Home Blog Pagina 806

Rel in VK: uitgever weert boek over ‘cancel culture’ vanwege ‘islamofobie’

0

De Britse journaliste Julie Burchill houdt de gemoederen bezig in het Verenigd Koninkrijk. De uitgave van een boek van haar over ‘cancel culture’ is afgeblazen. Critici beschuldigen Burchill van ‘islamofobie’.

Burchill is een fel tegenstander van ‘cancel culture’. Ze ergert zich aan linkse ‘woke-brigades’ die volgens haar de vrijheid van meningsuiting beknotten en besloot er een boek over te schrijven: Welcome to the Woke Trials, dat in april 2021 uitgegeven zou worden door uitgever  Little, Brown and Company.

De Amerikaanse uitgeverij heeft Burchill vorige week laten vallen, omdat critici haar van moslimhaat en racisme hebben beschuldigd. Dit, nadat Burchill op Twitter kritische opmerkingen maakte over de leeftijd van een van de vrouwen van de profeet Mohammed.

Little, Brown and Company vindt dat Burchills ‘opmerkingen over de islam niet verdedigbaar zijn vanuit moreel of intellectueel oogpunt, dat ze een grens hebben overschreden met betrekking tot ras en religie, en dat haar boek nu onlosmakelijk verbonden is met die opvattingen.’

Op die beslissing klinkt nu veel kritiek. Zo verwijt journalist Jimmy Nicholls in een stuk van afgelopen weekend de uitgeverij ‘morele lafheid’: ‘Moslims moeten niet komen te verwachten dat kritiek op hun geloof of profeet boven elke kritiek verheven is.’

Journaliste Caitlin Logan heeft dan weer weinig medelijden met Burchill. Ze wijst erop dat ‘cancel culture’ een concept is dat zou worden misbruikt door door rechtse ‘provocateurs’ als Burchill, die verder al genoeg podium zouden krijgen. ‘De mensen die echt bedreigd worden, kunnen zich niet laten horen.’

Cancel culture wordt door mediaprofessor Richard Rogers omschreven als het belasteren en/of deplatformen van mensen met een ‘foute’ mening. In Nederland bijvoorbeeld ijverde twitteractivist en voormalig GroenLinks-strateeg Sybren Kooistra voor het ontslag van Arthur van Amerongen bij de Volkskrant, vanwege zijn ‘seksistische’ en ‘racistische’ columns. Ook riep Kooistra vanwege een soortgelijke ‘foute’ opmerking de redactie van Op1 op om presentatrice Fidan Ekiz te ontslaan.

Duitsland en Finland halen vrouwen en kinderen IS-strijders terug

0

Duitsland en Finland hebben vijf vrouwen en achttien kinderen van IS-strijders teruggehaald.

De vrouwen en kinderen zijn gerepatrieerd uit humanitaire overwegingen. Tegen drie vrouwen loopt een onderzoek op verdenking van aansluiting bij een terreurorganisatie.

In het noorden van Syrië zitten honderden Europeanen gevangen die van hetzelfde worden verdacht. Zij zitten daar nu ruim anderhalf jaar, na de nederlaag van IS in maart 2019.

De Nederlandse staat voelt er niets voor om IS-strijders en hun familieleden te repatriëren, vanwege het gevaar van terrorisme. Mensenrechtendeskundigen zijn het hier niet mee eens. Kinderen zijn onschuldig en de rechter moet beslissen of IS-vrouwen en -strijders schuldig zijn, vinden zij.

Inmiddels zijn IS-vrouwen Laura H. en Angela B. teruggekeerd naar Nederland.

Docent Universiteit Utrecht: ‘Ik durf geen Mohammed-cartoons te tonen’

0

Filosoof en universitair docent Floris van den Berg doet aan zelfcensuur, vertelde hij zaterdag op de jaarvergadering van ‘vrijdenkersvereniging’ De Vrije Gedachte. ‘Ik moet bekennen: ik durf in mijn lessen geen Mohammed-cartoons te laten zien.’

