13.7 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 773

Spanje: radicaal-rechtse partij Vox beschuldigd van ‘nazipropaganda’

0

De Spaanse krant el Pais beschuldigt de radicaal-rechtse partij Vox van nazipropagandatechnieken. Migranten zouden door Vox worden ontmenselijkt.

Een billboard waarop Vox stelt dat het onderhouden van minderjarige migranten de belastingbetaler veel geld kost, doet volgens el Pais denken aan naziposters.

De nazi’s voerden propaganda tegen  mensen met een erfelijke ziekte, omdat zij de belastingbetaler geld kostten. Dat geld moest zogenaamd naar gezonde Duitse gezinnen gaan, die het echt nodig hadden.

Vox claimt dat minderjarige migranten tien keer zo veel geld krijgen als gepensioneerden. De billboards met deze boodschap hangen nu overal in de Spaanse hoofdstad Madrid, waar volgende maand regionale verkiezingen zullen worden gehouden.

Veel Vox-billboards zijn nu ondergeklad door politieke tegenstanders. De linkse partij Podemos stelt dat de billboard-boodschappen van Vox ‘haatmisdrijven’ zijn.

Frankrijk beschuldigt Turks staatspersbureau van nepnieuws

0

Het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken beschuldigt het Turkse staatspersbureau Anadolu van het verspreiden van anti-Franse propaganda en nepnieuws. Turkse staatsmedia, waaronder Anadolu, voeren al maanden een campagne tegen het ‘islamofobe’ Frankrijk.

Frankrijk pakt het zogenoemde ‘islamistische seperatisme’ aan. Het wil van Franse moslims loyale staatsburgers maken die de waarden van de Republiek onderschrijven. Dit is een aanval op de islam en op de godsdienstvrijheid van moslims, constateert Anadolu.

Maar volgens een Frans overheidsaccount van het ministerie van Binnenlandse Zaken is Anadolu geen objectief persbureau, maar ‘een propagandakanaal dat opiniestukken op zijn site plaatst waarop Frankrijk op een misleidende en kwaadaardige manier wordt aangevallen’.

‘Waarom stoort Frankrijk zich aan de reportages van Anadolu?’, twittert Erdogans woordvoerder terug. ‘Waarom valt Frankrijk, dat het centrum is geworden van anti-islamisme en systematische discriminatie van moslims, de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting aan?’

Op de persvrijheidsindex van Reporters Without Borders (RSF) staat Frankrijk op plek 34, Turkije op plek 153.

Gisteren nog veroordeelde RSF het politieke proces tegen Can Dündar. De Turkse journalist in ballingschap is vorig jaar bij verstek tot 27 jaar gevangenisstraf is veroordeeld vanwege ‘terrorisme’ en ‘spionage’. Er loopt nu een nieuwe rechtszaak vanwege zijn vermeende rol bij de Geziparkprotesten van 2013.

OM: uitspraak Baudet over ‘Antifa’s op hun bek slaan’ niet strafbaar

0

Volgens het Openbaar Ministerie heeft Thierry Baudet zich niet schuldig gemaakt aan opruiing, toen hij tijdens een campagnebijeenkomst een opmerking maakte over antifa’s ‘op hun bek slaan’. De Forum voor Democratie-leider normaliseert wel geweld, aldus het OM, maar dit is niet strafbaar.

Activisten verstoorden de bijeenkomst van 15 maart in Utrecht met lawaai. Baudet zei daarop in een toespraak het jammer te vinden ‘dat we niet normaal antifa’s op hun bek hebben kunnen slaan. Weet je, ’t is gewoon echt raar.’

De beelden zorgen voor ophef op sociale media. ‘Voor een parlementariër is dit natuurlijk onverdedigbaar’, twitterde NRC-columnist Tom Jan Meeus. Activist Frank van der Linde, die een video-opname van de bijeenkomst op Twitter had gedeeld, besloot om aangifte te doen.

