Home Blog Pagina 895

Hoe gaan we het messenprobleem te lijf? Dit vindt ons panel

2

De kranten staan de laatste maanden bol van de steekincidenten onder jongeren. De Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb is er klaar mee. Als het aan hem ligt, moeten ouders van een kind dat voor een tweede keer met een mes wordt aangehouden 2.500 euro betalen. Wat vindt het dK-panel van het idee om kinderen te straffen via hun ouders?

Ibrahim Özgül (35), finance- en project professional

‘Toen ik het voorstel van Aboutaleb las, dacht ik: daar ben ik het wel mee eens. Kinderen met kapmessen, dat is niet normaal. En de meest directe invloed op kinderen hebben de ouders. Daar zijn ze iedere dag mee samen. Zij kunnen ingrijpen. Zij móeten ingrijpen. Wie anders?

Aan de andere kant biedt een boete ook maar een deel van de oplossing. Je kunt zelfs de vraag stellen: is het wel een oplossing? Een vader die straks helemaal losgaat op zijn kind, omdat die zijn ouders opzadelt met een boete van 2500 euro. Wat voor effect heeft dat op zo’n jongen? Daar heb ik geen zicht op. Het kan ook een averechts effect hebben, namelijk als zo’n jongen door ruzie zich nog verder verwijdert van zijn ouders.

‘Kinderen moeten vroeg weten: je bent een sukkel met zo’n mes’

Deze hoge boete schudt ouders wakker. Je kunt ook kiezen voor taakstraffen, als ouders geen invloed meer hebben op hun kinderen. Maar volgens mij moet je ook verder kijken. Samen met de ouders vormen school en vrienden de sociale driehoek van een kind. Kunnen we daar niet iets mee doen? Of een campagne met rolmodellen via social media? Kinderen moeten vroeg weten dat je een sukkel bent als je zo’n mes bij je hebt. Dat lopen met wapens op zak voor losers is. Maar ze moeten het wel van de juiste mensen horen.´

Pritam Soekhradj (18), scholier havo 5

‘Het is een moeilijke kwestie. In eerste instantie vind ik wel dat je dit soort problemen streng moet aanpakken. Maar er zijn een paar complicaties. In Nederland heb je wel iets als daderrecht, waarin volgens mij is vastgelegd dat alleen daders verantwoordelijk zijn voor een misdaad. Dus de juridische kant van het verhaal lijkt me niet waterdicht, om niet te zeggen onhaalbaar.

En wat als ouders die deze boete krijgen de boete niet kunnen betalen? Vaak wonen dit soort kinderen al in achterstandswijken, met veel gezinnen waar het geld niet bepaald tegen de plinten opklotst. Dan eindigt zo’n boete gewoon bovenop een stapel met andere onbetaalde rekeningen.

‘Het idee snap ik, maar of het effectief is?’

De vraag is ook of het betalen van een boete door die ouders die kinderen gaat tegenhouden. Het idee snap ik wel, maar vooral als signaal. Of het ook effectief is? We kunnen beter zoeken naar een alternatief. Grote fouilleeracties op scholen, zoals voorgesteld door Leefbaar Rotterdam, lijken mij praktischer. Maar doe het dan wel onverwacht. Iemand anders – ik weet niet meer wie – stelde voor om dat soort kinderen even kort in hechtenis te nemen, zodat ze goed kunnen worden begeleid. Misschien is dat ook wel een goede optie.’

Salma Karim (25), CEO en graphic designer

‘Meestal komen zulke kinderen uit probleemgezinnen met geldproblemen. Dus om die ouders dan zo een hoge boete te geven… Het klinkt niet heel reëel. De boete moet dus sowieso wat lager. Hoe dan ook denk ik dat het beter is om deze kinderen te leren dat het niet slim is wat ze aan het doen zijn – en ook niet nodig. Ik heb gemerkt dat veel van dit soort kinderen heel erg onzeker zijn. Ze willen ergens bij horen, omdat ze niet echt hun eigen plekje kunnen vinden.