Afgelopen zaterdag hield De Vrije Gedachte een Zoom-bijeenkomst, samen met het Atheïstisch Verbond. Beide verenigingen maken zich zorgen over de vrijheid van meningsuiting in ons land, die volgens hen door reactionaire gelovigen en door een zogenoemde ‘cancel culture’ bedreigd wordt.

‘Je kunt en mag Zwarte Piet racisme vinden en de grappen van Johan Derksen veroordelen, maar het is een slechte zaak als zijn mond wordt gesnoerd’, zei een van de deelnemers aan de Zoom-meeting. De grens van de vrijheid van meningsuiting liggen pas bij het oproepen tot geweld, vonden de deelnemers.

Classicus Anton van Hooff zei het oneens te zijn met Parool-columnist Theodor Holman, die de vrijheid van meningsuiting onlangs omschreef als de vrijheid om te kunnen beledigen. ‘Als ik Theodor Holman voor pedofiele SS’er uitmaak, zou hij dan tegen mij zeggen: ‘Dat is ook maar een mening?’’

Filosoof en universitair docent Floris van den Berg (Universiteit Utrecht) vertelde dat hij in zijn werk niet alles meer durft te zeggen. ‘Ik moet bekennen, ik durf in mijn lessen geen Mohammed-cartoons te laten zien. Straks verschijnt er een filmpje van mijn les op internet en word ik ook onthoofd door een fundamentalist. Helaas, het dreigen met geweld helpt. Ik doe aan zelfcensuur.’

Tijdens de Zoom-meeting werden ook enkele stellingen voorgelegd. 94 procent van de aanwezigen beaamde dat Mohammed-cartoons op school getoond moeten mogen worden. 67 procent reageerde instemmend op de stelling: ‘Wie vindt dat deze niet vrij getoond mogen worden past niet in onze samenleving.’

Acteur Mimoun Ouled Radi: ‘Voor mij is geloof belangrijker dan carrière’

0

Hoe valt het moslim-zijn te verenigen met een top carrière in bijvoorbeeld sport of showbizz? Acteur Mimoun Ouled Radi gaat in een nieuwe tv-serie op zoek naar antwoorden. ‘Nu vraag ik mij bij alles wat ik doe af of het islamitisch wel verantwoord is.’

Als acteur brak Mimoun Ouled Radi (foto, links) in 2004 door met de populaire film Shouf Shouf Habibi, over de perikelen van een Marokkaanse familie in Nederland. De Amsterdammer was daarnaast te zien in meerdere films, series en theaterstukken. Maar in zijn eigen leven speelt zijn geloof de hoofdrol. Deze andere Mimoun is praktiserend moslim en stelt de islam centraal in zijn leven. De laatste jaren stelt hij zichzelf steeds vaker de vraag: wat vindt het geloof hiervan en past alles wat ik doe wel binnen de kaders van de islam?

Dat resulteert nu in de NTR-serie Mimouns Gevecht, gemaakt met zijn eigen productiebedrijf. De nieuwe vierdelige serie is van 21 tot en met 24 december om 20.00 uur te zien op NPO2. Daarin vraagt hij, aan onder meer profvoetballer Anwar el Ghazi, comedian Mohcine Dahri en rapper Appa: hoe moet je als moslim de spanningen tussen je geloof en je carrière overbruggen?

Waarom deze serie?

‘Naarmate je ouder wordt, krijgt het geloof een prominentere rol in je leven. Dat is zo persoonlijk, dat ik mij af ging vragen of dit alleen bij mij zo was of dat er ook andere mensen zijn die dit zo ervaren. Ik maak een bepaalde verandering mee. Vroeger dacht ik makkelijker over de dingen. Nu vraag ik mij bij alles wat ik doe af of het islamitisch wel verantwoord is. Vaak als ik denk dat ik het weet, kom ik erachter dat ik helemaal niets weet. Dat is voor mij een zoektocht en daar ben ik mee bezig. Maar ik neem mijn geloof nu veel serieuzer dan voorheen. Dat is al een begin.’

Welke veranderingen?

