Zou ze het zelf doorhebben? Zo keken de kritische gasten bijPauw & De Witnaar Dilan Yesilgöz, terwijl ze maar bleef praten over de dreiging en het geweld van linkse antifascistische groepen. Het echte gevaar komt nu juist uit extreemrechtse hoek, zoals afgelopen weekend bleek.
En het waren niet de minsten aan tafel die Yesilgöz indringend en vol ongeloof aankeken: oud-AIVD’er en onderzoeker Jelle Postma, journalist Marieke de Vries, die jarenlang als correspondent in Amerika heeft gewerkt, en de voorzitter van de Nederlandse Politiebond, Nine Kooiman.
‘Is er ook maar een enkele aanwijzing dat Antifa achter het geweld in Den Haag zat, zoals Els Noort, de organisator, heeft beweerd?’, vroeg Tim de Wit aan Kooiman.
‘Nul’, antwoordde Kooiman kort maar krachtig.
Vervolgens bespraken ze aan tafel de FvD-motie om Antifa op de terreurlijst te zetten, in reactie op de moord op Charlie Kirk in de Verenigde Staten op 10 september. De VVD steunde deze FvD-motie ook, net als PVV, BBB, JA21 en SGP.
‘Dit is geen organisatie die je op een terrorismelijst kan zetten. Het is symboolpolitiek’, zei onderzoeker Postma. Iedereen keek vervolgens naar Yesilgöz, die moest uitleggen waarom de VVD de controversiële FvD-motie had gesteund.
‘We hebben gemerkt dat het in ons stelsel heel moeilijk is om groeperingen, organisaties en bewegingen die onze democratie ondermijnen, aan te pakken’, aldus de VVD-leider. ‘Daarom kiezen we er als Kamer voor om met zo’n motie een signaal af te geven. Dat heb ik zelf ook meegemaakt als minister.’ Om haar betoog kracht bij te zetten haalde Yesilgöz ook de pro-Palestijnse organisatie Samidoun erbij, die in sommige andere Europese landen verboden is.
De hint van De Wit – die het jaarverslag van de AIVD erop heeft nageslagen en geen ‘grotere bereidheid’ zag bij extreemlinkse groepen om geweld te gebruiken – leek Yesilgöz niet te begrijpen. Wat is er precies terroristisch aan Antifa?
‘Nou, op het moment dat je in Nederland de wet overtreedt, kan het OM jou als organisatie of beweging al aanpakken. Het hele punt is dat het in andere landen anders georganiseerd is; daar ligt het veel meer bij de minister. Vanuit de Kamer kun je daar signalen over afgeven’, aldus Yesilgöz.
Postma noemde de FvD-motie ‘krankzinnig’. Hij heeft er geen andere woorden voor. ‘We gaan naar de verkiezingen toe, dat is duidelijk. En op rechts zijn er nog stemmen te verdelen, blijkbaar. Hoe harder de taal en hoe heftiger het inhakken op links, hoe meer er te winnen valt aan de rechterkant. Dat is de enige verklaring die ik kan verzinnen waarom dit onuitvoerbare idee gelanceerd en gesteund wordt door de VVD.’
Op de vraag van journaliste Marieke de Vries of de VVD een motie gaat indienen tegen extreemrechtse groeperingen gaf ze geen helder antwoord.
Het wetsvoorstel van Mona Keijzer om voorrang voor statushouders op de woningmarkt te verbieden leidt tot ongelijke behandeling en is daarom in strijd met de Grondwet, concludeert de Raad van State. Keijzer slaat het advies in de wind en dient haar voorstel alsnog in.
Het wetsvoorstel van de demissionair minister van Volkshuisvesting moet regelen dat gemeenten niet langer in staat zijn om voorrang te bieden aan statushouders, nieuwkomers die reeds een verblijfsvergunning in Nederland hebben gekregen. Ze vindt dat deze groep woningzoekenden op gelijke voet moet komen te staan met anderen die wachten op een sociale huurwoning.
Maar die gelijke startpositie is onrealistisch voor deze specifieke groep, zegt de Raad van State in een advies dat op maandag naar buiten kwam. De maatregelen die de regering aankondigt om de vereiste gelijke startpositie te bewerkstelligen, zullen tijd nodig hebben om effect te sorteren. ‘Vergunninghouders blijven daardoor op achterstand staan. Hierdoor komt het wetsvoorstel in strijd met het recht op gelijke behandeling dat door de Grondwet wordt gewaarborgd.’
Bovendien zijn gemeenten verplicht om een bepaald aantal statushouders aan een huis te helpen. Met deze wet zou dat heel lastig worden. De Raad van State adviseert nadrukkelijk om het wetsvoorstel niet bij de Tweede Kamer in te dienen, maar Keijzer heeft laten weten hier geen gehoor aan te geven. Ze wil het juist zo snel mogelijk indienen, liet ze via haar woordvoerder weten aan NRC.
Keijzer was eerder nog optimistisch gestemd over het advies van de Raad van State. Een soortgelijk voorstel van de PVV zou het nooit halen, veronderstelde de minister. In juli diende PVV-parlementariër Jeremy Mooiman een amendement in waarin stond dat asielzoekers in alle gevallen nooit voorrang zouden mogen krijgen bij de toewijzing van een woning. Ook als ze tot een categorie behoren die wel voorrang verdient. Keijzer concludeerde dat dit amendement discriminatie op grond van nationaliteit zou betekenen. Haar wetsvoorstel zou meer kans van slagen hebben.
Ook Mansur Yavas wordt door de Turkse autoriteiten verdacht van corruptie. De burgemeester van Ankara is lid van de Republikeinse Volkspartij CHP, de grootste oppositiepartij van Turkije. Critici vrezen dat de oppositie monddood wordt gemaakt.
Na Istanbul en andere steden lijkt nu ook in de hoofdstad een grootschalige vervolging van ambtenaren te zijn begonnen, zo meldt de Turkse nieuwssite T24.
