23.8 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 8

Paraguayaanse senator maakt racistische opmerkingen over Franse sterspeler Mbappé

0

Kylian Mbappé is slachtoffer van racistische opmerkingen van de Paraguayaanse senator Celeste Amarilla.

De druiven zijn zuur voor de Paraguayaanse senator Celeste Amarilla, na de verloren wedstrijd tegen Frankrijk op het WK Voetbal. Ze plaatste een racistisch haatbericht, aldus de Franse krant Le Monde, waarin ze de zwarte sterspeler van Frankrijk, Kylian Mbappé voor van alles uitmaakte. Hij was niet alleen ‘nep-Fransman’ die ‘gekoloniseerd’ zou zijn, maar ook een parvenu (nieuw rijke). Mbappé moet dankbaar zijn dat hij na de wedstrijd niet is geslagen door de Paraguayaanse spelers.

De senator nam geen blad voor de mond. ‘Gekoloniseerde Kameroener, die hard probeert Frans te zijn, wrok koestert, nieuw rijk is, arrogant en lelijk. Hij was nerveus en doodsbang tijdens de hele wedstrijd, net als zijn hele team; ze konden zelfs geen doelpunt scoren, ze wonnen bij toeval… Het enige wat velen van ons van de Albirroja eisten, was dat ze hem na de wedstrijd niet openhandig hadden geslagen. En dat terwijl ik geen voetbalfan ben’, schreef ze.

Mbappé reageerde geprikkeld. ‘U bent een verachtelijke vrouw en onwaardig voor uw positie. U vertegenwoordigt Paraguay niet, dat land dat gedurende de competitie met passie en eer heeft gezwoegd’, schreef de voetballer op sociale media.’Door uw roekeloosheid en uw brutale racisme is de hele wereld de reis en de historische inspanning die uw spelers tijdens dit WK hebben geleverd, al vergeten, en maakt u plaats voor een incompetente vrouw die het slechtste mogelijke beeld van haar land geeft. Ik zal nooit toestaan dat mensen zoals zij de vrijheid hebben om hun haat en racisme over de wereld te verspreiden.’

Elsfest: celstraf voor aanvaller D66-pand

0

De rechtbank in Den Haag heeft drie verdachten veroordeeld voor hun betrokkenheid bij agitatie tegen asielzoekers en migranten tijdens ‘Elsfest’, de beruchte extreemrechtse demonstratie van 20 september vorig jaar die uitliep op rellen. Een van de verdachten, een 35-jarige man, viel het D66-kantoor aan met een brandende container, aldus ANP.

De rechtbank vindt het eveneens bewezen dat hij op het Malieveld een ME‑voertuig heeft aangevallen en op het Plein geweld heeft gebruikt tegen zowel iemand die aan het filmen was als een beveiliger die probeerde in te grijpen. Naast de celstraf moet hij in totaal 15.000 euro aan schadevergoedingen betalen, waarvan een derde ten goede komt aan D66.

De overige twee veroordeelden zijn een man van 20 en een man van 46, die zich schuldig maakten aan het bestormen van een politiebusje en het hinderen van een arrestatie. De jongste krijgt een taakstraf van 100 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand. De 46‑jarige krijgt eveneens een maand voorwaardelijk, maar moet 120 uur taakstraf uitvoeren. Hij heeft eerder al een veroordeling voor geweld op zijn naam staan.

In totaal zijn tot nu toe 41 mensen veroordeeld voor hun deelname aan de extreemrechtse Elsfest-rellen.

 

Open brief roept Rotterdamse raad op zelf te oordelen over benoeming Harika

0

Een brede groep Rotterdammers heeft de gemeenteraad in een open brief opgeroepen zich niet te laten leiden door uitgelekte informatie over de voordracht van Miriam Harika als wethouder.

De brief, ondertekend door ruim dertig personen uit onder meer het maatschappelijk middenveld, het onderwijs, de advocatuur en de politiek, stelt dat de raad zelfstandig een oordeel moet vormen op basis van het officiële dossier. AD heeft een verkorte versie van de brief gepubliceerd.