Het OM reageert nu per brief: ‘Baudet wekt met zijn woorden de indruk dat het ‘normaal’ is om antifa’s op de bek te slaan. Hij ‘normaliseert’ met zijn woorden dergelijk gedrag. Naar de mening van het OM is een op dergelijke wijze ‘normaliseren’ van gedrag niet hetzelfde als het vestigen van de mening dat dergelijk gedrag ‘wenselijk of noodzakelijk is of daartoe het verlangen opwekken.’ Die lat ligt hoger’, schrijft de rechercheofficier van justitie.

Ook langs de lat van indirecte aansporing tot geweld komt het OM er niet, vervolgt hij. ‘Ook hier geldt: het normaliseren van geweld is niet hetzelfde als het verheerlijken daarvan.’

Het OM wijst bovendien op de context. ‘Baudet plaatst zijn ‘antifa-uitlatingen’ in een rijtje van wat er allemaal niet mag door de coronaregels. In die rijk van wat er allemaal meer kan of mag is dit de laatste die hij noemt. Daarna begint Baudet om zijn eigen woorden te lachen hetgeen door het publiek wordt overgenomen. Gezien die feitelijkheid is de opmerking van Baudet naar de mening van het OM ironisch of als retorische overdrijving bedoeld.’

Radicaal-rechtse publicist hoopt dat schrijver Jan Dijkgraaf ‘gruwelijk sterft’

0

De radicaal-rechtse publicist Sid Lukkassen hoopt dat schrijver Jan Dijkgraaf ‘gruwelijk sterft’. Dat mailde hij aan de redactie van ThePostOnline, waar Dijkgraaf columnist is. Dit maakte Dijkgraaf vandaag zelf bekend.

Gisteren schreef Jan Dijkgraaf een ‘Briefje van Jan’ aan de aanhangers van Thierry Baudet en Forum voor Democratie, die mensen oproepen elkaar te knuffelen in de buitenlucht. Ook gaf hij Lukkassen nog een veeg uit de pan. Dijkgraaf schreef dat FvD-aanhangers ‘de boeken van de Grote Leider lezen (of de geweldsfantasieën van de zelfbenoemde FvD-ideoloog Sid Lukkassen)’.

Dijkgraaf doelde op uitspraken die Lukkassen in 2019 deed in een WhatsApp-groep. De rechtse publicist schreef onder andere dat andersdenkenden ‘letterlijk moeten worden uitgeschakeld.’ Toen zijn gewraakte uitspraken vorig jaar uitlekten zei Lukkassen dat hij niet had opgeroepen tot geweld, maar dat dit een ‘filosofische discussie’ was.

Op dit ‘Briefje van Jan’ reageerde de rechtse publicist als door een wesp gestoken. ‘Wanneer gaat Jan dijkgraaf (sic) nu eindelijk eens dood?’, mailde hij aan de redactie van ThePostOnline. ‘Ik heb HELEMAAL NIETS gezegd over knuffelen in de buitenlucht en alsnog duikt mijn naam weer op. Begin die lul dagelijks meer te haten. Ik hoop dat hij gruwelijk sterft.’

Lukkassen is in rechtse kringen een bekende naam. Hij is auteur van verschillende boeken waarin hij betoogt dat Europa bedreigd wordt door immigranten uit Afrika, de islam en door een linkse elite die ons van binnenuit zou ondermijnen.

Hij was eerst VVD-raadslid in de Gelderse gemeente Duiven. Lukkassen werkt nu als politiek consultant voor de Europese fractie van de Europese Conservatieven en Hervormers (ECH). FvD zat daarbij aangesloten, maar inmiddels hebben delegatieleider Derk-Jan Eppink en consorten zich aangesloten bij de FvD-afsplitsers van JA21.

De JA21-delegatie van de ECH-fractie in het Europees Parlement distantieert zich van de uitspraken van Lukkassen. Europarlementariër Rob Roos (JA21): ‘Dit soort teksten kan gewoon niet. Wij nemen hier de grootst mogelijke afstand van.’