‘Nu is Mansur Yavas aan de beurt’, schrijft het regeringsgezinde dagblad Ensonhaberover de arrestaties in Ankara. De stad is in handen van de seculiere oppositiepartij CHP, en dat is voor president Recep Tayyip Erdogan en zijn AK-Partij een doorn in het oog.
Het Turkse Openbaar Ministerie is tot vervolging overgegaan, omdat verschillende CHP-politici in Ankara tussen 2021 en 2024 gemeenschapsgeld in hun eigen zak zouden hebben gestoken rond de organisatie van een aantal concerten. Het zou gaan om zo’n drie miljard euro. Veel Turkse media tonen daarbij ook foto’s van burgemeester Yavas, die kennelijk bij een van die concerten heeft gedanst. ‘Het is tijd om verantwoording af te leggen voor die periode’, aldus Ensonhaber.
De autoriteiten hebben nu dertien CHP-politici opgepakt, maar gezien de operaties in andere steden zal dat aantal vermoedelijk de komende dagen nog oplopen.
Volgens critici zijn de corruptiebeschuldigingen een slap excuus van Erdogan en de zijnen om de oppositie monddood te maken. Opmerkelijk is dat de voormalige AKP-burgemeester Melih Gökçek (1994–2019) jarenlang eveneens van corruptie werd beschuldigd, maar het OM nooit een onderzoek tegen hem is gestart.
Zaterdag waren er flinke rellen in Den Haag. Extreemrechtse hooligans vielen de politie, journalisten en het partijkantoor van D66 aan. Hoe moet je daarop reageren, als politicus, journalist of betrokken burger? Hoe ga je om met het gevaar van extreemrechts en fascisme? Wat is hier wijsheid?
Mostafa Hilali, militair
‘Het is duidelijk dat de gewelddadige rellen in Den Haag laten zien dat zwijgen over fascisme en leugens niet helpt. We hebben decennia gedacht dat een cordon sanitaire de oplossing was, maar racistische, fascistische en extreemrechtse uitingen zijn alleen maar brutaler geworden. Het aantal geweldsincidenten neemt ook toe. Of je het nu verbaal, fysiek, politiek of maatschappelijk geweld noemt: het groeit aan alle kanten. Zoals Einstein zei: steeds hetzelfde doen en toch een andere uitkomst verwachten is waanzin. Dus nee, we mogen niet langer zwijgen. Politici moeten keer op keer duidelijk stelling nemen. Frans Timmermans, Esther Ouwehand en Stephan van Baarle van Denk zijn daar altijd duidelijk over.
‘Ben je echt blind, of doe je alsof?’
‘De tijd van goedpraten is voorbij. Met bezorgde burgers kun je in gesprek gaan, maar fascistische relschoppers die bewust met NSB-vlaggen lopen en de Hitlergroet brengen, horen daar niet bij. Daar voel ik geen enkele verbinding mee. En het waren niet zomaar een paar raddraaiers, zoals extreemrechts nu beweert. Tegen die ontkenners zeg ik: ben je echt blind, of doe je alsof? Of ben je zelf een fascist of racist en is het pijnlijk dat je nu door je eigen bondgenoten wordt ontmaskerd? In de kast blijven kan niet meer. Dat is hun probleem. Onze taak is om het licht van de waarheid op fascisme te laten schijnen en het bloot te leggen.’
Ayala Levinger, softwareontwikkelaar
‘Ik schrik ervan dat we deze vraag überhaupt nog moeten stellen. Tachtig jaar geleden was het duidelijk: tegen fascisten voer je oorlog. Er was geen discussie over tegenspreken of negeren; er was militaire actie nodig. De geallieerden vochten met soldaten en wapens tegen het fascisme, omdat het een directe bedreiging was voor vrijheid en menselijkheid. Dat we nu opnieuw moeten nadenken over hoe we fascisme bestrijden, laat zien dat we in Nederland midden in een fascistisch regime zitten en dat onze samenleving moeite heeft dit kwaad te erkennen.
‘En dan de media. Hun taak zou waarheidsvinding en kritiek op de macht moeten zijn, maar in werkelijkheid werken ze mee of zwijgen. Ze hebben partij gekozen: keer op keer kregen fascisten en hun medestanders een podium, terwijl tegengeluiden werden genegeerd of weggedrukt. Ondertussen werd jarenlang toegestaan dat collega’s, de dappere journalisten in Gaza, massaal werden vermoord.
‘De geschiedenis leert dat wie niets doet, medeverantwoordelijk is voor het geweld en het leed dat volgt. Als politiek en media falen, ligt de verantwoordelijkheid bij ons. Er is directe actie nodig: ongehoorzaamheid, verstoring en het doorbreken van de stilte. Fascisme bestrijd je niet door af te wachten, maar door het genadeloos te ontmaskeren en actief tegen te werken.’
Ruben Arnhem, docent
‘Wat bedoelen we eigenlijk als we iemand ‘fascist’ noemen? Dat woord wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Links en rechts verwijten elkaar van alles, en al snel valt het zwaarste etiket: fascisme. Maar zijn mensen die de SP of Partij voor de Dieren verlaten omdat ze die te gematigd vinden, echt fascisten? En geldt dat ook voor mensen die de VVD verlaten omdat die partij volgens hen niet rechts of conservatief genoeg is? Ik denk van niet. Vaak gaat het om bezorgde burgers met sterke idealen, niet om gevaarlijke extremisten.
‘Links en rechts verwijten elkaar van alles, en al snel valt het zwaarste etiket: fascisme’
‘Dat betekent niet dat alles maar kan. Leugens en nepnieuws moeten wel benoemd worden, want de gevolgen daarvan zien we steeds duidelijker om ons heen. Wat zeker kwalijk is, is dat zelfs onze nationale nieuwsomroep, de NOS, steeds vaker journalistiek bedrijft vanuit een links perspectief. Nieuws van een staatsomroep hoort objectief te zijn. Gelukkig rectificeert de NOS regelmatig fouten, maar de vraag blijft waarom die fouten er zo vaak insluipen. Ik begrijp dat de druk om snel te publiceren groot is, toch mag dat nooit een excuus zijn voor het verspreiden van onjuiste berichten.’
