14.1 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 4

Hoe komen Nederlanders in het Israëlische leger terecht?

0

Gedurende de genocide in Gaza hebben zeker 21 Nederlanders zich aangesloten bij het Israëlische leger. De Israëlgangers maken deel uit van zo’n 645 mensen met een Nederlands paspoort die voor de Israëlische strijdkrachten (IDF) dienen. Het onderzoeksplatform Investico zocht uit hoe deze Nederlanders in Israël terechtkwamen.

Uit het onderzoek blijkt dat de pro-Israëlische lobby jongeren lokt via zogenoemde liefdadigheidsorganisaties, die gratis reizen beloven en programma’s hebben die hen moeten enthousiasmeren voor een emigratie naar Israël. ‘Ook Joodse jeugdverenigingen in Nederland motiveren hun leden om een tijd naar Israël te gaan, om zo hun steentje bij te dragen aan het beloofde land. De meeste verenigingen zijn zionistisch: het ontstaan – en vooral ook het voortbestaan – van Israël speelt een belangrijke rol’, aldus Investico.

Een van de Israëlgangers, K., klapt uit de school bij Investico. ‘Ik noem het meestal de propagandareis. Ik was achttien en tien dagen lang omringd door militairen van het Israëlische leger’, zegt K. over de Taglit-reis, Hebreeuws voor ‘ontdekking’.

De reis wordt betaald en geregeld door de organisatie Birthright Israel, die naar eigen zeggen al meer dan 900.000 Joodse jongeren van over de hele wereld heeft meegenomen op zo’n reis. Tijdens de tien dagen maken de jongeren niet alleen kennis met de toeristische hotspots, maar ook met de baankansen in het ‘Silicon Valley van het Midden-Oosten’ en het Israëlische leger.

Zo’n reis wordt begeleid door Israëlische soldaten, elk met een diverse achtergrond. ‘Het voelde heel erg alsof het de bedoeling was dat er voor iedereen iemand was met wie je je kon identificeren’, zegt K. daarover. Anderen vertellen dat kritische vragen niet op prijs werden gesteld. ‘We kregen bijvoorbeeld een geschiedenisles, maar kritische vragen over de oorlogen in Palestina waren daarbij niet welkom.’

Een van de leden van de Joodse verenigingen in Nederland was de komiek Raoul Heertje; dat was begin jaren zeventig van de vorige eeuw. Hij zat in een socialistische variant. Volgens hem was het in eerste instantie een sociaal gebeuren van Joodse lotsverbondenheid, waarbij je onderling niets hoefde uit te leggen. Over de zionistische verenigingen is hij duidelijk.

‘Dat zijn meer dan alleen sociale plekken. Je kreeg er van alles bijgebracht, ook allerlei l*lverhalen, zoals ik later heb gemerkt, over Israël en het zionistische verhaal. Een land zonder volk, voor een volk zonder land, dat soort dingen. Wat je werd bijgebracht over Joods bewustzijn, werd ook meteen vermengd met een soort verbondenheid met het zionisme’, aldus Heertje.

Het is in Nederland niet verboden om je aan te sluiten bij een vreemde krijgsmacht. Maar sinds 7 oktober is vechten voor de IDF controversieel, vanwege de genocide in Gaza. Autoriteiten in verschillende landen hebben aangekondigd onderzoek in te stellen naar hun staatsburgers die voor het Israëlische leger actief waren.

Vijf landen leveren militairen voor vredesmacht Gaza

0

De internationale vredesmacht voor Gaza begint steeds meer vorm te krijgen. De vredesmacht opereert onder de omsteden Raad van Vrede, een initiatief van de Amerikaanse president Donald Trump die op deze manier de Verenigde Naties buitenspel gezet heeft. Vijf islamitische landen, Indonesië, Marokko, Kazachstan, Kosovo en Albanië, hebben bekendgemaakt militairen te leveren.

De troepen die als eerste bij de grensovergang met Egypte bij Rafah zullen worden gestationeerd staan onder commando van de Amerikaanse generaal Jasper Jeffers. Dat meldt de regeringsgezinde Turkse nieuwssite Ensonhaber.

