Het duurde 79 jaar voordat het de jury van de P.C. Hooftprijs behaagde om een vrouw de eer toe te kennen de beste te zijn in de categorie Beschouwend Proza. Dat vertelde spreker Sinan Cankaya tijdens de feestelijke uitreiking die ik bijwoonde. Ter troost, nou ja, in de categorieën proza en poëzie lag de verhouding iets gunstiger: één vrouw op vier mannen werd winnares.

Winnares Anja Meulenbelt herinnerde er in haar dankwoord aan dat toen de eerste zwarte vrouw, Astrid Roemer, de prijs kreeg in 2016, Elsevier Weekblad schreef: ‘Als dit soort activistische kul leidend wordt voor de P.C. Hooftprijs, kun je hem net zo goed elk jaar aan Anja Meulenbelt geven.’ En zie.

Meulenbelt bekende dat zij er in een dergelijke cultuur zelf geen moment aan gedacht had dat zij ooit de prijs zou winnen en daarom meende dat het telefoontje van de jury met de gelukwensen per abuis was. Stokken om de vrouwelijke hond mee te slaan zijn al jaren: activistisch, vulgair, mannenhaatster, antisemitisch, links enzovoort. De mannelijke superioriteit werd diep door haar werk gekwetst; Oek de Jong had de prijs natuurlijk moeten krijgen, beweerde Paul Cliteur.

Heren waren dan weer niet in groten getale afgekomen op de uitreiking, omlijst met zeer melancholische Palestijnse muziek en mooie toespraken. En ik hoorde vrouwen bij de borrel zeggen dat De schaamte voorbij, een wereldwijd vertaalde bestseller, waarin huiselijk en seksueel geweld tegen vrouwen centraal staat, door nog meer vrouwen gelezen zou moeten worden. Nee, dacht ik, het is juist nu vooral aan de man. Want zullen we eens naar wat cijfers over mannelijk geweld kijken?

Nee, ik ben geen doorgesnoven feminist en mannenhaatster. Maar lees en huiver.

Een op de drie vrouwen krijgt te maken met huiselijk geweld, fysiek of seksueel geweld door mannen. (Atria Kennisinstituut voor Emancipatie en Vrouwengeschiedenis, 2024.) Jonge vrouwen zijn twee keer zo vaak slachtoffer van seksueel geweld als mannen. #MeToo gaat gewoon door.

Trekken we de lijn van geweld even verder door. Moordenaars? 81 procent daarvan ter wereld is man, volgens het UN Office on Drugs and Crime (UNODC) in 2023. Alleen in de progressieve landen IJsland, Noorwegen, Letland, Slovenië, Zwitserland, Oostenrijk en Tsjechië is het percentage vrouwen dat moordt ietsjepietsje hoger dan 19 procent.

Nog een schepje erbovenop. Seriemoordenaars? Slechts 10 procent van alle seriemoordenaars is vrouw (Radford University), maar die krijgen dan wel meteen een film (Monster, Queen of Serial Killers).

Nogmaals, het is niet mijn bedoeling om mannen te bashen

En ieder zijn ding natuurlijk, maar zullen we het ook nog even over porno hebben? Dat is vooral een typische mannenhobby: 70 procent van hen kijkt naar porno, voor vrouwen is dat 30 procent. Van belang hier is dat in de VS 21 procent van de mannelijke gebruikers bekent ook naar kinderporno te kijken (rapport Downloaders van Kinderporno, 2019, Ministerie van Justitie), en dat is ook verboden.

En wat vinden we van deze? Onbegrijpelijk dat het geen voorpaginanieuws is geworden, maar elk jaar, ja elk jaar, reizen er 200.000 Nederlandse mannen naar het buitenland voor seks met minderjarige kinderen, stelt het gerenommeerde Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC) in 2025. Op anonieme basis. De mannen die bekennen, let wel. En zij beweren zo ook de armoede te bestrijden. Echt.

Enfin, zo kan ik nog wel even doorgaan. Nogmaals, het is niet mijn bedoeling om mannen te bashen en te roepen dat het allemaal beesten zijn; gelukkig zijn de meesten beslist oké en bestaan er ook een heleboel lieverds. Maar veel anderen veroorzaken veel ellende.

Als ik dan even geen zin heb in al die ellende op de wereld en ik wil mooie plaatjes zien, bezoek ik mijn Facebookgroep Non AI Embroidery. Weet je wat ze borduren? Bloemen, bomen en dieren. En weet je wie het zijn? Alleen maar vrouwen. En dan moet ik toch wel denken aan mannen die ervan houden alles kapot te maken. Kijk vooral ook even naar de foto’s van de kabinetten van Trump en Netanyahu, er zit nauwelijks een dame in.

Mijn punt hier is dat mannen die moeite hebben met vrouwen die hen op hun verzakingen wijzen, en ook nog erkenning krijgen, misschien toch eerst nog even tot tien moeten leren tellen, in plaats van op hun pik getrapt te zijn. Het zou zoveel schelen als ze een poging doen zich in vrouwen te verplaatsen, die in meerderheid een portie mannelijk gedoe hebben meegemaakt. Dus, gewoon, alsjeblieft wat liever worden?