19.6 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 2

Waarom hebben Indonesische jongeren heimwee naar de VOC?

0

In Indonesië wint een opvallende vorm van koloniale nostalgie aan populariteit onder jongeren, schrijft correspondent Zuidoost-Azië Noël van Bemmel van de Volkskrant. Op sociale media circuleren filmpjes waarin het vroegere Nederlandse bewind wordt opgehemeld, vaak als sarcastische kritiek op de huidige politiek.

‘Nederland! Koloniseer ons alsjeblieft weer…’, zegt tiktokker Bang Soleh. Motortaxichauffeur Budibae2023 doet daar nog een schepje bij bovenop: ‘Als we nog gekoloniseerd zouden zijn, dan was onze economie hoog ontwikkeld, de corruptie verwaarloosbaar, de infrastructuur beter, de samenleving inclusiever en drugs en lhbti legaal.’

De trend is zichtbaar in zogeheten VOC‑cafés in Jakarta, Surabaya en andere steden, waar koloniale esthetiek – van zwart-witfoto’s tot het iconische VOC‑logo – commercieel wordt ingezet. Het bekendste etablissement is Café Batavia. Kanttekening-journalist Ewout Klei, die dit café in 2023 en 2024 bezocht, verbaasde zich destijds over de sfeer van nostalgie en kolonialisme.

Café Batavia

‘Een van de meest bizarre plekken in Jakarta is Café Batavia, een restaurant in oude koloniale stijl, compleet met de portretten van Nederlandse gouverneur-generaals. Ook de beruchte Jo van Heutz, die met grof geweld Atjeh onderwierp, hangt erbij.’

Maar er is meer, zegt Van Bemmel. Hij noemt het muziekfestival VOC Land in Bandung, georganiseerd door schrijver Pidi Baiq, dat veel jonge bezoekers trekt. Sommige ouders spreken tegenwoordig zelfs over een ‘VOC‑opvoeding’, waarbij strikte discipline centraal staat. Voor progressieve Nederlanders lijkt dit de omgekeerde wereld, want was het niet Jan Pieterszoon Coen van de VOC die een felle strijd voerde om Jakarta en verantwoordelijk was voor de genocide op de Banda-eilanden?

Volgens de Volkskrant komt de nostalgie deels voort uit een gebrek aan historisch onderwijs. Het racistische koloniale bestuursmodel – waar witte Nederlanders aan de top stonden, gevolgd door Indo’s en Chinezen, en ‘inlanders’ helemaal onderaan stonden – wordt op scholen nauwelijks onderwezen. Daardoor reageren veel Indonesiërs luchtig wanneer Nederlanders het koloniale verleden ter sprake brengen. Een veelgehoorde reactie is: ‘Sudalahhh, dat is zó lang geleden. Zo ging dat toen’, schrijft Van Bemmel. Andere Indonesiërs benadrukken dat de Japanse bezetting zwaarder woog: ‘De Japanse bezetting was erger.’

Interieur Café Batavia. Beeld: Adam Jones Ph.D./Wikipedia

Achter de expliciete lof voor het koloniale bewind schuilt vaak frustratie over corruptie en incompetentie van de huidige regering. Door Nederland te idealiseren, kiezen jongeren voor een provocerende manier om hun onvrede te uiten. Van Bemmel ziet een parallel met de ‘One Piece’-protesten, geïnspireerd door een Japanse animeserie en Netflix-serie over sympathieke piraten. De correspondent vraagt zich af of Gen Z-demonstranten straks misschien met VOC-vlaggen zullen gaan zwaaien.

Kritiek

Jeffry Pondaag, voorzitter van het Comité Nederlandse Ereschulden
(K.U.K.B.), reageert tegenover de Kanttekening fel op het artikel in de Volkskrant, omdat dat stuk de koloniale nostalgie in Indonesië zou romantiseren. Volgens hem is die blik nog altijd doordrenkt van een koloniale reflex, het idee dat Nederland een beschavingsmacht was en dat Indonesië iets te danken heeft aan de bezetter.

Jeffry Pondaag. Beeld: Jeffry Pondaag

Maar hoe verklaart Pondaag de nostalgie naar de VOC-mentaliteit? ‘Veel Indonesische jongeren kennen hun eigen geschiedenis nauwelijks’, antwoordt hij. ‘Ze krijgen ook de Nederlandse versie van de geschiedenis voorgeschoteld, een versie die door Nederlanders is geschreven en waarin de misdaden worden verzacht of verhuld.’

