17.3 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 2

Syrische broer doet aangifte tegen PVV-Kamerlid om AI-tekening

0

Muhanad al N., een van de Syrische broers die veroordeeld is voor betrokkenheid bij de moord op zijn zus Ryan, gaat vanuit de gevangenis aangifte doen tegen PVV-Kamerlid Maikel Boon. Aanleiding is een rechtbanktekening die Boon met kunstmatige intelligentie bewerkte en vervolgens deelde via de sociale media van de PVV Noord-Brabant.

Op de aangepaste afbeelding kregen de broers een bozere en grimmigere gezichtsuitdrukking. De afbeelding werd gebruikt in een bericht over verzet tegen een asielzoekerscentrum in Bergen op Zoom. Volgens de NOS stond de bewerkte tekening zeker anderhalve dag online.

Boon erkende deze week dat hij de tekening had aangepast. Tegen De Telegraaf noemde hij dat ‘gewoon dom’. Ook bood hij excuses aan aan rechtbanktekenaar Petra Urban, die eerder al liet weten juridische stappen te overwegen vanwege het gebruik van haar werk voor politieke doeleinden. Excuses aan de verdachte kwamen er niet.

De aangifte van Al N. richt zich op belediging en smaadschrift. Zijn advocaat Johan Mühren zei tegen NU.nl dat zijn cliënt zich ‘in zijn eer en goede naam aangetast’ voelt. Volgens de advocaat is niet alleen het delen van de afbeelding problematisch, maar vooral het manipuleren van het gezicht met AI. ‘Daardoor heeft hij een nijdige en boze blik gekregen’, aldus Mühren tegen de nieuwssite.

De zaak doet de discussie over het gebruik van AI-beelden in de politiek opnieuw oplaaien. Eerder kwam Boon al in opspraak vanwege het delen van polariserende, met AI gegenereerde afbeeldingen op sociale media. De PVV gebruikte ook al eens een AI-gegenereerde afbeelding van een vrouw die voor de helft blond was met blauwe ogen en voor de andere helft bedekt was, met alleen donkere ogen zichtbaar. De laatstgenoemde zag er boos en kwaadaardig uit.

Gullit legt de vinger op de zere plek

0

Extreemrechts heeft Nederland gegijzeld, extreemrechts heeft Europa gegijzeld. De mislukte asielopvang is een geconstrueerde crisis geworden. Chefsache: het vraagstuk van migratie wordt aangekleed met angst en hysterie. Met AI, aangereikt door de vreemdelingenhaters van Silicon Valley die van polarisatie een verdienmodel maken, creëren ze het ene na het andere horrorbeeld om de burger gevangen te houden in een cirkel van wanhoop, angst en horror.

Spaanse premier Sanchez verwikkeld in corruptieschandalen

0

De Spaanse socialistische premier Pedro Sánchez is verwikkeld in een reeks corruptiezaken rond familieleden en een oud-premier. Sánchez houdt vol dat zijn familieleden onschuldig zijn en dat er sprake is van een politiek gemotiveerde campagne, schrijft de Britse krant The Guardian.

Aangezien zijn jongere broer, zijn vrouw en zijn voorganger, oud-premier José Luis Rodríguez Zapatero, allen worden beschuldigd van corruptie, heeft Sánchez nogal wat te verduren, schrijft de krant. Volgend jaar zomer worden namelijk verkiezingen gehouden in Spanje.

Sánchez kwam acht jaar geleden aan de macht nadat hij had geholpen de door corruptie getroffen regering van de conservatieve Partido Popular ten val te brengen. Hij houdt vol dat zijn familieleden onschuldig zijn. Ook komt hij op voor Zapatero en zegt dat hij onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen.

Maar daar houdt het niet op voor Sánchez. Twee van zijn voormalige vertrouwelingen worden ook beschuldigd van corruptie. Bovendien is zijn voormalige procureur-generaal voor twee jaar uit zijn functie gezet nadat hij schuldig was bevonden aan het lekken van vertrouwelijke informatie.

Sánchez’ broer David wordt beschuldigd van beïnvloeding en ambtsmisbruik. Zijn rechtszaak begint donderdag. De zaak kwam aan het rollen na een aanklacht van Manos Limpias (Schone Handen), een vakbond die in verband wordt gebracht met extreemrechts in Spanje. David Sánchez zou in juli 2017 een baan toegeschoven hebben gekregen van de gemeenteraad van Badajoz. Pedro Sánchez was toen leider van de socialistische partij, maar nog geen premier.

