11.2 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 3

Raad van State kritisch over verbod op religieuze uitingen bij boa’s

0

De Raad van State heeft kritiek op het wetsvoorstel van VVD-Kamerlid Claire Martens-America om religieuze uitingen bij boa’s te verbieden. Volgens de Raad is niet duidelijk waarom zo’n verbod nodig is. Bovendien beperkt het de godsdienstvrijheid en het recht op gelijke behandeling, zonder dat daar een goede onderbouwing voor is.

VVD-Kamerlid Martens-America wil dat buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s) geen zichtbare religieuze uitingen, zoals een hoofddoek of keppel, meer mogen dragen als ze in uniform werken en contact hebben met het publiek. Volgens haar moeten boa’s een neutrale uitstraling hebben, omdat ze namens de overheid optreden en in sommige gevallen geweld mogen gebruiken.

Maar volgens de Raad van State is niet duidelijk waarom zo’n verbod nodig is. Er zijn geen aanwijzingen dat zichtbare religieuze uitingen bij boa’s in de praktijk problemen opleveren. Ook is niet goed gekeken naar minder ingrijpende oplossingen, zoals verschillende soorten uniformen.

Daarnaast wijst de Raad erop dat boa’s heel verschillend werk doen en niet allemaal dezelfde bevoegdheden hebben. Zo mogen lang niet alle boa’s geweld gebruiken. Waarom het verbod dan voor alle boa’s zou moeten gelden, wordt volgens de Raad onvoldoende uitgelegd.

Het wetsvoorstel beperkt bovendien de godsdienstvrijheid en het recht op gelijke behandeling. Daarom moet goed worden uitgelegd waarom zo’n algemeen verbod nodig is. De Raad van State adviseert Martens-America om het voorstel beter te onderbouwen. Lukt dat niet, dan moet ze het aanpassen of ervan afzien.

Linkse machtsovername in Berlijn leidt tot nationale politieke strijd

0

De vorming van een nieuw links stadsbestuur in Berlijn is uitgegroeid tot een van de grootste politieke controverses van Duitsland. Die Linke wordt met antisemitisme in verband gebracht, vanwege de solidariteit van de partij met Palestina.

Na haar verkiezingsoverwinning onderhandelt Elif Eralp van Die Linke met de sociaaldemocratische SPD en de Groenen over een coalitie. Op papier draait het om de woningcrisis, maar in werkelijkheid gaat het conflict ook over Israël en Palestina, antisemitismebeschuldigingen en de politieke toekomst van Duitsland.

Die Linke wil een ingrijpende koerswijziging in het woonbeleid. De partij heeft afgesproken om de grootste vastgoedconcerns te onteigenen en ongeveer 160.000 woningen onder publiek beheer te brengen. Daarmee wil de marxistische partij de stijgende huren afremmen en meer betaalbare woningen creëren. Critici spreken van een schending van het eigendomsrecht.

Maar de weerstand tegen Die Linke is breder. Binnen de radicaal-linkse partij woedt al langer een debat over de genocide in Gaza. In Duitsland ligt Israëlkritiek echter uiterst gevoelig, vanwege de Holocaust. Het Duitse schuldgevoel hierover heeft geleid tot een krampachtige wegkijkpolitiek ten aanzien van Gaza.

De discussie binnen Die Linke laaide onlangs opnieuw op rond de Berlijnse politica Hannah Bruns, een prominente Palestina-activiste tegen wie nu een royementsprocedure loopt. Verschillende uitlatingen van Bruns hebben in Duitsland geleid tot beschuldigingen van anti-Israëlische en antisemitische retoriek. Zo zei zij tijdens een demonstratie in Berlijn vorig jaar: ‘De bevrijding van Palestina eindigt niet wanneer de Westelijke Jordaanoever is bevrijd. De bevrijding van Palestina eindigt pas wanneer Tel Aviv weer in Palestijnse handen is!’ Toen persbureau DPA haar hierover benaderde, bevestigde Bruns dat zij deze woorden had uitgesproken. Volgens haar moeten die echter in hun context worden gelezen. Ze stelt voorstander te zijn van een eenstaatoplossing waarin Israëliërs en Palestijnen vreedzaam samenleven.

Bondskanselier Friedrich Merz van de christendemocratische CDU bemoeit zich inmiddels ook met de Berlijnse formatie. Hij roept SPD en Groenen op af te zien van een coalitie met Die Linke. Volgens NOS is de kanselier bang voor een succes van deze linkse coalitie, omdat die mogelijk als een blauwdruk kan dienen voor een linkse federale regering straks.