‘Het zijn veranderingen die mij meer na laten denken over bepaalde zaken, zoals het spelen van rollen. Ik kom uit de film- en televisiewereld, een wereld vol glitter en glamour. Geloof lijkt daar niet te bestaan. Voor mij zijn er best wel wat remmingen in mijn werk. Ik doe geen zoenscènes en geen seksscènes, niet met vrouwen en niet met mannen. Dat gaat tegen mijn principes in. Ik kom uit een praktiserend moslimgezin en ben opgegroeid met hshoema, een schaamtecultuur. Voor mij is geloof belangrijker dan mijn carrière.’

Ik doe geen zoenscènes en geen seksscènes, niet met vrouwen en niet met mannen’

Is een succesvolle televisiecarrière te combineren met het zijn van een goede moslim?

‘Ik denk persoonlijk dat dit heel goed samen kan gaan. Bij alle mensen die ik gesproken heb voor de serie gaat hun werk goed samen met het geloof. Ze doen het op hun eigen manier, maar houden zich wel aan de regels. Ik heb daar ook met imams over gesproken. Zaken zijn niet zo zwart-wit. Het gaat om het doel wat je ermee wilt bereiken. Een imam zei dat je je daden moet spiritualiseren, dus betekenis moet geven aan wat je doet. Zolang je jezelf respecteert kan er best veel, vindt hij. De meesten proberen echt wel een goede moslim te zijn en dat doen ze op hun eigen manier. Ik denk dat je zelf kunt bepalen wat toelaatbaar is. Ik heb van een strenggelovige gehoord dat als je alles goed wilt doen volgens het geloof, je beter niet op televisie kunt komen. Daar gebeuren toch dingen die misschien niet goed zijn. Sommigen zeggen dat je televisie alleen mag gebruiken voor het overbrengen van je boodschap. Ik denk daar anders over. Er zijn veel verschillende meningen. De ene imam zegt dit en de andere weer dat. Daarom wilde ik dit programma ook maken, om erachter te komen wat de echte waarheid is.’

En wat is die echte waarheid?

‘Die ligt toch wat in het midden. De imams die ik gesproken heb, zeggen allemaal dat mijn werk en mijn geloof prima samengaan. Waarom niet zelfs? Voor mijzelf gaat het om een gevoel dat ik ergens bij moet hebben. Het voelt voor mij niet meer goed om een rol te spelen waarbij je bepaalde dingen moet doen met je tegenspeler, zoals met iemand het bed induiken. Veel mensen gaan heel ver om bekend te worden. Ik heb die drang niet. Begrijp me niet verkeerd, ik wil nog steeds veel mooie dingen maken in mijn leven, maar niet ten koste van alles en zeker niet ten koste van mijn geloof. Ik zal nooit iets doen dat mijn geloof in een kwaad daglicht stelt. Maar dat geldt trouwens ook voor Mimoun als persoon, want naast moslim ben ik ook gewoon een mens. Ik wil nooit iets verkeerds doen, wat mij als persoon kan schaden. Ik wil mijn naam niet te grabbel gooien.’

Hoe belangrijk is het geloof voor je?

‘Heel belangrijk, het speelt de hoofdrol in mijn leven. Ik heb al een kleine bedevaart (umrah, red.) naar Mekka gedaan en wil ook de grote (hadj, red.) gaan doen. Dat heb ik van huis uit meegekregen, wij zijn echt overtuigd moslim. Voor ons is de islam het ware geloof. Dat geef ik ook weer door aan mijn kinderen, maar ik probeer zelfs aan niet-islamitische vrienden uit te leggen dat de islam een mooi geloof is. Toch moet ik het vaak verdedigen wanneer er ergens een aanslag is geweest, bijvoorbeeld. Dat iemand een aanslag pleegt is geen reden om de hele islam erop aan te spreken. Maar geloof is moeilijk uit te leggen, zeker aan mensen die er niks van willen weten.’

Wat zeggen de mensen daarover die je voor je programma gesproken hebt?