Aanleiding is een vertrouwelijke brief van de Rotterdamse ombudsman die uitlekte voordat de gemeenteraad zich over de benoeming kon uitspreken. In de media verschenen vervolgens kwalificaties als ’toxische cultuur’ en ‘angstcultuur’. Volgens de ondertekenaars ontstaat daardoor een publiek oordeel voordat een zorgvuldige procedure is afgerond.

De briefschrijvers verwijzen naar de recente uitspraak van de rechtbank Rotterdam in de zaak rond het Nederlands Fotomuseum. Daar oordeelde de rechter dat beschuldigingen van sociale onveiligheid onvoldoende waren onderbouwd en dat de negatieve publiciteit de voormalig directeur ernstig had beschadigd. Volgens de initiatiefnemers laat die zaak zien dat ernstige kwalificaties eerst zorgvuldig moeten worden getoetst.

Daarnaast stellen zij dat de gemeentelijke ombudsman een belangrijke controlerende rol vervult, maar dat de uiteindelijke beslissing over de benoeming van een wethouder bij de gemeenteraad ligt. Ook vragen zij aandacht voor het lekken van vertrouwelijke informatie, dat volgens hen zowel de kandidaat als de melders, de ombudsman en de raad schaadt.

De ondertekenaars verzoeken de raad daarom twee dingen. Ten eerste moet de benoeming uitsluitend worden beoordeeld op basis van de formele procedure, ten tweede moet er een onderzoek komen naar het lek van de vertrouwelijke brief.

Nederland moet nu in actie komen tegen racisme

0

Het zit er weer op. Nederland ligt uit het WK, dus dat is klaar. Even los van al die Nederlandse Marokkanen die nog wel met spanning naar de wedstrijden uitkijken. Zonder ingerichte pleinen met grote schermen, maar dat terzijde.

Keti Koti ligt ook achter ons. Alle evenementen over herdenken, eren, vieren, een gedeeld verleden en een gezamenlijke toekomst, over nazaten van tot slaafgemaakten en herstel. Het is geweest. Alle mooie woorden zijn gesproken.

En nu?

Volgens onze minister-president is er na de excuses te weinig gedaan. Er moet meer actie komen. Hij nodigt alle ministeries uit om op 1 juli de vlag te hijsen, net zoals het ministerie van Algemene Zaken heeft gedaan. Hij nodigt uit. Hij legt niets op. En 1 juli is nog steeds geen nationale vrije dag.

Eerlijk?

Ik vind het te weinig.

In het licht van het rapport van de Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme, waarin duidelijk wordt gesteld dat Nederland een racistisch systeem heeft, met racisme en discriminatie verankerd in beleid en instituties. Als je kijkt naar de uitspraken van bepaalde politici over wie er wel of niet Nederlander is. En dan de reacties op het niet scoren van zwarte voetballers, trots gehuld in het Oranjeshirt, dat ze blijkbaar alleen mogen dragen als ze winnen.

Op het jaarlijkse congres van de Nationale Coördinator tegen Discriminatie en Racisme zat ik in een deelsessie. Een van de andere aanwezigen zei dat het haar pijn deed dat jonge mensen nog steeds bezig waren met dit thema. Er wordt al zo lang aan gewerkt, maar het lijkt alsof we niet vooruitkomen. Een jonge vrouw zei dat wij als zwarte gemeenschap niet boos genoeg zijn. We zouden ons meer uit moeten spreken, meer moeten laten gelden.

Ik weet niet of het aan ons ligt. Volgens mij ligt het aan de Ander.

De Ander die opeens te veel van ons ziet stijgen op de maatschappelijke ladder. Die op straat naar alle diversiteit kijkt en dan denkt dat er wel erg veel buitenlanders in de wijk zijn komen wonen. Maar vergeet dat er ook nog zoiets is als een Nederlands paspoort. Dat bepaalt wie er wel of geen Nederlander is. Niet de blik van die Ander.