De CSU, de conservatieve Beierse zusterpartij van CDU, wil de financiering van Berlijn nu stopzetten. CSU-leider Markus Söder zegt dat met Die Linke in de regering het communisme terugkeert in Berlijn. CDU-jongeren hanteren de leus ‘Nie wieder ist jetzt‘, een slogan die normaliter alleen tegen de extreemrechtse partij Alternative für Deutschland wordt gebruikt.

Waarom maken Azerbeidzjan en Turkije nu ruzie?

0

De relatie tussen Turkije en Azerbeidzjan staat onder druk. Recent voerde Azerbeidzjan een hoofddoekverbod in op basisscholen en middelbare scholen. De kwestie heeft geleid tot een ongebruikelijk felle uitwisseling tussen de twee landen, die bondgenoten zijn.

De spanningen ontstonden, zo schrijft Middle East Eye, nadat Turkse politici en functionarissen kritiek hadden geuit op het Azerbeidzjaanse hoofddoekverbod. De Azerbeidzjaanse president Ilham Aliyev leverde daarop stevige kritiek op Turkije, dat zich zou willen mengen in binnenlandse aangelegenheden. Ook opmerkingen van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan over belemmeringen voor islamitisch onderwijs werden in Bakoe opgevat als indirecte kritiek op het beleid van de Azerbeidzjaanse regering.

In Azerbeidzjaanse media verschenen vervolgens veel artikelen, waarin de Turkse regeringspartij AKP werd beschuldigd van het exporteren van politieke islam en van pogingen om de binnenlandse politiek van andere landen te beïnvloeden. Sommige publicaties gingen nog verder en suggereerden dat Turkse organisaties en instellingen een rol spelen bij politieke inmenging in Azerbeidzjan. Ook de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Hakan Fidan werd van alles beschuldigd.

Naast de hoofddoekkwestie spelen ook andere irritaties een rol. Zo werd Erdogans afwezigheid bij een regionale top in Bakoe door Azerbeidzjaanse kringen gezien als een belediging.

Ondanks de oplopende spanningen benadrukken Turkse functionarissen dat de strategische samenwerking overeind blijft. Beide landen zijn economisch, militair en geopolitiek nauw met elkaar verweven. Beide landen werkten in 2022 nauw samen, tijdens de oorlog tegen Armenië om Nagarno-Karabach.

Lees ook:
Azerbeidzjan voert hoofddoekverbod in op scholen

‘Israël is geen democratie, dus dat argument voor Nederlandse steun gaat niet op’

0

Deze maand zijn er parlementsverkiezingen in Israël. Maar van een echte democratie is geen sprake, betoogt Eric van ’t Hoff. Het argument dat Nederland altijd de kant van Israël moet kiezen omdat het een democratie zou zijn, gaat volgens hem dan ook niet op.

Met de aankomende parlementsverkiezingen van 27 oktober in Israël wordt in de media weer vaak gesteld dat Israël de enige democratie in het Midden-Oosten is en dat Nederland daarom altijd de kant van Israël zou moeten kiezen. Maar is Israël wel een democratie? Een democratie waarin de regering via vrije en eerlijke verkiezingen wordt gekozen, mensenrechten worden beschermd, burgers gelijk zijn voor de wet, vrijheid van godsdienst geldt en persvrijheid bestaat.

Omdat ik in Beiroet heb gewoond en Israël meerdere keren heb bezocht, heb ik er persoonlijk grote moeite mee om Israël als een democratisch land te beschouwen. Wie langs het strand van Tel Aviv loopt, zou het land als een toonbeeld van democratie kunnen ervaren. Maar sportende en zonnende inwoners zeggen weinig over het democratische karakter van een land. Ook in autoritaire staten kan het dagelijks leven op het eerste gezicht vrij en ongedwongen lijken.

Waarom Israël geen democratie is:

