Ondanks grote publieke verontwaardiging heeft de Amerikaanse regering besloten om Liam Conejo Ramos (5) en zijn ouders alsnog het land uit te zetten, berichtte de Volkskrantdit weekend. De familie van Liam vluchtte uit Equador en vroeg op legale wijze een verblijfsvergunning aan in de Verenigde Staten.
Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) heeft een federale rechter gevraagd de deportatie van een Ecuadoraans jongetje en zijn ouders door te laten gaan. Het gezin was eerder vrijgelaten uit een detentiecentrum in Texas.
Liam en zijn vader, Adrian Conejo Arias, vragen asiel aan in de Verenigde Staten. Op 20 januari werden zij door immigratieagenten uit hun huis in Columbia Heights, nabij Minneapolis, gehaald. De moeder wist zich binnen te verstoppen. Foto’s van de jongen, met blauwe muts en Spiderman-rugtas, gingen viraal en leidden tot brede verontwaardiging.
Democratische politici, onder wie de congresleden Ilhan Omar en Joaquin Castro, veroordelen de poging tot deportatie. Zij noemen de stap ongebruikelijk en mogelijk een vorm van vergelding, omdat de asielprocedure nog loopt. Het DHS stelt dat het om reguliere uitzettingsprocedures gaat.
Voormalig media-ondernemer en activist uit Hong Kong Jimmy Lai heeft twintig jaar celstraf gekregen vanwege zijn kritiek op China. Dit werd afgelopen weekend bekend.
Officieel werd Lai schuldig bevonden aan het schaden van de nationale veiligheid, wat volgens de nationale veiligheidswet verboden is in China. In de praktijk betekent dit dat enige vorm van kritiek op China streng verboden is en de persvrijheid in Hong Kong nagenoeg is verdwenen.
Dit resulteerde al eerder in gevangenisstraffen, zoals de tien jaar die academicus Benny Tai in 2024 kreeg opgelegd. De twintig jaar die Lai nu krijgt, is echter de langste celstraf ooit gegeven voor het schaden van de nationale veiligheid.
Lai is inmiddels 78 en zit al twee jaar vast. De gevangenisstraf staat in zijn geval gelijk aan een doodvonnis, schrijven mensenrechtenorganisaties. Zijn gezondheid was de afgelopen twee jaar verslechterd en hij zal waarschijnlijk achter de tralies sterven.
Jimmy Lai was vooral bekend als oprichter van de krant Apple Daily, een van de grootste pro-democratie-kranten in Hong Kong. Hij gebruikte zijn media-platform en zijn politieke invloed om kritiek te uiten op de Chinese Communistische Partij en om steun te mobiliseren voor democratische hervormingen in Hong Kong.
LinksBoven is een opvallende club binnen GroenLinks-PvdA. De leden willen een socialere en groenere koers en zijn klaar met ‘strategische vaagheid’.
Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart roert zich binnen GroenLinks-PvdA de in 2024 opgerichte ledenbeweging LinksBoven. De groep profileert zich als een ecosocialistische pressiegroep die de partij wil behoeden voor een verdere afzakking naar het politieke midden.
LinksBoven telt zo’n 750 leden en sympathisanten en organiseert bijeenkomsten waar doorgaans tussen de zestig en zeventig mensen op afkomen. Het netwerk is officieel erkend door de partij en heeft toegang tot faciliteiten en budget. Toch positioneert de beweging zich nadrukkelijk niet als machtsfactor, maar als aanjager van debat.
‘De linkerbovenhoek van het Kieskompas’
GroenLinks-Statenlid Julia Matser, woordvoerder van LinksBoven, benadrukt dat de naam niet toevallig is gekozen. ‘Wij staan voor de linkerbovenhoek van het Kieskompas: sociaal én groen, maar dan zonder strategische vaagheid.’