Jeffers maakte tijdens de eerste persconferentie van de Vredesraad voor Gaza ook bekend dat Egypte en Jordanië hebben toegezegd een bijdrage te leveren aan de opbouw van een politiemacht in Gaza. ‘Met deze eerste stappen willen we in Gaza de veiligheid garanderen voor duurzame vrede’, aldus Jeffers.

Intussen heeft de Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Hakan Fidan, eveneens een bijdrage toegezegd. ‘We zijn bereid om alle benodigdheden te doen’, zei de minister. Hij noemde daarbij de wederopbouw van de zorgsector, het opleiden van politieagenten, maar ook het leveren van troepen.

Dat Turkije geen troepen leveren mag voor de vredesmacht lijkt een overwinning voor Israël, dat geen Turkse troepen in Palestina wil. Al deze ontwikkelingen, waaronder gelddonaties van onder meer Qatar en Saoedi-Arabië van elk een miljard dollar, kunnen echter pas vruchtbaar worden als de genocide in Gaza stopt én Hamas wordt ontwapend. Israël maakt een levensvatbare Palestijnse staat met dagelijkse bombardementen en blokkades in Gaza en op de Westoever onmogelijk.

Liegen is een deugd

0

Liegen is een deugd. De mens liegt over alles. Sommigen noemen het bluf. Anderen een leugentje om bestwil. Soms is het beter om niet de waarheid te zeggen. Is liegen cultureel gerelateerd? Wat zou de mens zijn zonder zijn leugens? Een schaap. Of nog minder dan een schaap.

Liegen is de werkelijkheid naar je hand zetten. Zolang je daar mensen geen schade mee berokkent, lijkt me dat geen probleem. Liegen voor eigen gewin of om iemand te benadelen, dat kan natuurlijk niet.

Jeffrey Epstein, de veroordeelde kindermisbruiker, loog om een betere aanstelling te krijgen, maar werd niet ontslagen. Sterker nog: er werd een oogje dichtgeknepen, want liegen werd in het bankwezen ook gewaardeerd. De logica erachter is dat blijkbaar iemand zo ontzettend ambitieus is om op de gewenste plek te komen dat alles ervoor moet wijken, ook de waarheid – wie de moraal aan zijn laars lapt, hem wachten gouden bergen. Zo iemand kun je als bank wel gebruiken.

Op de vraag waarom Epstein met al die flagrante leugens wegkwam, had de essayist Anand Girdharadas een inzichtelijk antwoord: in machtsnetwerken denkt iedereen aan zijn eigen belang, en zolang je eigen belang niet in het geding is, vergeef je degene die jouw positie in dat machtsnetwerk verstevigt veel. Met andere woorden: mensen zijn dol op slijmballen.

In relaties wordt aan de lopende band gelogen, want dat houdt de relatie bestendig – de waarheid zeggen kost ook te veel tijd. Mensen liegen over hun prestaties. Hoe vaak wordt, wanneer een project succesvol is afgesloten, het succes opgeëist door iemand die er maar een heel klein aandeel in had? We halen onze schouders op.

De Zuidas zit vol met mensen die over hun cv hebben gelogen; ze verdienen er een dikke boterham mee, waar ze keihard voor moeten werken. Er wordt gekeken naar de prestaties.

Als je het aan mij vraagt, is ze opgeofferd

Het pleidooi van Rutger Bregman aan de hoogopgeleide elite om hun talenten in te zetten voor een betere wereld is gebaseerd op een misvatting: de gedachte dat al die juristen en adviseurs over talent beschikken. Rutger, ze willen de wereld niet verbeteren, ze willen dat er aan het einde van de maand geld binnenkomt. En dat is ook niet erg. Leven naar vermogen lijkt mij een mensenrecht.

Nathalie van Berkel was gevraagd voor een ministerspost. Toen bleek dat haar cv niet klopte. Ze moest opstappen. Inmiddels is er ook een einde gekomen aan haar carrière als Kamerlid. Dan ga je door een persoonlijke hel. Als je het aan mij vraagt, is ze opgeofferd. Ze heeft een vergissing begaan. Moet ze daar zo hard voor gestraft worden?

Mensen van kleur worden hard binnengehaald en ook weer hard afgeserveerd. Het proberen uit te leggen waarom dit gebeurt, doet pijn, omdat er geen heldere verklaring voor is. Het legt bloot hoe gefixeerd onze samenleving is op de illusie van succes. De vlotte babbel, de mooie papieren, het strakke pak. Veel is schone schijn.