  • Geen stemrecht voor Palestijnse inwoners zonder Israëlisch staatsburgerschap, maar wel voor Israëlische staatsburgers in (geannexeerd) Oost-Jeruzalem en op de (bezette) Westelijke Jordaanoever. Hetzelfde geldt voor Syrische Druzen op de (geannexeerde) Golanhoogten die geen Israëlisch staatsburgerschap hebben.
  • Mensen van verschillende religies kunnen in Israël niet met elkaar trouwen, wat leidt tot een niet-democratische vorm van segregatie.
  • Vestiging van niet-Joden in veel Joodse dorpen en woongebieden wordt bemoeilijkt of tegengehouden, wat de segregatie verder versterkt.
  • Beperkte persvrijheid bij kritische berichtgeving over de regering. Israël staat op plek 112 op de World Press Freedom Index 2025.
  • Het merendeel van de Israëlische grond is staats- of JNF-eigendom, waarvan een groot deel in de praktijk alleen aan Joodse inwoners wordt toegewezen. Het Jewish National Fund (JNF) is in 1901 opgericht om land in Palestina te kopen en te ontwikkelen voor Joodse nederzettingen.
  • Verplichte militaire dienst voor Joodse volwassenen en voor Druzen en Circassische mannen, maar niet voor andere niet-Joodse inwoners.
  • De Law of Return voor Joden, maar geen Right of Return voor Palestijnen. De Law of Return geeft iedere Jood wereldwijd het recht om terug te keren naar zijn oorspronkelijke Joodse wortels en onmiddellijk het Israëlische staatsburgerschap te verkrijgen. Het Right of Return verwijst naar VN-resolutie 194 en bepaalt dat Palestijnse vluchtelingen die willen terugkeren daar recht op hebben.
  • Grove schendingen van mensenrechten, humanitair recht en internationaal recht tegen de Palestijnse bevolking in Gaza, op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem. Gedurende de periode 2015–2024 heeft de Algemene Vergadering van de VN maar liefst 173 resoluties over Israël aangenomen.
  • Ernstige aantasting van de rechtsstaat. De huidige regering heeft wetten aangenomen die de politieke controle over de benoeming van rechters hebben versterkt en de onafhankelijkheid van de procureur-generaal en de juridische adviseurs sterk hebben beperkt. Ook probeert de regering de macht van het Hooggerechtshof in te perken.

Een nog ernstigere schending van elke vorm van democratie is dat duizenden Palestijnen zonder enige vorm van strafproces worden vastgehouden en dat Israël sinds maart 2026 de doodstraf heeft uitgebreid met een wet die een militaire rechtbank de doodstraf laat opleggen zonder mogelijkheid tot gratie. Iets wat geen enkele democratie zou moeten toelaten, temeer daar deze wet in de praktijk vooral geldt voor Palestijnse verdachten.

Stuitend is ook dat in militaire detentiecentra zoals Sde Teiman in de Negevwoestijn volgens internationale onderzoekers ernstige en systematische mishandeling van opgepakte Palestijnen en tientallen sterfgevallen zijn gedocumenteerd, terwijl het Rode Kruis geen toegang krijgt. Iets wat in een democratische rechtsstaat onaanvaardbaar zou moeten zijn.

De recente sancties tegen de progressieve krant Haaretz, die door de regering al jaren wordt weggezet als een krant van paniekzaaiers en leugenaars, hebben natuurlijk niets met democratie te maken en laten zien dat de persvrijheid in Israël onder druk staat.

Opmerkelijk is ook dat Israëliërs in het buitenland niet vanuit hun woonland kunnen stemmen. Dat is op zichzelf niet ondemocratisch, maar de mogelijkheid om vanuit het buitenland te stemmen bestaat wel in de meeste democratieën.

Genocide sluit democratie uit

Dat mensenrechtenorganisaties en een VN-onderzoekscommissie hebben vastgesteld dat Israël genocide pleegt in Gaza, is op zich al een reden om Israël niet als een democratie te beschouwen. Een westerse democratie zou na 7 oktober voor een veel humanere aanpak moeten kiezen om het conflict te beëindigen, door onder meer veel nadrukkelijker met Hamas te onderhandelen over de vrijlating van de gijzelaars en te kiezen voor een veel minder verwoestende aanpak om de verantwoordelijken te berechten en Hamas-strijders veel gerichter uit te schakelen.

Als de huidige peilingen uitkomen, zal een grote meerderheid van de zetels in de nieuwe Knesset naar partijen gaan die zich tegen de oprichting van een Palestijnse staat verzetten. Dat staat haaks op het democratische streven naar een tweestatenoplossing, dat door veel landen en de Verenigde Naties wordt gesteund.

Paradox van het ‘grote’ Israël

Ironisch genoeg zouden Joden in het ‘grote’ Israël waar veel nationalistische leiders van dromen – een Israël dat ook de Westelijke Jordaanoever, Gaza en Oost-Jeruzalem omvat – nog maar de helft van de bevolking vormen.

Een gezamenlijke staat waarin Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, in Gaza en Oost-Jeruzalem dezelfde rechten zouden krijgen als Israëlische burgers, zou de politieke verhoudingen ingrijpend veranderen en Israël daadwerkelijk democratisch kunnen maken.

Etnocratie

En daar zit juist de paradox van het ‘grote’ Israël: alle Palestijnse gebieden annexeren, maar tegelijk zowel de Joodse meerderheid als de democratie willen behouden. Hier zitten alle nationalistische partijen mee in hun maag, waardoor de Israëlische regering steeds meer pleit voor het verdrijven van Palestijnen en het illegaal toe-eigenen van Palestijns land.