‘Ik heb tijdens het maken van deze serie gemerkt dat geloof iets persoonlijks is. Dat iedereen het op zijn eigen manier doet en daar ook gelukkig bij is. De manier waarop ik gelovig ben, is niet beter of slechter dan anderen het doen. De enige die daarover kan oordelen is Allah, God. Ik probeer in Zijn ogen goed te zijn en niet in die van mijn buurman. Maar ook in het werk heeft iedereen eigen regels. Er zijn moslimacteurs die wel zoenscènes doen, die drinken en er zijn ook moslims die niet bidden. Maar iedereen maakt zijn eigen keuzes en zal zich tegenover God moeten verantwoorden. Ik heb mijn gasten wel gevraagd of ze tegen dezelfde problemen aanlopen als ik. Sommigen wel en sommigen niet.’

Mimoun Ouled Radi (links) met profvoetballer Anwar El Ghazi in een aflevering van de NTR-serie ‘Mimouns Gevecht’ (Beeld: Mimoun Ouled Radi)

Zijn er mensen die het lastig hebben in hun werk vanwege hun geloof?

‘Niet in mijn programma. Er zijn wel moslims die in het openbaar niet durven te praten over het geloof, zover is het al in Nederland. Wat bepaalde dingen betreft, zoals een sollicitatie, denk ik dat mensen niet eens last hebben van het feit dat ze moslim zijn, maar er meer last van hebben dat ze Marokkaans zijn. Een autochtone Nederlander kan ook moslim zijn – dat zie je niet per se – maar een Marokkaan heeft het bijvoorbeeld vaak moeilijker bij een sollicitatiegesprek dan een autochtone Nederlander. Het gaat dan niet om het geloof, maar om je culturele achtergrond.’

Is het geloof een verrijking van jouw carrière?

‘Voor mij wel, al doe ik dus bepaalde dingen niet. Ik ben weleens gevraagd om in een komedie over Jezus te spelen. Dat heb ik niet gedaan, want ik wil een geloof niet belachelijk maken. Er zijn dus beperkingen. Ik ben zelf mijn ergste vijand en zeker ook niet representatief voor de hele islamitische gemeenschap. Ik praat altijd op persoonlijke titel.’

Hoe heb je zelf je geloof een plek in je carrière kunnen geven?

‘Drie jaar geleden is mijn vader overleden en toen ben ik nog geloviger geworden. Toen kwam de dood zo dichtbij, dat ik mezelf echt afvroeg of ik wel een goede moslim en mens was. Zou ik naar de hemel gaan als ik vandaag de dag dood zou gaan? Toen ben ik gaan twijfelen over mezelf en wilde ik een nog betere moslim worden. Dat gaat met vallen en opstaan. Verleidingen zijn er altijd en je moet sterk in je schoenen staan om die verleidingen te weerstaan. Uiteindelijk wil je toch in het paradijs terechtkomen. Daarom ben ik nog bewuster met het geloof omgegaan, ook in mijn werk.’ 

‘Ik hoop dat ik kan laten zien dat moslim zijn iets moois en niet iets ergs is’

In een onderzoek uit februari blijkt dat twaalf procent van de Nederlanders liever geen islamitische collega heeft. Hoe ervaar jij dit?

‘Dat vind ik lastig. Het komt omdat veel mensen denken dat alleen Marokkanen moslims zijn, terwijl Nederlanders dat dus ook kunnen zijn. Mijn buurman is moslim, heeft een goede baan, maar loopt niet met zijn geloof te koop. Geloof en afkomst hebben niks met elkaar te maken. Ik denk dat die mensen vooral uit onwetendheid praten. Maar het doet míj wel pijn. Ik wil dat de toekomstige generatie met minder pijn leeft dan onze generatie, volledig geaccepteerd wordt.’

Heb je daarom dit programma gemaakt?

‘Ik hoop dat ik kan laten zien dat moslim zijn iets moois en niet iets ergs is. Dat de kijker erachter komt dat veel moslims hun leven gewoon serieus nemen, op een eerlijke manier hun brood verdienen en zover mogelijk wegblijven van terrorisme of wat dan ook. Want het lijkt er nu op dat iemand met het stempel moslim ook gelijk als terrorist gezien wordt. De islam wordt vaak geassocieerd met negativiteit en het is aan mij, aan ons, om te laten zien dat dit niet zo is.’