Ahmed Abdillahi, postbezorger
‘Fascisme en leugens moet je altijd blijven tegenspreken. Ik werk op een sorteercentrum waar veel mensen met een autochtone achtergrond werken. Velen van hen stemmen op de PVV en zijn allerlei leugens gaan geloven, bijvoorbeeld dat asielzoekers en ‘illegalen’ alles krijgen, en zij zelf niets. Ik ga regelmatig met collega’s in discussie om die leugens te weerleggen. Dat kost tijd en energie, maar ik blijf het doen. Ik ben ervan overtuigd dat het onze plicht is om onwaarheden en haat te bestrijden, juist in het dagelijks leven. Daarnaast vind ik dat, als je daartoe in staat bent, je ook actie moet ondernemen. Wat me hoop geeft, is dat er een nieuwe generatie jongeren opstaat die wél actief is. Laatst sprak ik nog met een jongere collega die had deelgenomen aan een bijeenkomst over hoe je leugens kunt weerleggen en hoe je politieke invloed kunt uitoefenen. Zulke mensen geven me hoop.’
‘Het is onze plicht om onwaarheden en haat te bestrijden’
Roos Wagener, publicist
‘Ik vind het een moeilijke kwestie en heb er lang over moeten nadenken. Negeren werkt vaak niet, maar acties ondernemen of tegenspreken kan nog meer averechts werken. Feit is dat voor vele mensen, soms ook voor mij, gevoelens belangrijker zijn dan de feitelijke waarheden. Dat maakt het dan ook zo moeilijk om hier als maatschappij mee om te gaan. Ik geloof wel dat we met elkaar in gesprek moeten blijven, maar soms staan we zo ver van elkaar af dat ook dit niet mogelijk meer is. Ik heb dus geen goed antwoord op deze stelling en vrees dat dit probleem in de toekomst alleen maar groter kan gaan worden.’
Dimple Sokartara, communicatieadviseur
‘De uit de hand gelopen demonstratie op het Malieveld afgelopen weekend laat zien hoe kwalijk het is dat politieke leiders het volk tegen elkaar ophitsen. Fascisme is een gevaarlijk idee en kan nooit winnen, omdat geen enkel land alleen uit één etniciteit bestaat. Nederland al helemaal niet. Het is ook belangrijk uit te leggen wat de gevolgen zijn van Nederlandse daden. Mensen liepen gisteren met de VOC-vlag, maar verwacht je dan niet dat Indonesiërs, die in hun eigen land zijn beroofd en achtergesteld, uiteindelijk naar Nederland komen? Naar het ‘welvarende’ land dat dankzij die VOC-roof rijk werd, en waar ze willen blijven? Nederland is gebouwd op koloniale roof en goedkope buitenlandse arbeidskrachten. Ga dan niet klagen dat er nu ‘niet-Nederlanders’ in dit land wonen.’
Jakob de Jonge, kunstenaar
‘Als burger kan je in theorie fascisme gewoon negeren en je leven leiden. Dat lijkt natuurlijk aantrekkelijk, maar daarmee lossen we uiteindelijk het probleem niet op. Integendeel, het wordt erger en erger. En kan strak ook gevolgen voor jou en je eigen kinderen hebben: Bij het fascisme wordt elke keer een zondebok gezocht voor het eigen politieke falen. Nu zijn het ‘moslims’, ‘asielzoekers’ en ‘links’ maar binnenkort ben jij zelf misschien aan de beurt. Fascisme heeft de neiging om problemen ‘op te lossen’ met geweld. Niet alleen binnen Nederland maar ook daarbuiten: kijk hoe heel Europa zich voorbereidt op oorlog met Rusland, in plaats van het zoeken naar vrede en een diplomatieke, duurzame oplossing. Als we ons niet uitspreken tegen fascisme leidt dat zowel binnen als buiten Nederland tot geweld: intern tegen minderheden, extern als onderdeel van de NAVO tegen iedereen die door de VS en Israël als vijand worden bestempeld. We moeten ons niet ophitsen, niet in een fuik laten jagen, niet laten intimideren en ons dus verzetten.’
Ook politici moeten zich hier in woord en daad tegen verzetten en zich duidelijk uitspreken tegen nationalistisch en imperialistisch fascisme. Maar voor hen is het uitspreken tegen fascisme niet voldoende: je moet ook komen met een eigen verhaal en geloofwaardige alternatieven. En dat is precies het probleem: de ‘linkse’ oppositie heeft nauwelijks een eigen verhaal. GroenLinks-PvdA is daar een schoolvoorbeeld van. Ze zijn niet proactief, maar reactief bezig en laten zich daardoor steeds leiden door rechts. Dat is altijd een zwaktebod, om telkens maar te vertellen dat je het niet eens bent met rechts en extreemrechts. Begrijp me niet verkeerd, uitspreken blijft noodzakelijk, maar als je geen eigen verhaal hebt, dan levert dat uiteindelijk ook niks op. Vertel eens waarom we links moeten stemmen? Wat hebben jullie dan te vertellen over hoe de wereld in elkaar zit en wat er niet goed is aan het kapitalistische systeem? En leg dat nou eens heel simpele woorden uit aan gewone mensen.
‘Wat is dan wel het probleem waardoor mensen geen huis kunnen kopen?’
Wat is dan wél het probleem waardoor mensen geen huizen kunnen kopen -als het geen islam en migratie is? Wat is dan wél het probleem waardoor mensen te weinig geld hebben om rond te komen? Wat is wel het probleem dat de inkomens zo extreem ongelijk zijn? En wat is het probleem achter de genocide in Gaza? Leg dat eens uit. Wie veroorzaakt dat? Wie zijn de oligarchieën die dit soort beslissingen nemen? Hoe pakken we die aan? Waarom loopt ‘links’ zelf zo kritiekloos achter de NAVO, en de wapenindustrie aan? Hoe komt het dat we verzeild zijn geraakt in een technocratische nachtmerrie van politici die uitvoeren wat Amerika opdraagt en Israël opdraagt?