Het onderwijs reflecteert de sociale ongelijkheid in de samenleving

0

Al sinds de jaren vijftig agenderen onderwijssociologen kansenongelijkheid in het onderwijs. Sindsdien zijn er tientallen rapporten uitgebracht en is met tal van onderwijsvormen geëxperimenteerd. In het verlengde hiervan adviseerde de Onderwijsraad afgelopen maand om het schooladvies in groep 8 af te schaffen. Alle leerlingen moeten een driejarige brede brugklas doorlopen, want dat bevordert de kansengelijkheid.

De urgentie om de ongelijkheid aan te pakken is met het recente verschijnen van het rapport Staat van het onderwijs van de onderwijsinspectie groter geworden. Dit rapport stelt dat in tijden van corona leerlingen met een ‘lage en gemiddelde sociaaleconomische status’ de meeste vertraging hebben opgelopen en dat de markt van het ‘schaduwonderwijs’ floreert. Met die laatste term wordt sinds 2016 verwezen naar bijles, examentraining en extra afstudeerbegeleiding. Vooral kinderen van hoger opgeleide ouders weten de weg te vinden naar dit schaduwonderwijs.

Het lijkt erop dat ‘extra ondersteuning’ een naam heeft gekregen omdat het buitenshuis plaatsvindt door externen, maar het verschijnsel is van alle tijden. Het is bekend dat hoger opgeleide ouders een cruciale rol spelen in de onderwijskansen van het kind. Zij zijn in staat om hun kinderen thuis te ondersteunen, intellectueel te voeden, familie en vrienden in te schakelen, gebruik te maken van netwerken en bijlessen te betalen.

Deze ontwikkeling kan makkelijk plaatsvinden, omdat de inhoud van het onderwijs eerder aansluit bij de leefcultuur van de hoger opgeleide ouders. Kinderen en hun ouders uit lagere milieus missen al deze hulpbronnen en benodigde financiën. De kloof tussen sociaal sterken en zwakken neemt hierdoor toe.

Dat wil overigens niet zeggen dat kinderen uit sociaal zwakke milieus kansloos zijn. Een belangrijk deel van kinderen van arbeiders heeft zich weten op te werken. Maar dit verandert de tendens niet. Arbeiderskinderen kunnen middenklassers worden, maar kinderen uit middenklasse-gezinnen worden zelden arbeider.

Naast de sociaaleconomische status van de ouders is ook de etnische afkomst van belang voor het succes van een kind op school. Kinderen van niet-Europese migranten kunnen al vanaf de basisschool te maken krijgen met etnische vooringenomenheid. Volgens een rapport van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) uit 2018 hebben zij nog steeds weinig kansen in het onderwijs. Dit hangt onder andere samen met het advies dat kinderen krijgen in groep 8. Kinderen met een Turkse achternaam bijvoorbeeld krijgen volgens de onderzoekers minder snel een advies voor het hoger voortgezet onderwijs.

Naast de sociaaleconomische status van de ouders is ook de etnische afkomst van belang

De onderschatting van migrantenkinderen is een oud en bekend verschijnsel. Deze kinderen worden structureel onderschat door autochtone docenten. Bovendien staan deze leerkrachten op vertrouwelijke voet met de autochtone ouders, die een voorsprong hebben op terreinen als taal, opleiding en cultuur. Nu wordt duidelijk dat het onderwijsprobleem niet los kan worden gezien van de maatschappelijke context.

Een oorzaak van de achterstand is ook dat populaire scholen met een hoge kwaliteit van onderwijs vaker witte kinderen toelaten dan kinderen met een migratieachtergrond, aldus een rapport van de onderwijsinspectie uit 2018. Tel daarbij op dat het voor zwarte scholen veel moeilijker is om een leerkracht voor de school te vinden. Daardoor moeten deze scholen in de ergste gevallen vaker ongekwalificeerde leerkrachten inschakelen. De groeiende kloof tussen witte en zwarte scholen is dus evident. Ook dit vergroot de kansenongelijkheid in het onderwijs voor kinderen met een migratieachtergrond.