Als gevolg van een andere aanklacht van Manos Limpias werd de vrouw van Sánchez, Begoña Gómez, vorige maand na een twee jaar durend onderzoek door de rechter aangeklaagd voor verduistering, beïnvloeding, corruptie en verkwisting van publiek geld. Ook zou zij haar invloed als vrouw van de premier hebben aangewend om een baan te krijgen aan een universiteit en voor eigenbelang publiek geld hebben verkwist.

Oud-premier Zapatero, die nog altijd een belangrijk figuur is voor links in Spanje, is binnen een onderzoek naar staatssteun voor een luchtvaartmaatschappij beschuldigd van beïnvloeding en andere strafbare feiten. Zapatero zou zijn invloed hebben aangewend voor economisch gewin, inclusief bij de luchtvaartmaatschappij.

Sánchez beweert dat zijn vrouw en broer slachtoffer zijn van politiek gemotiveerde lastercampagnes. Maar zelf trok hij in een interview afgelopen september de onafhankelijkheid van sommige rechters in twijfel. Volgens hem zouden er rechters zijn die ‘aan politiek doen’ en politici die ‘het recht beïnvloeden’.

Terwijl tegenstanders van Sánchez streven naar vervroegde verkiezingen en zo hopen de premier onderuit te halen, heeft Sánchez oproepen voor vervroegde verkiezingen verworpen, omdat Spanje ‘stabiliteit’ nodig zou hebben.

Palestijnen vrezen annexatie door nieuw Israëlisch systeem voor landregistratie

0

Israël heeft een nieuw elektronisch systeem voor landregistratie ingevoerd op de bezette Westelijke Jordaanoever. Volgens de Israëlische regering moet het digitale kadaster zorgen voor efficiënter grondbeheer en meer juridische duidelijkheid. Palestijnse autoriteiten zien de maatregel echter als een nieuwe stap richting annexatie van Palestijns gebied.

 

Voormalig RSF-commandant duikt op in Mekka: heeft hij berouw?

0

Een filmpje op social media van een voormalige commandant van de Soedanese paramilitaire groep RSF tijdens de hadj in Mekka heeft voor ophef gezorgd. Gaat het hier om berouw, vragen landgenoten zich af.

Özel wil geen nieuwe partij, maar een nieuw CHP-congres

0

De interne strijd binnen de seculiere partij CHP in Turkije lijkt echt begonnen. Oud-partijleider Kemal Kiliçdaroglu, die via een uitspraak van de rechter weer aan de macht kwam, verzamelt  zijn oude vertrouwelingen om zich heen. De afgezette leider Özgür Özel wil geen nieuwe partij beginnen. Tegelijkertijd worden ook elders in Turkije nog steeds seculiere burgemeesters opgepakt, meldt nieuwssite Turkish Minute.

‘We hebben geen plannen om een nieuwe partij op te richten’, zei Özel gisteren na het Offergebed in Izmir, traditioneel de thuishaven van de seculiere partij. ‘Er zijn mensen die vinden dat we onze biezen moeten pakken, maar dat vind ik niet. We gaan deze kwestie oplossen’, aldus Özel op uitdagende toon. ‘Ik mag hopen dat Kiliçdaroglu geen partij wil leiden als hij niet democratisch is gekozen.’

Hij doelt daarbij op een nieuw congres dat ‘zo snel mogelijk’ moet plaatsvinden, waarbij de twee miljoen leden van de seculiere partij opnieuw mogen stemmen. Zo kwam Özel in 2023 aan de macht.

Of dat daadwerkelijk gaat gebeuren, is nog maar de vraag. Kiliçdaroglu had er geen moeite mee om via een dubieuze rechterlijke nietigverklaring terug te keren als partijleider. Het Turkse rechtssysteem zou een oproep voor een nieuw CHP-congres bovendien preventief als ‘illegaal’ kunnen bestempelen en zo kunnen verhinderen dat het überhaupt plaatsvindt.

Ondertussen worden nog steeds seculiere burgemeesters opgepakt. Mustafa Günay van Güzelbahçe, een district van Izmir, is samen met zijn vrouw gearresteerd vanwege beschuldigingen van corruptie.