Israël kan voor Joodse inwoners als een democratie worden beschouwd, maar in zijn geheel functioneert het eerder als een autocratische etnocratie. Een systeem waarin de Joodse gemeenschap structureel voorrang krijgt in macht, beleid, vrijheid van meningsuiting, militaire dienst, mensenrechten en woonkeuze boven de niet-Joodse bevolking.

De bewering dat Nederland aan de kant van Israël zou moeten staan omdat het een democratie is, vind ik daarom zeer controversieel. Binnen de Nederlandse media zou dit argument niet gebruikt mogen worden, omdat het feitelijk onjuist is.

Egypte wil Saoedi-Arabië steunen in strijd tegen de Houthi’s

0

De Egyptische president Abdel Fattah al-Sisi heeft afgelopen zondag verklaard militaire steun aan Saoedi-Arabië te willen verlenen als het land daar om vraagt, bericht de Arabische nieuwszender Al Jazeera. 

Olie-infrastructuur, luchthavens en de hoofdstad Riyad liggen onder vuur van de door Iran gesteunde Houthi’s. In Jemen zijn door gevechten tussen de Houthi’s en door Saoedi-Arabië gesteunde regeringstroepen volgens Al Jazeera meer dan 233.000 mensen ontheemd geraakt.

Sisi zei dat Egypte ‘alles zou doen’ om Saoedi-Arabië te beschermen. Hij zei ook te hopen dat het Egyptische parlement hem hierin zou steunen.

Onder Egyptisch recht kan de president het leger pas inzetten in het buitenland zodra het parlement hier met twee derde meerderheid zijn goedkeuring geeft. Maar dat is in een dictatuur als Egypte waarschijnlijk een formaliteit.

Al Jazeera sprak met Thomas Bonnie James. Deze politieke analist stelt dat de veiligheid van Saoedi-Arabië niet de enige reden dat Sisi heeft besloten steun te verlenen. De Houthi’s leggen als sinds het begin van de genocide in Gaza druk op de zeestraat Bab al-Mandeb, door uit solidariteit met de Palestijnen aan Israël gelinkte schepen aan te vallen. Deze druk is een bedreiging voor het verderop gelegen Suezkanaal, waardoor Egypte zo’n 11 miljard dollar heeft verloren.

Ook het feit dat miljoenen Egyptenaren in Saoedi-Arabië werken speelt een rol, zegt hij. Zij sturen veel geld naar familie in Egypte. Ook dit vormt een belangrijke inkomstenbron voor het land.  

Hoewel Egypte geen formeel defensiepact heeft ondertekend met Saoedi-Arabië of met andere landen, is Egypte onderdeel van een coalitie die in juli is opgezet door Saoedi-Arabië. De Multinational Maritime Defense Coalition heeft tot doel de zeevaart in de Rode Zee en de Bab al-Mandeb te beschermen. Het conflict tussen de door Saoedi-Arabië gesteunde Jemenitische regering en de Houthi’s draait onder andere om het kustgebied dat langs de zeestraat ligt.

Volgens Al Jazeera was Egypte reeds in 2015 onderdeel van een coalitie, waarbij het via de lucht en de zee steun verleende aan de toenmalige regering om scheepvaartroutes in de Rode Zee te beschermen tegen de Houthi’s. Zij hadden toen al grote delen van het noorden en westen van Jemen ingenomen, schrijft Al Jazeera.

Volgens Alexandru Hudisteanu, een militaire analist die door Al Jazeera is geïnterviewd, ligt het vooral voor de hand dat Egypte drones en luchtverdediging zal inzetten. ‘Op dit moment zou de meest dringende behoefte zijn ervoor te zorgen dat de verdediging van Saoedi-Arabië wordt ondersteund en versterkt.’ 

Trump en Le Pen gebruiken verontwaardiging over Franse rellen voor eigen politiek gewin

0

De Amerikaanse president Donald Trump, vicepresident JD Vance en Franse extreemrechtse politici zijn aan de haal gegaan met het gewelddadige verloop van landelijke demonstraties in Frankrijk, zo blijkt uit berichtgeving in verschillende media.

Afgelopen zaterdag liepen demonstraties in verschillende steden uit de hand, toen honderden winkels werden geplunderd, auto’s in brand werden gezet en een negentiende-eeuws stadhuis in vlammen opging. Het stadhuis zou in brand zijn gestoken door een ‘wilde horde’, schrijft France24. In totaal werden 2000 mensen gearresteerd, schrijft de NOS. 

Volgens de NOS demonstreerden ‘honderdduizenden mensen op zeker 110 plekken’ in Frankrijk tegen het regeringsbeleid, de stijgende kosten van levensonderhoud en de staat van het onderwijs. Autoriteiten hebben gemeld dat groepen die plunderden en vernielingen aanrichtten, waarschijnlijk planmatig te werk gingen. De Franse justitie is in dit kader een onderzoek gestart, schrijft de omroep.