Schaduwonderwijs, selectie bij de toelating en schooladvies drukken een diepgeworteld probleem uit. Kansenongelijkheid in het onderwijs hangt samen met sociaaleconomische ongelijkheid in de samenleving en met afkomst. Kinderen van ouders met een lage sociaaleconomische status profiteren minder van de mogelijkheden in het onderwijs dan kinderen van ouders met een hoge sociaaleconomische status. In combinatie met een migratieachtergrond staan zij vanaf de wieg met 2-0 achter. Zij zullen dan ook twee keer zo hard moeten werken om hun ambities te verwezenlijken.

Kortom, kansenongelijkheid in het onderwijs heeft alles te maken met sociale ongelijkheid in de samenleving. Dit impliceert dat sociale structuren in de samenleving moeten worden aangepakt om de kansengelijkheid in het onderwijs te vergroten. Het afschaffen van het schooladvies in groep acht en een driejarige brede brugklas is een kleine stap op weg naar verbetering. Maar daarmee is de grote boosdoener, de sociale ongelijkheid in de samenleving, niet verdwenen.

Deze filmmaker toont de verhalen achter de cijfers van femicideslachtoffers

0

Femicide is een enorm probleem in Turkije. Maar elk slachtoffer is een vrouw van vlees en bloed, met haar eigen verhaal. Precies om die reden stapte de Engelse documentairemaakster Chloe Fairweather in 2015 op het vliegtuig naar Istanbul. Ze besloot dat haar productie een bijdrage moest leveren aan de strijd van organisaties als We Will Stop Femicide. Ze maakte een waarachtige documentaire die de menselijke verhalen achter de onmenselijke cijfers laat zien.

Hoofdpersonage in haar documentaire Dying to Divorce (2020) is mensenrechtenadvocate Ipek Bozkurt, die overlevers van pogingen tot femicide en hun families juridisch bijstaat. Ik spreek Ipek en Chloe op 22 april tijdens het Movies That Matters-festival.

‘Ik zie de film graag als een middel om het gesprek te openen’, vertelt Chloe tijdens de Q&A. ‘Ik heb geprobeerd de verhalen van de vrouwen zo goed mogelijk recht te doen, ik wilde dat zij hun verhalen deelden, zonder de nadruk te leggen op het sensationele.’

Dat is Chloe goed gelukt. De scènes spelen zich af binnen de woonkamers van de slachtoffers en hun families. De kijker wordt meegenomen in het dagelijks leven van de vrouwen, waardoor je je als kijker sneller beseft: dit kan iedereen overkomen.

De film begint heftig. We zien een jonge vrouw die ons meeneemt naar de plek waar haar ex-man haar een aantal jaar geleden heeft aangevallen. ‘Opeens hoorde ik dat iemand achter me stond, ik keek om en zag dat hij het was. Hij begon op me te schieten en riep: ik ga je vermoorden.’ Een grote plas bloed zou er hebben gelegen, op het nippertje is ze aan de dood ontsnapt.

Even later volgen we Ipek, een dertiger die woont en werkt in de hippe Istanbulse wijk Cihangir. Ze ziet er fris en verzorgd uit. Met haar roodgelakte nagels bladert ze door een dik pak documenten. Binnenkort komt de zaak van haar cliënte Kubra voor de rechter, die werkte als presentatrice voor Bloomberg TV, voordat ze terugkeerde naar Turkije voor de liefde. Maar haar sprookjeshuwelijk eindigde in een nachtmerrie wanneer haar voormalige echtgenoot een aanslag op haar pleegt, vlak de geboorte van haar eerste kindje.

Nooit eerder zag ik de verhalen achter de nieuwsberichten zo zorgvuldig in beeld gebracht

Kubra overleeft de aanslag, maar raakt haar spraakvermogen kwijt. Ze belandt in een rolstoel en is plots afhankelijk van 24 uurszorg. Haar ex-man gebruikt de fysieke beperkingen van Kubra om aan te kaarten dat zij niet in staat is voor hun dochtertje te zorgen. Op het moment van de documentaire heeft Kubra haar dochter al ruim twee jaar niet gezien.