Dus mijn suggestie voor Aboutaleb: eerst eens een goed gesprek aangaan met kinderen. Ook op scholen moet hier aandacht aan worden besteed. We moeten de gevaren laten zien van wat men aan het doen is.

‘Meestal komen de kinderen uit gezinnen met geldproblemen’

Maar we moeten ook met de ouders thuis spreken en hen laten weten dat er consequenties zijn als zij niet hun kinderen opvoeden en aanpakken. Misschien moet je kinderen die al vaker zijn gepakt met zo’n mes ook zelf straffen. Dat ze even in de gevangenis zitten om te laten zien waar ze eindigen als ze op deze manier doorgaan.’

Elisabeth Rose (40), zelfstandig zorgprofessional

‘Ik zit midden in een verhuizing van Den Haag richting Rotterdam, dus ik heb de kwestie de afgelopen dagen nauwlettend gevolgd. Het probleem met deze jongeren blijkt trouwens overal groot te zijn. Ik ben zelf moeder van vier kinderen, waaronder twee jonge kinderen. Ik denk er nu al over na wat ik kan doen, om er voor te zorgen dat ze zich later veilig gaan voelen op straat of op school.

Als ik het plan van de burgemeester lees, dan zie ik iemand die wanhopig op zoek is naar een oplossing voor een probleem dat eigenlijk al heel lang speelt. Want het probleem met deze jongeren is niet gisteren begonnen. Als je de ouders straft dan doe je alsof zij de schuld zijn van wat hun kinderen hebben gedaan.  

‘de wijken in, praat met ouders’

Gisteren liet een klasgenootje van mijn zoontje van tien mij trots zien dat hij precies dezelfde telefoon had als ik – de allernieuwste iPhone. Peperduur en een volstrekt ongefilterde poort naar een wereld waarin kinderen alles kunnen zien wat de wereld te bieden heeft aan ellende. Kan een kind van tien jaar die vrijheid wel aan? Wie houdt ze tegen om gewelddadige drillvideo’s te kijken? Toen besefte ik hoeveel verantwoordelijkheid je als ouders hebt om goed voor je kroost te zorgen. Ik snap ergens wel dat je de ouders moet aanpakken.

Maar of het beboeten van ouders het probleem oplost? Ik denk eerlijk gezegd van niet. Ik geloof meer in het laagdrempelig ondersteunen van ouders die hulp nodig hebben bij de opvoeding, bijvoorbeeld gerichte campagnes om ouders te bewegen sneller met een hulpvraag te komen.

Waar vinden deze problemen plaats? Eigenlijk weten we dat wel – en ook wat terugkerende factoren zijn. Laag inkomen, lage opleiding, huiselijk geweld. Ik werk in de zorg en zie wat er in gezinnen gebeurt. Er ontbreekt vaak kennis bij ouders over hoe ze kinderen moeten opvoeden. Ga de wijken in om met ouders te praten.

Laten we het back to basics brengen. Mensen moeten meer naar elkaar omkijken. De schaamte over falend ouderschap moeten we wegnemen. Het is niet gemakkelijk om je kind op te voeden. En de kinderen zelf, geef ze een taakstraf en begeleid ze goed, zodat ze ook echt kunnen leren wat het gevolg is als je met messen rondloopt.’

Stephano Stoffel (57), zzp’er, bestuurder en columnist

‘Ik begrijp Aboutaleb wel. Zeker als je kijkt naar de huidige samenleving. Als een kind nog onder ouderlijk gezag valt, is er wel iets voor te zeggen. Maar de vraag die ik mezelf ook stel is: kun je ouders wel verantwoordelijk stellen voor de daden van hun kind? Elke ouder voedt de kinderen op naar eer en geweten – maar daarna komt de opvoeding die ze krijgen op school en op straat.