Zowel Trump als de Russische president Vladimir Poetin zien in het gewelddadige verloop van de demonstraties in Frankrijk het bewijs van de ‘ondergang’ van Europa. Die zou volgens hen veroorzaakt zijn doordat Europa migranten uit Afrika en het Midden-Oosten heeft toegelaten, zo schrijft Le Monde. Volgens Trump kwam de woede van het Franse volk enkel van ‘mensen van een hele andere wereld’, ‘mensen met haat in hun hart’, die ‘een ooit mooi land’ zouden willen vernietigen. Hij riep Europese leiders op de grenzen te sluiten voor migranten en ‘controle terug te pakken’.

Daarbij ging Trump volgens Le Monde voorbij aan de legitieme eisen van studenten, scholieren en de middenklasse. Hij bediende zich van dezelfde retoriek als extreemrechtse partijen in Europa. 

De Amerikaanse vicepresident JD Vance deed er een schepje bovenop en schreef op X dat ‘linkse politici de Derde Wereld hebben geïmporteerd naar Frankrijk en andere landen in naam van diversiteit en compassie. Zij hebben fundamentele kwesties als assimilatie en compatibiliteit genegeerd. Zij waren gewaarschuwd dat dit zou gebeuren, maar zij luisterden niet.’

Volgens France24 gaf de extreemrechtse Marine Le Pen extreemlinkse groepen de schuld. De leider van Rassemblement National zei dat Macrons regering ‘op zijn laatste benen loopt, moe en gedesoriënteerd.’

Jean-Luc Mélanchon, presidentskandidaat van de uiterst linkse partij La France Insoumise, waarschuwde dat het land dreigt af te glijden en controle te verliezen. 

President Macron zei dat ‘onruststokers van extreemlinkse groepen, vergezeld door criminelen’ hard zouden worden aangepakt.

‘Autoritaire leiders gebruiken de doodstraf om angst te zaaien’

0

De doodstraf is wereldwijd op haar retour, maar tegelijk zichtbaarder en gruwelijker dan in jaren. In de VS hebben de mislukte executie van Christa Pike en de plannen om de executie van legerpsychiater Nidal Hasan live uit te zenden het debat opnieuw aangewakkerd. In Nederland wil alleen de SGP de doodstraf opnieuw invoeren.

Wereldwijd is de doodstraf de afgelopen tien jaar verder teruggedrongen, vertelt Amnesty-woordvoerder Elke Kuijper. Ongeveer twee derde van alle landen heeft de straf afgeschaft in wet of praktijk. In Europa is Belarus het enige land dat nog de doodstraf uitvoert, met een nekschot. Het gebeurt sporadisch en in stilte. Familieleden worden niet ingelicht en lichamen van geëxecuteerden worden niet teruggegeven.

Landen als Libanon en Nigeria hebben wetsvoorstellen ingediend om de doodstraf af te schaffen, terwijl Indonesië al tien jaar geen executies meer heeft voltrokken. Tegelijkertijd is er ook een tegengestelde trend. Een klein aantal landen voert juist steeds meer executies uit. Het gaat onder andere om Singapore, waar dit jaar al negentien mensen zijn opgehangen, en om Saoedi-Arabië en Iran, waar het aantal executies per jaar in de honderden loopt. Myanmar is in 2022 opnieuw begonnen met executies, na een pauze van meer dan dertig jaar. Het Israëlische parlement heeft dit jaar een wet aangenomen om straks Palestijnse ‘terroristen’ op te kunnen hangen en Algerije heeft recent de doodstraf ingevoerd voor mensen die moedwillig een bosbrand veroorzaken.

Intimidatie

Volgens Amnesty International is dat geen toeval. Autoritaire leiders gebruiken de doodstraf vaak om macht te tonen en angst te zaaien, zegt Kuijper. ‘Het is een politiek instrument, geen rechtvaardige straf. Dat wordt zichtbaar in landen waar executies publiek worden uitgevoerd, zoals Iran en Afghanistan, en in moderne varianten daarvan, zoals livestreaming.’ De aankondiging van het Pentagon dat de executie van Nidal Hasan, de legerpsychiater die in 2009 dertien collega’s doodschoot op Fort Hood, live zal worden uitgezonden, past volgens Kuijper in die logica. ‘Het is bedoeld om te intimideren, om te laten zien hoe sterk de staat is.’