Binnenkort organiseert Kleur de Kamer in De Rode Hoed een verkiezingsdebat over de toekomst van de democratie. Ian van der Kooye wil minder polarisatie, meer verbinding en een politiek die álle Nederlanders vertegenwoordigt, niet slechts de luidste stemmen.
Op maandagavond 6 oktober organiseren De Rode Hoed en Kleur de Kamer een interactieve avond over de toekomst van de democratie, waarin thema’s als representatie, solidariteit en weerbaarheid centraal staan. In een tijd waarin extremisme toeneemt en minderheden onder druk staan, zoeken sprekers en publiek samen naar manieren om het democratisch systeem inclusiever en sterker te maken.
Organisator van het debat is Ian van der Kooye, die met zijn initiatief Kleur de Kamer al jaren pleit voor meer diversiteit en representatie in de Nederlandse politiek. De organisatie benadrukt dat echte democratie pas bestaat als ook Nederlanders van kleur zich vertegenwoordigd voelen. Politieke partijen moeten zorgen voor meer herkenbare stemmen in de Tweede Kamer, door mensen van kleur hoger op de lijsten te zetten.
Van der Kooye is trots op de Kamerleden en kandidaat-Kamerleden die hij voor het debat van 6 oktober heeft weten te regelen: BIJ1-lijsttrekker Tofik Dibi, D66-Kamerlid Mpanzu Bamenga (nummer 10), D66-kandidaat Anouschka Biekman (nummer 16), GroenLinks-PvdA-Kamerlid Raoul White (nummer 30), Partij voor de Dieren-Kamerlid Ines Kostić, ChristenUnie-Kamerlid Don Ceder (nummer 3) en Volt-kandidaat Michael Teng-Li Tai (17). Ook de bekende Amsterdamse schrijfster Simone Zeefuik geeft een acte de présence.
Niet één ideologische bubbel
Kleur de Kamer is er niet om de allochtone stem te mobiliseren, zegt Van der Kooye, maar om ‘alle kleuren te verbinden’. Diversiteit gaat voor hem niet over één ideologische bubbel, maar over een inclusieve democratie waaraan iedereen kan deelnemen.
Twee jaar geleden organiseerde Kleur de Kamer een debat in het pand van de Vereniging Ons Suriname, dit jaar wordt het verkiezingsdebat georganiseerd in het debatcentrum De Rode Hoed. ‘We zijn nu bekender’, zegt Ian tevreden. Tegelijkertijd benadrukt hij de noodzaak van dit debat. ‘De democratie in Nederland staat onder druk. Er is meer extremisme en de rechten van minderheden worden betwist. Dit debat is anders georganiseerd dan de vele televisiedebatten, waar lijsttrekkers elkaar te lijf gaan. Wij wilden niet blijven steken in het ‘afvangen van vliegen’, maar kijken naar echte oplossingen. Hoe blijft de democratie sterk? En hoe zorgen we dat heel Nederland meedoet?’
Nederlanders van kleur mogen meedoen, zolang ze zich maar invoegen in de witte norm
Dat vraagt volgens Ian om een andere manier van denken: niet assimileren, maar toevoegen. ‘Het huidige systeem vraagt vaak dat je je aanpast aan hoe het al gaat. Nederlanders van kleur mogen meedoen, zolang ze zich maar invoegen in de witte norm. Maar het moet niet om invoegen draaien, maar om toevoegen. Ik wil dat mensen iets meebrengen dat er nog niet is, dat ze toevoegen wat er ontbreekt. Politieke partijen schieten wat dit betreft nog steeds ontzettend tekort.’
Het gaat Van der Kooye dus niet alleen om kleur op de kieslijst. ‘Het gaat erom dat mensen met een achterban in hun eigen gemeenschap hoog op de lijst komen. En dat zij die thema’s die in hun gemeenschap leven op de politieke agenda zetten. We hebben het vanzelfsprekend gevonden dat vakbonden en feministen hun onderwerpen inbrengen. Maar zodra het over etnische identiteit gaat, vinden we dat ineens eng. Dan klagen we over identiteitspolitiek. Dat is raar, want feitelijk is de PVV is de grootste identiteitspolitieke partij van het land.’
De politieke flanken roepen tegenwoordig het hardst, ziet Van der Kooye. ‘Ze mogen natuurlijk hun geluid laten horen, maar de stem van het midden wordt nu nauwelijks gehoord. De VVD loopt achter de PVV aan, de linkse partijen worden kleiner, D66 is te kleurloos.’ Van der Kooye vindt dat Geert Wilders nauwelijks een weerwoord krijgt. Alexander Pechtold diende hem vroeger stevig van repliek, Denk doet dat nu een beetje, maar de andere partijen laten het afweten. Dat is niet goed.’
Van der Kooye geeft toe dat het moeilijk is om het midden te bereiken met zijn initiatief, laat staan rechts. Bijeenkomsten van Kleur de Kamer laten rechtse partijen aan zich voorbij gaan, hoewel ze wel worden uitgenodigd voor events. ‘Bij rechtse partijen zoals bijvoorbeeld de VVD vormen mensen met een migratieachtergrond sowieso een minderheid, en vaak willen zij niet als lid van die minderheid worden gezien. Denk aan Dilan Yesilgöz, die absoluut niet representatief is voor de Turkse Nederlanders als groep.’
Niet-stemmers
Een andere groep mensen die hij wil bereiken met zijn initiatief zijn de niet-stemmers. ‘Onder sommige etnische groepen in Nederland zijn er nauwelijks mensen die stemmen. Dan is het voor politieke partijen niet aantrekkelijk om iemand uit die groep op de lijst te zetten. Maar door dat niet te doen stemmen ze sowieso niet. Het is een vicieuze cirkel. Partijen moeten dit doorbreken en mensen uit minderheidsgroepen wel op de lijst zetten. Je moet herkenning bieden.’