Uiteindelijk is het toch een kind zelf dat zelf bepaalt of hij het goede of slechte pad op gaat. Er zijn kinderen die niet worden opgevoed, maar prima terechtkomen. Dit, terwijl er ook kinderen zijn die alles krijgen, superlieve ouders hebben en toch in de criminaliteit belanden.

‘Kun je de ouders wel verantwoordelijk stellen?

Ik zou het dus niet doen, die boetes. Sowieso zou ik minder draagkrachtige ouders niet opzadelen met nog meer problemen dan ze al hebben. Geef die kinderen in plaats daarvan een taakstraf.’

 

 

Britse ambtenaar die werd gediscrimineerd krijgt tonnen aan schadevergoeding

0

De Britse werkneemster Anne Giwa-Amu krijgt omgerekend 460.000 euro schadevergoeding, waaronder zo’n 50.000 euro aan emotionele schadevergoeding.

Volgens de rechter is ze onterecht ontslagen door het Britse ministerie van Sociale Zaken, juist nadat ze de pesterijen tegen haar probeerde aan te kaarten.

Giwa-Amu is half Nigeriaans, half Welsh. Toen ze in 2017 een traineeship bij het ministerie aangeboden kreeg, was ze de enige donkere vrouw op haar afdeling – en de enige boven de vijftig jaar.

Haar collega’s pestten haar vanwege haar donkere huidskleur en haar leeftijd. Ook moesten ze haar altijd hebben vanwege haar Welsh-zijn. In Wales zou het bijvoorbeeld altijd regenen, grapten haar collega’s.

Op een gegeven moment meldde Giwa-Amu zich ziek omdat ze het niet meer trok. Een collega zei  tegen haar: ‘Zie je maandag’. Daarop zei een andere collega smalend: ‘Als ze terugkomt’.

De rechter heeft nu geoordeeld dat haar collega’s een ‘vijandig werkklimaat’ creëerden en haar zo langzaam maar zeker uit haar baan hebben gedrukt.

Tegen de collega’s die racistische grappen maakten nam het ministerie van Sociale Zaken geen disciplinaire maatregelen, maar het ministerie belooft nu beterschap.

Trump bezoekt India, maar wil niet spreken over Modi’s ‘anti-moslimwet’

0

De Amerikaanse president Donald Trump heeft tijdens zijn recente staatsbezoek aan India niet gesproken over de omstreden Citizen Amendment Act (CAA). Volgens mensenrechtenorganisaties discrimineert de CAA moslims.

Trump bezocht maandag en dinsdag de Indiase premier Narendra Modi, tevens leider van de nationalistische BJP-partij. Ook hield Trump een toespraak in India, waarin hij wees op  ‘radicaal islamitisch terrorisme’.

Door de dankzij de BJP aangenomen CAA kunnen vluchtelingen die hindoe, sikh, christen of jaïnist zijn makkelijker Indiaas burger worden, maar moslims niet. Tegen de CAA wordt al wekenlang gedemonstreerd. De Indiase politie treedt hier keihard tegenop, met zelfs doden tot gevolg.

Tijdens het tweedaagse bezoek van Trump vielen er in India tien doden en ruim honderdvijftig gewonden na clashes tussen voor- en tegenstanders van de CAA.

Trump wilde niet spreken over de CAA. Wel zei hij tegen journalisten dat hij een goed gesprek had met Modi over godsdienstvrijheid. ‘Hij wil dat mensen godsdienstvrijheid genieten’, zei Trump tegen de journalisten. Hij noemde Modi’s visie op dit onderwerp ‘geweldig’.

Mensenrechtenclubs dagvaarden Nederlandse staat om etnisch profileren

0

Verschillende mensenrechtenorganisaties hebben vandaag de Nederlandse staat gedagvaard. De reden: de Koninklijke Marechaussee zou zich schuldig maken aan etnisch profileren.

De rechter moet een einde maken aan de ‘discriminerende grenscontroles’, zo schrijft Amnesty Nederland in een persbericht.