Volgens Matser is LinksBoven geen tegenhanger van het PvdA-netwerk RoodVooruit, dat zich vorig jaar – zonder succes – verzette tegen de fusie met GroenLinks. ‘We hebben andere doelen en een andere focus. Wij willen vooral dat GroenLinks-PvdA zich duidelijker en idealistischer uitspreekt, in plaats van zich meer en meer naar het centrum te bewegen.’
‘We houden niet bij wie van welke bloedgroep is’
LinksBoven noemt zichzelf een ledenbeweging, geen factie. De groep trekt langs lokale afdelingen om discussie te organiseren en leden te verbinden. ‘We zijn minder bezig met het opleggen van een uitgewerkte eigen visie en meer met het gesprek. Want wat voor partij willen we zijn?’
De beweging bestaat uit zowel GroenLinks- als PvdA-leden, maar ook uit mensen die pas lid zijn geworden na de vorming van GroenLinks-PvdA. ‘We houden niet bij wie van welke bloedgroep is. Dat vinden we niet relevant.’
Ecosocialisme, Palestina en defensie
Ideologisch laat LinksBoven zich inspireren door het ecosocialisme, een stroming die sociale rechtvaardigheid en ecologische duurzaamheid als onlosmakelijk met elkaar verbonden ziet. Matser noemt de Amerikaanse economisch antropoloog Jason Hickel en de Britse econoom Kate Raworth, bekend van haar boek over de donuteconomie, als inspirerende voorbeelden. Tegelijk wordt er binnen de beweging nog volop gezocht en gediscussieerd. ‘We zijn bezig onze idealen scherper te krijgen,’ aldus Matser. ‘Welke denkers passen daarbij, en wat betekent dat concreet voor beleid?’
Naast sociaaleconomische thema’s speelt ook het buitenlandbeleid een belangrijke rol. Het Palestinastandpunt is voor LinksBoven cruciaal. Matser noemt de motie van Kati Piri voor een volledig wapenembargo tegen Israël een stap vooruit, maar benadrukt dat de aandacht niet mag verslappen. ‘Er vloeit nog steeds bloed. Dit is voor ons geen bijzaak, maar wel een van meerdere kernonderwerpen.’
‘We zijn bezig onze idealen scherper te krijgen’
Ook het defensiedebat leidt tot stevige interne discussies. Veel leden zijn kritisch over ‘militarisering’ en de NAVO, in een traditie die herinnert aan de pacifistische wortels van partijen als de PSP, een van de voorlopers van GroenLinks. Niet iedereen binnen LinksBoven is principieel tegen de NAVO, maar er leeft wel scepsis over de huidige prioriteiten. ‘Er wordt gesproken over personeelstekorten bij defensie’, zegt Matser, ‘maar tegelijkertijd zijn er enorme tekorten in de zorg. Waar sturen we jongeren naartoe?’
Extinction Rebellion
De in 1966 opgerichte pressiegroep Nieuw Links wist in 1969 belangrijke posities in het hoofdbestuur van de PvdA te veroveren en stuurde de partij voor lange tijd naar links. Wil LinksBoven ook de macht grijpen? Dat is niet het doel, zegt Matser, maar de beweging is allerminst vrijblijvend. Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen worden circa vijftig kandidaten op lokale GroenLinks-PvdA-lijsten actief ondersteund met voorkeurscampagnes. Die kandidaten worden extra in de schijnwerpers gezet en met elkaar verbonden via appgroepen en bijeenkomsten.
Daarnaast ziet LinksBoven zichzelf als een brug tussen linkse protestbewegingen en de partijpolitiek. Er zijn contacten met onder meer Extinction Rebellion en diverse organisaties uit de Palestinabeweging. Ook mensen die actief zijn in uiterst linkse splinterpartijen als BIJ1 of De Vonk, of die (nog) geen partijlid zijn van GroenLinks-PvdA, zijn welkom bij bijeenkomsten van LinksBoven. ‘Dat levert soms spanning op’, erkent Matser, ‘maar de partijtop vindt het niet problematisch. Integendeel, ze waarderen dat we het gesprek openhouden.’