De spelregels en de mensenrechten

0

Er moet in Nederland een generatie zijn opgegroeid die het misschien wel wil geloven, maar zich niet meer kan herinneren dat er een tijd was waarin het asielbeleid niet wekelijks in het nieuws kwam. Zelfs ik kan me die tijd amper herinneren, want al in 1991 ging er een brandbom naar het huis van Aad Kosto, toenmalig staatssecretaris van asiel. De brandbom werd geworpen door de linkse activistische groep RaRa. We kunnen RaRa ook terroristisch noemen, maar laten we mild zijn.

Inmiddels bestaat RaRa niet meer, nu zijn het demonstraties tegen azc’s die het bijna tot folklore hebben geschopt. En wanneer was de opvang in Ter Apel voor het laatst niet overvol?

Nikki Sterkenburg schreef in mei van dit jaar in NRC ‘dat er een omvangrijke groep Nederlanders is die de democratische spelregels als optioneel beschouwt’. Ze voegde eraan toe: ‘Ook als de huidige spanningen rond asiel worden opgelost […], dan komt er wel weer een nieuw onderwerp waarop grimmige coalitievorming ontstaat.’

Met die grimmige coalitievorming bedoelt ze coalities van burgers die echt geen azc in hun gemeente willen, zoals ze andere dingen niet in hun gemeente zouden willen. En relschoppers en burgers die zo ontevreden zijn over de overheid dat er hier en daar iets in de fik moet. Ongeveer 1 op de 5 Nederlanders schijnt te geloven dat de overheid ‘het beste maar omvergeworpen kan worden’.

Mensenrechten zijn prachtig, alleen jammer dat ze vaak te laat komen

Wat ervoor in de plaats moet komen, blijft onduidelijk. Ongetwijfeld is het motto: eerst omverwerpen en dan kijken we verder.

Maar goed, asiel is slechts de aanleiding, de rode lap, als die rode lap wordt weggetoverd zijn er andere rode lappen waar de stier op losgaat.

Geen wonder dat in de Volkskrant geschreven wordt dat premier Jetten ‘onzichtbaar’ is als het om asiel gaat. De man heeft met asiel niets te winnen.

Feitelijk kun je met asiel alleen winnen als je op zo grof mogelijke wijze tegen de asielzoekers tekeergaat.

Natuurlijk zijn er ook pogingen om dat op minder grove wijze te doen. Lof daarvoor.

‘Grip op migratie,’ roepen alle partijen van links tot rechts.

Voormalig minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin schreef in de Groene over dat begrip: ‘Maar toch: wie zijn “wij” die grip willen krijgen op migratie, en wie de anderen, niet-wij? En wat is “grip” eigenlijk anders dan beheersing, heerschappij, en hoe verhoudt dit zich tot mensenrechten die uiteraard ook aan migranten toekomen?’

Nu omarmen ministers wel vaker de mensenrechten als ze de politiek hebben verlaten en ongetwijfeld was ook Hirsch Ballin als minister een baken van kalmte en redelijkheid vergeleken met zijn opvolgers, maar het moet worden gezegd:  mensenrechten zijn prachtig, alleen jammer dat ze vaak te laat komen.

Ook blijft de vraag hoe die mensenrechten precies moeten worden ingepast in een democratie waarin een aanzienlijke minderheid geen boodschap heeft aan het lot van anderen, laten we zeggen van buitenstaanders.

Je kunt zeggen: via de rechterlijke macht, mensenrechten staan boven de wil van het electoraat. Oftewel: burger, hier gaat u niet over.

Het nadeel daarvan is dat de boze burger daardoor nog bozer dreigt te worden. Hij heeft ook zo zijn democratische spelregels.

En daar zit iets in. Een democratie waarin alleen zogenoemde experts mogen meepraten is geen democratie.

Tegelijkertijd is de zelfoverschatting van de burger een probleem. (‘Ik voel een asielcrisis, dus is er een asielcrisis.’) Maar die zelfoverschatting, het geloof dat de eigen emotie een dictator is die gehoorzaamd moet worden, leeft echt niet alleen bij rechts of extreemrechts. (Denk aan: ik voel me onveilig, dus ben ik onveilig.)

Tegelijkertijd is de zelfoverschatting van de burger een probleem

In de loop van de tijd is het idee ontstaan dat de burger verstand had van alles, tenminste in potentie. Het recht op onderwijs, ook een democratische spelregel. Het recht om het onderwijs te negeren, eveneens een democratische spelregel.