Veel partijen hebben tegenwoordig wel een diversiteitsnetwerk. Van der Kooye vindt zulke initiatieven op zich goed, maar waarschuwt dat dit geen gezelligheidsclubjes mogen worden. ‘Kleur op de lijst is geen eindpunt maar een beginpunt. Het gaat erom dat er ruimte komt voor nieuwe perspectieven, dat er echt bruggenbouwers worden gezocht.’
Alleen maar blijven hameren op je eigen gelijk helpt niet, er moet ook constructief worden gebouwd
De toon maakt de muziek, weet hij ook. ‘Je hebt mensen nodig die gevoelige onderwerpen ongezouten kunnen benoemen. Dat zorgt bij de stille witte meerderheid misschien voor irritatie, maar het is belangrijk dat ze bewust worden gemaakt. Vervolgens heb je bruggenbouwers nodig die deze eisen omzetten in beleid. Alleen maar blijven hameren op je eigen gelijk helpt niet, er moet ook constructief worden gebouwd.’
Wat Van der Kooye onbegrijpelijk vindt, is hoe weinig politiek en overheid investeren in het versterken van de democratie. ‘We laten het toe dat veel mensen afhaken en niet meer stemmen. Er zou op z’n minst een debat moeten komen over de stemplicht – niet om die per se weer in te voeren (de stemplicht werd in 1970 afgeschaft, red.), maar om te laten zien dat we het serieus nemen dat zoveel mensen niet meer meedoen.’
Van der Kooye hoopt dat Kleur de Kamer die beweging kan helpen op gang brengen. Minder polarisatie tussen verschillende bevolkingsgroepen, maar juist meer verbinding. Maar bovenal dat mensen hun eigen kleur, hun eigen verhaal, durven meenemen naar het hart van de politiek.
Bij een Israëlische droneaanval in de buurt van Bint Jbeil in Zuid-Libanon zijn op zondag 21 september minstens vijf mensen om het leven gekomen, waaronder drie kinderen. Dit bericht NOS.
De aanval was volgens het Israëlische leger gericht op een Hezbollah-strijder, waarbij ook burgerslachtoffers zijn gevallen. Volgens NOS zou het gaan om de vader van de drie kinderen, terwijl de moeder zwaargewond in het ziekenhuis ligt.
De Libanese president Joseph Aoun, die op dit moment in New York is voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, noemt het een nieuw bloedbad en roept de internationale gemeenschap op om Israël onder druk te zetten. ‘Terwijl wij in New York over vrede spreken, schendt Israël internationale resoluties’, aldus Aoun op X.
Ondanks een staakt-het-vuren tussen Israël en Hezbollah in november vorig jaar voert Israël regelmatig aanvallen uit, op wat het leger beschrijft als Hezbollah-doelen in Zuid-Libanon. Vorige week werden meerdere aanvallen gemeld op vermoedelijke wapendepots van Hezbollah.
Ook in Syrië blijft het Israëlische leger actief. Israëlische troepen hebben dit weekend op verschillende plekken het platteland van Quneitra en Daraa geïnfiltreerd. In deze gebieden ten zuiden van Damascus staan nu Israëlische controleposten en vliegen Israëlische drones door het luchtruim. Al sinds de machtsovername rukt het leger steeds verder op, naar eigen zeggen om een veiligheidsbuffer te creëren.
De Amerikaanse president Donald Trump heeft afgelopen weekend weer een gepeperde uitspraak gedaan. ‘Ik haat mijn tegenstanders’, zei hij tijdens een herdenkingsbijeenkomst voor de doodgeschoten Charlie Kirk.
‘Charlie haatte zijn tegenstanders niet. Hij wilde het beste voor hen. Daar was ik het niet met Charlie eens. Ik haat mijn tegenstanders. En ik wil niet het beste voor hen. Ik kan mijn tegenstanders niet uitstaan’, waren de exacte woorden van Trump bij de herdenking.
En voor wie het nog niet was opgevallen: het blijft niet bij woorden. Een van de groepen die het zwaar te verduren krijgen onder Trumps nieuwe orde is de vrije pers. Zo werd vorige week The Late Night Show van Jimmy Kimmel van de buis gehaald en loopt er een rechtszaak van 15 miljard dollar tegen The New York Times.
Ook richt hij zijn pijlen weer op migranten. Een van hen is de Democratische afgevaardigde Ilhan Omar, die Somalische wortels heeft. ‘Ze moet worden afgezet’, zei Trump over haar. ‘Ze komt uit een plek waar niets is, en dan komen ze ons vertellen hoe we ons land moeten runnen’, aldus de Amerikaanse president.
In twee dagen tijd is het aantal landen dat de staat Palestina wil erkennen of al erkent opgelopen tot 158 van de 193. De toekomst van de Palestijnen is een hoofdthema tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York.
Vooral westerse landen lijken een omslag te maken. Op zondag werd Palestina als staat al erkend door het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Portugal. Vandaag zal Frankrijk volgen. Ook Malta, België, Luxemburg, Andorra en San Marino hebben aangegeven deze stap te nemen. Als dit is gebeurd, zal bijna 90 procent van de wereldbevolking in landen wonen die Palestina erkennen, meldtNRC vandaag.
Het merendeel van de wereldbevolking had Palestina al erkend. De omslag is vooral te zien bij westerse landen. Veel landen wilden Palestina erkennen, in reactie op het Israëlische genocidale geweld in Gaza. Frankrijk en Saoedi-Arabië namen het initiatief voor een diplomatiek offensief. Erkenning van de Palestijnse staat zou een voorwaarde moeten zijn voor een tweestatenoplossing, de enige weg naar duurzame vrede, was het idee.
Op 12 september 2025 stemde de Algemene Vergadering van de VN met overgrote meerderheid in met een officiële verklaring – de New York Declaration – die dit idee formeel onderschrijft. De formele erkenning van Palestina vandaag is het slotstuk van deze diplomatieke missie. Vandaag zullen veel landen Palestina officieel erkennen op een Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De Palestijnse President Mahmoud Abbas is hier tragisch genoeg niet bij aanwezig, omdat hij geen visum kreeg van de Amerikaanse overheid.
