Gidi Markuszower werd geen minister van Asiel omdat de AIVD dat als een gevaar zag voor de binnenlandse veiligheid. Ze hebben gelijk gekregen. Was Markuszower aan het roer gekomen, dan waren aan de grens doden gevallen. Hij zou via een noodwet zijn overgegaan tot het gericht instructies geven voor het neerschieten van elke ‘verdachte entiteit’. Op de vraag hoe die entiteit eruitziet, zou Markuszower natuurlijk een duidelijk signalement hebben gegeven. Daarnaast zou hij een geheim document overleggen waarin namen en rugnummers staan van alle ongewenste migranten, overwegend Palestijnen, want Palestijnen, daar heeft Markuszower weinig mee.

Hij zou in een talkshow van de publieke omroep gretig hebben verteld dat vluchtelingen uit Gaza per definitie een gevaar opleveren voor de staatsveiligheid omdat ze uit Gaza komen. De volgende dag zouden VVD, PVV en JA21 hiermee akkoord zijn gegaan. Markuszower zou hoogstpersoonlijk overgaan tot het ruimen van azc’s van alle ongewenste vreemdelingen; met de vinger zou hij wijzen naar de mensen die het veld moeten ruimen.

Bij het uitvoeren van deze gewelddadige politiek van Markuszower zou hij gesteund worden door ongeruste burgers. Een aantal van deze ongeruste burgers zou die avond bij een talkshowtafel vertellen over het trauma dat ze hadden opgelopen bij het ruimen van de ongewenste vreemdelingen. Dat een aantal van deze bezorgde burgers ervoor koos om hun gezicht niet te laten zien, zou geaccepteerd worden door de talkshow. Want na zorgvuldige journalistieke afweging besloot men liever wel mensen aan tafel te hebben dan helemaal geen mensen. Terwijl de bezorgde burgers onder het toeziend oog van de glimmende Markuszower leeglopen, ziet de kijker op de achtergrond beelden van de uitgezette vreemdelingen: mensen teruggebracht tot een kluitje, van de achterkant gefotografeerd.

Van aftreden zou geen sprake zijn

Er is natuurlijk een eerste keer dat er doden aan de grens vallen. Markuszower zou ter verantwoording zijn geroepen, maar van aftreden zou geen sprake zijn, want er is onderliggend bewijs dat de vreemdelingen zich op onrechtmatige wijze toegang hebben verschaft tot het grondgebied. En daarnaast: ‘De kans is groot dat er een potentiële kinderverkrachter is gestopt.’ Applaus vanaf de tribune om zoveel klare taal.

Er is altijd een eerste keer dat er een dode valt. En net op het moment dat Markuszower in het nauw komt omdat naar buiten komt dat het hier niet om een ongewenste vreemdeling ging, dat hier geen sprake was van onrechtmatigheid, wordt Markuszower gered door een totaal onverwachte wending: er valt nog een dode aan de grens. Die trekt de aandacht, waarmee de aandacht van de eerste dode is afgeleid, omdat de tweede dode ook aandacht verdient. En terwijl dat gebeurt, vallen de derde en de vierde dode. Dan is Markuszower vrij van zorgen, want om Stalin te citeren: een dode is een tragedie, veel doden zijn statistiek.

Het gaat dan niet meer om de individuele doden, het gaat vanaf dat moment om de controle houden over het doden. Wie heeft er de leiding, wie doet het onderzoek, wie brengt er rust? Gidi Markuszower natuurlijk. Hij komt met aanbevelingen die hem zijn aangereikt in een geheim document van een onbekende partij. Er moet een muur komen. Er moeten checkpoints komen. Er moet overeengekomen worden dat de doden die aan de Duitse kant vallen niet onder Nederlandse jurisdictie vallen.

Het doden wordt een juridische kwestie. Het onderzoek komt. Na lang wikken en wegen heeft een ex-politicus van onbesproken gedrag, en met een links signatuur, zich beschikbaar gesteld om tot een rapport te komen. De macht is ingekapseld. De drones vliegen boven de grens. Er komt geen ongewenste vreemdeling meer in. Het doden gaat voort. Maar we horen het al niet meer. Het klinkt dof. We hebben onze buik vol van de doden. We willen menselijkheid. We willen leven.

Markuszower belooft dat er leven komt, want we houden van het leven. We zijn een land dat het leven hoog in het vaandel heeft staan. Markuszower stelt een nieuwe feestdag voor: het Feest van de Mens. Het voorstel wordt aangenomen. Het valt na 5 mei en is ook een vrije dag.