Kortom, wat te zeggen over die spelregels, zonder al te bevoogdend te klinken? Ze moeten bestand zijn tegen mensen die het valsspelen als enige uitweg beschouwen.

Zouden de boze burgers, al die mensen die menen dat de overheid een pak slaag heeft verdiend, bekeerd kunnen worden? Ik ben sceptisch. Door te luisteren? Dat heeft de boze burger alleen bozer gemaakt.

Verdragen, denk ik.

De boze burger wil de overheid wel beschadigen, maar als puntje bij paaltje komt wil hij bij die overheid schuilen. Hij wil net zomin revolutie als de voetbalhooligan dat wil. Hij wil hooguit dat zijn cluppie (hijzelf dus) altijd wint.

Dat is, en ik zeg dat zonder ironie, hoopvol.

Rotterdamse vrijwilligers zetten zich in voor kinderen in Tanzania

0

In de Rotterdamse bioscoop LantarenVenster draaide de documentaire ‘Van straat naar Hoop’. De film gaat over vrijwilligers van Time to Help die straatkinderen in Tanzania helpen.

In het Rotterdamse filmtheater LantarenVenster draaide vorige week eenmalig de ruim 40 minuten durende documentaire Van straat naar Hoop – De ware kanjers in Tanzania in première. De film, gemaakt door stichting Time to Help, laat zien hoe relatief kleine hulpacties een groot verschil kunnen maken in het leven van kwetsbare kinderen en gezinnen in Tanzania.

De zaal zat vol vrijwilligers, donateurs en nieuwsgierige Rotterdammers. De sympathieke en veelzijdige presentator Karim Amghar — onderwijzer, programmamaker bij NTR en columnist bij Trouw en De Correspondent — praatte de middag op informele wijze aan elkaar, met veel shout-outs en applaus voor de vrijwilligers die het werk mogelijk maken.

Andere kant van de wereld

Centraal in de documentaire staat het werk van Time to Help in Dar es Salaam, waar de stichting samenwerkt met lokale partners om straatkinderen een veilige plek te bieden. ‘We wilden laten zien hoe een paar euro aan donaties in Nederland levens veranderen aan de andere kant van de wereld’, zegt projectcoördinator Fatma Öz, inmiddels veertien jaar betrokken bij de organisatie. Zij vertelt dat de film vooral gaat over menselijkheid en verbinding. ‘We realiseren ons dat we niet de hele wereld kunnen veranderen’, vertelt ze aan Karim, ‘maar we kunnen wel met kleine stappen iemands wereld veranderen en diens leefomstandigheden verbeteren.’

In de documentaire is te zien hoe een gemengde groep vanuit Nederland naar Tanzania reist, hoe daar opvanglocaties worden opgeknapt, hoe kinderen voor het eerst in een eigen bed slapen en hoe vrijwilligers samen met lokale medewerkers scholen renoveren. ‘Van op de grond slapen naar een eigen bed, dat maakt daar een enorme impact’, zegt Fatma. ‘Je wieg bepaalt je lot, zeker in moeilijke tijden. Als je ziet hoe kwetsbaar sommige kinderen zijn, dan wil je iets doen. Kinderen moeten gewoon kind kunnen zijn.’

‘Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: iets betekenen voor een ander’

Time to Help begon in Rotterdam en groeide in veertien jaar uit tot een internationale organisatie die actief is in meer dan 25 landen. De stichting werkt met een groot netwerk van vrijwilligers met uiteenlopende achtergronden: Nederlands, Turks, Marokkaans, Pakistaans, Hindoestaans enzovoort. ‘We maken geen onderscheid in geloof, afkomst of cultuur’, benadrukt Fatma. ‘Wij zijn allemaal eerst mens. En uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: iets betekenen voor een ander.’

Die diversiteit is ook zichtbaar in de reizen naar Tanzania, waar vrijwilligers meewerken aan renovaties, onderwijsprojecten en activiteiten voor kinderen. ‘Het is geen gewone reis’, zegt Fatma. ‘Het is een ontmoeting van hart tot hart. Vrijwilligers zijn vaak gespannen voordat ze gaan, ze weten niet wat ze kunnen verwachten. Maar zodra ze de kinderen ontmoeten, valt alles op zijn plek.’