Themadag over dekoloniseren. Beeld: Julia Matser
Historische parallellen
Volgens Jouke Huijzer, sinds het voorjaar van 2025 hoofdredacteur van het uiterst linkse tijdschrift Jacobin, past LinksBoven in een lange traditie van linkse tegenbewegingen binnen brede volkspartijen. Hij ziet parallellen met de Sociaal-Democratische Werkgemeenschap, een linkse pressiegroep in de PvdA uit de jaren vijftig, en Nieuw Links.
In al deze gevallen speelde teleurstelling over het buitenlandstandpunt en een te pragmatische, op macht gerichte koers een rol, aldus Huijzer. ‘In de jaren vijftig leidde dat uiteindelijk tot de oprichting van de PSP. In de jaren zestig rommelde het opnieuw in de progressieve hoek, met Provo, de PPR en de Kabouterpartij.’ Hij wijst erop dat ook nu veel linkse kiezers en activisten zich politiek dakloos voelen, of hun heil zoeken bij BIJ1, De Vonk of de Partij voor de Dieren.
LinksBoven kiest echter bewust voor de strategie om binnen de partij te blijven. ‘De vraag is steeds: probeer je de grote partij van binnenuit te veranderen, of stap je eruit?’ zegt Huijzer. Dat de uitgesproken Palestina-activist Sabine Scharwachter, oud-voorzitter van GroenLinks-jongerenorganisatie DWARS, ook lid is van LinksBoven, laat volgens hem zien dat die interne strijd nog steeds relevant wordt gevonden.
Strategisch dom of noodzakelijk?
Critici binnen en buiten de partij vrezen dat een radicalere koers GroenLinks-PvdA politiek-strategisch gezien naar de marge drukt. Zo meent journalist Chris Aalberts dat VVD-leider Dilan Yesilgöz erg in haar nopjes is met LinksBoven, omdat dit haar frame bevestigt van GroenLinks-PvdA als een radicale partij waarmee je niet moet willen regeren.
‘Rechts blijft je toch wel wegzetten als radicaal’
Huijzer verwerpt dat argument. ‘De PvdA is niet ingestort omdat ze te links waren, maar juist omdat ze te veel naar het midden opschoven. En vervolgens blijven ze in de oppositie hangen. Of je nu wel of niet een koerswijziging op migratie doorvoert, rechts blijft je toch wel wegzetten als radicaal. Dat frame verandert niet. Links moet zich realiseren dat je alleen kunt regeren als rechts niet meer om je heen kan. Daarvoor heb je een aantrekkelijk, overtuigend verhaal nodig. Sinds 2017 werkt het rechtse verhaal niet meer; daarna hebben GroenLinks en PvdA samen nooit meer dan 25 zetels gehaald.’
De sleutel ligt volgens Huijzer in het bouwen van een overtuigend machtsblok. ‘Om te zorgen dat rechts niet om je heen kan, moet je eerst je eigen massa mobiliseren. Dat gaat beter met een verhaal op eigen termen dan met het aantrekkelijkste verhaal voor potentiële coalitiepartners.’
Matser vindt dat GroenLinks-PvdA constructief maar ook kritisch het nieuwe kabinet-Jetten tegemoet moet treden. ‘Het is goed dat we uiteindelijk meebesturen,’ zegt ze. ‘We hebben nu een minderheidskabinet, en dat betekent dat ze ons hard nodig hebben. Je moet dan niet principieel aan de zijlijn blijven staan. Maar dat betekent wél dat we kritisch moeten blijven op het coalitieakkoord. De hypotheekrenteaftrek blijft bestaan en huisjesmelkers krijgen nog steeds vrij spel. Dat is niet goed en daar moeten we binnen de partij echt het debat over voeren.’