De zaak van Christa Pike (50) laat zien hoe de doodstraf in de praktijk vaak neerkomt op langdurige marteling. Pike zit al dertig jaar in een dodencel in Tennessee, veroordeeld voor een moord die ze als 18-jarige pleegde. Eind september probeerde de staat haar te executeren met twee doses van een dodelijke injectie, maar dit mislukte. Pike overleefde de toediening van pentobarbital, raakte ernstig gewond en werd behandeld in het ziekenhuis. Inmiddels is ze weer enigszins opgeknapt en teruggebracht naar de gevangenis waar ze eerder zat.

Voor Kuijper is Pikes situatie exemplarisch. ‘Het wachten op de voltrekking van een doodvonnis is op zichzelf al een vorm van wrede en onmenselijke behandeling. Maar dertig jaar in een dodencel, gevolgd door een mislukte executie, is een opeenstapeling van leed die geen enkele rechtsstaat zou mogen veroorzaken.’

De mislukte executie heeft in de Verenigde Staten een fel debat losgemaakt. Sommigen pleiten ervoor Pike vrij te laten, omdat de staat haar niet meer op humane wijze kan executeren. Anderen zoeken naar alternatieve executiemethoden, omdat de dodelijke injectie steeds vaker faalt. Maar afschaffing van de doodstraf lijkt in de VS niet nabij. Sinds de herinvoering in 1976 is de straf diep verankerd in het Amerikaanse systeem. Onder president Donald Trump zijn de federale executies hervat. De geplande executie door het leger van Hasan is de eerste militaire executie in decennia. De laatste vond in 1961 plaats, onder president John F. Kennedy.

Zwarte verdachten krijgen vaker de doodstraf

Hasan zal, als het aan het Pentagon ligt, publiekelijk worden geëxecuteerd, via een livestream. Dit past volgens Kuijper in een bredere trend, waarin het strafrecht wordt ingezet als politiek theater. In de VS is de doodstraf bovendien sterk verweven met raciale ongelijkheid, benadrukt de Amnesty-woordvoerder. Zwarte verdachten krijgen vaker de doodstraf dan witte verdachten, vooral wanneer het slachtoffer wit is. Als je in de staat Louisiana een moord pleegt op een wit persoon, dan is de kans dat de verdachte de doodstraf krijgt 97 procent groter dan wanneer het slachtoffer een zwart persoon is. Ook dat maakt de doodstraf volgens Amnesty onverenigbaar met een eerlijk rechtssysteem.

‘Er is geen situatie waarin een staat het recht heeft om een mens te doden’

Amnesty International is in alle gevallen tegen de doodstraf. De organisatie wijst op de schending van het recht op leven, het risico op gerechtelijke dwalingen, het ontbreken van een afschrikkend effect, discriminatie in de rechtspraak, oneerlijke processen en het politieke misbruik van de straf. Voor Kuijper is het simpel. ‘De doodstraf is altijd een wrede, onmenselijke en vernederende straf. Er is geen situatie waarin een staat het recht heeft om een mens te doden. Amnesty ziet levenslange opsluiting zonder perspectief als een schending van internationale mensenrechten en een vorm van wrede, onmenselijke en vernederende behandeling.’

Derde van Nederlandse kiezers wil herinvoering doodstraf

Uit een onderzoek van Ipsos uit 2024 blijkt dat een derde van de Nederlandse kiezers voor de herinvoering van de doodstraf is. 59 procent van het SGP-electoraat en 57 procent van het PVV-electoraat wil de doodstraf opnieuw invoeren, evenals 43 procent van het BBB- en FvD-electoraat. De SGP is echter de enige partij in Nederland die de doodstraf officieel wil herinvoeren. De PVV en ook FvD hebben hiervoor (nog) niet gepleit.

Jan Schippers, directeur van het wetenschappelijk bureau van de SGP, legt uit dat zijn partij altijd voor de doodstraf is geweest. Maar het standpunt wordt nu minder robuust uitgedragen dan vroeger. In het verleden verwees de SGP direct naar Romeinen 13:4: ‘de overheid draagt het zwaard niet tevergeefs’. Nu is de partij terughoudender. ‘De doodstraf is geen speeltje voor campagnedoeleinden, evenmin een middel om wraak te nemen.’ Schippers benadrukt dat de SGP zich wil onderscheiden van populistische partijen die de doodstraf inzetten als retorisch wapen. ‘Hoe harder populisten roepen, hoe voorzichtiger wij moeten zijn’, zegt hij. ‘We willen niet in dat vaarwater terechtkomen.’

De SGP wil de doodstraf tegenwoordig alleen nog toepassen bij meervoudige moord of moord met een terroristisch motief, en alleen wanneer er zekerheid is over de schuld, vast te stellen door de Hoge Raad. Enkelvoudige moord, drugsmisdrijven, geloofsafval en andere categorieën vallen daar niet onder. Openbare executies of spektakel wijst Schippers af als ongepast. ‘De partij heeft zich nooit uitgesproken over de methode van executie, ook omdat wraak als motief moet worden vermeden.’ Humane uitvoering is volgens Schippers in zekere zin een contradictio in terminis, maar wel een noodzakelijke voorwaarde.