‘Ik zie femicide als een politiek probleem’, vertelt Ipek mij. Femicide wordt volgens haar mogelijk gemaakt door de rechtsstaat – het gebrek eraan – en een samenleving die geweld tegen vrouwen onvoldoende problematiseert.

Hoewel ze gevaar loopt, blijft Ipek doorgaan met haar strijd. ‘Natuurlijk ben ik weleens bang’, zegt ze. ‘Mijn ouders en andere familieleden zijn ook bang. Maar ik ben een advocate, onderdeel van het systeem. Dankzij deze positie voel ik mij sterk, ik kan het systeem alleen bevechten als ik er onderdeel van ben. De community die achter mij staat is groot. Ik weet dat zij er voor mij zullen zijn, mocht ik opgepakt worden door de politie. Dat geeft mij hoop.’

Inmiddels nadert de rechtszaak van Kubra. Zij is vastbesloten om haar zegje te doen in de rechtbank. Met behulp van jarenlange spraaktherapie lukt het haar om te spreken tijdens de zitting. Met succes: Kubra krijgt de gedeelde voogdij over haar dochter terug. Ipek knikt tevreden. Op naar de volgende zaak.

Regisseur Chloe bewondert de kracht van Ipek en de andere vrouwen die zij filmde. ‘Het minste wat ik kan doen, is deze vrouwen zo waarachtig mogelijk vastleggen, in de hoop dat hun verhaal verspreid wordt.’

De vrouwen hopen in het nieuwe jaar bijeenkomsten te organiseren waar de film vertoond wordt met een inleidend gesprek. In Turkije, maar ook in andere landen. Want femicide is niet alleen in Turkije een probleem, vinden Chloe en Ipek.

Dying to Divorce is een must see. Nooit eerder zag ik de verhalen achter de nieuwsberichten zo zorgvuldig in beeld gebracht. Wie raakt er niet onder de indruk van Kubra en al die andere vrouwen die hun verhaal doen? En juist dát is nodig om femicide en vrouwenmishandeling tegen te gaan.

‘EU wil meer hulp Marokko tegen bootmigranten, Marokko wil geld zien’

0

Volgens de Spaanse krant el Pais wil de Europese Unie meer hulp van Marokko om illegale bootmigranten tegen te houden.

El Pais schrijft dat EU-lidstaten zoeken naar wegen om Marokko ervan te overtuigen om mee te werken aan de plannen om de migratiestroom in te dammen. Rabat eist in ruil daarvoor meer geld en erkenning van Marokko als belangrijke partner.

Daarnaast wil de EU dat het koninkrijk de terugkeer van Marokkaanse migranten faciliteert, aldus de krant. In 2019 kregen 35.000 Marokkaanse burgers het bevel om de EU te verlaten, maar slechts 29 procent is daadwerkelijk teruggestuurd.

Op Turkije (6 miljard euro sinds 2016) en Libië (355 miljoen euro vanaf 2015) na krijgt Marokko het meeste geld van de EU om migratie tegen te gaan. Sinds 2014 heeft Brussel 343 miljoen euro geïnjecteerd in programma’s ter ondersteuning van migratiebeheer.

Vanwege de illegale migratie van meer dan 23.000 personen in 2020 naar de Canarische Eilanden wil Spanje nu hardere afspraken met Marokko. Meer dan de helft van deze migranten kwam uit Marokko zelf.

Vandaag lanceerde de Europese Commissie in ieder geval al een plan om migranten die geen verblijfsvergunning krijgen zelf te helpen met hun terugkeer. De asielwetten worden aangescherpt en de uitvoering verbeterd van de terugkeer vanuit Europa en andere landen, is het idee. Ook moeten bestaande terugkeer- en reïntegratieprogramma’s verbeterd worden en de relatie met landen buiten de EU worden versterkt.