Voor Pondaag is het essentieel dat Indonesische jongeren zich bewust worden van het Indonesische verhaal. Niet de Nederlandse koloniale geschiedschrijving, maar de geschiedenis van het eilandenrijk Nusantara in al zijn diversiteit en de gezamenlijke strijd tegen de koloniale onderdrukking. Hij herhaalt steevast dat Indonesië nooit ‘van Nederland’ is geweest, omdat Nederland een vreemde bezetter was. ‘Nederland was fout, punt. Geen komma.’

AfD ook op winstkoers in Mecklenburg‑Vorpommern, maar SPD kruipt dichterbij

0

De verkiezingen in de Oost-Duitse deelstaat Mecklenburg‑Vorpommern op zondag 20 september beloven onverwacht spannend te worden. Tweeënhalve week voor de stembusgang blijft de extreemrechtse partij Alternative für Deutschland in de peilingen weliswaar de grootste partij met 35 procent, maar de sociaal-democratische SPD van minister‑president Manuela Schwesig staat inmiddels op 32 procent, zo schrijft de website Duitsland Vandaag.

Daarmee is de ruime voorsprong die AfD het afgelopen jaar had grotendeels verdampt. In 2023 stond de partij nog op 38 procent in de opiniepeilingen, tegenover 19 procent voor de SPD.

De sociaaldemocraten hebben dus een forse inhaalslag gemaakt, terwijl de AfD licht daalt. Andere partijen blijven achter. De CDU zakt naar 8 procent, Die Linke staat op 11 procent en de Grünen halen met 5 procent nipt de kiesdrempel. De pro-Russische links-populistische partij BSW van Sahra Wagenknecht komt uit op 4 procent, waarmee ze de kiesdrempel niet haalt.

De mogelijke winst van AfD past in een bredere trend in Oost‑Duitsland, waar de partij recent al de grootste werd in Saksen‑Anhalt. Volgens hoogleraar Duitse geschiedenis Krijn Thijs (Universiteit van Amsterdam) is die ontwikkeling zorgwekkend, zo vertelt hij aan de Twentse krant Tubantia: ‘Minderheden zoals migranten, asielzoekers, lhbti’ers en mensen met andere politieke ideeën moeten zich echt zorgen gaan maken.’ Tegelijk plaatst hij hier wel een belangrijke nuance bij: ‘De AfD hoopt op een domino-effect, maar dat hoeft niet te gebeuren. In Mecklenburg gaat de AfD ook winnen, maar waarschijnlijk niet zo groot als in Saksen-Anhalt.’

De populariteit van Manuela Schwesig speelt de SPD in de kaart. 60 procent van de ondervraagden zou haar rechtstreeks kiezen als regeringsleider. Toch blijft de vraag wie de deelstaat op 20 september gaat regeren volledig open, zeker omdat meerderheden zonder AfD lastig te vormen zijn.

Kahane was niet de eerste die Palestijnen wilde verdrijven

0

‘Verdrijf de Arabieren! Naar Jordanië, naar de VS, naar Disneyland! Maakt niet uit waarheen!’ Vanaf een zeepkist in Jeruzalem riep de extremistische rabbijn Meir Kahane in 1988 zijn provocaties de wereld in. Ik zag hem daar toen ik onderzoek deed naar het kahanisme, waarvoor ik een uitwisselingsbeurs had gekregen van de Hebrew University en de Universiteit van Amsterdam.

Ik was geschokt door zijn speeches en de gesprekken met zijn aanhangers in de nederzettingen. Maar als we het gedachtegoed van Kahane vergelijken met wat nu in Israël normaal is, dan moet je constateren dat het peanuts was. Kahane riep weliswaar als eerste op tot verdrijving van de ‘Arabieren-honden’, maar voor ‘vrijwillige emigratie’ konden ze een ‘premie’ krijgen. En hoewel hij in zijn politieke ontwikkeling voortdurend radicaliseerde, sprak hij niet over het vermoorden van Palestijnen. Nu, 36 jaar na de moord op hem in New York, heeft de regering-Netanyahu hem rechts ingehaald met haar minister Itamar Ben-Gvir, die dagelijks 30 à 40 Palestijnen wil afschieten ‘omdat zij zelfs geen mensen zijn’.

Met de Israëlische verkiezingen op 27 oktober in het vooruitzicht zoeken analisten naar antwoorden op de vraag hoe Israël heeft kunnen veranderen van een land met links-socialistische dromen naar het huidige Israël, waarin 82 procent voorstander is van een etnische zuivering van het Palestijnse volk. Natuurlijk, het weerzinwekkende door Hamas aangerichte bloedbad van 7 oktober speelt een rol, maar zonder voedingsbodem had het nooit zover kunnen komen.