Hoeveel bestuurders heb ik meegemaakt die maar wat deden, die zich ondanks hun indrukwekkende cv en bestuursrollen kwalitatief wisten te onderscheiden? Meelopers zijn het, maar geen types die het verschil maken voor onze samenleving.

Ik wil de gekte rond Nathalie van Berkel omdraaien. Wat mij betreft is zij heel goed geschikt voor een zware positie. Iemand die, zonder haar studie te hebben afgemaakt, zo ver komt, presteert bovengemiddeld. Die heeft karakter, die heeft strategisch inzicht, die was zo druk bezig om ergens te komen dat er domweg geen tijd overbleef voor het opschonen van het cv. Zo iemand moet leiding geven aan al die mensen die over veel diploma’s beschikken, maar zich voor de rest op geen enkele andere manier weten te onderscheiden.

Onderhandelingen tussen Iran en VS verlopen stroef, militaire druk loopt op

0

Onderhandelingen tussen Iran en de VS verlopen stroef, een overeenkomst lijkt nog ver weg. Ondertussen voeren beide partijen de militaire druk in het gebied op.

Het is een patroon van de Amerikaanse president geworden, merkte een analist deze week op. Terwijl hij dreigt met oorlog en de oorlogsschepen zichtbaar aan de Iraanse kust optrekken, hoopt hij op een vreedzame oplossing.

Het is dan ook lastig te duiden in hoeverre de dreiging van een nieuwe regionale oorlog reëel is. De VS stuurden tot nu toe twee vliegdekschipgevechtsgroepen naar het Midden-Oosten. De Amerikanen zouden aanstaande zaterdag kunnen aanvallen, zei de Amerikaanse president.

Iran en Rusland hebben de afgelopen dagen samen een aantal oefeningen uitgevoerd op zee. Rusland heeft toegezegd Iran bij te zullen staan. De oefeningen zijn er wel degelijk op gericht om zich voor te bereiden op het ergste.

Toch hebben de onderhandelaars nog niet de handdoek in de ring gegooid. Sinds 9 februari zijn afgevaardigden van de VS, Iran en bemiddelaar Oman in Genève om tot een deal te komen. De tweede ronde van deze gesprekken vond deze week plaats, zonder resultaat.

De VS willen dat Iran het nucleaire programma opschort. Iran is bereid een aantal concessies te doen in ruil voor sanctieverlichting. Sancties vormen al jaren een zware druk op de economie van Iran. Toch is het niet bereid het nucleaire programma volledig stil te leggen. Het is de enige afschrikking van Iran op dit moment; de regering zal liever een oorlog beginnen dan dit verliezen, zei politiek wetenschapper Mohammad Ghaedi aan de George Washington University tegen Deutsche Welle.

Onderzoek: nieuw geopende scholen leiden niet tot extra segregatie

0

Het nieuwe kabinet wil zo snel mogelijk de Wet meer ruimte voor nieuwe scholen herzien, omdat dit tot segregatie in het onderwijs kan leiden. Uit een eerste evaluatie blijkt echter dat hiervan tot nu toe geen sprake is.

Onderzoeksbureau Oberon evalueerde in opdracht van de overheid de scholen die tot nu toe zijn geopend sinds de wet in 2021 in werking trad. In deze evaluatie keek het specifiek naar segregatievorming, omdat er zorgen zijn dat scholen te homogeen worden als ze zich kunnen richten op een specifieke groep.

Sinds de wet zijn er islamitische scholen, rooms-katholieke, antroposofische en vernieuwingsscholen bijgekomen. Tegelijkertijd kwamen er ook openbare basisscholen bij. Segregatie treedt weliswaar op bij scholen met specifieke leerdoelstellingen, maar niet meer sinds het in werking treden van de nieuwe wet, zo luidt de conclusie.

‘Analyses laten zien dat nieuwe scholen gemiddeld een homogenere populatie hebben dan bestaande scholen in de omgeving als het gaat om het percentage leerlingen met ouders die beiden in Nederland zijn geboren. Deze verschillen tussen scholen in de omgeving en nieuwe scholen zijn ongeveer even groot als vóór de invoering van de wet MRvNS.’

