Al tien dagen volgen wij de oorlog in het Midden-Oosten als een tenniswedstrijd of een game op tv. Partijen bestoken elkaar over en weer met raketten en bommen. Ondertussen overlijden echte mensen: kinderen, mannen, vrouwen en ouderen.

Denk aan de 165 Iraanse meisjes tussen de 7 en 12 jaar die tijdens hun lessen op school zijn dood ge­bombardeerd. Trump beweert dat dit door Iran zelf is gedaan, maar volgens CNN, The New York Times en The Guardian is aangetoond dat de school door Amerikanen is aangevallen.

Sta even stil bij een gedachte-experiment. Stel dat hier in Nederland een basisschool door een Russische drone wordt aangevallen en niet 165, maar drie of vier van onze kinderen omkomen. Hoe zouden wij reageren? Hoe zou onze politiek en Europa reageren?

De moord op 165 kinderen zou op zichzelf toch een reden moeten zijn om tegen deze oorlog te zijn en er als EU een halt aan toe te roepen, zoals Spanje dat doet? Maar nee, dat doen wij niet, omdat de oorlog ver weg is en niet ons en onze kinderen raakt. Waarom durven wij het niet, maar Spanje wel? Blijkbaar heeft Spanje nog principes en een moreel kompas.

Ik hoor sommigen al zeggen: ja, maar Iran is een verschrikkelijke schurkenstaat die de eigen burgers en vrouwen onderdrukt en duizenden demonstranten heeft vermoord. Dat klopt allemaal. Maar kan iemand mij vertellen wanneer en waar Amerika en Israël door het platbombarderen van een land vrijheid en democratie hebben gebracht? Waar de VS en Israël ingrepen, vloeiden vooral bloed en tranen.

Wat nu wordt platgebombardeerd, is van de Iraniërs zelf. Als Iraniërs straks vrij zouden zijn, hebben zij dan geen scholen, ziekenhuizen, watervoorzieningen en olie nodig? Waarom wordt al die infrastructuur gebombardeerd als de VS en Israël zeggen dat zij aan de Iraniërs denken? Niemand gelooft dat zij werkelijk het belang van de Iraniërs voor ogen hebben, maar eerder hun eigen belang en gewin. Kijk naar Irak, Syrië en Afghanistan, dan weten we genoeg.

In Amerika hoor je de laatste dagen regelmatig dat deze oorlog niet de oorlog van de VS is, maar van Israël. Klopt dat? Deels wel. Trump zegt openlijk dat hij olie en macht wil. Hij gaat zelfs zo ver dat hij wil bepalen wie de nieuwe leider van Iran moet worden. Let op: dat is niet nieuw. Koloniale invasies van het Westen zijn eeuwenoud. Wij zien dat nu in de 21e eeuw: eerder in Venezuela, nu in Iran en misschien straks in Groenland en zelfs in Europa.

Er is geen internationaal recht en geen rechtvaardigheid wanneer het om moslims gaat

En ondertussen verdwijnen de Epstein-dossiers over Trump naar de achtergrond. In de media gaat het nauwelijks nog over deze documenten, maar vooral over de oorlog met Iran en de mogelijke gevolgen daarvan voor de wereld.

Europa doet zonder aarzeling mee aan deze middeleeuwse, barbaarse plundering. Sommigen spreken nog over internationaal recht. Maar als je de afgelopen veertig à vijftig jaar niet onder een steen hebt geleefd, dan weet je dat internationaal recht vaak selectief wordt toegepast. Zeker als het gaat om landen buiten het Westen.

Waar was het internationale recht toen de VS en het hele Westen met een leugen over massavernietigingswapens Irak platbombardeerden en bijna één miljoen mensen ombrachten? Waar was het internationale recht de afgelopen twee jaar tijdens de genocide in Gaza? Er is geen internationaal recht en geen rechtvaardigheid wanneer het om moslims gaat. Zo ziet een groot deel van de twee miljard moslims in de wereld dat. Is dat onterecht?

Ik volg deze oorlog bewust niet alleen via westerse media, maar ook via andere bronnen, zoals Arabische en Turkse media. Dat raad ik jullie ook aan. Zo zie je meerdere perspectieven. En dat is enorm frustrerend en beangstigend. Daar wordt de aanval op Iran vaak gezien als de zoveelste kruistocht tegen de islamitische wereld. Dat gevoel wordt nog versterkt door extremistische uitspraken van Amerikaanse en Israëlische functionarissen.

Zo zei de Amerikaanse ambassadeur in Israël, Mike Huckabee, in een interview met Tucker Carlson op 21 februari 2026 dat Israël op basis van de Bijbel recht zou hebben op land dat veel groter is dan het huidige Israël. Reuters en AP vatten dat samen als een beroep op een ‘bijbels recht’ op een groot deel van het Midden-Oosten. Volgens AP ging het in dat gesprek zelfs over een gebied dat neerkomt op vrijwel het hele Midden-Oosten. The Jerusalem Post schreef dat Huckabee sprak over land ‘van de Nijl tot de Eufraat’.

Veel moslims in islamitische landen zien deze oorlog daarom als een logische stap van Israël om die invloed stap voor stap uit te breiden. Tussen de Nijl en de Eufraat liggen immers landen als Egypte, Jordanië, Libanon, Syrië en Irak, en zelfs delen van Saoedi-Arabië en Turkije.

Opvallend is dat Turkije de laatste dagen steeds vaker als mogelijke volgende rivaal wordt genoemd. In februari 2026 waarschuwde de voormalige Israëlische premier Naftali Bennett dat er volgens hem een nieuwe regionale as ontstaat rond Turkije, Qatar en de Moslimbroederschap die Israël kan omsingelen. Hij zei zelfs dat Turkije het nieuwe Iran kan worden.

Ook verscheen op 6 maart 2026 in The Wall Street Journal een analyse met de titel An Urgent Need to Contain Turkey. Volgens de auteur, Brantley Martin, moeten de VS en Israël voorkomen dat Turkije de regionale rol van Iran overneemt wanneer Iran verder verzwakt raakt.

Intussen wordt de oorlog steeds gevaarlijker. Iran valt Amerikaanse bases in Arabische landen aan en ook energiecentrales en raffinaderijen worden doelwit. Dat kan de hele regio destabiliseren, maar ook de wereld. Een vat olie kost al meer dan 120 dollar.

Net als Spanje moet Europa onafhankelijk blijven

Anno 2026 zou er geen plaats meer moeten zijn voor religieuze oorlogen. Europa en Nederland moeten zich niet voor het karretje laten spannen. Toen Trump Groenland wilde inpikken, liet Europa wel van zich horen omdat het hen direct raakte. Net als Spanje moet Europa onafhankelijk blijven en duidelijk stelling nemen.

Staan wij aan de kant van autocraten die zonder enig besef van rechtsorde oorlogen voeren en hun religieuze agenda aan de wereld willen opleggen? Die de wereld in brand steken met alle gevolgen van dien? Of staan wij aan de kant van rechtvaardigheid, internationaal recht, vrede en nuchterheid — en van al die onschuldige burgers die het slachtoffer worden van narcistische autocraten?

Want uiteindelijk winnen in oorlogen nooit de mensen. Uiteindelijk winnen alleen de wapens. En de prijs wordt altijd betaald door gewone mensen. Kinderen, ouders en families die niets met geopolitiek te maken hebben.