De oorzaken liggen veel dieper. Kahane bereikte bar weinig in Israël

NRC bijvoorbeeld plaatste een groot interview met de Israëlische hoogleraar Shaul Magid, die een boek schreef over Kahane. Volgens hem is Ben-Gvir een volgeling van Kahane geworden en was deze geïnspireerd door links.

Maar de oorzaken liggen veel dieper. Kahane bereikte bar weinig in Israël. Hij zat verschillende keren een gevangenisstraf uit wegens opruiing, zijn aanhang was een stelletje ongeregeld, hij slaagde er niet in een succesvolle, blijvende partij op te richten – hij behaalde in 1984 één zetel in het parlement – en werd geboycot door de pers vanwege racisme.

Daarbij was Kahane geen groot denker. Zijn boeken, die ik met gepaste afkeer las, bevatten geen diepgaande filosofie, maar vooral kretologie met als doel provocatie. Zijn ideeën pikte hij van de gewelddadige extreemrechtse revisionistische leider uit Rusland, Ze’ev Jabotinsky.

Martin David Kahane werd in 1932 geboren in het gezin van een rabbijn in Brooklyn. Jabotinsky was een huisvriend die met Kahane jr. speelde en Kahane adoreerde hem. Tegen antisemitisme richtte Jabotinsky begin twintigste eeuw in Rusland de gewapende Joodse Zelfverdedigingsorganisatie op en later de paramilitaire Betar, een Joodse jongerenbeweging. Beide zou Kahane kopiëren en de leuze ‘Joodse jongeren, leer schieten!’ keek hij ook af van Jabotinsky. Kahane keerde zich eind jaren tachtig in de VS met aanslagen en gewapende patrouilles tegen zwarten, socialisten en Sovjet-Unie-instituties.

Met zijn Joodse Liga in Palestina vocht Jabotinsky eerst zij aan zij met het Engelse leger om een einde te maken aan de Ottomaanse heerschappij. Maar later keerden zijn milities hun aanvallen tegen de Engelsen en de Arabische bevolking onder het Britse Mandaat, met de terreurorganisaties van de latere Israëlische Likud-premiers Begin en Shamir. Bommen plaatsen op Arabische markten was een veelvuldig gehanteerd middel. Jabotinsky stelde zich de vestiging van Eretz Yisrael ‘aan beide zijden van de Jordaan’ en omringd door ‘een ijzeren muur’ tot doel. En dat kon alleen met geweld.

Niet Kahane is verantwoordelijk voor de radicalisering van Israël. Ook al noemden mijn begeleiders, de Israëlische extreemrechts-expert professor Ehud Sprinzak en de Joods-Amerikaanse hoogleraar mentaliteitsgeschiedenis Arthur Mitzman, hem ‘een fascist’. Die natuurlijk niets met links te maken had.

Nee, het zijn de zaden die Jabotinsky in de jaren dertig plantte, die opkwamen bij Likud en nu Israël hebben overwoekerd met hulp van Netanyahu: het idee van een imperialistisch Israël. Maar laten we het belangrijkste niet vergeten: Israël is gebouwd op de verdrijving van 1,5 miljoen Palestijnen in 1948 en 1967. De Joodse strijdkrachten voerden nog voor de vestiging van Israël het plan Dalet uit, dat streefde naar meer grondgebied, waarbij zij het uitmoorden van dorpjes niet schuwden. Kahane, in zijn tijd een randfiguur die met Israëlische pek en veren terugkeerde naar de VS toen zijn partij Kach werd verboden, preekte slechts voor het eerst openlijk over verdrijving.

Raad van State kraakt politie‑wet: risico op machtsmisbruik blijft onbeantwoord

0

Het wetsvoorstel ‘Gegevensvergaring openbare orde’, dat de politie ruimere bevoegdheden geeft om activisten in de gaten te houden, is kritisch ontvangen door de Raad van State. Volgens de Raad kan het combineren van online gegevens leiden tot een gedetailleerd beeld van iemands privéleven, wat een inbreuk vormt op de privacy van burgers, aldus Binnenlands Bestuur.

Het kabinet introduceerde het voorstel om mogelijke verstoringen van de openbare orde, bijvoorbeeld rondom demonstraties, in een vroeg stadium te neutraliseren. Critici en mensenrechtenorganisaties vrezen echter dat deze bevoegdheden Nederland kunnen veranderen in een politiestaat.

Met deze wet zou de politie op grote schaal en automatisch gegevens uit online bronnen kunnen verzamelen, zonder dat burgers hiervan op de hoogte zijn. Deze informatie kan vervolgens worden gebruikt om in te schatten of iemand mogelijk aan een demonstratie zal deelnemen, wat niet strafbaar is in een vrij land. Ook voorziet het voorstel in de mogelijkheid om personen online te volgen. Hoe lang de politie dat zou mogen doen is onduidelijk.