Of de beweging LinksBoven daadwerkelijk effect sorteert, zal mede blijken bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2026. Zullen er veel LinksBoven-kandidaten met voorkeursstemmen in de raad worden verkozen? En wat gaan de LinksBoven-politici die verkozen worden straks anders doen?
De Israëlische veiligheidsraad heeft zondag nieuw beleid goedgekeurd dat de Israëlische controle over de bezette Westelijke Jordaanoever verder vergroot. Dit schrijft nieuwssite Middle East Eye.
De maatregelen maken het mogelijk om nederzettingen sneller uit te breiden en geven Israëlische autoriteiten meer bevoegdheden in gebieden die officieel onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit vallen.
Volgens de Israëlische regering moeten de veranderingen oude beperkingen opheffen en de ontwikkeling van nederzettingen versnellen. Ook wordt het toezicht op watergebruik en archeologische locaties uitgebreid naar gebieden die tot nu toe onder Palestijns civiel bestuur vielen.
Een belangrijk onderdeel van het nieuwe beleid betreft de Ibrahimi-moskee in Hebron, een heilige plek voor moslims, joden en christenen. Tot nu toe lag een deel van de bevoegdheden rond bouwplannen en vergunningen bij de Palestijnse Autoriteit, volgens afspraken die al tientallen jaren gelden. Met het nieuwe beleid neemt Israël deze bevoegdheden volledig over. Dat betekent dat Israël voortaan zelf beslist over bouwprojecten, aanpassingen en infrastructuur rond de Israëlische nederzetting bij het heiligdom. Eerder nam Israël al de planningstaken over voor delen van het complex, maar de nieuwe regels maken deze verschuiving structureel.
Daarnaast breidt Israël het toezicht uit op watergebruik en archeologische locaties in gebieden die eerder onder Palestijns civiel bestuur vielen. De Palestijnse Autoriteit ziet de beleidswijzigingen als een verdere stap richting annexatie van de Westelijke Jordaanoever en als een schending van eerdere afspraken. De spanningen rond heilige plaatsen zijn de afgelopen jaren toegenomen, mede door meer aanvallen van kolonisten en strengere toegangsbeperkingen. In Hebron wonen ruim 200.000 Palestijnen, terwijl Israëlische troepen en ongeveer duizend kolonisten een aanzienlijk deel van de stad controleren.
In 2025 wees de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) veel meer asielaanvragen af dan in 2024. Het aantal afwijzingen steeg met meer dan de helft. Dit blijkt uit de nieuwste cijfers van CBS.
Tegelijkertijd nam het aantal eerste besluiten over asielverzoeken af. De IND nam 15,6 duizend besluiten: 8,1 duizend aanvragen werden afgewezen en 7,4 duizend kregen een verblijfsvergunning. Vooral in de tweede helft van het jaar werden meer aanvragen afgewezen.
Het aantal mensen dat een verblijfsvergunning kreeg, daalde in bijna alle groepen. Veel minder mensen kregen bescherming omdat zij gevaar lopen in hun eigen land, maar niet voldoen aan de eisen voor de officiële vluchtelingenstatus. Ook het aantal mensen dat wél als vluchteling werd erkend daalde. Alleen het aantal vergunningen voor mensen met zeer moeilijke persoonlijke omstandigheden steeg.
Het aantal besluiten over Syrische asielaanvragen daalde ook sterk. Als gevolg van de regime change in Syrië eind 2024 stopte Nederland tijdelijk met het behandelen van veel Syrische aanvragen. Daardoor nam de IND in 2025 nog maar 390 besluiten over Syriërs. Slechts een klein deel daarvan kreeg een vergunning. In 2024 waren dat er nog ruim tienduizend.
In gedachten was ik afgedwaald. In plaats van de A16 richting Breda was ik op de A15 richting Nijmegen beland. Nu ik toch op een niet-geplande weg zat, nam ik voor de variatie de afslag bij Gorinchem. Ik wilde mijn ouders bezoeken.
