Honderden baby’s in Turkse gevangenissen

Foto: de Kanttekening
In Turkije zitten rond de zevenhonderd kinderen, onder wie honderden baby’s, in de gevangenis. ‘Dit is schrijnend en onacceptabel. Kinderen horen niet in de cel.’

Ieder jaar wordt op 20 november de Internationale Dag van de Rechten van het Kind gevierd. Op die dag werd in 1989 het verdrag van de Universele Verklaring van de Rechten van het Kind aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, waarmee landen die het verdrag hebben ondertekend zich verplichten tot het beschermen van de rechten van kinderen in hun land.

Ook Turkije, waar sinds de couppoging van 15-16 juli vorig jaar nog steeds de noodtoestand van kracht is, heeft het verdrag ondertekend. Uit een recent onderzoek van de VN blijkt dat rond de zevenhonderd kinderen, onder wie honderden baby’s, vastzitten in Turkije, vaak onder zeer moeilijke omstandigheden. Er worden in aanloop naar 20 november verschillende initiatieven gelanceerd om aandacht te vragen voor de situatie van deze kinderen, ook in Nederland.

Volgens het VN-rapport Global study on children deprived of liberty zijn wereldwijd ruim 1,1 miljoen kinderen van hun vrijheid beroofd. Na de couppoging in Turkije is het aantal kinderen onder de zes jaar dat samen met hun moeder vastzit, explosief toegenomen.

Een Nederlandse actiegroep die aandacht vraagt voor de schrijnende situatie van deze Turkse kinderen, richtte zich onlangs in een brief aan de leden van de Tweede Kamer. ‘Wij doen een beroep op u als volksvertegenwoordigers en bewindspersonen om aandacht te (blijven) vestigen op de rechten van kinderen in Turkije die het slachtoffer zijn geworden van een willekeurige heksenjacht. Wij hopen dat u in deze niet onverschillig blijft’, staat in de brief. Het Tweede Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma (D66) spreekt in een reactie aan deze krant bezorgdheid uit over de situatie van de gevangen kinderen in Turkije. ‘Dit is schrijnend en onacceptabel. Kinderen horen niet in de cel’, aldus Sjoerdsma.

Selma Ablak, voorzitter van de vrouwenorganisatie Platform ZijN en één van de initiatiefnemers van de actiegroep, laat weten dat ze de ontwikkelingen in Turkije rond deze kwestie op de voet volgt. Ze maakt zich grote zorgen. ‘Ze hebben in overvolle cellen nauwelijks bewegingsruimte en zien vrijwel geen daglicht, zelfs in primaire levensbehoeften worden ze niet volledig voorzien.’

Uit een recent gepubliceerd rapport van Gamze Akkus Ilgezdi, parlementariër voor de grootste Turkse oppositiepartij CHP (Republikeinse Volkspartij), blijkt dat veel kinderen door de druk die ze ervaren in de gevangenis vaak spraakproblemen en psychische klachten krijgen. Verder is er volgens het rapport sprake van ondervoeding, omdat kinderen geen aparte maaltijd krijgen (ze moeten één maaltijd delen met hun moeders) en is het erg slecht gesteld met de gezondheidszorg. ‘Het is onmenselijk om kinderen dit aan te doen’, aldus het rapport.

In Nederland is een social media-campagne gaande om aandacht te vragen voor de situatie van deze kinderen. Op 20 november wil Ablak met een groep activisten op een tweetal prominente locaties een manifest houden om aandacht te vragen voor de kinderen in Turkse gevangenissen. Ablak: ‘Het gaat echter niet alleen om deze kinderen, maar ook om de honderden kinderen die in Nederland zijn geboren, maar geen verblijfsvergunning krijgen en kinderen die het slachtoffer worden van mensenhandel.’

Ablak hoopt dat in Turkije zwangere vrouwen en vrouwen met pasgeboren of jonge kinderen hun proces in vrijheid kunnen afwachten, zoals de Turkse en internationale wetgeving dat voorschrijft. In de Grondwet van Turkije staat dat vrouwen die bijna gaan bevallen en vrouwen met kinderen tot zes maanden oud niet gevangengezet mogen worden. Maar de werkelijkheid is anders. Op het internet zijn meerdere video’s verschenen van politieagenten in een verloskamer die in de wacht staan om net bevallen vrouwen in de boeien te slaan om ze vervolgens samen met hun pasgeboren kinderen mee te nemen naar de gevangenis.

DELEN
Hüseyin Atasever
Journalist gespecialiseerd in Turkije, Midden-Oosten, islam en 'nieuwe' Nederlanders. Redacteur van de Kanttekening.