De Raad van State heeft stevige kritiek op het wetsvoorstel. Zo zou het kabinet onvoldoende toegelicht hebben welke maatregelen worden genomen om machtsmisbruik te voorkomen en de inbreuk op privacy te minimaliseren. Er ontbreken, aldus het constitutionele adviesorgaan, momenteel essentiële waarborgen in het wetsvoorstel.

Burgers zijn in Nederland beschermd door de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) en de Wet politiegegevens (Wpg), die strikte kaders stellen aan de verwerking van persoonsgegevens. Tegenover de politie hebben burgers het recht op transparantie, inzage in hun gegevens en het recht om bezwaar te maken tegen onrechtmatige verwerking. Bij nieuwe wetgeving moet de overheid aantonen dat inbreuken op deze rechten noodzakelijk en proportioneel zijn, waarbij de rechter toetst of de privacy van de burger voldoende is gewaarborgd.

Rotterdamse stichting geeft Afghaanse meisjes en vrouwen online les

0

Milad Ebrahiem geeft met stichting Bridge online les aan meisjes en vrouwen in Afghanistan. ‘Ze hebben hulp nodig.’

Sinds 15 augustus 2021 is Afghanistan in handen van de Taliban. Kort daarna maakten de Taliban bekend dat meisjes alleen tot en met groep 6 naar school mogen. Voor veel meisjes en vrouwen betekent dit dat zij geen voortgezet onderwijs meer kunnen volgen. Later kwam daar ook het verbod op universitair onderwijs voor vrouwen bij.

De pas opgerichte stichting Bridge wil daar vanuit Rotterdam iets aan doen door meisjes en vrouwen in Afghanistan online onderwijs te geven. De stichting is opgericht door ondernemer Milad Ebrahiem en vrouwenrechtenactiviste Sanga Siddiqi. Ook de andere bestuursleden wonen in Nederland.

Ebrahiem werd geboren in Afghanistan en kwam op jonge leeftijd naar Nederland. Hij studeerde later in Engeland en keerde daarna terug naar Nederland, waar hij als ondernemer aan de slag ging.

Milad Ebrahiem, mede-oprichter van Bridge

De stichting ontvangt geen subsidie en opereert onafhankelijk. Via contacten met onder meer vrouwenorganisaties heeft Bridge een netwerk in Afghanistan.

‘Alles rond de stichting betalen we uit eigen zak, maar we hebben wel hulp nodig. We gaan online lesgeven op het gebied van IT, ICT en marketing. Daar is veel vraag naar en op die manier kunnen we vrouwen een certificaat geven waar ze daadwerkelijk iets aan hebben. Een diploma kunnen we niet uitreiken, omdat we geen officiële onderwijsinstelling zijn’, vertelt Ebrahiem.

De voorwaarden voor deelname aan dit project zijn dat de meisjes en vrouwen goed Engels spreken, universitair zijn opgeleid en natuurlijk heel goed zijn met computers. Er wordt ook aan de deelnemers gevraagd om het niet van de daken te schreeuwen dat ze online onderwijs volgen, maar ze mogen natuurlijk gelijkgestemden wijzen op deze mogelijkheid.

Stel dat iemand toch besluit om een van de deelnemers te verraden. Moeten ze dan rekening houden met strafmaatregelen? ‘Nee. Onderwijs aan huis aan meisjes en vrouwen is strafbaar als er een mannelijke docent fysiek aanwezig is. Dat is nu niet het geval. Ze krijgen online les.’

Ebrahiem geeft aan dat Bridge specifiek op zoek is naar vrouwelijke vrijwilligers om online les te geven. ‘Vooral jonge meisjes zullen zich meer op hun gemak voelen bij een vrouwelijke docent.’

Meisjes ouder dan twaalf

In de twintig jaar voordat de Taliban volledig aan de macht kwamen, is er volgens Ebrahiem veel geïnvesteerd in het onderwijs voor meisjes en vrouwen. Dat veranderde na de machtsovername. Ondanks eerdere beloften van de Taliban mogen meisjes ouder dan twaalf jaar geen onderwijs meer volgen.

‘Ik kom weleens in Afghanistan en ik heb nog nooit iemand gesproken die dit een goede maatregel vindt. Het pijnlijke is ook dat deze maatregel totaal onverwacht kwam, omdat de huidige machthebbers hadden beloofd dat ze geen moeite zouden hebben met onderwijs voor meisjes en dat de sluiting van scholen en universiteiten tijdelijk zou zijn.’ Dat bleek anders. ‘Jonge vrouwen die studeerden, moesten van het ene op het andere moment stoppen met hun opleiding, vaak een universitaire studie’, zegt Ebrahiem.