In het produceren van de aanklacht werkte Amnesty samen met mensenrechtenorganisatie Controle Alt Delete, antidiscriminatiebureau RADAR en het Public Interest Litigation Project, een onderdeel van het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten.

Marechaussees zouden bij grenscontroles mensen selecteren op basis van hun uiterlijk, voorkomen, huidskleur of etniciteit. Volgens Amnesty en de andere organisaties bepaalt dit of iemand wel of niet uit de rij wordt gehaald voor controle.

Daarnaast hanteert de Koninklijke Marechaussee algemene risicoprofielen waar etniciteit in voorkomt, aldus de klagende organisaties. ‘Dit is etnisch profileren. Dat is een vorm van discriminatie die in strijd is met de mensenrechten en het Nederlands recht en is dus verboden.’

Amnesty en de andere clubs hadden eerder al een aantal keer bij de overheid hun beklag gedaan over etnisch profileren, maar zonder effect. Vandaar dat ze vandaag een proces zijn begonnen.

‘Nieuw bewijs’ in oude corruptiezaak rond Turkse president Erdogan

1

Enkele voor Erdogan belastende audio-opnames uit een oude corruptiezaak blijken inderdaad authentiek te zijn. Althans: dit staat te lezen in een nieuw rapport, dat nu officieel is ingediend bij een Turkse rechtbank.

‘Als we in Japan hadden geleefd, dan zou Erdogan harakiri plegen.’ Dit stelt advocaat Celal Kilic, de indiener van het rapport. Harakiri is een oude Japanse wijze van het plegen van zelfmoord, gepraktiseerd wanneer iemands (familie-)eer op het spel staat.

Mochten de conclusies in het rapport van Kilic juist zijn, dan betekent dat de corruptiezaak in 2013 tegen Erdogans inner circle terecht was. In deze corruptiezaak 2013 werden enkele ministers en mensen uit de zakenwereld, allen gelieerd aan Erdogans AKP, verdacht van corruptie, omkoperij en manipulatie van aanbestedingsprocedures. Ook Erdogans eigen zoon werd verdacht.

In de corruptiezaak doken audio-tapes op, waarbij het lijkt alsof Erdogan met anderen belt over illegale praktijken. Op één van de opnames klinkt het alsof Erdogan en zijn zoon Bilal een gesprek hebben over het verduisteren van grote sommen geld.

Volgens Erdogan waren de audio-opnames vervalst en was de corruptiezaak een complot van de beweging van Fethullah Gülen, een islamitische geestelijke die in Amerika woont. Gülen zelf ontkent. De Gülenbeweging zit volgens Erdogan ook achter de mislukte coup van 2016, iets dat Gülen eveneens ontkent.

Advocaat Kilic, die het rapport indiende, zegt dat een expert de validiteit van tenminste zeven audio-opnames uit 2013 heeft aangetoond. Kilic is de advocaat van CHP-leider Kemal Kilicdaroglu. De links-seculiere CHP is de grootste oppositiepartij in het Turkse parlement.

Uiteindelijk nam de corruptiezaak van 2013 een andere wending dan de openbare aanklagers in de zaak hadden gehoopt: Erdogan liet de aanklagers namelijk vervangen. Ook liet Erdogan duizenden agenten, ruim duizend werknemers van de veiligheidsdiensten en honderden rechters en officieren van justitie ontslaan of overplaatsen.

Groot-Brittannië verbiedt twee neonazi-groeperingen

0

De Britse Sonnenkrieg Division en het System Resistance Network stonden al langer te boek als beruchte neonazi-organisaties. Vanaf nu merkt de overheid ze aan als illegale terroristische organisaties, aldus de Britse krant the Guardian.

Wie toch lid wordt van de extreemrechtse Sonnenkrieg Division, die kan worden bestraft met maximaal tien jaar gevangenisstraf. De Britse overheid heeft daarnaast besloten dat de System Resistance Network de voortzetting onder een nieuwe naam is van de al verboden neonazi-organisatie National Action.

