Woensdagochtend werden in het hart van de Joodse wijk Golders Green in Londen twee Joodse mannen neergestoken. De zoveelste aanval, na eerdere aanslagen op synagogen en andere Joodse plekken in Europa. De dader was een 45-jarige man. De politie spreekt ook deze keer van terrorisme.

Al snel volgen de steunbetuigingen. De Britse Koning Charles III laat weten dat zijn gedachten en gebeden met de twee gewonde personen zijn. Ook betuigt de Koning zijn diepe respect aan diegenen die onmiddellijk naar de plek des onheils wamen om te helpen.

Zijn minister-president Keir Starmer spreekt ook nu opnieuw van een ‘afschuwelijke antisemitische aanval. Niemand mag in angst leven om wie of wat zij zijn. Wij staan naast de Joodse gemeenschap en moeten iedere vorm van haat uitroeien’.

Deze betuigingen worden al gauw gevolgd door adviezen van experts en betweters, ook hier in Nederland. Ze hebben het, in hun onmacht, weer over de strijd tegen dat eeuwige antisemitisme. Je moet vooral ook niet laten zien dat je Joods bent, vinden ze. De mezoeza (een kokertje met een handgeschreven perkamentrol dat Joden aan de rechterdeurpost van hun huis bevestigen, red.) moet van de voordeur en de keppel moet worden weggestopt in je diepste binnenzak.

Daarnaast is er Holocaust-educatie met natuurlijk gedwongen bezoeken voor iedere scholier aan het Anne Frankhuis, het voormalig Kamp Westerbork of het Nationaal Holocaust Museum. En toch vooral ook veel kennis opdoen over Jodendom.

Twee Joodse mannen liggen in het ziekenhuis. Ze zijn gisterochtend neegestoken. Niet door een antisemiet. Nee, door een terrorist. Uit naam van een van die talrijke terroristische organisaties die in veel gevallen alleen maar zijn opgericht om Joden, waar dan ook, aan te vallen en waar mogelijk om te brengen.

‘Wat antisemitisme? Het is terrorisme’

De man die de synagoge in Manchester op Grote Verzoendag probeerde binnen te dringen was geen antisemiet. Nee, hij was een tegen Joden gerichte terrorist. Diegenen die de brandbommen gooiden naar de synagoge in Luik en Rotterdam en diegenen die het gemunt hadden op de Joodse kinderen van de Cheider-school: van hetzelfde laken een pak. Wat antisemitisme? Het is terrorisme.

Net als in landen buiten Europa waar terrorisme hoogtij viert, heeft terreur haar weg gevonden naar de straten in Europa. Dit zijn terroristen die zich niet laten sturen door een lesje Jodendom of een Holocaust-expeditie. Hier hebben zij geen enkele boodschap aan. Ze willen op zoveel mogelijk plaatsen zoveel mogelijk Joods bloed vergieten.

Lieve zalvende woorden zijn goed bedoeld, maar ik en veel geloofsgenoten met mij hebben daar nu geen boodschap meer aan. Wat moet ik met een minister of een burgervader die een handje op mijn schouder legt en met ernstige stem verklaart dat ze achter mij staan. Terwijl ik als herkenbare en zichtbare Jood, die zijn keppeltje niet afzet, de straat op blijf gaan. Dat doe ik om, zoals wij dat al eeuwen doen, de dagelijkse gang naar de synagoge te maken. En dat drie keer per dag, zoals het hoort.

De kans om antisemitisme aan te pakken hebben we voorbij laten gaan. Kennis over het Jodendom? Over de grote vernietiging van het Europese Jodendom tijden de Tweede Wereldoorlog? Het enige wat de Joodse gemeenschap nu nog nodig heeft is een directe meedogenloze aanpak van het terrorisme dat onze gemeenschap, onze scholen, onze synagogen en de straten inmiddels dagelijks belaagt.