Afghanistan telt ongeveer 45 miljoen inwoners. Volgens Ebrahiem wonen in de steden meer hogeropgeleide vrouwen dan op het platteland.

In totaal zijn er, volgens Ebrahiem, waarschijnlijk honderdduizenden hogeropgeleide vrouwen in Afghanistan, onder wie veel vrouwen die uitblinken in hun vak. ‘Programmeurs, rechtsgeleerden, noem het maar op. Ze zijn er beslist, maar ze kunnen geen kant op. Het is kapitaalvernietiging. Daarnaast moeten veel vrouwen huiselijk geweld accepteren omdat ze financieel volledig afhankelijk zijn. Dat heeft ook sociale en mentale gevolgen.’ Denk alleen al aan de gevolgen voor hun gevoel van eigenwaarde.

‘Een hoogopgeleide vrouw verdient in Afghanistan omgerekend ongeveer 500 euro per maand’

‘Vrouwelijke medewerkers zijn in Afghanistan goedkope arbeidskrachten. Een hoogopgeleide vrouw verdient er omgerekend ongeveer 500 euro per maand. Daar komt een goed opgeleide vrouw in de EU haar bed niet voor uit, maar voor een Afghaanse vrouw is het veel. Daarom richten we ons op it,ict en marketing. In die branches hebben ze de meeste kans, omdat er een tekort aan mensen is. Dan is de kans groter dat een werkgever toch overstag gaat.’

Daarnaast kunnen vrouwen via internet werk vinden dat ze vanuit huis kunnen doen. Zo hoeven ze voor hun werk niet met mannen in contact te komen.

Internetverbinding

Ebrahiem hoopt zowel meisjes en vrouwen in de steden als op het platteland te bereiken. Dat laatste zal moeilijker zijn, omdat er niet overal een internetverbinding is. Toch weerhoudt dat Bridge er niet van zich in te zetten voor het organiseren en aanbieden van onderwijs. ‘De situatie voor vrouwen in Afghanistan is lastig. Ze hebben echt hulp en ondersteuning nodig’, zegt hij.

‘De bevolking wil graag vooruit in plaats van achteruit’

Volgens Ebrahiem komt de steun niet alleen van buiten Afghanistan. Ook vanuit het land zelf krijgt Bridge positieve reacties. Zo zouden veel vaders en echtgenoten het verbod op onderwijs voor meisjes en vrouwen afkeuren. ‘De bevolking wil graag vooruit in plaats van achteruit. Dat is door allerlei regels niet zo makkelijk. Stel dat een vrouw een winkel wil beginnen of iets wil verkopen op de markt. Dat laatste kan eventueel wel, maar het is niet gangbaar.’ Bovendien is de situatie voor vrouwen volgens Ebrahiem niet altijd veilig.

Gezocht: vrijwilligers en laptops

Natuurlijk is geld welkom, maar de Bridge zoekt voornamelijk zaken als huisvesting, vrijwilligers die les geven op het gebied van it, ict en marketing, laptops voor de meisjes en vrouwen die via Bridge onderwijs willen krijgen en bijvoorbeeld kaarten waarop een internettegoed zit. ‘We zoeken vooral vrijwilligers en een pand in Rotterdam of omgeving van waaruit we les kunnen geven. Ons eerste doel is om zeshonderd meisjes en vrouwen te bereiken. Maar elk meisje of elke vrouw die we bereiken is er één.’

Haaretz: Netanyahu ontving waarschuwing voor 7 oktober

0

De Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu zou voor 7 oktober 2023 hebben geweten dat er een aanval van Hamas op komst was. Toch besloot hij om niet in te grijpen, zo onthult de Israëlische krant Haaretz.

De waarschuwing kwam uit de Verenigde Arabische Emiraten. President Mohammed bin Zayed Al Nahyan zou Netanyahu persoonlijk hebben gebeld om hem te waarschuwen. Netanyahu ontkent dat dit gesprek heeft plaatsgevonden en noemt de onthulling ‘een absolute leugen’. De rechtse krant Israel Hayom meldt echter dat het telefoongesprek zeker drie kwartier duurde en dat Netanyahu destijds had toegezegd om actie te ondernemen, wat hij uiteindelijk naliet.

De Israëlische oppositie reageert furieus op deze onthulling, die Netanyahu vlak voor de verkiezingen in een lastig parket brengt. Details over het telefoongesprek zijn te lezen in het boek Gijzelaars: 843 Dagen van Verlatenheid, geschreven door Shlomi Eldar en Ruth Yuval.