Vorige zomer belandden twee tieners die actief waren voor de Sonnenkrieg Division in de gevangenis. Ze hadden opgeroepen om prins Harry aan te vallen vanwege zijn huwelijk met de donkere Meghan Markle. Ook wensten ze witte vrouwen die daten met zwarte mannen ‘de galg’ toe en verheerlijkten ze Anders Breivik, de Noorse massamoordenaar die in 2011 op het eiland Utøya 69 linkse jongeren doodschoot.

De timing van het Britse verbod is opmerkelijk. Nog geen week geleden vond in het Duitse Hanau een extreemrechtse aanslag op moslims plaats, waarbij negen mensen omkwamen. Dader Tobias Rathjen (43) publiceerde een manifest waarin hij zijn terroristische daden verdedigde, net als de extreemrechtse terroristen Anders Breivik (Utøya, Noorwegen) Brenton Tarrant (Christchurch, Nieuw-Zeeland) en Patrick Crusius (El Paso, Texas).

Linkse fracties Haagse raad: ‘Stop subsidie extreemrechtse Grijze Wolven’

0

Den Haag mag geen subsidie meer geven aan de Turks-Nederlandse Islamitische Culturele Stichting (TICS). Dit vinden vijf linkse partijen in de Haagse gemeenteraad. Ze baseren zich op een rapport van de antifascistische onderzoeksgroep Doorbraak, dat stelt dat TICS gelieerd is aan de Grijze Wolven.

De Grijze Wolven vormen een extreemrechtse Turkse beweging, die onder meer anti-links, anti-Koerdisch en anti-Armeens is. In het verleden waren Grijze Wolven betrokken bij liquidaties op andersdenkenden. De Grijze Wolven worden in het Turkse parlement vertegenwoordigd door de MHP, de coalitiepartner van president Erdogans AKP.

Een woordvoerder van Doorbraak zegt dat het Haagse TICS direct verbonden is met de Grijze Wolven in Turkije. ‘Ze doet zich in Den Haag voor als progressief, sociaal en liberaal. Wanneer je de Turkstalige publicaties leest die ze verspreiden, dan wordt er keiharde rechtse propaganda verkondigd.’

GroenLinks, de PvdA, de Partij voor de Dieren, de SP en de de Haagse Stadspartij vinden daarom dat TICS geen cent meer mag krijgen van de gemeentelijke overheid. Fatima Faïd van de Haagse Stadspartij is initiatiefnemer van de raadsvragen. Zij legt aan de Haagse editie van AD haar standpunt uit.

‘TICS doet zich voor als zelforganisatie in Transvaal, maar is in feite een politieke organisatie. Heel gek dat daar gemeenschapsgeld naartoe gaat.’ Faïd zegt ook verhalen van intimidatie vanuit TICS te kennen. ‘Dat speelde bijvoorbeeld in stembureaus tijdens de laatste Turkse verkiezingen.’

TICS-voorzitter Tahsin Cetinkaya zegt zich van geen kwaad bewust te zijn. ‘Als ik het goed begrijp word ik er nu van beticht een racist te zijn, een terrorist zelfs. Het omgekeerde is het geval: we helpen de gemeenschap waar we kunnen en openen ook de deuren voor onze zogenaamde vijanden.’

In het culturele centrum hangen symbolen van grijze wolven en de vlag met drie halve manen, die symbool staan voor de drie continenten waarop het Ottomaanse Rijk aanwezig was: Azië, Afrika en Europa.

‘Annexeren, dat is uiteindelijk het doel. Vijanden daarin zijn onder andere Alevieten en Koerden. In Turkije, maar ook hier in Nederland’, aldus onderzoeksgroep Doorbraak.

Cetinkaya ontkent dat de symbolen iets kwaads voorstellen: ‘De grijze wolf staat voor Turkije, zoals de oranje leeuw voor Nederland staat. Daar hoef je niets achter te zoeken. Hetzelfde geldt voor de vlag met de drie halve manen: dat is eenvoudigweg een voorloper van de huidige Turkse vlag.’

