De Utrechtse Stichting SECU staat in de halve finale van de landelijke VOOR-verkiezing, een competitie waarin maatschappelijke organisaties strijden om een grote subsidie voor hun project. Met 100.000 euro wil de stichting een zogenoemde jongerenbroedplaats realiseren. Dit is een plek waar jongeren elkaar ontmoeten, zich ontwikkelen en samen activiteiten organiseren. Het project moet een nieuw gezicht worden van sociaal Utrecht, een plek waar culturen, generaties en achtergronden elkaar kruisen.

Maar achter het plan schuilen ook persoonlijke verhalen. Zoals dat van Muhammet Külege, projectcoördinator, vrijwilliger en asielzoeker. ‘Om echte blijdschap te vinden, moet je andere mensen blij maken’, zegt hij. ‘Dat is mijn motivatie.’

Stichting SECU bestaat al ruim 25 jaar. Het begon ooit als een kleinschalig initiatief voor huiswerkbegeleiding in Utrecht, opgezet door buurtbewoners. In de loop der jaren is het uitgegroeid tot een organisatie die jaarlijks zo’n 20.000 mensen bereikt in Utrecht en omgeving. Het gaat om kinderen, jongeren, jongvolwassenen, ouderen en mensen met en zonder migratieachtergrond.

Sinds april 2025 heeft de stichting een tweede pand in Utrecht. Dat gebouw, ooit eigendom van een groene organisatie, is nu de thuisbasis van de jongerentak van de stichting. ‘De jongeren geven dit project ook inhoudelijk vorm’, zegt projectdesigner Tala. ‘Het is echt een plek van en voor jongeren.’

SECU werkt met een grote groep vrijwilligers, afkomstig uit allerlei hoeken van de samenleving. Veel vrijwilligers komen uit de Gülenbeweging, maar het is geen gülenistische organisatie, benadrukt Tala. ‘Iedereen is welkom. We werken samen met allerlei stichtingen en soms ook met de gemeente.’

Wat is een jongerenbroedplaats?

De term klinkt speels en dat is precies de bedoeling. ‘Nee, je moet niet denken aan kippen’, lacht Tala. ‘Het gaat om een plek waar jongeren zichzelf kunnen ontplooien. Waar ze kunnen groeien, nieuwe vaardigheden ontwikkelen en weer gewonnen worden voor de maatschappij.’

De jongerenbroedplaats moet een veilige, inclusieve omgeving worden waar jongeren sociale contacten opdoen, vriendschappen sluiten, uit hun internetbubbel komen, vrijwilligerswerk doen, activiteiten organiseren en creatieve en educatieve projecten ontwikkelen.

De broedplaats krijgt een vaste structuur met wekelijkse avonden, waar gemiddeld zestig jongeren samenkomen. Daarnaast komen er maandelijkse kookworkshops, twee ‘Aan Tafel’-avonden per maand en een groot jaarlijks programma, Aan Tafel Jong, dat twaalf dagen duurt en zo’n duizend deelnemers trekt.

Ook grotere activiteiten worden onderdeel van het programma, zoals Burendag, de Boot van Noah (een boottocht door de Utrechtse grachten voor zo’n 700 deelnemers) en projecten rond de Dag van de Eenzaamheid.

‘Het gaat om ontmoeting, maar ook om ontwikkeling’, zegt Tala. ‘We begeleiden jongeren richting kansen op werk, opleiding en persoonlijke groei. Zo slaan we een brug tussen jongeren en de maatschappij.’

Dichter bij God door vrijwilligerswerk

Een van de drijvende krachten achter het project is Muhammet Külege, projectcoördinator en vrijwilliger. Hij woont in een asielzoekerscentrum en zit midden in zijn asielprocedure. Drie jaar geleden kwam hij naar Nederland, na een leven in Turkije en Zuid-Afrika.

‘Ik ben een beetje religieus’, vertelt hij. ‘Ik geloof dat ik dichter bij God kom door vrijwilligerswerk. Liefde geven, mensen blij maken, dat is voor mij de kern.’

‘Ik weet hoe het voelt om nieuw te zijn’

Hij organiseert dialoogbijeenkomsten over uiteenlopende thema’s: eenzaamheid onder ouderen, interreligieuze gesprekken en dialoogiftars tijdens de ramadan. ‘Na een maand organiseren we dan bijvoorbeeld een activiteit rond de Ark van Noach’, zegt hij. ‘Het gaat om verbinding.’