De gebeurtenissen van 7 oktober 2023 leidden tot de genocide in Gaza, die aan tienduizenden mensen het leven heeft gekost. Maar ondanks de ‘wapenstilstand’ van oktober 2025 gaat de genocide onverminderd door. De extreemrechtse Israëlische minister Itamar Ben-Gvir zei vorige maand dat Israël er goed aan zou doen om dagelijks 30 tot 40 Palestijnen te vermoorden in Gaza.

OM: Utrechtse agent handelde rechtmatig bij hardhandige arrestatie

0

Het Openbaar Ministerie concludeert na acht maanden onderzoek dat een Utrechtse agent niet onrechtmatig heeft gehandeld. Begin dit jaar arresteerde hij twee vrouwen hardhandig, bij het Bollendak naast Utrecht Centraal. De beelden van deze aanhouding gingen viraal.

De agent werd beschuldigd van mishandeling, discriminatie en schending van de geweldsinstructie. Er werden tientallen aangiftes tegen hem gedaan.

Maar volgens het OM stond het gebruikte geweld in verhouding tot de situatie. De agenten zouden meerdere keren hebben gewaarschuwd en gevorderd om afstand te houden, maar omstanders bleven de aanhouding hinderen. Bovendien verzetten twee personen zich volgens het onderzoek fors tegen hun arrestatie, waardoor extra geweldsmiddelen werden ingezet, waaronder wapenstokken en pepperspray.

De trap die de agent gaf wordt door het OM gezien als een noodzakelijke handeling, om ruimte te creëren in een chaotische en grimmige situatie. Van een racistische aanleiding is geen bewijs gevonden.

Als de betrokken vrouwen het niet eens zijn met de beslissing kunnen zij het gerechtshof verzoeken het OM tot vervolging te dwingen.

Update: Ongehoord Nederland verdwijnt van de buis, maar dit gaat nog jaren duren zegt mediarechtadvocaat

0

Update 17:00 uur:

Ongehoord Nederland kan ondanks het voorgenomen besluit van minister Letschert nog lange tijd in het publieke bestel blijven. Mediarechtadvocaat Radboud Ribbert zegt tegen persbureau ANP dat de omroep bezwaar kan maken én een voorlopige voorziening kan vragen, waardoor de intrekking wordt opgeschort totdat de volledige juridische procedure is afgerond. Volgens hem kan zo’n traject ‘makkelijk een aantal jaren duren’, waardoor de omroep voorlopig nog kan blijven uitzenden.


Over de toekomst van Ongehoord Nederland lijkt vandaag beslist te worden. Minister Rianne Letschert (Media) neemt vanmiddag haar definitieve besluit over de voorlopige erkenning van de omroep, nadat het Commissariaat voor de Media vorige week concludeerde dat ON niet meer voldoet aan de wettelijke eisen. De directe aanleiding is een recente online‑uitzending, waarin de omroep een fragment van Adolf Hitler toonde. Die uitzending leidde tot tientallen klachten.

In het gewraakte fragment, dat te zien was in het ON-programma Let’s Twist Again, bespraken – de inmiddels afgetreden – ON-hoofdredacteur Joost Niemöller en Raisa Blommestijn een redevoering van Hitler. In zijn speech fulmineerde de Führer tegen een vermeende internationale elite die volkeren zou ontwortelen. Terwijl hij nog aan het woord was riep iemand uit het publiek ‘Joden’.

In de ON-uitzending legde de presentatrice de gasten een stelling voor over een kosmopolitische elite die vijandig zou staan tegenover het gewone volk. Zowel Niemöller als Raisa Blommestijn stemden in met die stelling. Niemöller voegde daaraan toe dat Hitler dit heel goed verwoordde en dat bepaalde elementen uit diens denken volgens hem begrijpelijk waren, ondanks dat hij benadrukte het antisemitisme en de misdaden van het naziregime af te wijzen.

De NPO heeft de minister inmiddels officieel verzocht om de licentie in te trekken. Volgens de koepelorganisatie is er nu voldoende juridische grondslag om in te grijpen, zo bericht De Telegraaf. Dat is opvallend, want twee weken geleden schreef de NPO nog dat zij hiervoor geen juridische basis zag

De interpretatie van het juridisch kader is echter gewijzigd, schrijft de krant. In een nieuwe verklaring stelt de NPO: ‘Het structureel niet naleven van de Journalistieke Code kan wel indirect gevolgen hebben voor de onderlinge verhoudingen (…) en zo van invloed zijn op de samenwerking waarop de NPO moet toezien.’