De Ander die naar ons kijkt en geen verschil ziet tussen twee zwarte vrouwen, want zwart en vrouw, en ze lijken allemaal op elkaar. Ondanks verschillen in huidskleur, lengte of postuur.

Ik bid dat er iemand opstaat en zegt: ‘Wij als Nederland trekken hier een streep’

Volgens mij is het de Ander die van mening is dat het allemaal wel heel snel gaat. Dat er wel heel erg veel verandert. En dat je tegenwoordig niets meer mag zeggen.

En ik ben het beu dat die Ander altijd maar aan mij vraagt, aan ons, om ons gedeisd te houden. Om niet te veel op te vallen. Om niet zo zwart te zijn.

Ik bid dat er iemand opstaat en zegt: ‘Wij als Nederland trekken hier een streep.’ Wij erkennen dat we een racistisch en discriminerend land zijn. En dat gaan we nu veranderen. We gaan een landelijk verandertraject starten om in 2040 alle instituties, wetgeving, beleid, overheidsdiensten en gemeenten, heel BV Nederland, vrij van racisme en discriminatie te hebben. Een grote publiekscampagne gericht op het vergroten van de bewustwording rondom alledaags racisme, vooral onder witte Nederlanders. Om in elke gemeente gesprekken te voeren met zo veel mogelijk bewoners. Ook al die Nederlanders die niet racistisch zijn, want ze hebben een partner, kind, buurman of vul maar in wie, van welke afkomst ook, met wie ze goed omgaan. Die ze gewoon accepteren. Juist die Nederlanders moeten het gesprek voeren. Met zichzelf.

Al te lang wordt er gesproken over racisme en discriminatie in een bepaalde groep mensen, met steeds dezelfde goedwillende mensen. En ja, zoals Rob Jetten zei: er is veel gebeurd en er wordt veel gedaan. Maar er moet meer actie komen. Ik citeer: ‘Op 1 juli herdenken we. De andere 364 dagen handelen we. In gezamenlijkheid. Als we dat doen, komen we verder.’

Ik hoop dat de Ander goed naar deze woorden luistert.

Civiele bestuur Hamas in Gaza draagt stokje over aan technocraten

0

De door Hamas geleide regering in Gaza heeft maandag verklaard dat het haar eigen civiele regering heeft ontbonden en de macht zal overdragen aan een technocratisch bestuur, zo melden verschillende media.

Hamas bestuurt de Gazastrook sinds 2006, toen de islamitische organisatie de Palestijnse parlementsverkiezingen won. Vervolgens brak er een strijd uit met de seculiere organisatie Fatah, die de macht niet wilde opgeven. Hamas werd vervolgens de baas in de Gazastrook, Fatah in de Palestijnse gebieden op de Westelijke Jordaanoever. 

Maar Hamas heeft nu de macht overgedragen aan een technocratische bestuur, het ‘National Committee for the Administration of Gaza’ (NCAG). Dit bestuur bestaat uit onafhankelijke Palestijnse experts en zou het dagelijks bestuur moeten vormen in de Gazastrook. Dit werd overeengekomen tijdens onderhandelingen voor een vredesovereenkomst, die in september 2025 werd bereikt na bemiddeling door de Verenigde Staten, Qatar en Egypte.

Deze vredesovereenkomst, onderdeel van het ‘twintigpuntenplan’ van de Amerikaanse president Donald Trump, had een einde moeten maken aan de Israëlische genocide op de Palestijnen in Gaza, die meer dan 73.000 Palestijnen het leven heeft gekost. Israël is ondanks het akkoord echter doorgegaan met aanvallen op Gaza, waardoor sinds dat akkoord meer dan duizend Palestijnen omkwamen, schrijft Middle East Eye.

Een woordvoerder van Hamas liet weten dat de beweging klaar is voor een civiele machtsoverdracht. Ze hebben ‘een stap gezet door niet langer de leiding over de Gazastrook te voeren teneinde alle smoezen weg te nemen’, die Israël volgens hem gebruikt ‘om de uitroeiingsoorlog voort te zetten.’ Hij riep bemiddelende staten op om ervoor te zorgen dat Israël zich aan de wapenstilstand houdt.