Afscheid van de Volkskrant

0

Na dertien jaar heb ik mijn abonnement bij de Volkskrant opgezegd. Tot 31 januari krijg ik hem nog, maar daarna is het klaar. Finito. Een tijdperk komt ten einde. En natuurlijk doet dat pijn. Zoals elk afscheid van ‘goed gezelschap’ pijn doet. Het is jammer om Sheila Sitalsing, Toine Heijmans, Olaf Tempelman, Ana van Es, Bas van der Schot en niet te vergeten De Speld te verlaten. Maar afgezien van deze parels, voelt dit afscheid ook als een punt achter een relatie die te lang heeft geduurd. Wat voor nut heeft samenzijn nog als je alleen maar ruzie zit te maken?

En ja, je hoeft alleen maar een blik te wagen op social media om die ruzie in zijn totaliteit te kunnen ontwaren. Bijna elke dag is er wat, waardoor je uiteindelijk denkt: is dit nog wel gezond? Het venijn begon met de wens van de redactie om de harde Franse lijn na de moord op Samuel Paty door te trekken naar Nederland. Geen oog meer voor nuances, islamisten zouden per definitie fout zijn. Niet lang daarna volgde de hetze tegen GroenLinks-kandidaat Kauthar Bouchallikht, waarin zelfs haar luttele aanwezigheid bij een demonstratie tegen oorlogsmisdaden van Israël werd verweten.

Vervolgens alle berichtgeving over de machtsstrijd bij de racisten van Forum voor Democratie. Het leidde tot een implosie, waarin zogenaamd de ‘fatsoenlijken’ zich van de antisemieten hebben afgescheiden. Zoals vaker is gezegd: geen woord over islamofobie en anti-zwart racisme. Baudet en co zijn betrapt op antisemitisme, maar hun islamofobie en anti-zwarte uitspraken zijn geen reden om ze te kielhalen, of de afscheiders over te bevragen.

Ten slotte de recente berichten over de kinderopvangtoeslagaffaire. Terwijl RTL, Trouw en NOS een paar maanden terug nog ongefilterd spraken over institutioneel racisme, discriminatie en etnische profilering, horen we helemaal niks daarover bij de Volkskrant. ‘Iedereen heeft het gedaan’, zo opende de krant afgelopen vrijdag, met op de foto allemaal witte mannen en vrouwen die verantwoordelijk waren.

Waarom zou ik 40 euro per maand betalen aan een instituut dat vijandigheid tegenover moslims aanwakkert?

Ja, ja. Als iedereen een beetje schuldig is, dan zou iedereen moeten hangen. En aangezien niemand dat uit eigen beweging gaat doen, komt het er uiteindelijk op neer dat niemand schuldig is. ‘En voor wat eigenlijk?’, hoor ik de verantwoordelijken al denken. ‘Voor mensen met een dubbele nationaliteit. Ben je gek geworden?’

Dit is de arrogantie van de macht op haar best. Om maar geen koppen te zien rollen, wordt de schuld verspreid en wil het kabinet zich vooral concentreren op schadevergoeding. Maar slachtoffers afkopen is geen gerechtigheid. Racisme is bij wet verboden en strafbaar. Een regering die dit systeem op poten heeft gezet moet aangeklaagd worden en aftreden. Punt uit.

Een zichzelf respecterend ‘kwaliteitskrant’ spreekt niet met de mond van de regering. Die huilt niet met de wolven in het bos. Maakt van minderheden geen zondebok. Als deze principes allemaal worden vergeten, wanneer het over moslims en zwarte Nederlanders gaat, ja, wat voor journalistiek bedrijf je dan? Ik heb lang mijn abonnement uitgezeten, puur om te weten wat de overkant dacht. Ik zeg ‘overkant’, omdat ik geloof in een Nederland dat beter kan worden, maar de vijandigheid die ik voel dekt de lading al lang niet meer.