Het is echter maar de vraag of de officiële erkenning van Palestina door deze westerse landen een vrede dichterbij brengt. Israëls is furieus en noemt het een beloning voor Hamas. Daarnaast blijven enkele belangrijke bondgenoten van Israël zich verzetten tegen de erkenning van Palestina, waaronder de Verenigde Staten, Duitsland en Nederland. De Duitse regering liet echter weten dat erkenning kan volgen als er inderdaad een tweestatenoplossing komt.
Op de Europese actiedag tegen islamofobie ging het over de toenemende haat en de kracht van rechtszaken daartegen. ‘Je geeft ook een moreel signaal: dit accepteren we niet.’
De Amsterdamse Oranjekerk druppelt vrijdagmiddag langzaam vol. Het is buiten warm en zonnig en de verleiding om lang buiten te blijven staan is groot. Een jonge vrouw twijfelt even: ‘Dit is misschien wel de laatste mooie dag van het jaar, maar ik ga toch naar binnen. Ik vind dit te belangrijk; er moet meer aandacht voor islamofobie komen. Ik voel me steeds onveiliger. Er moet iets gebeuren.’
Omdat 21 september de Europese actiedag tegen islamofobie is, organiseert het Collectief tegen Islamofobie en Discriminatie (CTID) jaarlijks rond deze dag een bijeenkomst. Dit keer samen met S.P.E.A.K., het collectief van moslimvrouwen dat zich inzet tegen racisme, islamofobie en seksisme.
In het zaaltje in de Oranjekerk zitten meer jongeren dan voorgaande jaren bij dit soort bijeenkomsten, onder andere dankzij de aanwezigheid van leden van het Collectief Jonge Moslims, de Moslim Studenten Associatie Nederland en Meld Islamofobie.
Uitspraak van BBB-minister Mona Keijzer
Dagvoorzitter Roemer van Oordt opent de bijeenkomst. Hij benadrukt het actuele belang van aandacht voor islamofobie. ‘Twee weken geleden hebben negen moskeeën in Nederland nog een haatbrief ontvangen die besmeurd leek met bloed en gisteren nam de Tweede Kamer nog een motie aan om het ‘boerkaverbod’ uit te breiden naar de hele publieke ruimte.’ Hij verwijst verder naar de uitspraak van BBB-minister Mona Keijzer dat antisemitisme bijna onderdeel is van de islamitische cultuur, en van staatssecretaris Jurgen Nobel (VVD) dat ‘een groot deel van de islamitische jongeren ‘onze’ normen en waarden niet onderschrijft’. Tot slot haalt hij het Nationaal Onderzoek Moslimdiscriminatie aan: ‘Dit onderzoek bevestigde opnieuw dat discriminatie van moslims in Nederland geen incident is, maar een structureel en genormaliseerd probleem.’
Daarna volgen diverse sprekers, die niet allemaal goed te verstaan zijn door de akoestiek en herrie uit een aangrenzende zaal.
Islamofobie en anti-Palestijns racisme gaan hand in hand
Anass Koudiss van het Meldpunt Islamofobie laat zien dat een aanzienlijk deel van de meldingen in 2023 en 2024 van islamofobie de laatste jaren vaak hand in hand gaat met anti-Palestijns racisme. ‘Ruim dertig procent van de meldingen laat deze kruisbestuiving zien’, vertelt hij. Volgens Koudiss komen uit de meldingen veel terugkerende frames naar voren: moslims en Palestijnen worden bijvoorbeeld weggezet als veiligheidsprobleem of terroristen, of als ‘antisemieten die Hamas steunen’. Niet-moslims die meedoen aan pro-Palestijnse acties worden getypeerd als ‘verwarde mensen’ of ‘hamashoeren’.
Saida Derrazi, bestuurslid van S.P.E.A.K., benadrukt dat islamofobie niet alleen bij extreemrechts voorkomt, maar ook op institutioneel niveau. Ze stelt verder dat de opmars van islamofobie en racisme onderdeel is van een internationale trend. ‘Kijk naar de opkomst van Trump en extreemrechts in de Verenigde Staten, kijk naar de grote extreemrechtse demonstratie vorige week in het Verenigd Koninkrijk met meer dan 100.000 mensen en de opkomst van de AfD in Duitsland´, zegt ze.
Meisjes in dezelfde Zara-jurk
Karim Ridwan, van de Europese organisatie Collective for Countering Islamophobia in Europe (CCIE), vertelt over de ontwikkelingen in Frankrijk, waar de Franse overheid een breed offensief voert tegen wat ze ‘islamistisch separatisme’ noemt. Dat beleid leidde volgens Ridwan inmiddels tot de sluiting van ongeveer 800 islamitische instellingen.
Abdou Menebhi van het Collectief tegen Islamofobie en Discriminatie. Beeld: Saida Derrazi
Een ander voorbeeld is het verbod op de abaya in publieke scholen. In de praktijk leidt dit verbod tot een kledingpolitie aan de schoolpoort. Het probleem is dat schooldirecties nu niet het kledingstuk, maar de veronderstelde religie van de drager beoordelen, gebaseerd op huidkleur of naam. Ridwan: ‘Zo waren er twee meisjes die dezelfde lange Zara-jurk droegen: het Franse meisje kon naar binnen, het Marokkaanse meisje werd geweigerd omdat haar jurk een religieuze bedoeling zou hebben. Dit is racisme.’
Tik op de vingers
Drie sprekers benadrukken de mogelijkheden die de rechtsstaat biedt om iets tegen islamofobie te doen. Antropoloog Martijn de Koning, verbonden aan de Radboud Universiteit, wijst op een uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland die in juli de gemeente Veenendaal een flinke tik op de vingers gaf. De gemeente had, net als enkele andere gemeenten, in het geheim een particulier bureau (NTA) ingehuurd om onderzoek te doen naar de Taubah-moskee en haar bezoekers. Zonder wettelijke basis, zonder toezicht, zonder hoor en wederhoor. De rechter was glashelder: dit was een schending van artikel 8 EVRM.