Volgens experts is het besluit van Hamas om het civiele bestuur te ontbinden bedoeld als een boodschap aan de Amerikaanse president Donald Trump dat de beweging geen obstakel is voor diens plan voor vrede in Gaza. Dit in tegenstelling tot Israël, dat niet alleen doorgaat met aanvallen, maar ook hulpgoederen tegenhoudt en inmiddels bijna zeventig procent van de Gazastrook in handen heeft.

Het is nog onzeker welke macht het nieuwe bestuursorgaan (NCAG) precies zal hebben, schrijft The New Arab. Ook is een bestuursoverdracht nog geen oplossing voor de vastgelopen onderhandelingen, waaronder afspraken rond wederopbouw, het bestuur op lange termijn en de toekomst van de militaire tak van Hamas.

De ontwapening van Hamas’ militaire tak blijft een heet hangijzer. De beweging ging in de overeenkomst van september vorig jaar akkoord met het neerleggen van haar wapens, op voorwaarde dat Israël zich zou terugtrekken achter de ‘Gele Lijn’, die een bufferzone zou aangeven. Maar Israël heeft deze lijn steeds verder opgeschoven en meer land ingenomen. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu instrueerde het leger afgelopen mei om zeventig procent van Gaza in te nemen.

Hamas heeft altijd volgehouden dat ze zich niet zullen ontwapenen zolang Israël zich niet terugtrekt.

Grote zorgen over Palestijnse vrouwen in Israëlische gevangenissen

0

Palestijnse vrouwen die vastzitten in Israëlische gevangenissen worden ‘onmenselijk behandeld’ en lopen groot risico, waarschuwen hulporganisaties. ‘De laatste keer dat ik vastzat, ben ik zestig kilo afgevallen.’

Het had een vrolijke tijd moeten zijn voor Dana Joudah (35); het is 18 april en ze heeft net te horen gekregen dat ze zwanger is. Maar nog voor ze het nieuws kan vieren, vallen Israëlische militairen haar huis binnen in de Palestijnse stad Nablus op de bezette Westelijke Jordaanoever.

Joudah, die op dat moment nog een zwakke gezondheid heeft door een recente maagverkleining, wordt gearresteerd en meegenomen naar een Israëlisch detentiecentrum. Daar valt ze meermaals flauw en raakt ze gedehydrateerd. Volgens de familie van Joudah kreeg de zwangere vrouw weinig medische zorg in de gevangenis. ‘Ze moet op de grond slapen in overvolle, koude cellen. Andere gevangenen proberen haar te steunen, omdat ze zwanger is, door hun kleine porties eten te delen’, vertelt de moeder van Joudah aan nieuwssite Middle East Eye.

Inmiddels is Joudah vijf maanden zwanger. Ze zit nog steeds vast, nu in de Damon-gevangenis in het noorden van Israël. Ze wordt vastgehouden onder administratieve detentie, wat betekent dat er geen officiële aanklacht is en dus ook geen rechtszaak. Administratieve detentie duurt in eerste instantie zes maanden, maar kan onbeperkt worden verlengd. Palestijnen in dit soort detentie kunnen dus in feite voor onbepaalde tijd worden vastgehouden.

Zware omstandigheden

Joudah is één van de drie zwangere vrouwen in de Damon-gevangenis. Palestijnse hulporganisaties trekken daarom aan de bel, onder meer vanwege de gezondheidsrisico’s die de drie zwangere gevangenen lopen. Volgens de Palestinian Prisoner’s Society en het Palestinian Center for Prisoner Advocacy krijgen de vrouwen te maken met ‘zware omstandigheden, ongeëvenaarde isolatie en denigrerende behandeling.’ De organisaties roepen op de vrouwen per direct vrij te laten.

