Trumps infantiele impulsiviteit bedreigt de stabiliteit in het Midden-Oosten

Thomas von der Dunk
Thomas von der Dunk
Publicist. Cultuurhistoricus.

Lees meer

Wat betekent het voor het Midden-Oosten dat de Amerikanen een kleine drie jaar geleden een instabiele idioot tot president hebben gekozen, wiens belangrijkste politieke drijfveren bestaan uit een narcistische megalomane geldingsdrang en de intentie om alle successen van zijn voorganger ongedaan te maken? Dat Trump internationaal democraten schoffeert en autocraten omarmt, en daarmee de eerst aangewezen partners van de Verenigde Staten van zich vervreemdt, begint langzaamaan een vast patroon op te leveren.

Vergelijk zijn botte bejegening van Trudeau en Merkel – of van de Denen, die hun afwijzing van de verlangde verkoop van Groenland op een kinderlijke reactie kwam te staan – met die van Bolsonaro en Poetin, die hij op een mondiale top eens schertsend toevoegde dat hij hem om de omgang met kritische persmuskieten benijdde. Vastgoedbaas Trump beschouwt het Witte Huis min of meer als zijn persoonlijk eigendom.

De Saoedische kroonprins komt weg met een barbaarse moord op een journalist. Volgens Trump was dat weliswaar niet zo netjes van diens land, maar zaken gaan voor: het mocht de lucratieve miljardenverkoop van wapens aan Ryad niet hinderen, waarmee de Amerikanen zich medeverantwoordelijk maken aan de slachting die het Saoedisch regime onder de burgerbevolking van Jemen aanricht. Het zijn slechts de – al dan niet door de Houthi dan wel door Iran – zwaar beschadigde Arabische olie-installaties die aantonen dat de Saoedi’s minder onkwetsbaar zijn dan zij eerst meenden, en hen nu mogelijk tot inbinden dwingt, mede omdat de Golfstaten op dit punt niet meer in het gelid willen blijven lopen.

Ook ten aanzien van het Onheilige Land is Trumps bijdrage vooreerst een rampzalige. Terwijl van het door zijn schoonzoon beloofde allesomvattende vredesakkoord zelfs nog niet eens de minimale contouren zichtbaar zijn, heeft de onvoorwaardelijke steun van Trump aan Netanyahu ervoor gezorgd dat die, in het kader van zijn poging de Israëlische verkiezingen te winnen, niet alleen nieuwe nederzettingsuitbreidingen heeft aangekondigd, maar ook de formele annexatie van grote stukken Palestijns gebied. Al eerder had die de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem voor elkaar weten te krijgen, plus de Amerikaanse erkenning – in strijd met het volkenrecht – van de verheffing van een ongedeeld Jeruzalem tot hoofdstad van Israël.

Een tweede vast patroon: de impulsiviteit van veel van Trumps beslissingen, deels dwars tegen die van al zijn zelfstandig denkende raadgevers in, die dan ook stuk voor stuk na verloop van tijd hun biezen pakken, tot de brave meelopers en spreekbuispoppen overblijven. Types als de minister van Buitenlandse Zaken Pompeo – of de Amerikaanse ambassadeur in Den Haag, Pete Hoekstra, die ondanks het debiteren van evidente kwaadwillige kletskoek over het land waar hij gestationeerd werd, gewoon aanblijven kon.

Infantiele impulsiviteit kenmerkt vooral Trumps bejegening van vijanden, zowel echte als vermeende, zowel buitenlandse als binnenlandse. Denk aan zijn twittergescheld aan het adres van degenen die de impeachment-procedure opstartten, dat zelfs sommige Republikeinse senatoren plaatsvervangende schaamte bezorgde – en dat wil bij die over het algemeen volslagen kritiekloze schapen wat zeggen.

Op dit Witte Huis kan niemand bouwen

Die impulsiviteit kenmerkte ook Trumps omgang met de Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-un: na eerst letterlijk met hel en verdoemenis gedreigd te hebben, veranderde kleine raketman plotseling in een goedwillende vriend, met wie The Donald de grootste deal aller tijden zou sluiten. De ongerijmdheid van die claim, gezien het feit dat hij precies datzelfde al voor tal van andere deals had beweerd, ontging Trump kennelijk. Die grootste deal aller tijden blijft intussen nog steeds uit.

Dan Iran: er valt zeer veel op het land aan te merken, maar op het terrein van de atoomdeal had het zich, volgens alle objectieve VN-waarnemingen, keurig aan de afspraken gehouden. Toch moest en zou die deal van Trump kapot, want alles wat Obama bereikt had moest en zou kapot. Het is zijn grote obsessie sinds Obama als president eens op een diner met Trump de spot gedreven had.

Gevolg nu: geweldige escalatie, want dat Teheran de in dit geval volkomen ongerechtvaardigde Amerikaanse sancties onbeantwoord zou slikken, viel te voorzien. Een en ander heeft intussen al een pre-oorlogssituatie teweeggebracht, waarbij, als die oorlog inderdaad uit mocht breken, Europa er verstandig aan doet geen partij te kiezen: alle ellende hebben de Amerikanen zich dan zélf op de hals gehaald. Terecht houdt iedereen het Amerikaanse verzoek om Europese militaire betrokkenheid op afstand. Alleen de Britten overwegen mee te doen, maar die worden sinds een paar maanden geregeerd door een al even destructieve idioot.

