De publieke omroep is geworden tot de spreekbuis van haat. Haat scoort. Extreemrechts wil altijd wel naar de talkshows om de boel in de fik te zetten. En de talkshows blijven ze uitnodigen.

De publieke omroep is medeplichtig aan het geweld waaraan mensen in dit land bloot staan. Haat tegenover migranten wordt er goedgepraat. Een burgemeester van een gemeente waar wordt geprotesteerd tegen een AZC zei dat we in een situatie terecht zijn gekomen waarin asielzoekers beschermd moeten worden tegen Nederlanders. De publieke omroep zendt programma’s uit waarin het geweld tegen vreemdelingen worden aangemoedigd. Het kan allemaal.

Het is niet sporadisch. Het gebeurt de hele dag, elke week, elke maand. Die gesprekken worden dan weer gedeeld op de socials, komen in mijn tijdlijn; in die zin mis ik niets. Voeg daarbij het fenomeen van de influencers die met de camera door de multiculturele wijken lopen en spreken over chaos, ellende en barbaren. ‘Europa is Europa niet meer’, zeggen ze.

Marktbezoekers, mannen in lange jurken op weg naar de moskee, een Senegalees die op straat T-shirts verkoopt: dit is de tsunami van barbaren die Europa aan het opvreten zijn. De influencers krijgen er geen genoeg van. Net als de extreemrechtse leiders die de stoelen van de talkshows warm houden weten ze dat haat en angst verkoopt.

‘Geert, je moet wat vaker naar de markt’

Meta, Musk, de publieke omroep: ze faciliteren de ontmenselijking. Geert Wilders ging naar de markt op Rotterdam-Zuid; leuke markt, gezellige markt waar veel mensen hun boodschappen doen. Gewoon een markt. Wilders wringt zich door de menigte, omringd door gemaskerde agenten; de burgeroorlog loopt door de straten. Goedwillende Rotterdammers willen met hem op de foto, een zwarte man geeft hem een hand. Gewoon een dag op de markt. Wilders maakt er een filmpje van waarin hij spreekt van Nederland dat Nederland niet meer is. Geert, je moet wat vaker naar de markt.

Ik was in Zuidoost (Amsterdam, red.) met mijn kinderen, onder de metrobaan was een kermis; mensen van alle culturen liepen door elkaar; gezellig. Maar voor de roeptoeters die plaatsnemen aan de talkshowtafels is dit een ongewenste wereld. Deze gezelligheid is een bedreiging voor het vrije Westen. Ze draaien alles om en de publieke omroep helpt ze een handje. Elke dag opnieuw.

Ik kijk niet meer naar de talkshows, de talkshow komt mijn kant op. Via de socials wordt mij verteld dat die vreedzame, goede en positieve wereld die ik bewoon een ongewenst fenomeen is. Een vergissing.

Vrienden zeggen tegen me: waarom ben je zo uitgesproken geworden? Dat heeft een reden. Dat is omdat de publieke omroep steeds meer ruimte laat aan stemmen die de vrije nieuwsgaring misbruiken voor propagandadoeleinden, ik hoor ze dingen beweren over de wereld waarin ik woon die niet overeenkomt met zoals ik ‘m beleef.

Het verschil tussen die mensen en ik is dat ik deze wereld wel bewoon. Zij rijden er langs. Als ze er komen dan komen ze met gemaskerde agenten om er rotzooi te trappen. En ’s avonds mogen ze leeglopen bij de publieke omroep, beweringen doen over een wereld die ze niet kennen. Ik kan alles wat deze mensen beweren aan leugens en verdraaiingen weerleggen maar de publieke omroep nodigt me niet uit aan tafel. Eerst moet de haat zijn zegje doen.