‘In de gevangenis krijg je te maken met mishandeling, uithongering, isolatie en het onthouden van familiebezoek’

Ook Amina al-Taweel zit vast in de Damon gevangenis. Ze is vier maanden zwanger en in bijzijn van haar vier kinderen en man werd ze op 18 maart gearresteerd. Haar man, Ali Shawahneh, maakt zich grote zorgen om haar gezondheid. ‘Bij eerdere zwangerschappen had ze het vooral in het begin zwaar; ze heeft zorg nodig die duidelijk niet beschikbaar is in de gevangenis’, zegt hij tegen Middle East Eye.

Shawahneh heeft zelf ook vastgezeten in Israëlische gevangenissen en zegt te weten hoe moeilijk de omstandigheden zijn. ‘De laatste keer dat ik vastzat, ben ik zestig kilo afgevallen. In de gevangenis krijg je te maken met mishandeling, uithongering, isolatie en het onthouden van familiebezoek.’

Het Rode Kruis, andere hulporganisaties en familieleden van gevangenen hebben inderdaad geen toegang tot de Israëlische gevangenissen waar Palestijnen worden vastgehouden. Alleen advocaten mogen nog naar binnen, maar zelfs die bezoeken vinden niet vaak plaats: ‘Afspraken worden vaak afgezegd zonder reden of omdat er een ‘veiligheidsprobleem’ zou zijn in de gevangenis’, zegt Amani Sarahneh van de Palestinian Prisoner’s Society tegen de Kanttekening.

‘Wanneer ze wel naar binnen mogen, horen ze verhalen over de schrikbarende omstandigheden in de gevangenis. Zeker voor de zwangere gevangenen is dit zorgwekkend: zij hebben medische zorg nodig die ze op dit moment niet krijgen.’

Vrouwen vaker doelwit

Ook andere vrouwen lopen grote gezondheidsrisico’s. Zo lijden drie andere Palestijnse vrouwen in de gevangenis aan kanker en is het niet duidelijk of hun behandeling voldoende wordt doorgezet. Ook zitten er twee minderjarige meisjes vast in de Damon-gevangenis.

‘Onze bezorgdheid neemt steeds verder toe’

Lange tijd vingen Palestijnse mannen en jongens het merendeel van de klappen van het Israëlische leger. Maar sinds het begin van de genocide zijn vrouwen steeds vaker het doelwit van Israëlische arrestaties; Israël arresteerde in deze periode ruim 750 vrouwen.

Het aantal Palestijnse vrouwen en meisjes in Israëlische detentie is sinds het begin van de oorlog verdubbeld, blijkt uit data van de Palestinian Prisoners Club. Ook vorige week werden er in verschillende steden op de Westoever weer vrouwen opgepakt.

Volgens Sarahneh gaat het om politieke gevangenen, want onder de vrouwen zitten met name studenten, journalisten, advocaten, docenten, dokters en activisten. Vrouwen maken op dit moment slechts een klein percentage van het totale aantal gevangenen van ruim 9000 op, maar dat aantal groeit dus in rap tempo. Sarahneh: ‘Onze bezorgdheid neemt steeds verder toe. De gerichte aanvallen zijn de afgelopen maanden aanzienlijk toegenomen en we vrezen dat dit patroon zich zal voortzetten.’

VVD wil landelijk verbod op hoofddoek, kruisje en keppel voor boa’s

0

Na jarenlange discussie wil de VVD nu wettelijk vastleggen dat buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s) geen religieuze uitingen meer mogen dragen tijdens hun werk, zo melden verschillende media.

Hiertoe wil VVD-kamerlid Claire Martens een wetsvoorstel gaan indienen, dat een wetswijziging mogelijk zou maken.

Momenteel hanteren gemeenten verschillende regels met betrekking tot klederdracht van boa’s. In tegenstelling tot politieambtenaren die vallen onder de landelijke gedragscode voor lifestyleneutraliteit, krijgen boa’s in verschillende gemeenten de ruimte om hun geloof te uiten. In gemeenten als Amsterdam, Den Haag, Utrecht en Tilburg mogen boa’s een hoofddoek, keppeltje of kruisje dragen als onderdeel van hun uniform. Dat stuit op verzet bij rechtse partijen, die willen dat er een totaalverbod op de hoofddoek komt voor boa’s.