Trump had een paar maanden geleden Teheran al met een militaire superreactie op het Iraanse opereren in de Straat van Hormuz gedreigd, maar zag daar uiteindelijk vanaf, omdat dat volgens hem zoveel doden niet waard was. Op zich terecht, maar eerst dreigen en dan terugschrikken voor de uitvoering van het dreigement is een gevaarlijke vorm van wispelturigheid. Iran weet nu: we kunnen ons veel veroorloven, want uiteindelijk zet Washington niet door.

Hetzelfde gevaarlijke terugkrabbelen zagen we afgelopen dagen ten aanzien van Syrië: Trump kondigde met veel poeha terugtrekking van de Amerikaanse troepen aan, en geeft daarbij Turkije bijna expliciet de vrije hand tegen de Koerden – tot dusverre de beste bondgenoot van de VS. Maar ja, wel eentje uit Obama’s tijd.

Gevolg: Erdogan kondigt inderdaad aan Noord-Syrië binnen te rukken, de Koerden voelen zich terecht verraden, en IS ademt op. Als dan ook in Washington bijna iedereen over Trumps voornemen valt, krabbelt die prompt weer terug. Maar de schade in de regio is al aangericht: op dit Witte Huis kan niemand bouwen.

- Advertentie -

6 REACTIES

  1. Beste van der Dunk, de reden dat u dit soort tekstjes schrijft en Donald Trump president ,
    is onder andere dat Trump een lange termijn visie heeft en u niet.

    U vergeet dat Obama verklaarde dat de strijd tegen IS ‘ misschien wel decennia zal duren’;
    de ‘infantiele Trump’ heeft het in enkele maanden gedaan.
    De Koerden hebben even een nadeel gehad. Maar nu hebben ze een samenwerking met Assad.
    Lokaal kan er dus prima een evenwicht worden bereikt zonder inmenging van de VS.

    Trump wil wel degelijk Iran aanpakken, maar doet dat niet doldriest. Hij zorgt ervoor dat er
    één front is waar hij op kan richten : de Ayatollahs richting Allah sturen.

    En zijn houding jegens Merkel : Mutti is geen serieuze regeringsleider. Ze is volledig gefixeerd
    op de EU. Duitsland stort intern volledig in : alles is in verval, van gezondheidszorg tot snelweg.

    Trudeau ‘blackface’ is een zelfde soort trekpop als Rutte : ze doen exact wat de ‘one world’
    beweging hen opdraagt.
    De Denen zijn de Calimero’s van de wereld. En Groenland is de eierschaal op hun hoofd.

    Inderdaad, Trump is bot. Maar hij is zeker niet dom, zoals zijn tegenstanders hem graag
    doen voorkomen.

    U bent in ieder geval niet slim genoeg om het ‘grote plaatje’ te zien.
    Ga met pensioen !

    • beste dan
      IS totaal niet verslagen zoals uit de militaire rapportages uit de regio blijkt. Integendeel, IS krabbelt weer op en voert weer strijd. Obama had dus gelijk op dit punt en Trump niet. Ook Trump militaire adviseur en de top van DOD sprongen uit hun vel vanwege de domheid van Trump. Ze weten dat IS nu weer internationaal kan aansterken en weer aanslagen zal plegen en tot inspiratie zal dienen voor vele lone wolfs.

      Trump pakt Iran juist niet aan. Oke hij heeft de deal opgezegd en zet int bedrijven onder druk maar vooralsnog heeft dat geen enkel effect in Iran. zoals ook in het verleden het geval was: Iraneze bevolking wordt juist eendrachtiger omdat ze de VS nog altijd als grootste vijand zien. Dus de ayatollahs zitten er warmpjes bij momenteel.

      Dan merkel. ahum jarenlang en zelfs nu nog de onverstoorbare en onbetwistbare bundeskanselier van duitsland. ongekende prestatie in de duitse geschiedenis. En dat zij volop aandacht heeft voro de EU lijkt mij logisch nietwaar. Duitse economie en politiek is sinds WOII sterk verankert in de Europese economie. En was het niet trump die Europa en vooral duitsland erop wees dat Europa en Dld zijn eigen broek moest ophouden? [ps dat was al onder obama begonnen, trump was daar niet first]

      Trudeau. tsja herkozen en wiens trekpop is hij dan? van Trump? niet bepaald. Trudeau heeft trump meermalen de les gelezen.

      en wat je over denemarken schrijft, dat is gewoon een kinderlijke reactie.

  2. aanvulling : schrijf een stuk over de laffe EU en de weigering [ tot 3x aan toe] om om mankracht te sturen
    om te helpen bij de bewaking van de IS kampen. Makkelijk om iemand als Trump aan te vallen ; al vele
    idioten [ ‘democraten’] gingen u voor. Maar val de EU aan : dat zijn degenen die de Koerden hebben verraden.

    • dat zijn vooral de rechtse partijen in europa die dit tegenhouden. Fr wil wel, Dld ook maar een land als Nederland [vvd-cda] dan weer niet. Nl wil zelfs de IS strijders niet terughalen, terwijl die dreigen nu vrij te komen.
      daarnaast zijn int troepen aanwezig in het gebied waarbij een gebiedsverdeling heeft plaatsgevonden ne de VS de noordelijke regio van Syrie zouden bewaken. zonder overleg met de andere partners heeft trump zijn troepen abrupt teruggetrokken.

      een beetje fatsoenlijke president / regeringsleiders overleg zoiets vooraf met zijn militaire staf [heeft hij niet gedaan] en met zijn partners [ook niet gedaan]

      dus wat loop je trump nu toch te verdedigen. zelfs in de VS van Rep tot Dem tot DoD zijn het volslagen met hem oneens en noemen zijn handelen zeer schadelijk en dom. tjsa….

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here