Daarnaast is hij betrokken bij een jeugdhonk en helpt hij jongeren die sociale contacten missen. ‘Bruggen bouwen tussen verschillende culturen, dát motiveert mij. Ik weet hoe het voelt om nieuw te zijn, om je plek te zoeken. Dan is het belangrijk dat iemand je ziet.’

Activiteiten voor wel duizend mensen

De jongerenbroedplaats bestaat in de kiem al, maar het gebouw moet grondig worden verbouwd en ingericht. De begroting is helder: 20.000 euro voor renovatie, 40.000 euro voor inrichting, 30.000 euro voor materialen en activiteiten en 10.000 euro voor communicatie en netwerkopbouw.

Het pand is al eigendom van de stichting, wat het project duurzaam maakt. Maar zonder extra middelen blijft de impact beperkt. ‘We kunnen nu vijf activiteiten per jaar organiseren voor ongeveer honderd mensen’, zegt Tala. ‘Met dit budget kunnen we twintig activiteiten doen voor wel duizend mensen.’

De jury van VOOR selecteert binnenkort de top 15 van projecten. Daarna kiest een vakjury vijf finalisten. SECU staat momenteel bovenaan in de top 15, maar extra stemmen helpen om zichtbaar te blijven. ‘Hoe meer stemmen, hoe beter.’

Taalcursus op universitair niveau

De jongerenbroedplaats moet een ontmoetingsplek worden die de diversiteit van Utrecht weerspiegelt. Jongeren met een vluchtelingenachtergrond worden gekoppeld aan Nederlandse jongeren. Creatieve makers, zoals muzikanten, kunstenaars en koks, krijgen ruimte om workshops te geven.

‘Er is veel talent dat nu niet wordt benut’

Een van de projecten die Tala zelf wil ontwikkelen, is een taalcursus op universitair niveau voor vluchtelingen die eerder aan de universiteit studeerden. ‘Er is veel talent dat nu niet wordt benut’, zegt hij. ‘We willen dat mensen hun niveau kunnen behouden en verder kunnen groeien.’

De broedplaats heeft geen apart jongerenbestuur, maar wel een eigen afdeling, de Young Professionals, vertelt Tala. Zij beheren de locatie, organiseren activiteiten en bouwen het programma uit. Op termijn kunnen zij een eigen stichting oprichten.

Bruggenbouwers

Het project sluit aan bij het thema van de VOOR-verkiezing: bruggenbouwers. Dat is geen toeval. SECU ziet zichzelf al jaren als een organisatie die groepen met elkaar verbindt.

De broedplaats moet dat werk verdiepen. Door leesclubs, kookworkshops, sportactiviteiten, taallessen, creatieve cursussen en buurtgerichte initiatieven.

Deelnemers zijn vaak zelf vrijwilligers die behoefte hebben aan sociale verbinding. Dat maakt de sfeer laagdrempelig en herkenbaar. ‘Mensen voelen zich sneller thuis als ze anderen zien die hetzelfde hebben meegemaakt’, zegt Külege.

‘Dit werk geeft me hoop’

Tala, die via via bij SECU terechtkwam, herkent dat. ‘Ik woonde in Amsterdam en deed daar vrijwilligerswerk. Toen ik naar Utrecht verhuisde, kwam ik bij SECU terecht. Ik viel met mijn neus in de boter. Het is een warme plek, met veel nieuwe gezichten en achtergronden.’

Groene oase

Het gebouw van de jongerenbroedplaats ligt naast een hobbytuin van de gemeente, een groene oase die onderdeel wordt van het project. ‘Het is een prachtige plek’, zegt Tala. ‘We willen dat het gebouw het gezicht wordt van Utrecht. Dat het een plek wordt waar jong en oud zich gehoord, gezien en gewaardeerd voelen.’

Voor Külege is het project meer dan een vrijwilligersrol. ‘Ik woon in een azc’, zegt hij. ‘Ik weet niet hoe mijn toekomst eruitziet. Maar dit werk geeft me hoop. Als ik anderen blij kan maken, voel ik echte blijdschap.’

Voor SECU is de jongerenbroedplaats een investering in de stad. Voor Utrecht is het een kans om een nieuwe generatie bruggenbouwers op te laten staan.