Voorbij de Merwedebrug bedacht ik dat ik dit stukje Brabant alleen maar vanaf de snelweg ken. De zonnige winterdag, zoals we die deze winter godzijdank vaak meemaken, wilde ik benutten. Ik nam de afslag bij Almkerk en reed via de provinciale weg richting Wijk en Aalburg.
Het bezoek had ik niet aangekondigd. Mijn moeder zat niet op mij te wachten. Ik probeerde ook een glimp van Heusden op te vangen, maar vanaf de weg is Heusden niet te zien. Bij mijn ouders kwam ik voor een dichte deur te staan. Ze waren op familiebezoek in Roermond.
Ik stapte weer in de auto en luisterde verder naar het college van Jona Lendering op Home Academy. Het ging over het werk en leven van de Macedonische heerser Alexander de Grote.
Zijn werk was in de vierde eeuw voor Christus land veroveren. Hij nam het stokje over van zijn vermoorde vader Philippus II. Hij wilde papa overtreffen, die Griekenland had onderworpen. Hij stak met een groot leger over naar Azië, het huidige Turkije. Hij voerde oorlog en trok verder.
Het huidige Bodrum, het huidige Iskenderun, het huidige Alexandrië, Babylon (nu in de buurt van Bagdad), Persepolis (nu in de buurt van Shiraz), het huidige Kabul tot aan het huidige Islamabad: geen stad was Alexander te ver. Geen rivier was te woest om over te steken. Hij versloeg sjah Darius III van Perzië meermaals.
Geen rivier was te woest om over te steken
Hij was nu koning, keizer en admiraal. Hij vond dat hij de zoon van Zeus was, en de zoon van Amon en de zoon van Ra. De laatste twee zijn Egyptische goden.
Na de laatste rivier had het leger genoeg van rivieren oversteken. Ze waren moe en ze wilden naar huis. Alexander begon aan een terugtocht. Hij ging nadenken over waar hij de hoofdstad van zijn wereldrijk zou stichten. Hij werd ziek en stierf op jonge leeftijd in Babylon. Binnen korte tijd na zijn dood implodeerde zijn rijk volledig.
Alexander wordt in het Turks Iskender genoemd. Tegenwoordig zijn er ook mensen die Iskender heten, maar niet zo veel als Alexander in het Westen. Bij Iskender denkt de Turk meer aan een kebab waarbij döner op een bedding van stukjes pitabrood is geplaatst, met daarover gesmolten boter, en ernaast yoghurt.
En als u dat niet lust, dan kunt u misschien een caesarsalade bestellen.
‘Wat moet je nog doen om af te zijn als politicus?’, vraagt columnist Sander van Schimmelpenninck zich af in de Zelfspodcast. Hij heeft het gemunt op media die zonder enige schaamte een podium bieden aan uiterst rechtse politici, zoals die van Forum voor Democratie.
‘Die partij had al lang verboden moeten zijn’, foetert Schimmelpenninck. ‘En toch zit Lidewij de Vos gewoon bij SBS aan tafel, alsof het een normale politicus is, met allemaal neo-nazi’s op de lijst.’
In NRC is ook kritiek geuit op het aanschuiven van ex-PVV’er Gidi Markuszower bij Pauw & De Wit (BNNVARA). De man die migratie een ‘misdaad tegen het Nederlandse volk’ heeft genoemd en vluchtelingen als beesten en hyena’s heeft neergezet, ‘mag zich nu presenteren in talkshows als milde en redelijke variant van de PVV’, schrijft recensent Amber Wiznitzer sarcastisch.
‘Bij de progressieve omroep zijn ze ruimdenkend genoeg om aan iedereen plaats te bieden. Daarom was voor de bespreking van het coalitieakkoord weer een fijne tafelbezetting bedacht van zes witte mannen van middelbare leeftijd en één Caroline van der Plas (BBB).’