Karim Amghar spreekt het publiek toe in bioscoop LantarenVenster. Beeld: Ewout Klei

De documentaire volgt onder meer de samenwerking met Mohammed, een lokale imam in Dar es Salaam die zich inzet voor straatkinderen. Door de groeiende groep kinderen die hulp nodig heeft, zocht hij contact met Time to Help. Inmiddels ondersteunt de stichting 68 jongens in het district Magala. ‘We sluiten aan bij lokale initiatieven’, legt Fatma uit. ‘Zij weten wat er nodig is. Wij versterken dat.’

Vrijwilligers

Tijdens deze middag klinkt herhaaldelijk de oproep om je als vrijwilliger aan te melden. De stichting merkt dat vrijwilligers vaak anderen meenemen in hun enthousiasme. Collega’s, vrienden en familie sluiten zich aan of steunen projecten financieel. ‘Het werkt als een sneeuwbal’, vertelt Fatma na afloop van de voorstelling aan de Kanttekening. ‘Hoe meer mensen meegaan, hoe meer betrokkenheid er ontstaat. En mensen die eenmaal in Tanzania zijn geweest, blijven vaak doneren.’

‘Vijf procent van de inkomsten gaat naar organisatiekosten’

Vrijwilligers betalen hun eigen reis- en verblijfskosten, zodat donaties volledig naar de projecten gaan. De organisatie werkt met een klein team van drie medewerkers, die op minimumbasis worden betaald. ‘Vijf procent van de inkomsten gaat naar organisatiekosten’, zegt Fatma. ‘De rest gaat direct naar de projecten. We houden van transparantie: onze jaarrekeningen staan online.’

Hoewel Time to Help geen CBF-keurmerk heeft, benadrukt Fatma dat dit vooral een capaciteitskwestie is. ‘We zijn een kleine organisatie en hebben het simpelweg te druk gehad met hulp bieden in plaats van dit keurmerk aan te vragen. Dat is nu een prioriteit, want transparantie staat bij ons voorop. Kijk ook naar onze jaarcijfers en jaarverslagen.’

Van pannenkoeken tot staaroperaties

De projecten van Time to Help variëren van het renoveren van scholen tot medische hulp, zo is in de documentaire te zien. In Tanzania helpen vrijwilligers mee met schilderwerk, waarbij kinderen vrolijk hartjes op de muren tekenen. Ook typisch Nederlandse activiteiten komen voorbij, zoals pannenkoeken bakken op een open vuurtje. De kinderen vinden het geweldig.

Maar de stichting doet meer dan vrijwilligersreizen, benadrukt Fatma tegenover de Kanttekening. In Afrika worden het hele jaar door staaroperaties gefinancierd, zonder dat daar vrijwilligers voor nodig zijn. Daarnaast ondersteunt Time to Help weeshuizen, vluchtelingen, waterputprojecten en noodhulpacties in landen als Pakistan, Jemen, Libanon, Turkije, Bosnië, Griekenland en Roemenië.

Mens centraal

Hoewel veel vrijwilligers islamitisch zijn, vertelt Fatma dat de stichting niet religieus werkt. ‘In de islam is naastenliefde belangrijk, maar voor ons staat de mens centraal. Eerst ben ik mens, dan moslim. We helpen iedereen, of die nu katholiek, moslim of atheïst is. Niemand mag zich uitgesloten voelen.’

‘Ik wil iedereen helpen’

Presentator Karim Amghar speelde heel even de ‘advocaat van de duivel’ en vroeg Fatma waarom ze niet alleen geloofsgenoten helpt. ‘Ik kijk niet naar afkomst of geloof, want ik wil iedereen helpen’, was haar principiële antwoord.

Aan het einde van de middag klinkt opnieuw applaus. Voor de film, voor de vrijwilligers, voor de kinderen in Tanzania. ‘Samen maken we het verschil’, zegt Fatma. ‘We blijven groeien als organisatie. En we blijven helpen. Omdat het nu tijd is om te helpen.’

De film ‘Van straat naar Hoop’ is nu op YouTube te bekijken.

President Trump plaatst enorme UFC-kooi voor Witte Huis

0

Welk advies heb jij voor premier Jetten na Loosdrecht?

0

De afgelopen weken waren er op verschillende plekken in Nederland grimmige protesten tegen de noodopvang van asielzoekers. Het dieptepunt vormden de rellen in Loosdrecht, waar brand werd gesticht bij een azc. Premier Rob Jetten krijgt kritiek omdat hij zich onvoldoende scherp zou uitspreken. Wat is jouw advies aan de premier?