Een maand terug werd ik aan het denken gezet door historicus en theoloog Matthea Westerduin. Ze zei: ‘Ik ben ook wel nieuwsgierig naar wat er wordt gezegd, maar wil slechte journalistiek ook niet financieren.’ En inderdaad, waarom zou ik 40 euro per maand betalen aan een instituut dat vijandigheid tegenover moslims en andere minderheden aanwakkert, en/of onvoldoende ontkracht? Dan besteed ik mijn geld wel aan iets beters uit. İk heb nu een proefabonnement lopen bij de Groene Amsterdammer. Wordt vervolgd!

Chinese techgigant bedenkt systeem dat gezichten Oeigoeren identificeert

0

De Chinese technologiegigant Alibaba heeft gezichtsherkenningstechnologie ontwikkeld, Cloud Shield genaamd, die etnische Oeigoeren kan identificeren. Dit meldt persbureau Reuters.

Het persbureau baseert zich op een rapport van IPVM, een waakhond op het gebied van videosurveillance-technologie. Een woordvoerder van Alibaba claimt dat de technologie alleen gebruikt is binnen een ‘testomgeving’, niet daarbuiten.

Een gearchiveerd verslag van de technologie toont aan dat het taken kan uitvoeren zoals ‘brilinspectie’ en ’glimlachdetectie’. Ook kan het etniciteiten detecteren, waaronder, en dat staat er ook specifiek, de ‘Oeigoerse’ identiteit.

Bijvoorbeeld: als een Oeigoer een video livestreamt op een YouTube, dan kan Cloud Shield-software dit detecteren en de video verwijderen, aldus IPVM.

In de westelijke Chinese provincie Xinjiang zitten meer dan een miljoen Oeigoeren in heropvoedingskampen opgesloten. Daar worden ze ideologisch gehersenspoeld, zodat ze hun islamitische achtergrond vergeten en ‘goede Chinese burgers’ worden. Ook worden veel Oeigoerse vrouwen verplicht gesteriliseerd. Sommige analisten spreken daarom van een genocide.

Erdogan verkozen tot ‘invloedrijkste moslim’, koning Marokko in top 10

0

De Turkse president Erdogan is verkozen tot ‘invloedrijkste moslim’ van de wereld. Hij staat op nummer 1 van de jaarlijkse ‘Muslim 500’. Koning Mohammed VI van Marokko is de nummer 6.

Vorig jaar stond Erdogan ook al op nummer 1. Mohammed VI is een plek gezakt ten opzichte van vorig jaar.

Op nummer 2 staat de Saoedische koning Salman bin Abdoel Aziz al-Saoed. Diens beruchte zoon kroonprins Mohammed bin Salman, verantwoordelijk gehouden voor de moord op journalist Jamal Khashoggi, staat op de twaalfde plek. De Iraanse grootayatollah Ali Khameini staat op de derde plaats, gevolgd door koning Abdullah II van Jordanië.

Ook de Londense burgemeester Sadiq Khan, de Amerikaanse moslimfeminist Linda Sarsour, de Turkse geestelijke Fethullah Gülen en de Turkse schrijver en Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk staan op de lijst.

Op de lijst staan twee Nederlanders: de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb en kunstenares Rajae el Mouhandiz.

De Muslim 500 bestaat sinds 2009 en wordt samengesteld door het Royal Islamic Strategic Studies Centre in Amman, Jordanië.

Groeiend protest in Turkije tegen seksuele intimidatie door politie

0

Onder de hashtag #CiplakAramayaSessizKalma (‘Zwijg niet over fouilleren’) protesteren Turkse activisten tegen seksuele intimidatie tijdens het fouilleren door de politie. Hieronder vallen ook vrouwen die hier in de gevangenis of op het politiebureau zelf slachtoffer van waren geweest.

De campagne op social media is om bewustwording onder het publiek te creëren over het probleem van seksueel misbruik tijdens het fouilleren. Oppositiepartij HDP kaartte het probleem aan in het Turkse parlement en startte de social mediacampagne.