Ook het Commissariaat voor de Media ziet een patroon van tekortschietende journalistieke kwaliteit. In de gewraakte Hitler‑uitzending spraken de inmiddels afgetreden hoofdredacteur Joost Niemöller en presentator Raisa Blommestijn instemmend over uitspraken van Adolf Hitler. Voor mediakenner Tina Nijkamp is de situatie helder: ‘De kans is groot dat het einde oefening is’, zo zegt ze tegen Omroep WNL.

Vanmiddag wordt duidelijk of Ongehoord Nederland uit het publieke bestel verdwijnen zal. ON-directeur Peter Vlemmix zegt een ‘voorgenomen’ uitspraak te verwachten, aldus NU.nl.

Als de minister de erkenning intrekt, verdwijnt ON niet meteen van de buis. De omroep kan naar de rechter stappen en vragen om het besluit voorlopig uit te stellen.

Mijn familie heeft ook hard gewerkt

0

Herstelbetalingen. Laat het woord vallen en bij een groot deel van de Nederlanders wordt het vermogen tot rationeel denken en logisch redeneren volledig uitgeschakeld. De reacties op Nu.nl onder een bericht over het rapport van het VN-comité voor de Uitbanning van Rassendiscriminatie (CERD) van eind augustus, waarin wordt gesteld dat landen die direct of indirect betrokken waren bij de trans-Atlantische slavenhandel wettelijk verplicht zijn om herstelbetalingen te doen, spreken voor zichzelf.

Even wat voorbeelden:

‘Ja, maar dit is heel lang geleden gebeurd’, ‘mijn voorouders waren horigen’, ‘de handelaren in Afrika moeten dan ook betalen’, ‘slavernij was toen wettelijk toegestaan, dus niet strafbaar’, ‘er is nu ook nog slavernij, laten we ons daarop richten’ of de mooiste: ‘Ja, maar dan gaan we failliet als land. Dat is economisch niet haalbaar.’

Goh, laat dat nou precies zijn wat er is gebeurd met Haïti.

Een land dat zichzelf heeft moeten vrijkopen en een schadevergoeding aan de Franse staat moest betalen om de plantage-eigenaren te compenseren voor het verlies van ‘hun eigendom’: de tot slaafgemaakten en de grond. Het land heeft, mede door de leningen die het daarvoor moest afsluiten, 122 jaar lang betaald. Geld dat ze niet konden stoppen in wegen, ziekenhuizen of onderwijs. In twee eeuwen misgelopen investeringen en opbrengsten kom je dan op de 15e plek van armste landen ter wereld.

Nederland heeft in 1863 bij het afschaffen van de slavernij de plantage-eigenaren geld gegeven. Dat noemen we een compensatie aan de verkeerde kant. En de tot slaafgemaakten moesten nog  tien jaar doorwerken; de echte vrijheid was er pas in 1873.

De rekensom voor compensatie aan de goede kant, namelijk de benadeelden, de nazaten van de tot slaafgemaakten, is dus echt wel te maken. Als men dat zou willen.

Waar het onder andere om gaat bij herstel, is om de achterstand die mensen van Afrikaanse afkomst hebben op het gebied van vermogen, gezondheid, levensverwachting, sociaaleconomische status, plek in de samenleving en in de geschiedenis weg te werken.

En dat doe je niet met 200 miljoen vrijmaken of met de vlag hijsen op 1 juli, zoals ik al schreef in mijn column ‘Nederland moet nu in actie komen tegen racisme’.

De VN zegt het nu ook: er moet een nationaal actieplan komen voor herstelrecht dat actiegericht en tijdgebonden is. Een plan dat samen met mensen van Afrikaanse afkomst wordt opgesteld. Het actief tegengaan van racisme en discriminatie op alle niveaus, op alle gebieden. Het doel is om de opgebouwde achterstand weg te werken versus de opgebouwde voorsprong van anderen.

Die ouders hebben daar hard voor gewerkt, hoor ik zeggen

Een voorbeeld van die voorsprong is te vinden in wat je kunt erven. Kinderen van huiseigenaren erven gemiddeld € 368.000, terwijl huurders gemiddeld slechts € 18.000 voor hun kinderen nalaten. Die ouders hebben daar hard voor gewerkt, hoor ik zeggen. Ja, dat zal. Mijn familie heeft ook hard gewerkt. Tegen de stroom in.

Mijn oma en opa zijn in de jaren ’70 vanuit Suriname naar Nederland gekomen. Mijn moeder had de oversteek al in 1971 gemaakt. Twee mensen in de veertig, met goede papieren en werkervaring. Mijn oma was gediplomeerd juf en mijn opa hoofd bartender. Hij heeft in het gerenommeerde Palace Hotel in Paramaribo gewerkt. Er is een foto van hem en president Eisenhower waarop je hem de koffie ziet serveren.