Ayala Levinger, softwareontwikkelaar

‘Mijn droom is dat de minister-president het probleem eindelijk bij de naam noemt: Nederland heeft geen ‘vluchtelingencrisis’, maar een diepgeworteld racismeprobleem. Ik zou willen dat hij om zich heen kijkt en de echte verantwoordelijken aanwijst. In de Tweede Kamer zitten partijen die migranten al jarenlang als zondebok gebruiken. Er wordt zo hard tegen vluchtelingen opgehitst dat gewone burgers geloven dat het woningtekort door migratie komt, terwijl dat een van de grootste politieke leugens van de afgelopen jaren is. Extreemrechtse mensen hebben daardoor het gevoel gekregen dat ze toestemming hebben om agressief te zijn, omdat ze overal mee wegkomen. Ze zien op het nieuws hoe klimaatactivisten en demonstranten tegen de genocide in Palestina keihard worden aangepakt door de politie, terwijl politici op sociale media de schuld van die protesten opnieuw bij migranten leggen.

‘Met dit beleid blust hij de brand niet, hij levert de brandstof’

Maar dit blijft een droom, want ik heb geen enkel vertrouwen in de neoliberale politiek. Zijn reactie zal waarschijnlijk opnieuw dezelfde voorspelbare routine zijn: het geweld op tv veroordelen en beloven dat de politie strenger gaat handhaven. Maar zolang hij weigert te erkennen dat zijn eigen bezuinigingen en de racistische, ophitsende politieke taal het racisme onder de bevolking voeden, is hij niet de oplossing voor deze crisis, maar juist de aanjager ervan. Met dit beleid blust hij de brand niet, hij levert de brandstof. En het gaat zeker weer gebeuren.’


Ruben Arnhem, docent

Foto: Ruben Arnhem

‘De brandstichting in Loosdrecht is uiteraard onacceptabel. Geweld en vernieling mogen nooit de oplossing zijn voor maatschappelijke problemen. Tegelijkertijd zou het een vergissing zijn om alleen naar de daders te kijken en niet naar de onvrede die onder een deel van de bevolking leeft. Mijn advies aan premier Rob Jetten is daarom: luister beter naar wat er speelt in de samenleving.

Veel Nederlanders hebben het gevoel dat hun zorgen onvoldoende serieus worden genomen. Ze zien hoge brandstofprijzen, een woningmarkt die vastzit en steeds meer mensen die moeite hebben om rond te komen of een geschikte woning te vinden. Regelmatig verschijnen er berichten over hardwerkende Nederlanders en zelfs ouders met kinderen die in onzekerheid verkeren over hun woonsituatie. Dat voedt het gevoel dat de overheid de grip kwijt is. In die context zorgt het asiel- en migratievraagstuk voor extra spanningen. Veel mensen vragen zich af waarom Nederland nieuwe mensen blijft opvangen, terwijl bestaande problemen nog niet zijn opgelost.

‘Waarom moeten wij alle problemen van de EU oplossen?’

Wie zorgen uit over migratie is niet automatisch tegen hulp aan vluchtelingen; veel Nederlanders maken onderscheid tussen mensen die vluchten voor oorlog of vervolging en mensen die vooral om economische redenen naar Europa komen.

Op dit moment zijn wij niet in staat om duizenden jonge mannen, veelal gelukzoekers, op te vangen. Waarom moeten wij alle problemen van de EU oplossen? Landen als Polen en Hongarije kiezen voor hun eigen volk en weigeren andermans problemen op te lossen.

Daarom zou het kabinet meer nadruk moeten leggen op het op orde brengen van de eigen samenleving en begrip tonen voor gemeentes waar de burgemeester en gemeenteraad besluiten dat ze naar het volk luisteren en daarom geen azc in hun gemeente willen. Hiermee voorkom je een hoop trammelant en laat je zien dat je de zorgen van je burgers wel serieus neemt.’


Yunus Kaplan, docent

‘Een brandstichting moet gewoon helder veroordeeld worden. Daar hoeft geen ingewikkeld verhaal omheen. Maar ik geloof ook niet dat dit soort dingen ineens ontstaan. Daarvoor verschuift er al langer iets in hoe we praten. Over asiel. Over ‘de gewone Nederlander’. Over wie hier wel of niet hoort. Mensen wennen aan harde taal. Aan het idee dat sommige groepen vooral een probleem zijn dat opgelost moet worden. Dan wordt de stap naar escalatie kleiner dan we graag toegeven. Juist daarom moet een premier niet alleen reageren wanneer het misgaat, maar ook kijken naar het politieke klimaat dat eraan voorafgaat. Want verharding begint meestal niet bij een brand. Het begint veel eerder.’


