14.1 C
Amsterdam

Boottocht in de herfst

Reyis Kurt
Reyis Kurt
Huisarts en schrijver van korte verhalen.

Lees meer

Met het werk gingen we samen de herfst begroeten. Dat deden we met een boottocht over de Nieuwe Maas in Rotterdam. Veel collega’s uit Amsterdam vonden dat moeilijk haalbaar. Dat was te ver. In de avondspits de files trotseren is ook een uitdaging. Daar hebben ze helemaal gelijk in. Maar laten we wel wezen. Voor Amsterdammers is alles voorbij Hoofddorp te ver en exotisch.

Die dag had het zo ongeveer 24 uur geregend. De droogte van de zomer was omgeslagen in de nattigheid van september. De rederij had een andere boot aangekondigd om het slechte weer beter te trotseren. Het viel wel mee. Een beetje winderig. Maar het was droog en de zon scheen er ook wel doorheen. Hier praten we niet zomaar altijd over het weer. Nadenken over het weer en de te nemen maatregelen is een noodzaak.

De mevrouw van de boot riep ons op om achter haar aan naar het voordek te gaan. Daar zouden ze de catering introduceren. Braaf liepen we met zijn allen achter haar aan. Maar een catering is toch geen persoon. Het is een geordend systeem van roestvrijstalen pannen en bakken gevuld met eten. Dat gaat niet zeggen: ‘Hallo, ik ben de catering.’

In het midden van het dek was een soort dansvloer. We moesten eromheen gaan staan. Toen begon de vloer te bewegen. Uit de grond kwam de catering omhoog, inclusief medewerkers. ‘Dit zou je thuis ook wel willen’, schertste de mevrouw van de boot.

Voor Amsterdammers is alles voorbij Hoofddorp te ver en exotisch

Na zonsondergang is Rotterdam aan het water een soort diamanten ketting. Maar ‘de omgeving van de mens is de medemens’, had dichter Jules Deelder gezegd. Iedereen was met elkaar in gesprek. Het staren naar de omgeving is er bij sommigen mogelijk bij ingeschoten.

We stonden stil bij de respectabele staat van dienst van een aantal collega’s. De boot meerde aan bij De Esch. Daar ergens zal over een paar jaar de nieuwe grote brug komen. Nu is er nog een kat-en-muisspel tussen de gemeente en de kadekapers. Dat had de mevrouw van de boot mij verteld.

Nu u hier toch bent...

Goede journalistiek kost geld. Leden en donaties maken onze gebalanceerde berichtgeving over biculturaliteit, zingeving en vrijheid mogelijk. Steun ons daarom als u ons werk belangrijk vindt.

Vertel mij meer!
- Advertentie -