Martens vindt dit verschil tussen gemeenten ongewenst. In plaats hiervan zouden medewerkers met een publieke handhavingstaak overal in Nederland aan dezelfde uniforme regels moeten voldoen. Ook bij politie en defensie zijn religieuze uitingen tijdens de dienst niet toegestaan, voert Martens aan. ‘Bij een uniform in een seculier land horen geen religieuze uitingen’, zei Martens tegen De Telegraaf.

Het wetsvoorstel moet volgens de VVD bijdragen aan de herkenbaarheid en uniforme uitstraling van handhavers in de openbare ruimte. Gemeenten kunnen dan niet meer afwijken van dit beleid, zoals nu het geval is.

In maart dit jaar kondigde de VVD al aan dat zij een landelijk verbod op religieuze uitingen bij boa’s wilde afdwingen. Het CDA steunde dit plan. In december 2021 stemde een Kamermeerderheid voor een motie van de PVV voor een verbod op het dragen van de hoofddoek voor boa’s.

Volgens tegenstanders is een dergelijk verbod in strijd met artikel 1 van de Grondwet, het non-discriminatiebeginsel.

Het wetsvoorstel zal eerst worden voorgelegd aan de Raad van State voor advies. Eerdere pogingen om met landelijke regelgeving te komen, mislukten, onder meer na kritiek van dit hoogste adviesorgaan van de regering.

Na het advies zal het achtereenvolgens door de Tweede en Eerste Kamer worden behandeld. Mocht het voorstel door beide Kamers worden aangenomen, dan moeten alle boa’s zich aan dezelfde regels houden rond het dragen van religieuze uitingen zoals hoofddoeken.

Kabinet keek in 1988 weg bij levering gifgassen aan Irak

0

Wat Iraakse Koerden al decennialang beweren, wordt bijna veertig jaar na de genocide in Halabja in 1988 bevestigd door journalisten van Follow the Money. Nederland wist dat Irak onder Saddam Hoessein plannen had met gifgas, dat vervolgens volop werd ingezet tegen Koerden en Iran. Toch liet de regering grondstoffen hiervoor leveren door chemische bedrijven, aldus de NOS.

Pas in 2005 werden hierover de eerste Kamervragen gesteld. Toen heeft het kabinet-Balkenende de Tweede Kamer onjuist en onvolledig geïnformeerd.

In de VN-Veiligheidsraad werd in 1984 al vastgesteld dat Irak chemische wapens inzette in de oorlog tegen Iran. Toch werd Saddam Hoessein in het Westen destijds nog beschouwd als een nuttige, seculiere dictator tegenover het religieuze ayatollah-regime in Iran.

De VVD’er Frits Bolkestein was uiteindelijk de man die de levering van grondstoffen aan Irak vrijwel ongehinderd liet doorgaan. Hij vond dat het Nederlandse bedrijfsleven anders te veel schade zou lijden.

Een van die stoffen was dimethylamine, dat nodig is voor de productie van zenuwgassen. Een onderzoeksgroep had voor deze stof gewaarschuwd, maar Bolkestein wist die van de lijst af te krijgen. ‘Nog tot mei 1985 ging maandelijks 10 tot 20 ton dimethylamine van het chemische bedrijf KBS Holland in Terneuzen naar Irak’, schrijft de NOS.

Bij een aanval met mosterd- en zenuwgassen op de Koerdisch-Iraakse stad Halabja vielen 5.000 doden.

Ankara-top moet ‘NAVO 3.0’ opleveren, met Turkije

0

Vandaag en morgen vindt in de hoofdstad van Turkije, Ankara, de NAVO-top plaats. Volgens sommige kenners moet dit leiden tot de diep gekoesterde vernieuwing van de militaire alliantie (‘NAVO 3.0’), waartoe de Russische dreiging Europa en het Westen noopt.

Gastland Turkije staat nu volop in de belangstelling en hoopt lucratieve defensiedeals te sluiten, zo bericht de Turkse nieuwssite Bianet. De Turkse president Recep Tayyip Erdogan ontvangt de leiders van de andere NAVO-bondgenoten in zijn presidentiële paleis.