‘De SGP heeft het standpunt ooit tijdelijk uit het verkiezingsprogramma gehaald’

Schippers erkent dat herinvoering in Nederland praktisch vrijwel onmogelijk is. Het zou een grondwetswijziging vereisen, het opzeggen van internationale verdragen en mogelijk zelfs een vertrek uit de Europese Unie. ‘De SGP heeft het standpunt ooit tijdelijk uit het verkiezingsprogramma gehaald vanwege die praktische bezwaren, maar het staat er inmiddels weer in. We hoeven ons niet aan te passen aan meerderheidsstandpunten, maar we zijn wel realistisch. Dit verandert niet snel.’

Toch blijft het onderwerp voor de partij principieel belangrijk, benadrukt hij. ‘Het gaat de SGP om bescherming van het leven. Een mensenleven heeft hoge waarde. Wie een ander het leven ontneemt, moet weten dat dat een uiterst zware consequentie heeft. Dit hangt ook samen met onze overtuiging dat proportionele vergelding óók een doel van het strafrecht is. We zijn daarom bij extreme misdrijven voor de doodstraf, maar de straf mag nooit zwaarder zijn dan de misdaad. We moeten altijd oppassen voor een spiraal van wraak.’

Saoedi-Arabië executeert stelletje uit Bangladesh, na ‘onzedelijke daad’ in Mekka

0

Saoedi-Arabië heeft een man en een vrouw uit Bangladesh geëxecuteerd nadat zij door een rechtbank schuldig waren bevonden aan het plegen van een volgens de autoriteiten onzedelijke daad in een moskee in de heilige stad Mekka, zo maakte het Saoedische ministerie van Binnenlandse Zaken bekend.

Volgens de autoriteiten werden de twee, geïdentificeerd als Nazrul Islam Abdul Basir en Siti Akhtar, gearresteerd na een incident in een moskee. Na een onderzoek werden zij vervolgd en op 14 oktober ter dood veroordeeld. De uitspraak werd later bevestigd door hogere gerechtelijke instanties en uiteindelijk bekrachtigd via een koninklijk decreet.

De Saoedische autoriteiten hebben niet bekendgemaakt wat de veroordeelden precies zouden hebben gedaan. Mogelijk ging het om overspel. Ook is niet openbaar gemaakt in welke moskee het incident plaatsvond, of wanneer de verdachten werden aangehouden. Het ministerie verklaarde dat de zwaarte van de straf verband hield met de ernst van de overtreding en de schending van de heiligheid van een religieuze locatie.

De doodstraf werd opgelegd op basis van ta’zir. Dit een onderdeel van de islamitische rechtspraak waarbij rechters een grote mate van beoordelingsvrijheid hebben bij het vaststellen van straffen voor overtredingen waarvoor geen vaste strafmaat bestaat. Het verrichten van onzedelijke handelingen in een moskee, in de heiligste stad van de islam bovendien, is bijna de ultieme daad van heiligschennis.

De zaak heeft in Bangladesh vragen opgeroepen. Het Bengaalse consulaat in de Saoedische havenstand Jeddah is niet vooraf op de hoogte gebracht van de executies. De diplomatieke vertegenwoordiging heeft de Saoedische autoriteiten om opheldering gevraagd over de identiteit van de geëxecuteerden, de achtergrond van de zaak en de redenen voor het opleggen van de doodstraf.

Saoedi-Arabië executeert jaarlijks honderden mensen. Op onder andere moord, drugsbezit, hekserij, geloofsafval en het beledigen van de profeet Mohammed staat de doodstraf. Vorige week werd een gastarbeider uit Sri Lanka ter dood veroordeeld voor een Facebookpost, ook al bood hij hiervoor zijn excuses aan. Terechtstellingen worden vrijwel altijd uitgevoerd door onthoofding, hoewel fusilleren en stenigen ook legale executiemethoden zijn.

‘Merhaba dokter abi’

0

Op het laatste moment moest ik op de elektrische fiets stappen. Al boostend met het plusknopje reed ik gehaast dwars door Rotterdam. Ik had een afspraak. Niet met een vreemde, waardoor je nerveus zou kunnen worden. Maar afspraak is afspraak.

Op de ventweg van de Pleinweg rijden auto’s op een soort fietspad. De kleur van het asfalt is die van een fietspad, maar er rijden ook auto’s overheen. Auto’s zijn dan te gast op het fietspad, vertelde een politicus van de gemeente mij eens. Over dat besluit waren destijds harde noten gekraakt.