De onderzoekers plaatsen daarbij de kanttekening dat het misschien te vroeg is om hier conclusies aan te verbinden. Het aantal scholen dat inmiddels is geopend sinds de invoering van de wet is relatief klein en sommige scholen zijn nog maar net geopend. In de eerste jaren na de opening is er vaak sprake van een meer homogene leerlingsamenstelling; na verloop van tijd verandert dit, schrijven ze.

De discussie over speciale scholen wordt al langer gevoerd. Schoolbesturen en gemeenten willen vaak dat scholen meer een afspiegeling van de wijk worden. Er zijn zorgen dat de komst van een nieuwe school dit beleid tegenwerkt.

Opnieuw rel rond Amerikaanse ambassadeur in België

0

In België is opnieuw ophef ontstaan rond de Amerikaanse ambassadeur Bill White, bericht NOS. Ditmaal heeft hij een formele klacht ingediend bij de Belgische regering over Conner Rousseau, parlementslid en partijvoorzitter van de sociaaldemocratische partij Vooruit.

Steen des aanstoots is een filmpje dat Rousseau vijf weken geleden op Instagram deelde. Daarin wordt de Amerikaanse president Donald Trump vergeleken met Adolf Hitler, vanwege het optreden van de Amerikaanse immigratiedienst ICE. White vindt deze vergelijking onaanvaardbaar en wil dat de Belgische federale regering Rousseau veroordeelt.

De ambassadeur verwees in zijn brief ook naar eerdere controverses rond Rousseau, waaronder een incident in een café in 2023 dat leidde tot zijn tijdelijke terugtreden als partijleider. Volgens Belgische media wordt Rousseau straks mogelijk de toegang tot de Verenigde Staten ontzegd. De sociaaldemocratische politicus weigert vooralsnog echter excuses te maken. Hij vindt dat de vrijheid van meningsuiting niet selectief mag worden toegepast. Ook wijst hij erop dat hij de video vijf weken geleden geplaatst heeft, maar dat hier nu opeens een probleem van wordt gemaakt.

De kwestie rond Rousseau speelt terwijl White zelf onder vuur ligt vanwege zijn kritiek op een Belgisch onderzoek naar drie mohels in Antwerpen. De besnijders worden verdacht van het uitvoeren van medische ingrepen zonder artsendiploma, wat volgens de Belgische wet verboden is. Het Openbaar Ministerie ziet voldoende aanwijzingen om vervolging te overwegen. White beschuldigde de Belgische overheid van oneerlijke behandeling van de Joodse gemeenschap en kondigde aan de betrokken mohels te willen ontmoeten, wat leidde tot politieke beroering. Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot riep de ambassadeur op het matje en benadrukte dat justitie onafhankelijk opereert en dat buitenlandse diplomaten zich niet mogen mengen in lopende onderzoeken.

Laten we dit stukje aarde koesteren

0

Twee jongens, een jaar of 17, waren in gesprek in de trein.
‘Nee… ik ga zeker terug naar Marokko, ik ga hier echt niet blijven.’
‘Nee bro, ik ook niet, nergens is het leuker dan Curaçao.’
‘Zijn jullie hier geboren?’, vroeg ik ze.
‘Ja’, zeiden ze tegelijk.
‘Waarom willen jullie terug? Nederland is nu toch jullie thuis?’
‘Nee!’, zeiden ze weer tegelijk.
‘Dit is mijn land niet!’
‘Maar je bent hier geboren, je gaat hier naar school, je ouders en vrienden zijn hier, waarom willen jullie dan terug naar een land dat jullie veel minder kennen dan hier?’
‘Het is hier altijd koud en de mensen ook. Nederlanders blijven zelf niet eens, iedereen vertrekt naar Spanje, Italië, Frankrijk…’

Ik begreep ze wel, en een mens is vaak op reistocht in ontdekking, maar het deed me toch verdriet dit te horen. En sommigen die denken dat Nederland te vol is, zullen misschien blij zijn te horen dat mensen vertrekken, maar het raakte mij.

Op mijn 18e kreeg ik de Nederlandse nationaliteit. Ik moest aan vele voorwaarden voldoen om een Nederlands paspoort te krijgen, zoals vijf jaar in Nederland woonachtig zijn, de taal beheersen en, het belangrijkste, geen strafblad hebben. Ik wist dat ik aan deze voorwaarden voldeed, maar ja, er waren zoveel wachtenden voor mij. Of het zou lukken, bleef een vraag.