Journalist Chris Aalberts waarschuwt op NPO Radio 1 voor de ondergrondse activiteiten van Forum voor Democratie in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen. Die partij zou een ‘verbindende schakel’ vormen voor allerlei extreemrechtse groeperingen. ‘Er wordt een extreemrechts netwerk gebouwd dat zijn weerga niet kent’, aldus Aalberts.
Ik zou nu het liefst in Tanger willen zijn om met eigen ogen te aanschouwen wat via de sociale media binnenkomt: de overstromingen die de afgelopen dagen de regio onder water hebben gezet. Dat op een gelukkige plek het noodlot kan toeslaan, kunnen we ons niet voorstellen totdat het noodlot er toeslaat. Wat gelukkig maakte moest gevolgd worden door ongeluk.
Over de regio Tanger-Tetouan-Asilah, het oostelijke deel van Noord-Marokko, is een front van stormen getrokken, tankdivisies die alles verpulveren wat hen in de weg staat. In ons appartement verblijven kennissen, vanuit het raam hebben ze schitterend uitzicht over de baai van Tanger. De zee is al dagen niet meer te zien, de wind heeft er een grimmig gordijn voor getrokken en gaat er zijn gang.
De rivieren kolken en treden buiten hun oevers, als een kind dat van de ene op de andere dag heftig is gaan puberen. De dammen zijn vol, maar waar moet het overtollige water naartoe?
Het heeft wegen onbegaanbaar gemaakt, al het bustransport is tot nader order opgeheven. Taxichauffeurs kijken naar de brug die wordt opgeslokt door de rivier, ik hoor ze mompelen: er is geen grotere macht dan God. Geen ritje, geen geld. Door aardverschuivingen is het asfalt gescheurd. Het zal zeker maanden en wellicht jaren duren voordat de aangerichte schade is hersteld, niemand die daaraan denkt: een natuurramp zet de toekomst buitenspel.
De vallei is in een paar dagen tijd een meer geworden
Dit alles grijpt me aan omdat ik op al die plekken geluk heb gekend en niet weet of ik die plekken bij terugkeer zal herkennen. De natuur maakt schoon schip en herinnert ons eraan dat we niet alleen zijn. Ik bel met een vriend die in een zwaar getroffen stad familie heeft: Ksar al Kabir, waar de huizen in het bruine water dobberen als croutons in soep. Hij antwoordt dat het goed gaat. Maar dat was een week geleden. Inmiddels zijn alle bewoners geëvacueerd, net zoveel inwoners als Zoetermeer, meer dan 100.000 mensen. Naar Tanger. Als het kan. Maar in Tanger werpen de golven rotsen op de boulevard, de natuur speelt jeu de boules. Wat doe je Tanger aan?
Een stuk van de klif waar de weg omheen kronkelt is ingestort, het is deel van mijn trainingsroute – een fantastische weg langs zee waar aan het einde van de dag de zon kiekeboe speelt. Ik ging er in het gras liggen gewoon omdat het kon en liet me er door de zon kussen. In de zomer picknicken de gezinnen in het gras en blijven tot laat. Met de feitelijke instorting stort ook het idyllische beeld dat ik ervan heb in.
De gulzige rivier schrokt zich een weg naar zee. De antieke stad Lixus wordt al door de Grieken beschreven, hier speelden de mythische nimfen met de gouden appels. Wie ze bezat zou onsterfelijk zijn. Aan de monding van de rivier Loukkos stijgt een heuvel op met daar cipressen en granaatappelbomen die beschutting geven aan de ruïne van de Romeinse kolonie. Vorig jaar liep ik daar in de verzengende hitte, de cicaden, de vloermozaïeken en de leegte van de omgeving, het vulde me. We waren alleen. We keken uit over de vallei waar de rivier doorheen slingerde. De vallei is in een paar dagen tijd een meer geworden, een meer waar de dood boven hangt.
