Pleidooi voor linkse indoctrinatie

Kiza Magendane
Kiza Magendane
Schrijver. Publicist. Politicoloog. Beleidsondernemer.

Lees meer

Een samenleving die aan de welvaartsziekte leidt herken je aan het type gesprekken dat zij voert. In Nederland voeren we een gesprek over indoctrinatie. Het onderwijs, met name het wetenschappelijk onderwijs, de universiteit, zou worden gedomineerd door linksgeoriënteerde docenten die studenten als hersenloze lichamen behandelen. Moet je nagaan wat voor samenleving we over houden, als jongeren geïndoctrineerd worden met de notie dat ze solidariteit met minderheidsgroepen moeten tonen, dat ze vrouwen moeten respecteren en dat ze geen onderscheid mogen maken tussen mensen op basis van arbitraire hokjes als etniciteit en religie. Moet je nagaan wat voor ellendige samenleving wij zouden overhouden als wij jongeren aanleren dat migranten niet het probleem zijn, maar de wereldwijde ongelijkheid.

Sinds 2015 heeft de Europese Unie een militaire operatie die mensensmokkelaars aanpakt en mensen die dreigen te verdrinken redt. Voor de buitenwereld is de missie bekend als ‘Operatie Sophia’, vernoemd naar het meisje geboren is aan boord van een marineschip. Sinds 2015 heeft de operatie maar liefst vijftigduizend vluchtelingen en migranten uit de zee gered en naar Italië gebracht. En nu houdt de hulp plotsklaps op. Vorige week heeft de EU aangekondigd te stoppen met het redden van mensen uit de Middellandse Zee. Het besluit van de Europese Unie komt nadat ngo’s zoals Artsen zonder Grenzen, die mensen redden uit de Middellandse Zee, hun werk moesten staken omdat de Europese en Italiaanse autoriteit hun werkzaamheden bemoeilijkten. Het is een normale gang van zaken geworden dat de Italiaanse en andere Europese autoriteiten reddingsschepen van ngo’s geen toestemming geven om aan te meren. Ngo’s die mensen redden worden tegenwoordig gecriminaliseerd.

De Europese Unie heeft liever dat migranten en vluchtelingen door de Libische kustwacht uit de zee worden gevist en naar de Libische detentiecentra worden gesleept, waar ze in kooien met anderen worden opgesloten, om te creperen. Terwijl de dierentuin langzaam maar zeker uit de gratie raakt, want slecht voor het dierenwelzijn, worden mensen in een menselijke dierentuin opgesloten. Je vraagt je af wat er is overgebleven van die linkse indoctrinatie, als deze hardvochtigheid jegens migranten en vluchtelingen op het Europese continent de nieuwe norm is geworden.

‘In tijden dat haat door politici wordt bedreven, is het refereren naar internationale verdragen onvoldoende.’ Dat zei Amnesty-voorzitter Edward Nazarski vorige week in Den Haag, tijdens het Movies that Matter-festival. Amnesty International organiseerde een programma waar mensenrechtenactivisten uit de hele wereld in het zonnetje werden gezet. Nazarski: ‘Discriminatie en racisme zijn mainstream geworden. Wij kunnen niet meer wegkijken. Wij hebben inspiratie nodig. We moeten naar deze activisten luisteren, de protagonisten van de mensenrechten.’ Toen ik in Theater aan het Spui deze woorden van meneer Nazarski hoorde moest ik denken aan het feit dat de Europese Unie Operatie Sophia heeft gestaakt. Ik moest denken aan het feit dat een anti-immigratiepartij op 20 maart jongstleden de Provinciale Statenverkiezingen heeft gewonnen. Ondanks het feit dat de irreguliere immigratie sinds 2015 met negentig procent is afgenomen.

Wij leven in een samenleving die economisch verzadigd is. Een samenleving waarin wij ons niet hoeven af te vragen of wij voldoende geld zullen vinden om problemen op te lossen, maar ons eerder zouden moeten afvragen hoe wij al ons geld gaan besteden en verdelen. Nederland heeft een overschat van elf miljard euro op de begroting. Elf miljard. Maar dit doet er blijkbaar niet toe. Het gaat in het debat niet om de centen. In het welvarende Nederland is een culture war aan de gang, een culturele oorlog. Het ‘kamp’ van meneer Nazarski lijkt het onderspit te delven in de strijd tegen het ‘kamp’ dat migranten en vluchtelingen – die de gevaarlijke oversteek over de Middellandse Zee wagen – wegzet als ‘dobbernegers’. Internationale verdragen zouden fatsoen moeten reguleren. Nu blijkt echter dat wij fatsoen niet meer mogen onderwijzen – want dat zou linkse indoctrinatie zijn. Wij lijden aan de welvaartsziekte. Alleen nog meer linkse indoctrinatie, gebaseerd op naastenliefde, kan ons helen.

- Advertentie -

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here