Strip-searches moeten een protocol volgen. Maar wat we zien is dat ze willekeurig zijn en een middel tot onderwerping zijn geworden. Er zijn berichten over vrouwen die recentelijk zijn bevallen en die tijdens hun menstruatiecyclus zijn uitgekleed,’ aldus de HDP. ‘We hebben zelfs gehoord dat peuters en baby’s worden uitgekleed en dat bewakers in hun luiers zoeken.’

Volgens het protocol mogen alleen in uitzonderlijke gevallen mensen worden uitgekleed, bijvoorbeeld wanneer er aanwijzingen zijn dat de persoon drugs in of op het lichaam meesmokkelt. In zulke gevallen moet het fouilleren zo snel mogelijk worden uitgevoerd, zonder de persoon te vernederen.

Naast seksuele intimidatie maakt de Turkse politie zich ook soms schuldig aan foltering. De afgelopen vijf jaar is het aantal incidenten fors gestegen, aldus Human Rights Watch.

De overheid zakt finaal voor het eigen examen

0

Pas sinds 2009 beschikt Nederland over een ‘code voor goed openbaar bestuur’. Hierin zijn zeven basale grondbeginselen vastgelegd voor een fatsoenlijk functionerende overheid in belang van individuele burgers en de samenleving als geheel.

‘Het is een informeel instrument dat een beroep doet op de eigen verantwoordelijkheid van besturen om een gewetensvolle invulling te geven aan hun taken en verantwoordelijkheden in het openbaar bestuur’, schreef de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken.

Wie het rapport ‘Ongekend onrecht’ van de parlementaire commissie Kinderopvangtoeslag langs de meetlat van deze code legt komt tot een harde conclusie. De Belastingdienst, het ministerie van Financiën en het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid hebben op zeker zes van de zeven grondbeginselen volledig gefaald.

Het eerste beginsel staat met recht op één: openheid en integriteit. ‘Het bestuur is open en integer en maakt duidelijk wat het daaronder verstaat. Het bestuur geeft in zijn gedrag het goede voorbeeld, zowel binnen de organisatie als daarbuiten’, luidt de tekst.

In de praktijk van de kinderopvangtoeslagaffaire handelden ambtenaren en in mindere mate bewindspersonen allesbehalve open. Hoe keurig de commissie het ook formuleert – ‘de informatievoorziening was (…) in meerdere gevallen ingegeven door gewenste juridische of politieke uitkomsten, resulterend in het slechts gedeeltelijk, vertraagd of niet verstrekken van informatie’ – hier was gewoon sprake van gesjoemel met informatie. De volksvertegenwoordiging, maar ook groepen en individuele burgers zijn door de overheid die hen hoort te beschermen, keihard bedrogen en belazerd.

Een ander in dit kader relevant beginsel van ‘goed openbaar bestuur’ is behoorlijke contacten met burgers. Ook hierin faalt de overheid in alle opzichten. ‘Het bestuur zorgt ervoor dat hijzelf en de organisatie zich behoorlijk gedragen in contacten met burgers’, luidt de theorie.

De praktijk was dat burgers etnisch werden geprofileerd en bij voorbaat schuldig werden bevonden totdat het tegendeel was bewezen. En werd het tegendeel alsnog bewezen, konden burgers fluiten naar compensatie of herstel van de gemaakte overheidsfouten. Een overheid die discrimineert en groepen burgers bij voorbaat criminaliseert is buitengewoon onbehoorlijk in haar contacten met burgers.

Wat een ongelooflijk zieke cultuur hangt er in bepaalde delen van onze overheid

Het ergste is nog dat burgers niet meer als individuele mensen werden gezien. ‘De combinatie van een groepsgewijze benadering, een ‘alles-of-niets’ beleid, het toekennen van opzet of grove schuld bij de invordering en gebrekkige interne en externe rechtsbescherming heeft lang stand gehouden en tot schrijnende situaties geleid.’ Hier ging een overheid te werk die we alleen dachten te kennen uit corrupte ontwikkelingslanden, maar het gebeurde doodgewoon vanuit Haagse kantoren.