Britse universiteit zet ‘kolonialistische’ Isaac Newton in beklaagdenbankje

0

Studenten aan de Britse Sheffield University leren binnenkort misschien wel hoe de beroemde natuurwetenschapper Sir Isaac Newton (1643-1727) ‘profiteerde van het kolonialisme’.

Dit blijkt uit een uitgelekt document waarin een herziening van het curriculum wordt besproken, meldt de Britse krant Daily Mail.

Newton is vooral bekend van zijn theorie over de zwaartekracht. Maar ook is gebleken dat hij aandelen had gekocht in de South Sea Company, een compagnie die in de slavenhandel zat. Net als wetenschappers Paul Dirac, Pierre-Simon Laplace en Gottfriend Wilhelm Leibniz, die zich aan hetzelfde feit bezondigden, zou Isaac Newton daarom aan de foute kant van de geschiedenis staan.

Het document van de universiteit in Sheffield heeft als doel de ‘eurocentrische’ benadering aan te pakken die dominant zou zijn in de wetenschap. Al langer willen linkse antiracistische activisten, intellectuelen en wetenschappers het publieke domein, de literatuur en de wetenschap ‘dekoloniseren’.

‘Dekolonisatie van het curriculum is een voortdurend proces dat ons ertoe aanzet historisch gemarginaliseerde of onderdrukte kennis in alle disciplines op te nemen’, aldus een woordvoerder van de universiteit. Doel is dat ‘al onze studenten de kans krijgen zichzelf weerspiegeld te zien in wat zij onderwezen krijgen.’

Eerder deze maand was er commotie over schrijfster Jane Austin, omdat haar vader George Austin curator was van een suikerplantage in het Caribische gebied.

Alarmerende studie over Duitse Grijze Wolven: ‘Racistisch en antisemitisch’

0

De Grijzen Wolven in Duitsland zijn antisemitisch, racistisch en antidemocratisch en hun invloed op Turks-Duitse jongeren wordt onderschat. Dat stelt een nieuwe studie van het American Jewish Committee (AJC) Berlin, een Joodse belangenorganisatie.

De Grijze Wolven verheerlijken de Turkse natie en bepaalde Turkse en islamitische ideologen. Ook vinden ze dat Koerden een bedreiging vormen voor het Turkse volk. Volgens AJC Berlin doen ze daarmee niet onder voor extreemrechtse organisaties.

De Grijze Wolven zijn in Duitsland goed georganiseerd, in tal van lokale verenigingen en koepelorganisaties. Met minstens 18.500 leden zijn ze de grootste extreemrechtse organisatie in Duitsland, aldus AJC Berlin.

Turks-Duitse rappers verspreiden bovendien de extreemrechtse haatboodschap van de Grijze Wolven onder Turkse jongeren in Duitsland, die deels gevoelig zijn voor de antisemitische, racistische en anti-Koerdische teksten.

Volgens de Keulense hoogleraar Kemal Bozay (Sociale Wetenschappen), die de studie schreef, importeren de Grijze Wolven ‘politieke en historische conflicten vanuit hun thuisland Turkije in Duitsland en ontwikkelen ze zich tot een transnationale politieke beweging’.

AJC Berlin roept de Duitse autoriteiten op tot actie, aldus het Duitse journaal Tagesschau.

Duitsland heeft de Grijze Wolven, in tegenstelling tot Frankrijk, tot dusverre niet verboden. Afgelopen november riep de Bondsdag wel de federale regering op om zo’n verbod te onderzoeken.

‘We hebben een beter beeld van de beweging nodig’, eiste Grünen-parlementariër Cem Özdemir, die zelf wordt bedreigd door Turkse nationalisten. Een ‘voorlichtingscampagne’ specifiek gericht op jongeren is ook belangrijk, vind hij.

De Grijze Wolven hebben via de extreemrechtse Turkse politieke partij MHP grote invloed op de politiek in Turkije. De MHP is de coalitiepartner van de AKP van president Erdogan.