‘De zaak-Taubah is dus geen incident’
Volgens De Koning was er duidelijk sprake van institutionele islamofobie. De hele moskee werd collectief verdacht in plaats van specifieke individuen. Vergelijkbare geheime onderzoeken gebeuren niet in kerken of synagogen. Mondiale dreigingen van IS en Al Qaida werden zonder bewijs geprojecteerd op een lokale geloofsgemeenschap. En dezelfde collectieve verdenking werd achteraf gebruikt om het onderzoek te legitimeren. ‘De zaak-Taubah is dus geen incident,’ aldus De Koning, ‘maar een voorbeeld van een bredere trend waarin moslimgemeenschappen structureel als veiligheidsprobleem worden behandeld.’
Het positieve nieuws is volgens De Koning dat de rechtsstaat corrigeerde. ‘De gemeente is hard teruggefloten.’ Tegelijkertijd geeft hij ook een waarschuwing: ‘Structurele ongelijkheden en uitsluiting worden hierdoor nog niet aangepakt. Bovendien kan wie islamofobie juridisch aanvecht, zelf weer in het vizier komen als ‘radicaal’, zoals eerdere voorbeelden in Frankrijk lieten zien.’
Ook de strafrechtadvocaten Adem Çatbaş en Haroon Raza benadrukten dat er juridische ruimte is om islamofobie aan te vechten. Çatbaş zette uiteen welke zaken hij en zijn collega’s de afgelopen jaren hebben gevoerd. Vaak werden die gewonnen, soms niet.
‘Politici dragen extra verantwoordelijkheid’
Çatbaş ondersteunt enkele koepelorganisaties, die naar zijn inschatting samen ongeveer 90 procent van de moskeeën in Nederland vertegenwoordigen bij een aangifte tegen Geert Wilders. Dit naar aanleiding van diens tweet waarin hij een blonde vrouw met PVV-logo tegenover een boze moslima met hoofddoek en PvdA-logo zette. Volgens Çatbaş is die afbeelding ‘klassieke nazi-beeldtaal’: er wordt met AI een vijandbeeld gecreëerd van de moslima als gevaar, met krachtige gezichtsuitdrukking. De juridische grondslag: aanzetten tot haat, discriminatie of geweld en groepsbelediging. ‘Vrijheid van meningsuiting is groot, vooral in het publieke debat, maar niet onbeperkt. Politici dragen extra verantwoordelijkheid,’ aldus Çatbaş.
Haroon Raza, advocaat, oud-lid van de Arabisch Europese Liga en actief voor de Hind Rajab Foundation, wees erop dat uitspraken die Wilders begin deze eeuw deed, in de jaren ’90 nog tot veroordelingen zouden hebben geleid. ‘Denk aan de zaken tegen Janmaat en Custers. Het klimaat is sindsdien alleen maar verhard,’ zei hij. Raza benadrukte de noodzaak van assertiviteit: ‘We kunnen nooit assertief genoeg zijn. Het gaat niet alleen om jou, maar ook om je kinderen en de generaties na ons.’ Hij sloot af met een oproep aan de jongeren in de zaal: ‘Na 9/11 is de islamofobe geest niet meer uit de fles gegaan. Het is aan jullie om het tij te keren.’
Stemmen uit de zaal
Na de sprekers was het woord aan de zaal. De emoties liepen daarbij soms hoog op. Een vrouw sprak met trillende stem: ‘Het is vijf over twaalf. Niet alleen voor moslims, ook voor niet-moslims. Ik woon hier nu 62 jaar, maar heb me nog nooit zo onveilig gevoeld.’
‘We zijn mensen, en we moeten gehoord worden’
Daarop reageerde een jongere vrouw: ‘Ik heb geen zin meer me steeds te verdedigen. Ik kan mezelf wel redden, maar mijn moeder niet en veel anderen ook niet. We zijn geen beesten, we zijn mensen, en we moeten gehoord worden.’
Een derde vrouw vertelde: ‘Ik ben in november aangevallen door Maccabi-fans en werd beschermd door een taxichauffeur, maar Wilders noemt ons ‘tuig’. De Joodse gemeenschap wordt goed beschermd – en dat is volkomen terecht – maar wij moslims niet. Ik maak me zorgen om onze kinderen.’
Melding maken
Om het tij te keren is het van belang dat er melding wordt gedaan van discriminatie. Het aantal meldingen van moslimdiscriminatie is de laatste jaren toegenomen. In 2024 registreerden de antidiscriminatievoorzieningen (ADV’s) een recordaantal meldingen van moslimdiscriminatie; ook bij de politie en het Meldpunt Online Discriminatie was de stijging fors.
‘Het is goed dat organisaties elkaar steeds beter weten te vinden’
‘Melden heeft zin’, laat Nilza Pinto van meldpunt Discriminatie.nl weten. ‘Over de Wilders-post kregen we meer dan 14.000 meldingen – het hoogste aantal ooit over één incident. We hebben aangifte gedaan bij de politie samen met alle 19 antidiscriminatiebureaus, wegens mogelijke strafbare discriminatie en opruiing. Ook na de ‘minder, minder’-uitspraak van Wilders leidden meldingen tot actie en een veroordeling. Je geeft bovendien een moreel signaal: dit accepteren we niet.’
Een jonge vrouw van het Collectief Jonge Moslims wijst op het belang van samenwerking: ‘Het is goed dat organisaties elkaar steeds beter weten te vinden. Die samenwerking is broodnodig.’
Ga stemmen
Saida Derrazi (S.P.E.A.K.) en Abdou Menebhi van het Collectief tegen Islamofobie en Discriminatie roepen ten slotte beiden op om 29 oktober te gaan stemmen. ‘Juist nu moeten we stemmen én blijven vragen om erkenning van islamofobie, naleving van internationale verdragen en van gelijke behandeling,’ aldus Menebhi.