Wat houdt de NAVO 3.0 eigenlijk in? Een bondgenootschap dat meer gedragen wordt door Europa, dat door Rusland wordt bedreigd. Erdogan hoopt daarbij een blijvend Turkse stempel te drukken op het Europese veiligheidsbeleid.

NAVO-chef Mark Rutte moedigt de Turken daarbij ook aan. ‘Jullie leiderschap in de NAVO is belangrijk. Jullie plek op de landkaart is belangrijk. Het is van het hoogste belang dat deze top in Ankara wordt gehouden.’

Turkse kranten voelen zich heel belangrijk. ‘De hele wereld kijkt naar ons’, schrijft de regeringsgezinde krant Yeni Şafak. Ensonhaber laat ook een filmpje zien van het Turkse ministerie van Defensie, waarin Turkse tanks worden vergeleken met Turkse ruiters uit de Middeleeuwen.

Turkije heeft intussen honderden mensen opgepakt in aanloop naar de NAVO-top en geeft geen accreditatie aan de – overgebleven – kritische Turkse journalisten. Onlangs werd ook een jonge Turkse comedian gearresteerd vanwege grapjes over Erdogan en de islam. Een niet-Turkse journalist wilde daar in Ankara een reactie op van Rutte.

‘Laat me dit zeggen. Als het om democratie gaat, is democratie meer dan alleen verkiezingen’, antwoordde Rutte. ‘Maar democratie betekent ook een vrije pers, u hier in deze zaal, die alle vragen kunt stellen die u wilt, de artikelen kunt schrijven die u wilt en uw eigen onderzoek kunt doen.’

Gelukkig is de politie er

0

Direct na het eind van de wedstrijd Nederland-Marokko was het raak. Toeterende auto’s door mijn straat, gevolgd door een menigte van jonge Marokkaanse-elftal supporters die de straat introk. Niet om de zege te vieren, maar om de confrontatie te zoeken met de Nederland-supporters die daar woonachtig waren. Kreten als ‘alle Joden zijn homo’s’ en ‘Kankerjoden’ waren luid en duidelijk te horen. Al vrij snel trad de Mobiele Eenheid op om een confrontatie te voorkomen. De Marokko-achterban werd gesommeerd om de straat te verlaten, en toen ze dat niet deden, werd er opgetreden. Vrij snel daarna konden mijn verontruste medeburen en ikzelf weer rustig gaan slapen.

Ook op andere plekken in de Haagse Schilderswijk, en elders in het land, was het onrustig die nacht. En niet alleen in die nacht, maar rondom vrijwel elke wedstrijd van het Marokkaanse elftal is het raak. Je kunt er de klok op gelijk zetten: wanneer Marokko speelt, wordt het rellen. Iedereen in de buurt, en in andere multiculturele delen van grote steden in Nederland, weet dit. De gemeente weet het. De politie weet het. In de witte wijken is dit misschien een ver-van-mijn-bed-show, maar voor velen in de grote steden is het een realiteit waar men maar mee te dealen heeft.

Vanzelfsprekend was er veel ophef en woede over deze rellen. Al lijkt het soms bijna een gegeven dat het toch wel weer gaat gebeuren. Maar geweld is niet normaal. Rellen zijn niet normaal. En je zou je niet onveilig mogen voelen wanneer je in een Oranjeshirt over straat gaat. Ook niet rondom een wedstrijd van Marokko. Toch werden in de eerder genoemde nacht wel diverse personen met Nederlands-elftalshirts aan in verschillende steden belaagd door deze Marokko-hooligans.

Dit is niet de schuld, noch de verantwoordelijkheid, van het overgrote deel van de Marokkaanse Nederlanders

Hooligans. Want daar hebben we het toch over hier? Relschoppers. De uitzondering, niet de norm gelukkig. En natuurlijk. Het overgrote deel van de Marokkaanse achterban vierde gewoon rustig en vreedzaam feest. Dit is niet de schuld, noch de verantwoordelijkheid, van het overgrote deel van de Marokkaanse Nederlanders. Maar soms wordt het wel zo gebracht, en zo ervaren.