Ook in Nederland zijn Grijze Wolven actief. Een rapport van de antifascistische onderzoeksgroep Doorbraak stelt dat dat tien Nederlandse gemeenten subsidie geven aan organisaties die gelieerd zijn aan de Grijze Wolven.

Ophef om ‘nazi-hondenfluitje’ Baudet met tweet over Madagascar

0

Thierry Baudet zorgt weer voor commotie op Twitter. Deze keer niet over dino’s of ufo’s, maar omdat hij een oud nazi-idee zou willen afstoffen.

De Forum voor Democratie-leider haakte gisteravond aan op een bericht van een twitteraar, die beweerde dat meer dan 80 procent van de inwoners van Brussel-stad een ‘buitenlandse achtergrond’ heeft en dat dit aantal nog verder zal oplopen.

‘Wordt tijd dat we een escape-strategie ontwikkelen, vrienden’, reageerde Baudet. ‘Madagascar ofzoiets.’

Veel twitteraars vallen hierover, omdat de nazi’s in juni 1940 met een plan kwamen om de Europese Joden naar het Afrikaanse eiland Madagascar te deporteren.

Volgens dit Magagascar-plan moest het eiland veranderen in een politiestaat onder leiding van de SS. In het plan was meegenomen dat veel Joden er zouden sterven vanwege de erbarmelijke omstandigheden. Omdat de Britse marine de uitvoering van het Madagascarplan onmogelijk maakte, kwamen de nazi’s in december 1941 – vlak na de verloren slag om Moskou – met het plan om alle Joden uit te roeien.

‘Als Baudet rept over een Madagascar-plan voor ‘buitenlanders’, dan kan hij zich niet achter onwetendheid verschuilen’, aldus een twitteraar.

‘Hij had ook Peru of Nigeria kunnen zeggen, maar koos toevallig voor Madagascar’, schrijft een andere twitteraar sarcastisch.

‘Dat hondenfluitje is de laatste tijd een misthoorn’, schrijft weer een andere twitteraar. Met een ‘hondenfluitje’ wordt een signaal bedoeld richting extreemrechtse kiezers.

Er zijn ook twitteraars die het juist opnemen voor Baudet, omdat hij zou refereren naar de kinderanimatiefilm Madagascar. ‘Dieren die hun leven in de dierentuin zat zijn, vertrekken naar Madagascar om daar ’n nieuw bestaan op te bouwen. Wij zouden ook zoiets moeten doen, bedoelt hij’, zegt er een.

‘Hoewel Thierry de dogwhistles niet schuwt, is dit eerder een toevalstreffer’, wijst Baudets FvD-kritische neef Xavier erop, ‘want zo ver reikt zijn kennis van WOII niet. Cruciaal verschil is bovendien dat Hitler’s Madagascar-plan de onvrijwillige verbanning van Joden inhield. Een akelig plan dus. Thierry’s Madagascar-plan betreft een vrijwillige ballingschap voor hem en de zijnen.’

Baudet gebruikt vaker omstreden begrippen die door sommigen als hondenfluitje worden aangemerkt. In 2017 en 2019 repte de FvD-leider in speeches over ‘ons boreaal Europa’ en ‘onze boreale wereld’. ‘Boreaal’ slaat op het noorden, waar de Noordse, Germaanse volkeren vandaan komen.

‘Boreaal’ wordt in extreemrechtse kringen, onder meer door de Franse oud-politicus Jean-Marie Le Pen, uitgelegd als verwijzing naar de overtuiging dat Europa van oorsprong enkel door witte mensen bevolkt was en dat dit hersteld en behouden moet worden.

Baudet ontkende dat hij extreemrechtse taal had gebezigd. Hij vond de term gewoon mooi, zij hij, en zou deze ontleend hebben aan de negentiende-eeuwse Franse dichter Charles Baudelaire, die de term ‘aurora borealis’ gebruikte als aanduiding voor landen die beschenen worden door het Noorderlicht, ofwel West-Europa en Noord-Amerika.