Daarna wordt het gesprek in de kerk voortgezet met drankjes en hapjes.
Een man van middelbare leeftijd vraagt: ‘Waarom wordt aandacht voor seksisme, homofobie en antisemitisme meestal geaccepteerd, maar roept aandacht voor andere vormen van discriminatie zo vaak irritatie op?’
Een jongere ambtenaar denkt even na en zegt dan: ‘Misschien omdat witte mensen óók slachtoffer kunnen zijn van seksisme, homofobie en antisemitisme, en veel minder vaak van die andere vormen?
Na de gewelddadige rellen afgelopen zaterdag in Den Haag, waarbij politieagenten en journalisten werden aangevallen en het D66-kantoor werd vernield, groeit de bezorgdheid over extreemrechts geweld en politieke radicalisering.
Twee dagen na het ongekende fascistengeweld in Den Haag – waarbij vele politieagenten en journalisten gewond raakten, het partijkantoor van D66 werd vernield en een politieauto in brand werd gestoken – rijst de vraag: hoe heeft het zover kunnen komen? Antifa Utrecht (dat zelf onder institutionele druk staat vanwege een Kamermotie tegen Antifa) meldt dat er ‘duidelijke signalen’ waren voor het geweld.
Uit onderzoek van Antifa blijkt dat volksnationalistische groepen, zoals bijvoorbeeld Defend Netherlands, in Telegramgroepen hun acties hadden aangekondigd.
‘Kom 20 september naar het Malieveld en je gaat flink moeten vechten, jonge’, staat in een van de onderschepte berichten (vermoedelijk gericht aan een antifa-infiltrant). Vervolgens: ‘Heb je al gezien wat er in Australië gebeurt? Soortgelijke groepen als jullie worden helemaal de kanker ingemept door rechtse groeperingen die voor hun eigen land opkomen.’
‘Wij zijn geen racisten, wel realisten’, staat in een ander opgedoken bericht op de Instagrampagina van Linksinhetnieuws. Schrijver van het gewraakte bericht bedreigde ook ‘linkse groepjes’ met ‘MMA-vechters’ die aanwezig zullen zijn op ‘D-Day’, 20 september.
Ook de organisator van de demonstratie, ‘Els Rechts’ (pseudoniem van Els Noort, een bekende PVV-aanhanger), was op de hoogte van de komst van zulke groeperingen. Dat blijkt uit een bericht op sociale media waarin ze bijvoorbeeld ‘Tot morgen’ schrijft aan Dutch Hooligans Scene.
Alternatieve YouTube-kanalen Bender en Left Laser hebben lange video’s gemaakt, waarin ze het gewelddadige en intimiderende optreden van de relschoppers duidelijk in beeld brengen. In de video van Left Laser is ook Els te zien, die halsoverkop vertrekt. De vraag wat ze heeft gedaan met het ingezamelde bedrag van 20.000 euro voor de beveiliging beantwoordt ze niet.
Chris Klomp, die als journalist ook aanwezig was op ‘Elsfest’, wuift de beweringen vanuit extreemrechtse hoek weg dat het geweld zou zijn veroorzaakt door ‘links’. ‘Dit is groteske nonsens. Dit was geen links geweld. Dit was een afgesproken actie van hooligans en Defend-groepen, aangejaagd door sprekers op het podium die schreeuwden dat er gevochten moest worden. Zeer onverantwoordelijk, BVNL’, schrijft hij op Facebook.
‘Dit is het gevolg van ophitsterij en haatzaaierij’
Ook de politiek reageerde. GroenLinks-PvdA-leider Frans Timmermans veroordeelde, in een video op BlueSky, de rellen. Hij spreekt over ‘extreemrechts geweld tegen politiemensen’ en hekelt het zwaaien met de Prinsenvlag, een NSB-symbool.
Volgens de GroenLinks-PvdA-leider staat het hooliganisme niet los van de politiek van uitsluiting van Geert Wilders en de zijnen. ‘Dit is het gevolg van ophitserij en haatzaaierij. Dit is het gevolg van het uitsluiten van hele bevolkingsgroepen op basis van hun religie. Dit is het gevolg van het tot zondebok verklaren van mensen vanwege hun huidskleur of hun achtergrond of hun geloof.’
Rob Jetten, partijleider van D66, zei bij Buitenhof dat het geweld politiek gemotiveerd is en niet kan worden afgedaan als het werk van relschoppende voetbalhooligans. ‘Ze riepen niet ‘hup ADO’ of ‘FC Utrecht’’, aldus Jetten.
Demissionair minister Eelco Heijnen (VVD) ontkende eerder die dag bij WNL op Zondag dat de rellen politiek waren. Volgens de VVD’er wordt het ‘politiek gemaakt’ door zijn linkse collega’s.
Onze site gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren.
Deze website gebruikt cookies om uw gebruikservaring op deze website te verbeteren. Van deze cookies worden cookies aangemerkt als "Noodzakelijk" in uw browser bewaard, deze cookies zijn essentieel voor het functioneren van de website. Bijvoorbeeld het opslaan van uw keuze of u wel of geen cookies wilt hebben. Wij maken ook gebruik van cookies van derde partijen die ons helpen met het analyseren en begrijpen van de gebruik van deze website door u. Deze cookies worden alleen gebruikt als u daar toestemming toe geeft. U heeft ook de mogelijkheid om uzelf uit te sluiten voor deze cookies. Dit zal echter effect hebben op uw gebruikerservaring.
Noodzakelijke cookies zijn absoluut nodig voor het functioneren van de website. De cookies in deze categorie zorgen alleen voor de veiligheid en het functioneren van deze website . Deze cookies bewaren geen persoonlijke gegevens
Deze cookies zijn niet strict noodzakelijk, maar ze helpen de Kanttekening een beter beeld te krijgen van de gebruikers die langskomen en ons aan te passen aan de behoeftes van onze lezers. Hiervoor gebruiken wij tracking cookies. Bij het embedden van elementen vanuit andere websites zullen er door deze sites ook cookies worden gebruikt.