NOS-analist Ibrahim Afellay reageerde bijvoorbeeld boos toen hij in een uitzending naar deze rellen gevraagd werd. Hij had het gevoel dat hij zich moest verantwoorden voor de daden van anderen, en wees op de acties van hooligans van onder meer Ajax en Feyenoord. Mocro Inside-host Nordin Ghouddani stelde in het programma Nieuws van de Dag dat het hier om een maatschappelijk probleem ging. Rellen vinden plaats rondom zoveel voetbalwedstrijden, net als bijvoorbeeld rondom protesten tegen de komst van AZC’s. Dus waarom wordt dit dan een Marokkanenprobleem genoemd?

Allemaal terechte punten. Maar één cruciaal detail wordt hier wel vergeten. Namelijk dat het letterlijk iedere wedstrijd van Marokko weer raak is. Rellen zijn rondom deze wedstrijden niet de uitzondering, maar de norm. Dat is niet het geval bij wedstrijden van bijvoorbeeld clubs als Ajax, Feyenoord of ADO Den Haag. Toen Feyenoord-hooligans een fontein in Rome vernielden, werd deze door Nederlanders gerestaureerd. Hun schuld noch verantwoordelijkheid was het, maar toch deden ze het. Ook protesten tegen azc’s lopen niet steevast uit de hand, noch andere demonstraties. Dus ja, er is hier wel degelijk sprake van een heel specifiek probleem. En het is geen Marokkanenprobleem, maar wel een probleem rondom de wedstrijden van Marokko met een deel van de Marokkaanse achterban. Een fenomeen dat we niet in die mate terugzien bij supporters van bijvoorbeeld Nederland, Turkije, Curaçao of Kaapverdië.

Gelukkig is er de politie dan die optreedt en de boel veilig houdt. Ik, als bewoner van een multiculturele wijk, ben daar, net als vele van mijn diverse buren, erg blij en dankbaar om. Maar sommigen in Marokkaanse hoek slagen er dan ook nog in om het politieoptreden verdacht te maken. Groene-redacteur Lotfi El Hamidi stelde op zijn LinkedIn bijvoorbeeld dat de politie Full ICE ging rondom de wedstrijden van het Marokkaanse elftal, en dat het Haagse politiekorps vooral bestond uit racistische witte mannen. Met geen woord repte hij over de politiemensen, verkeersregelaars en politiepaarden die gewond raakten door het zware vuurwerk dat werd gegooid en de geweldsmisdrijven die werden gepleegd. Op X gingen sommigen zelfs zover te suggereren dat de politie zelfs schuldig was aan deze rellen doordat er een patroon was van onnodige interventies. Dat de politie pas intervenieert na meerdere keren gesommeerd te hebben dat deze groep, die een hoofdweg blokkeert voor hulpdiensten op tweehonderd meter van een ziekenhuis, moet vertrekken, wordt er niet bij verteld.

Graag zou ik blij willen zijn voor mijn vrienden in Marokko, en hun overwinningen met hen willen vieren. Maar dat kan ik niet omdat het keer op keer weer hommeles is in mijn stad, in mijn wijk, en in mijn straat. Dit is geen Marokkanenprobleem. Niemand die hier niet aan deelneemt, is hier verantwoordelijk voor. Maar tegelijkertijd deze rellen duiden als maatschappelijk probleem is ook veel te algemeen. Want het is elke keer weer hetzelfde verhaal. De politie weet dit ook. En daarom zijn ze altijd ter plaatse, en treden ze uiteindelijk ook op. Niet omdat ze dit willen, maar omdat het bittere noodzaak is. Eerlijk gezegd hoop ik dat Marokko zo snel mogelijk er weer uit ligt. Niet omdat ik het ze niet gun, maar omdat het dan – na een laatste nacht van rellen – eindelijk weer voorbij is en de rust terug kan keren.