Doorbraak lijkt niet overtuigd. ‘Dat is zeggen dat je een Swastika gebruikt als een oud Oosters teken dat niets te maken heeft met het hakenkruis van nazi-Duitsland’, reageert de onderzoeksgroep. ‘Die symbolen staan wel degelijk voor een ideologie die binnen het centrum ook door middel van feesten, congressen, vrouwen- en kinderclubjes volop wordt verspreid.’

Marokko drukt online kritiek de kop in

0

Met een nieuwe golf van arrestaties perkt Marokko de vrijheid van meningsuiting in het land verder in. Rappers, journalisten, activisten en zelfs gewone tieners worden hard aangepakt voor hun uitlatingen op sociale media.

De arrestaties begonnen met die van rapper Gnawi (foto), eind vorig jaar. Nadat Mohamed Mounir (Gnawi’s echte naam) zijn nummer Leve het volk op YouTube zette, duurde het twee dagen voordat hij werd gearresteerd. In het lied rapt Gnawi samen met twee anderen over de ongelijkheid in Marokko en bekritiseert hij de overheid. Vorige maand werd Gnawi in hoger beroep veroordeeld tot een jaar celstraf voor het ‘beledigen van ambtenaren’.

Gnawi is niet de enige rapper die het slachtoffer werd van het strenge beleid rond de vrijheid van meningsuiting. In januari werd ook rapper Stalin (echte naam: Hamza Asbaar) in hoger beroep veroordeeld tot acht maanden celstraf. Ook Stalin rapt in zijn nummers over de Marokkaanse autoriteiten, de aanhoudende werkloosheid en de Rif-beweging, een protestbeweging in het noorden van Marokko.

‘Deze generatie is zich een stuk meer bewust van de ongelijkheid dan vorige generaties’

Gnawi en Stalin zijn slechts twee voorbeelden in een reeks van arrestaties. De Marokkaanse overheid neemt het wel vaker niet zo nauw met de vrijheid van meningsuiting. Maar opvallend aan de huidige situatie is dat jarenlang de online wereld jarenlang als een plek werd gezien waar Marokkanen – soms anoniem – vrij hun mening konden uiten.

Nu blijkt ook deze vrijplaats niet meer veilig te zijn. Niet alleen rappers en activisten worden opgepakt, maar zelfs schoolgaande jongeren.

Neem de 18-jarige Ayoub Mahfoud, die tot drie jaar celstraf werd veroordeeld voor het plaatsen van teksten van Gnawi’s nummer op Facebook. Met de tekst bekritiseerde Mahfoud de koning en daarmee werd de scholier een doelwit van het strenge beleid. Mahfoud wacht op dit moment zijn hoger beroep af, dat in maart begint.

Krijgt Marokko een nieuwe protestbeweging?       

Sociale media als uitlaatklep voor kritiek zijn een nieuw fenomeen. Toch zijn Marokkanen volgens socioloog Rachid Touhtou altijd al kritisch op hun overheid geweest. ‘Marokko kende ieder decennium opstanden, van de jaren zestig tot nu. Slechts de manier waarop Marokkanen hun ontevredenheid uiten is veranderd.’ In de afgelopen tien jaar ontstonden in Marokko meerdere protestbewegingen.

In 2011 zag de ‘20 Februari Beweging’ (Marokko’s ‘Arabische lente’) het levenslicht. Duizenden Marokkanen gingen de straat op om te protesteren tegen verkiezingsfraude, politieke censuur en de hoge werkloosheid. Vanwege de protesten werd een aantal grondwetsvoorzieningen doorgevoerd. Zo werd Amazigh (Berbers) als officiële taal opgenomen en nam de premier bepaalde taken van de koning over.

In 2016 begonnen de Hirak-protesten in het Rifgebied in het noorden van Marokko. De Riffijnse Marokkanen eisten onder andere een betere infrastructuur en voorzieningen, zoals ziekenhuizen en universiteiten. Inmiddels zijn deze protesten weer de kop ingedrukt.