Een aan de rand van de bocht gebouwd huis van drie verdiepingen stort in elkaar en wordt van de weg geveegd, regelrecht het ravijn in. Boerenhuizen waar houten balken honderd jaar lang de hemel hoog hebben gehouden worden tot puin. Wanneer de apocalyps komt zullen we het niet doorhebben. We zullen erdoor bedolven worden.
De Amerikaanse president Donald Trump heeft een video gedeeld op zijn sociale mediaplatform Truth Social, waarin voormalig president Barack Obama en oud-first lady Michelle Obama kort worden afgebeeld als apen.
De video, die verkiezingscomplottheorieën herhaalt over vermeende fraude bij de presidentsverkiezingen van 2020, heeft geleid tot felle kritiek van Democraten. De video is racistisch en onacceptabel, reageren velen op sociale media.
In de video worden opnieuw ongefundeerde beschuldigingen geuit tegen stemmenteller Dominion Voting Systems. Het fragment met de Obama’s is ongeveer één seconde te zien, maar wordt door critici als racistisch bestempeld.
Het kantoor van de Californische gouverneur Gavin Newsom noemde het bericht ‘walgelijk gedrag van de president’ en riep Republikeinen op zich uit te spreken. Het X-account Republicans against Trump veroordeelde de video in dit bericht (waarschuwing: met een screenshot van Trumps racistische bericht waarop de Obama’s als apen zijn afgebeeld). Ook Ben Rhodes, voormalig adviseur van Obama, heeft felle kritiek op de video.
Trump deelt vaker door AI gegenereerde en misleidende beelden, waarin hij politieke tegenstanders belachelijk maakt.
Zware regenval in het noordwesten en oosten van Marokko hebben geleid tot overstromingen en onbewoonbare gebieden. De regering heeft meer dan 100.000 mensen geëvacueerd uit vier provincies.
Volgens NOS zouden tot nu toe 143.000 mensen zijn geëvacueerd uit de getroffen noordwestelijke regio. Marokko Nieuws schrijft dat het gaat om de provincies Larache (het zwaarst getroffen), Sidi Kacem, Sidi Slimane en Kenitra. Ook aan de rand van Guercif in het oosten zijn overstromingen.
Er zijn tot nu toe geen doden gevallen. De Marokkaanse autoriteiten lijken beter te zijn voorbereid op extreme regen, wat ook in voorgaande jaren voorkwam. De hulpdiensten hebben hun arsenaal flink uitgebreid. Bovendien werd 372 miljoen kubieke meter water uit een stuwmeer gehaald om een damdoorbraak te voorkomen.
Onze site gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren.
Deze website gebruikt cookies om uw gebruikservaring op deze website te verbeteren. Van deze cookies worden cookies aangemerkt als "Noodzakelijk" in uw browser bewaard, deze cookies zijn essentieel voor het functioneren van de website. Bijvoorbeeld het opslaan van uw keuze of u wel of geen cookies wilt hebben. Wij maken ook gebruik van cookies van derde partijen die ons helpen met het analyseren en begrijpen van de gebruik van deze website door u. Deze cookies worden alleen gebruikt als u daar toestemming toe geeft. U heeft ook de mogelijkheid om uzelf uit te sluiten voor deze cookies. Dit zal echter effect hebben op uw gebruikerservaring.
Noodzakelijke cookies zijn absoluut nodig voor het functioneren van de website. De cookies in deze categorie zorgen alleen voor de veiligheid en het functioneren van deze website . Deze cookies bewaren geen persoonlijke gegevens
Deze cookies zijn niet strict noodzakelijk, maar ze helpen de Kanttekening een beter beeld te krijgen van de gebruikers die langskomen en ons aan te passen aan de behoeftes van onze lezers. Hiervoor gebruiken wij tracking cookies. Bij het embedden van elementen vanuit andere websites zullen er door deze sites ook cookies worden gebruikt.