Ahmed Abdillahi, postbezorger

‘Wat er laatst in Loosdrecht is gebeurd, is ontzettend heftig en onacceptabel. Mensen die naar Nederland zijn gevlucht vanwege oorlog, geweld of vervolging opnieuw confronteren met angst en geweld gaat alle grenzen over. Je merkt helaas dat de haat en polarisatie in de samenleving toenemen. In mijn omgeving hoor ik steeds vaker dat vluchtelingen en statushouders overal de schuld van krijgen. Ook spelen sommige trollenaccounts en online campagnes een grote rol in het verder tegen elkaar opzetten van mensen.

Ik vond het goed dat Rob Jetten de hulpverleners heeft bezocht om hen een hart onder de riem te steken. Tegelijkertijd vond ik het jammer dat er weinig aandacht leek te zijn voor de bewoners van het azc zelf, terwijl ook zij slachtoffer zijn van deze gebeurtenis en veel angst moeten hebben gevoeld. Het wordt tijd dat Den Haag en ook Rob Jetten een duidelijk signaal afgeven dat dit soort intimidatie, haat en geweld nooit acceptabel zijn in een democratische rechtsstaat. De daders moeten stevig worden aangepakt en bestraft.

‘Ik vond het jammer dat er weinig aandacht leek te zijn voor de bewoners van het azc zelf’

Daarnaast zou ik willen meegeven dat de politiek zich duidelijker mag uitspreken dat niet alle problemen in Nederland veroorzaakt worden door vluchtelingen of statushouders. De voortdurende beeldvorming waarin één groep overal verantwoordelijk voor wordt gehouden, vergroot alleen maar de verdeeldheid in de samenleving.’


Mostafa Hilali, militair

‘Benoemen is het woord van rechts Nederland van de afgelopen decennia. Ook hoor je aan die kant dat je niks meer kunt zeggen. Niks meer kunt benoemen. En als ik dan, met bovenstaande in het achterhoofd, kijk naar de brandstichting in Loosdrecht, dan valt meteen op hoe het allemaal wel meevalt met die nadruk op benoemen.

 ‘Laten we nou benoemen wat dit is’

In de media en politiek gaat het dan over ‘brandstichting’, ‘een uit de hand gelopen demonstratie’, ‘geweld tegen hulpverleners’. Waarom wordt het nu niet eens benoemd? Waarom durven we nu niet ronduit te zeggen waar het om draait? Geweld met een terroristisch oogmerk. Terrorisme is het gebruiken van geweld of het dreigen met gebruik van geweld om op die manier besluitvorming te beïnvloeden. Laten we nou benoemen wat dit is. Zoals we konden benoemen dat de daad van Mohammed B. in die tijd terroristisch was, moeten we ook durven benoemen dat hier sprake is van terrorisme. Vervolgens moeten we kijken naar een adequate, integrale aanpak vanuit de veiligheidsorganisaties in Nederland om met deze vorm van terrorisme om te gaan.’

Jakob de Jonge, kunstenaar

‘Jetten moet heel krachtig afstand nemen van wat er in Loosdrecht is gebeurd en eindelijk het gevaar erkennen van opkomend fascisme en de normalisering van geweld in de samenleving. Maar het is moeilijk om advies te geven aan iemand die zelf midden in dit speelveld zit. Hij regeert namelijk samen met de VVD, een partij die volgens mij de afgelopen decennia de broedplaats is geweest van allerlei vormen van racisme en fascisme. Of het nu Rita Verdonk of Geert Wilders was, ze komen allebei voort uit de nationalistische koker van de VVD. Alleen Gidi Markuszower is misschien iemand die niet via de VVD in de bierkelder van de politiek is beland. Maar de rest — denk aan Bente Becker, Dilan Yeşilgöz, Ulysse Ellian en Eric van der Burg — heeft keer op keer rassenhaat aangewakkerd in Nederland. En Rob Jetten werkt daar gewoon mee samen. Daarmee is hij met handen en voeten aan de VVD gebonden. En dat wil hij kennelijk ook. Dan moet je niet verbaasd zijn dat je wordt gedomineerd en uiteindelijk je zelfstandige stem in dit debat verliest.’