleposten en vliegen Israëlische drones door het luchtruim. Al sinds de machtsovername rukt het leger steeds verder op, naar eigen zeggen om een veiligheidsbuffer te creëren.

Trump: ‘Het verschil met Kirk is dat ik mijn tegenstanders haat’

0

De Amerikaanse president Donald Trump heeft afgelopen weekend weer een gepeperde uitspraak gedaan. ‘Ik haat mijn tegenstanders’, zei hij tijdens een herdenkingsbijeenkomst voor de doodgeschoten Charlie Kirk.

‘Charlie haatte zijn tegenstanders niet. Hij wilde het beste voor hen. Daar was ik het niet met Charlie eens. Ik haat mijn tegenstanders. En ik wil niet het beste voor hen. Ik kan mijn tegenstanders niet uitstaan’, waren de exacte woorden van Trump bij de herdenking.

En voor wie het nog niet was opgevallen: het blijft niet bij woorden. Een van de groepen die het zwaar te verduren krijgen onder Trumps nieuwe orde is de vrije pers. Zo werd vorige week The Late Night Show van Jimmy Kimmel van de buis gehaald en loopt er een rechtszaak van 15 miljard dollar tegen The New York Times.

Ook richt hij zijn pijlen weer op migranten. Een van hen is de Democratische afgevaardigde Ilhan Omar, die Somalische wortels heeft. ‘Ze moet worden afgezet’, zei Trump over haar. ‘Ze komt uit een plek waar niets is, en dan komen ze ons vertellen hoe we ons land moeten runnen’, aldus de Amerikaanse president.