Ik reed op die ventweg toen een grote witte bestelbus mij tegemoetkwam. We remden af totdat we allebei stilstonden. Over het smalle randje dat overbleef, fietste ik langs de grote witte bestelbus. Ik was halverwege toen ik vanuit het bestelbusje hoorde: ‘Merhaba doktor abi.’ Hallo broer dokter.

Inmiddels hadden we het hele verkeer tot stilstand gebracht

Benieuwd stopte ik en rolde mijn fiets wat achteruit. Ik begroette de bestuurder en vroeg hoe het met hem ging. Inmiddels hadden we het hele verkeer tot stilstand gebracht. Hij zei dat het niet goed met hem ging. ‘Wat jammer’, zei ik en ik fietste weer verder. Een doktersconsult terwijl we het verkeer ophouden, vond ik niet gepast. Even verderop wachtte een man op zijn fiets op ons. Hij had onze beleefdheden gehoord terwijl hij niet verder kon fietsen. Hij begon keihard te lachen. Ik lachte mee en vervolgde mijn weg.

De afspraak was niet met een vreemde en verliep verder goed. Daarna moest ik weer op de fiets stappen en de terugweg nemen. Ontspannen begon ik te fietsen en stopte voor een stoplicht. Naast mij stond een jongen op een fatbike. Hij voldeed aan de stereotypen van fatbikers. Ongeveer 12 jaar oud. Getinte huidskleur. Hij droeg een grote rugtas en had zijn oortjes in. Zijn telefoon zat in een houdertje op het stuur. Toen ik toevallig die kant op keek, zag ik dat hij naar een tekenfilm op zijn scherm zat te kijken. Jongetjes blijven jongetjes.

Eerdmans zet kabinet onder druk met asieleisen

0

JA21-leider Joost Eerdmans koppelt de steun van zijn partij aan het belastingplan aan strengere asielmaatregelen. Daarmee zet hij het minderheidskabinet-Jetten onder druk.

Eerdmans heeft samen met de SGP eisen gesteld aan het kabinet. Die gaan onder meer over het schrappen van de dwang bij de spreidingswet, het opnieuw beoordelen van de verblijfsstatus van ongeveer 70.000 Syriërs en het verder beperken van de asielinstroom. Ook wil hij dat asielprocedures buiten Nederland mogelijk worden gemaakt.

‘Als je de migratie indamt, dan levert dat geld op. Dus dat is gewoon voor ons een kernwaarde voor zo’n onderhandeling’, zei de JA21-leider in het tv-programma Goedemorgen Nederland.

Op 12 november zal er gestemd worden over het belastingplan. De minderheidscoalitie van D66, VVD en CDA beschikt over 66 zetels in de Tweede Kamer en is dus afhankelijk van oppositiepartijen om wetgeving door het parlement te krijgen. De steun van JA21 kan het verschil maken, maar er zijn ook andere partijen waarmee het kabinet afspraken kan maken om zo aan een parlementaire meerderheid te komen.

Asielminister Bart van den Brink (CDA) heeft aangegeven dat hij verwacht met gemeenten uit de voeten te kunnen, zonder de dwangoptie van de spreidingswet te gebruiken. Daarmee lijkt het kabinet ruimte te zoeken om aan een deel van de wensen van JA21 en de SGP tegemoet te komen. Of dat voldoende is moet echter nog blijken. De juridische en praktische uitvoerbaarheid van andere eisen kan bovendien een obstakel vormen. Ook het vorige kabinet probeerde strenge asielmaatregelen te introduceren, maar lang niet alle maatregelen zijn rechtmatig.

Akkoord op rechts onder druk

Volgens Eerdmans staat de deur voor een deal op rechts open, ‘ook namens de SGP’. Hij benoemt bovendien dat de BBB zijn plan zal steunen in de Eerste Kamer. Toch is een akkoord op rechts afhankelijk van meerdere factoren. De SGP heeft eigen eisen, wat betreft de late abortus bijvoorbeeld.

Gooit Eerdmans de deur niet juist dicht met zijn harde eis? Hij denkt van niet. De kans is groot dat hij inzet op een aantal concrete toezeggingen in plaats van een totaalpakket. Als hij het kabinet tot concessies dwingt, heeft hij al een deel van zijn doelen bereikt. Hij heeft eerder kritiek geuit op het kabinet, omdat het bij de begroting juist toenadering zocht tot pro. JA21 vindt dat de coalitie duidelijker voor een rechtse koers moet kiezen.

In de opiniepeilingen staat JA21 er goed voor. Zo staat de partij in de peiling van Peil.nl van 2 oktober op 20 zetels. Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2025 behaalde JA21 negen zetels.