Mijn opa Wilfred kon in Vlissingen gaan werken in de spoelkeuken van het ziekenhuis. In een van de laagste functies. Hij heeft er tot aan zijn pensioen gewerkt, hij was geliefd bij iedereen en werd uiteindelijk chef.

Mijn oma had een fantastisch handschrift, perfect Nederlands, statig en chique. Ze solliciteerde op de functie van administratief medewerker. Ze mocht op gesprek komen. De mensen zeiden meteen: we gaan u niet aannemen, maar we wilden zien wie deze brief had geschreven. Uiteindelijk heeft ze twee weken bij stomerij Edelweiss gewerkt. Toen de chef het in zijn hoofd had gehaald om tegen haar te schreeuwen, liet ze het strijkijzer op het goed staan en liep de deur uit. Ze heeft daarna nooit meer gewerkt, maar haar brieven hebben veel mensen aan een baan geholpen.

Mijn broers en ik zijn de eersten van mijn directe familie die een huis hebben kunnen kopen. En dat wij dat in één generatie hebben kunnen doen, is snel. Zonder jubelton. Zonder opgebouwd vermogen van de generaties voor ons.

De komende decennia worden er miljarden aan erfenissen overgedragen aan de kinderen van de babyboomers. En dan zal de vermogensongelijkheid in onze samenleving nog groter worden. Zonder maatregelen van de overheid zal de doorwerking van het slavernijverleden dus alleen maar groter worden.

Een manier om herstelbetalingen en bijbehorende maatregelen te betalen, is om deze erfenisgolf te gebruiken door deze extra te belasten. We hoeven er niet failliet aan te gaan. We moeten alleen eerlijker verdelen om als natie te kunnen herstellen. Nu, met de begroting en Prinsjesdag in het verschiet, lijkt me dit het moment om actie te ondernemen. Moeten we het wel willen.

Acht islamitische landen waarschuwen tegen Israëlische plannen om Gaza te ontvolken

0

Acht moslimlanden veroordeelden zondag een Israëlisch plan om de Gazastrook etnisch te zuiveren van haar Palestijnse bevolking, zo schrijft The New Arab. De Israëlische minister Israel Katz en de extreemrechtse minister van Nationale Veiligheid Itamar Ben-Gvir hadden dit plan afgelopen week aangekondigd.

De acht landen – Saoedi-Arabië, Egypte, Jordanië, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar, Pakistan, Indonesië en Turkije – verklaarden dat de Israëlische plannen een door de Verenigde Staten voorgesteld vredesplan in de weg staan.

De Israëlische minister Katz zei vorige week woensdag dat Israël plannen had om Palestijnen uit Gaza te verdrijven, maar dat Israël wacht op Amerikaanse goedkeuring. Een dag later zei Ben-Gvir dat dit plan als oogmerk heeft om in het eerste jaar 250.000 Palestijnen uit Gaza te deporteren, gevolgd door de rest van de ongeveer twee miljoen inwoners van Gaza binnen zes jaar.

Gedwongen ontheemding van burgers in bezet gebied wordt beschouwd als oorlogsmisdaad in de Conventies van Genève, zo schrijft The New Arab. Ben-Gvir zei dat meerdere landen bereid zouden zijn de Palestijnen op te nemen, zonder die landen bij naam te noemen.

De ministers van Buitenlandse Zaken van de acht islamitische landen verklaarden het Israëlische plan ‘zeer sterk’ te veroordelen. Ze stelden dat het plan bedoeld was om Palestijnen te verdrijven van hun land. Zij waarschuwden voor ‘ernstige consequenties van het omzetten van oproepen tot gedwongen ontheemding in verklaard beleid of praktische maatregelen.’ De maatregelen zouden bovendien ingaan tegen ‘internationale pogingen om tot vrede te komen, zoals president Donald Trumps plan […] dat gedwongen ontheemding stellig afwijst.’

Israël houdt zich niet aan aan de afspraken van Trumps vredesplan en heeft het ‘staakt-het-vuren’ van oktober vorig jaar veelvuldig geschonden. Sinds oktober 2025 heeft Israël, volgens cijfers van het Ministerie van Volksgezondheid in Gaza, meer dan 1200 Palestijnen gedood in de Gazastrook.

Israël heeft sinds oktober 2023 ruim 73.000 Palestijnen gedood in Gaza. Ook neemt Israël steeds meer Palestijns land in, in zowel op de  Gazastrook als op de bezette Westelijke Jordaanoever.