‘Waarschijnlijk de grootste gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid.’ Zo betitelde FIFA-maffiabaas Gianni Infantino al vóór de start het WK van 2026 in Canada, Mexico en de Racistische Staten van Amerika. ‘Ogenschijnlijk zonder ironie’, zo voegde, zekerheidshalve, de Volkskrant-verslaggever er maandag in de berichtgeving vanuit – of all places – Coevorden aan toe, waar hij de plaatselijke stemming inzake de grootste gebeurtenis in de geschiedenis van de mensheid moest peilen.

Het WK wordt in ieder geval een van de meest gênante gebeurtenissen uit de geschiedenis van – mu ja, misschien niet de mensheid, maar dan toch tenminste van het voetbal. Wat voor sommigen overigens inderdaad zo‘n beetje hetzelfde schijnt te zijn.

Dat gênante zit hem vooral in het gedrag van Infantino zelf, die nu veel dieper voor de machthebbers in het gastland op de knieën zinkt dan indertijd bij Rusland en Qatar. Van het beloofde ‘meest inclusieve WK ooit’ is nu al niets terechtgekomen, met de racistische wijze waarop aan de Amerikaanse grens met buitenlandse deelnemers en supporters wordt omgesprongen. ICE gaat onverminderd door met zijn mensenjacht.

En Infantino zwijgt. Ook als de beste scheidsrechter van Afrika de toegang zonder opgaaf van redenen geweigerd wordt, alleen omdat diens land Trump niet aanstaat, geeft hij geen kik. In zijn hielenlikkerij overtreft Infantino zelfs Mark Rutte, met zijn absurde FIFA-‘vredesprijs’ voor een president die net een agressieoorlog begonnen is.

Maar misschien is dat inderdaad nog een ideetje voor Rutte: snel een speciale NAVO-vredesprijs in het leven roepen voor een president die het liefst morgen Oekraïne aan zijn mede-autocraat verraadt.

Met het WK wordt nu onbeschaamd vanuit Washington D.C. geëxporteerd waarmee Nederlanders met migratieachtergrond in eigen land al langer geconfronteerd worden: een onverholen racistisch beleid, waarbij iedereen naar de grillen moet dansen van de narcistische despoot in het Witte Huis.

En velen ook inderdáád naar die grillen dansen. Dat is het meest verontrustende: het lakse gemak waarmee veel instituties het hoofd buigen, allereerst de meerderheid van de Republikeinse congresleden die van angst sidderen voor de mogelijke toorn van hun maffiabaas.

Slechts af en toe wordt er tegengas gegeven, zoals van een rechter die gelast Trumps naam van het J.F. Kennedy Center te verwijderen. Maar de meeste bedrijven buigen hun hoofd (of steunen Trump zelfs actief), en ook de media en universiteiten prefereren een meegaande houding teneinde hun subsidie veilig te stellen.

Het geeft Trump de mogelijkheid om als een dictator letterlijk de geschiedenis te herschrijven – in de vorm van een glorieus jubelverhaal over blanke superioriteit, waarbij het slavernijverleden en elke vorm van etnische of seksuele diversiteit tot taboe-onderwerpen zijn verklaard. Daaraan mag noch in onderwijs of onderzoek, noch in openbare monumenten en festiviteiten voortaan nog aandacht worden besteed.

Het geeft Trump de mogelijkheid om als een dictator letterlijk de geschiedenis te herschrijven

Dat gaat bij Trump gepaard met een ongekende zelfverheerlijking en grootheidswaan, zoals die in zijn megalomane bouwplannen tot uitdrukking komt: de monsterlijke vergroting van het Witte Huis en het even monsterlijke project voor een Arc de Trump. Wie – ook voor zijn grilligheid, infantiliteit en ontoerekeningsvatbaarheid – voor de Amerikaanse president naar historische parallellen zoekt, zal daarom al snel aan despotische Romeinse keizers gaan denken.

Aan Caligula (37-41), die zijn paard tot consul promoveerde, waar Trump op cruciale posten even incompetente vastgoedbazen benoemde. Caligula werd uiteindelijk door zijn lijfwacht in stukken gehakt.

Aan Nero (54-68), die met veel wellust Rome in brand liet steken, gelijk Trump gretig Iran tot het stenen tijdperk terug wilde bombarderen. Nero werd uiteindelijk door zijn secretaris met een dolk neergestoken omdat het hem na zijn val aan de moed tot zelfmoord ontbrak.

Aan Commodus (180-192), die Rome naar zichzelf wilde hernoemen. Hij werd door zijn laatste maîtresse vergiftigd, en daarna in zijn badkamer door zijn eigen favoriete worstelaar gewurgd.

Aan Heliogabalus (218-222), die zich als zonnegod liet vereren en berucht was om seksuele escapades waaraan zelfs Trumps compaan Epstein nog een puntje kan zuigen. Hij eindigde onthoofd in de Tiber.

En alle vier wensten natuurlijk in de arena’s van Rome permanent in het brandpunt van de aandacht te staan. Trump wil straks de WK-beker in eigen persoon aan de winnaar gaan overhandigen. Ik bedoel maar.