Een ander beginsel is verantwoording. Hierover is de theorie kort, maar duidelijk: ‘Het bestuur is bereid zich regelmatig en ruimhartig jegens de omgeving te verantwoorden.’ Wat de overheid in dit kader heeft gedaan, is weglopen voor haar eigen verantwoordelijkheid. Zowel juridisch, politiek als moreel gezien. Ook is de Tweede Kamer structureel barslecht geïnformeerd en daarmee de Nederlandse samenleving.

Tijdens de openbare verhoren zagen we bovendien dat diverse topambtenaren buitengewoon bedreven waren om anderen de schuld in de schoenen te schuiven. Ook werden misselijkmakende mistgordijnen opgehangen vanuit de ambtelijke firma ‘List en bedrog’. Ruiterlijk toegeven van eigen falen, daarvoor excuses maken en volledige verantwoordelijkheid nemen, is een deugd die in Den Haag nog moet worden uitgevonden.

Wat een ongelooflijk zieke cultuur hangt er in bepaalde delen van onze overheid. En dan luidt een ander beginsel nog wel lerend en zelfreinigend vermogen. In de toelichting op dit beginsel staat treffend: ‘Het bestuur verbetert zijn prestaties door te leren van eventuele fouten en andere ervaringen. Het bestuur laat zich controleren op zijn functioneren en is daarop aanspreekbaar. Zo ontstaat de nodige ‘hygiëne’ in de organisatie.’

Niets daarvan rondom de kinderopvangtoeslagaffaire. Er werd niet geleerd van fouten; fouten werden systematisch afgedekt en vervolgens herhaald. Mijn bestuurskundige maag keert om van het lezen van dit onderzoeksrapport. Waar is de menselijke maat gebleven onder verantwoordelijke ambtenaren? Maar ook: wat heeft de code voor goed openbaar bestuur van elf jaar geleden eigenlijk bijgedragen aan de ambtelijke mores? Om je als belastingbetaler kapot voor te schamen, deze karikatuur van een deugdelijke overheid.

Hier moet snoeihard worden ingegrepen, in alle opzichten. Zo niet, dan vrees ik het ergste voor het herstel van het vertrouwen van de burger in de overheid als geheel.

Religieuze leiders slaan wereldwijd handen ineen tegen ‘homogenezing’

0

Een kleine vierhonderd religieuze leiders hebben regeringen in de wereld opgeroepen om een einde te maken aan zogeheten ‘homogenezingstherapieën’. Ook willen ze dat regeringen anti-homowetten afschaffen.

Onder de verklaring prijken veel namen van katholieke, anglicaanse en protestantse kopstukken. Ook is de verklaring door ruim zestig rabbijnen ondertekend. Daarnaast hebben moslim-, sikh-, hindoe- en boeddhistische leiders hun handtekening onder de verklaring gezet.

Een van de ondertekenaars van de oproep is de Zuid-Afrikaanse Nobelprijswinnaar en voormalig bisschop Desmond Tutu. Hij werd wereldberoemd vanwege zijn strijd tegen het witte Apartheidsbewind. De dochter van Tutu woont in Nederland en is lesbienne. Ook haar handtekening prijkt onder de verklaring.

De geestelijken willen dat LHBT’ers gelijke rechten krijgen. 69 van de 193 lidstaten van de Verenigde Naties verbieden nog steeds homoseksuele handelingen.

Ook willen ze af van ‘homogenezing’, dat duiveluitdrijvings-elementen bevat en met name populair is onder streng-evangelische christenen in Amerika. In Brazilië, Ecuador, Malta, Zwitserland en Duitsland is ‘homogenezing’ verboden. Ook de Britse premier Boris Johnson is voor een verbod. Hij noemde de therapie ‘absoluut afschuwelijk’.

In Nederland zijn zo’n vijftien ‘homogenezingstherapeuten’ actief. Homogenezing is nog niet officieel verboden, iets wat een Kamermeerderheid vorig jaar al onwenselijk achtte. De christelijke partijen zijn omwille van de godsdienstvrijheid tegen een verbod. Ook de PVV en Forum voor Democratie willen niet dat homogenezing verboden wordt.