Na drie maanden werd ik uitgenodigd om naar het stadhuis te komen. Ze wilden met mij praten om mijn Nederlands te testen. Dat was voor mij niet zo’n moeilijke test, dus ik slaagde. Na 386 dagen was mijn verzoek tot naturalisatie ingewilligd.

Ik kreeg een brief die getekend was ‘in naam der Koningin’. Met die brief moest ik naar het gemeentehuis om mijn Nederlandse paspoort op te halen. De dame achter de balie gaf mij mijn Nederlandse paspoort en zei: ‘Welkom.’ Wat voelde dit woord bijzonder. Opeens was ik niet alleen welkom in Nederland, maar overal. Een Nederlands paspoort was een rijkdom om je welkom te voelen in vele landen. Ik was dankbaar dat ik nu onder de paraplu van de koningin mocht schuilen. Ik voelde mij beschermd en gezegend.

Alles wat ik nu ben, heb ik te danken aan Nederland

Inmiddels, 35 jaar later, is dat gevoel bij mij sterker geworden, maar hoor ik van steeds meer jongeren het tegenovergestelde.

Weet een vis dat hij nat is?
Als je leeft in onbegrensde vrijheid, weet je dan wat grenzen zijn?
Neem je dan alles voor lief?

Ik ben geboren in Turkije, maar gepolderd in Nederland. Tien jaar was ik toen ik naar Nederland kwam. Hier heb ik geleerd objectief te zijn.

Het land dat lager ligt dan de zee, maar verder alles hoog houdt.
Het land dat vrijheid hoog acht.
Het land waar ironie en harmonie elkaar vasthouden en afstoten.
Het land van wantrouwen, maar waar het vertrouwen toch het hoofd boven water weet te houden.
Het land waar de interpretatie meer betekent dan bedoelingen, maar waar men toch nog altijd probeert te communiceren.
Het land van ooit in alle schoonheid.

Een sprookje van socialisme, maar waar nu de helderheid is vertroebeld. Dat is dan ook precies wat ik in dit land ervaar: het wankelen en de vastigheid. Keuzes maken heb ik hier geleerd, omdat het tussen wal en schip geen prettig leven is.

Een land dat de Nederlander zelf heeft geschapen, terwijl God de wereld schiep. Zo klein, maar zo groot in ontwikkeling.

Wel ben ik mij ervan bewust dat een Nederlands paspoort geen garantie is dat men je ook als een Nederlander ziet met je donkere krullen. Maar toch ben ik dankbaar om hier te zijn, om hier te mogen zijn. Alles wat ik nu ben, heb ik te danken aan Nederland. En daar zal ik dankbaar voor zijn tot mijn laatste adem. En dat kunnen, zullen vele gastarbeiders, buitenlanders, vreemdelingen, allochtonen, minderheden, migranten, vluchtelingen, nieuwkomers en nieuwe Nederlanders met mij beamen. (Jaaa, we hebben vele namen… wat dat betreft lijken we op ijs… Eskimo’s hebben 40 namen voor ijs… omdat ze ijs vervelend vinden en er toch mee moeten leven…).

Wat ik eigenlijk wil zeggen is hoe dankbaar ik ben om in dit stukje van de aarde te mogen wonen. Ik en velen van ons hebben ons zijn, in naam van vrijheid en ontwikkeling, aan Nederland te danken. Daarom: laten we het koesteren.

Centraal Joods Overleg tegen Jerry Afriyie als hoofdspreker bij Februaristaking

0

Het Centraal Joods Overleg (CJO) heeft het comité Herdenking Februaristaking verzocht om een andere hoofdspreker te kiezen dan voormalig Kick Out Zwarte Piet-voorman Jerry Afriyie.

In een brief aan het comité wijzen CJO‑voorzitter Chanan Hertzberger en vicevoorzitter Hans Weijel op uitspraken die Afriyie sinds 2023 heeft gedaan en die volgens hen niet passen bij de aard van de herdenking.

De jaarlijkse herdenking van de Februaristaking markeert volgens het CJO ‘het (helaas) unieke moment in de Nederlandse geschiedenis waarop een groot gedeelte van de bevolking in Amsterdam en de omliggende regio collectief in verzet kwam tegen de Jodenvervolging.’ De staking was, benadrukt de organisatie, ‘geen algemeen protest tegen oorlog of onrecht, maar een expliciete daad van solidariteit met Joodse medeburgers.’

Juist daarom vraagt de herdenking volgens het CJO om uiterste zorgvuldigheid in toon en sprekerskeuze. De organisatie stelt dat eerdere uitspraken van Afriyie op gespannen voet staan met de historische betekenis van 25 februari 1941. Zo zou Afriyie de Joden hebben omschreven als ‘slachtoffers die het monster dreigen te belichamen dat zij ooit moesten ontvluchten’. Daarnaast haalt de organisatie een bericht van 17 oktober 2023 aan, tien dagen na de aanval van Hamas op Israël, waarin Afriyie zei Israël te willen zien lijden: ‘Ik zou het land willen zien met een gebroken hart, hangend over de doodskist van dierbaren.’

Volgens het CJO dreigt door dergelijke uitspraken dat hedendaagse politieke frames de historische betekenis van de herdenking vertroebelen. De organisatie benadrukt dat hedendaags leed elders zeker erkend mag worden, ‘maar niet op deze plek, niet op dit moment, en niet op deze dag’.

De discussie over de keuze van sprekers bij de herdenking speelt al langer. Begin februari ontstond ophef toen vakbond FNV de uitnodiging aan BIJ1‑leider Tofik Dibi introk. Volgens BIJ1 gebeurde dat na een interventie van pro‑Israëlische lobbyorganisaties. Pro‑Israëlische groepen hadden veel moeite met Dibi als spreker en noemden hem een ‘Jodenjacht‑ontkenner’, verwijzend naar Dibi’s reactie op de Macabbi‑rellen van najaar 2024.

Tijdens de Februaristaking, eind februari 1941, besloten – veelal communistische – Amsterdammers te staken uit protest tegen de Jodenvervolging in hun stad. Een van de organisatoren van de staking was CPN’er Piet Nak, die in 1969 het Palestina Komitee zou oprichten.

Moskeekoepel K9: ‘Media, nodig islamdeskundigen uit en geen zelfbenoemde experts’

0

Redacties moeten deskundigen uitnodigen als het over de islam gaat. Het debat wordt nu vooral bepaald door critici zonder kennis of door extremisten met een verhaal waarin veel moslims zich niet herkennen, vindt moskeekoepel K9.

Het was een uitzending over moslimextremisme. Wakker Nederland (WNL) had VVD-Tweede Kamerlid Bente Becker uitgenodigd om over het onderwerp te praten. Gedurende dit gesprek werden teksten uit de Koran getoond. Dat er een link werd gelegd tussen extremisme en de Koran viel niet goed bij een groot aantal moslims. Maar erger nog vonden ze het feit dat de teksten de volledige uitzending op zijn kop werden getoond. Noch Becker, noch de redactie had het opgemerkt.

Het voorval gebeurde op 9 november 2020, maar het broeide nog dagen op sociale media. Hoe kunnen media uitzendingen vullen over de islam zonder ook maar iemand met kennis van zaken te spreken? Er waren nog meer voorbeelden. Steeds vaker hebben moslims het gevoel dat er over hen wordt gepraat door mensen die weinig tot niets over de islam weten, zegt Joram van Klaveren, woordvoerder van moskeekoepelorganisatie K9. ‘We krijgen regelmatig mailtjes van moslims die zich hieraan ergeren.’

‘Het probleem is wanneer mensen zich voordoen als deskundige en hun mening presenteren als feiten’

De aan K9 verbonden onderzoeksgroep Monitor Politieke Ontwikkelingen (MPO) bracht onlangs een rapport uit waarin het de kwestie aan de kaak stelt. Met het onderzoek wil het redacties bewust maken van het gebrek aan deskundigheid bij veel sprekers als het gaat over de islam.

Het probleem voltrekt zich aan beide kanten van het debat, stellen de onderzoekers. Aan de ene kant bevindt zich het narratief van extremisten. Terreurorganisaties gebruiken en manipuleren religieuze leerstellingen om hun verhaal kracht bij te zetten. Vervolgens wordt dit narratief als de norm voor moslims gepresenteerd, en dit heeft zijn weerslag op de publieke opinie, aldus het MPO.

Niemand aan tafel die tegenspreekt

‘Dat mensen hun mening uiten, is natuurlijk prima, laten we dat vooropstellen’, zegt Van Klaveren. ‘Het probleem is wanneer mensen zich voordoen als deskundige en hun mening presenteren als feiten. Als er niemand aan tafel zit die dit tegenspreekt en iedereen instemmend meeknikt, nemen mensen zo’n mening over. Dit gebeurt ook in kwaliteitsmedia en dat heeft impact.’

Als voorbeeld noemt hij Geert Wilders, die vaak van alles denkt te weten over de islam. Zo noemde hij in een uitzending Boko Haram ‘de islam’, iets waar veel moslims zich tegen zullen verzetten, vertelt hij.

In het rapport zetten onderzoekers enkele uitspraken van Wilders op een rij. ‘Het woord islam betekent ‘onderwerping’ en dat is precies waar het op uit is: het bestrijden van alle niet-moslims, totdat alles en iedereen islamitisch is.’

Fabels ontkrachten

Het is belangrijk om dit soort extreme ideeën over de islam te ontkrachten, en juist daarom zouden werkelijke experts vaker in de media moeten verschijnen, vinden de onderzoekers. De ideeën dat de islam een inherent gewelddadige religie is die niets minder nastreeft dan de verovering van de wereld, zijn door meerdere experts tegengesproken.

‘We pleiten voor meer evenwichtigheid in de berichtgeving over de islam’

‘Er zijn voldoende experts op dit gebied in Nederland. Academici die bijvoorbeeld theologie, islamkunde of Arabisch hebben gestudeerd, imams of anderen die zich hiermee bezighouden’, zegt Van Klaveren. ‘Het hoeven niet per se moslims zelf te zijn. Niet-moslims die een relevante studie hebben afgerond, kunnen vaak goede analyses of nuances aanbrengen. Experts die zelf moslim zijn, kunnen juist weer het perspectief van binnenuit brengen. Deze twee kunnen prima naast elkaar bestaan.’

‘We pleiten voor meer evenwichtigheid in de berichtgeving over de islam. Er zijn in academisch Nederland immers voldoende deskundigen te vinden die op basis van aantoonbare expertise en deskundigheid een inhoudelijke bijdrage kunnen leveren aan het publieke debat’, concludeert het MPO.

‘Wanneer bijvoorbeeld een politicus als Vlaams Belang-prominent Filip De Winter op de NPO verschijnt (zoals op 10 mei 2022 bij het programma Ongehoord Nieuws), zou er ook een echte expert moeten aanschuiven die een academisch weerwoord biedt en een ander perspectief schetst.’

Filmpje waardoor VN-rapporteur Albanese onder vuur kwam, blijkt nep

0

Met het filmpje waarin Francesca Albanese Israël de vijand van de mensheid zou noemen, is geknoeid. Dit was vorige week al bekend in Frankrijk, maar dringt nu ook door in Nederland.

NRC schrijft vandaag over de montage van het filmpje door organisatie UN Watch. In het filmpje spreekt Albanese, de VN-rapporteur voor de mensenrechten in de Palestijnse gebieden, over het systeem dat de genocide in Palestina mogelijk heeft gemaakt, namelijk het kapitaal, de algoritmes en de wapenleveranciers. Dat systeem zou de gemeenschappelijke vijand van de mensheid zijn, aldus Albanese.

UN Watch heeft echter in het filmpje geknipt, waardoor het lijkt alsof Albanese Israël de vijand van de mensheid noemt. Hierop vroegen de ministers van Buitenlandse Zaken van Frankrijk, Duitsland, Tsjechië, Oostenrijk en Italië om haar ontslag.

Vorige week publiceerde de Franse krant le Parisien een factcheck waaruit het gesjoemel bleek. Ook oud-ambassadeur en activiste Berber van der Woude kaartte de montage aan in een post op LinkedIn. Daarin hekelde ze de rol van UN Watch-baas Hillel Neuer, die regelmatig optreedt om Israël te verdedigen, ook in Nederland. ‘Neuer is overigens een graag geziene gast in de Tweede Kamer der Staten-Generaal’, schrijft ze.