Protesten door de 20 februari beweging in 2011 (Foto: Wikimedia Commons / Magharebia) en de Rif-beweging in 2017 (Foto: Associated Press / Abdeljalil Bounhar)

‘Slechts de manier waarop Marokkanen hun ontevredenheid uiten is veranderd’

De schrik die deze protesten opriepen bij de overheid is volgens Touhtou inmiddels weggeëbd. Volgens de socioloog is het regime weer even machtig als voorheen en voelt het zich daarom sterk genoeg om álle kritiek in de kiem te smoren. ‘We zitten nu in een fase van vernieuwing van het autoritaire recept.’

En bij een hervonden autoritaire macht hoort een nieuwe protestbeweging. ‘Deze generatie is zich – onder andere door globalisering – een stuk meer bewust van de ongelijkheid in het land dan vorige generaties’, zegt Touhtou. Daarnaast zijn Marokkanen sinds de 20 Februari Beweging minder bang om zich openlijk uit te spreken. En nu beginnen zij langzaam een front te vormen. Uiteindelijk kan dit leiden tot een hele nieuwe beweging.’

Niet alleen online, maar ook op straat lijkt zo’n nieuwe beweging meer vorm te krijgen. Afgelopen zondag gingen duizenden activisten de straat op in de stad Casablanca. Ze spraken zich uit tegen de ongelijkheid en eisten de vrijlating van alle activisten.

Internationale kritiek       

Mensenrechtenorganisaties als Human Rights Watch (HRW), Amnesty International en de Marokkaanse Associatie voor de Mensenrechten (AMDH) roepen de autoriteiten op de Marokkanen vrij te laten. ‘Het aantal Marokkanen dat sociale media gebruikt om hun mening te uiten, onder andere over de koning, neemt toe. En dat is hun goed recht’, zegt Ahmed Benchemsi van HRW.

Daarnaast spoort Amnesty International de autoriteiten aan om het strafwetboek aan te passen. ‘De autoriteiten moeten alle vervolgde personen vrijlaten die vastzitten voor het uitoefenen van hun recht op vrijheid van meningsuiting. En Marokko moet ophouden met het gebruiken van ouderwetse strafwetbepalingen die de vrijheid van meningsuiting strafbaar stellen’, zegt Heba Moyaref van Amnesty International.

Anders dan de mensenrechtenorganisaties hebben Europese landen Marokko nog niet ter verantwoording geroepen voor de aanhoudende trend van arrestaties. ‘Marokko is een belangrijke bondgenoot van de EU en de Verenigde Staten’, zegt socioloog Touhtou. ‘De Marokkaanse overheid weet heel goed hoe belangrijk zij is voor Europese landen en hoe ver zij kan gaan.’

‘We zitten nu in een fase van vernieuwing van het autoritaire recept’

Journalisten opnieuw doelwit

Net als rappers werden ook journalisten het afgelopen jaar gearresteerd en veroordeeld. Taoufik Bouachrine, hoofdredacteur van de krant Akhbar al Yaoum, kreeg eind 2018 twaalf jaar celstraf opgelegd voor seksueel wangedrag. Hajar Raissouni, een journaliste van dezelfde krant, werd vorige zomer samen met haar arts en verloofde gearresteerd.

Raissouni werd veroordeeld tot een jaar celstraf voor het hebben van seks buiten het huwelijk en het ondergaan van abortus. Activisten denken dat Raissouni eigenlijk werd gearresteerd vanwege haar werk als onafhankelijk journalist. Ze kreeg uiteindelijk gratie van de koning.

Een andere recente zaak is die van journalist Omar Radi. De journalist werd eind december opgepakt voor het plaatsen van een tweet over een rechter in het Rif-proces. ‘Ik had niet verwacht dat ik daarvoor gearresteerd zou worden’, vertelt Radi nu.

Radi plaatste het bericht acht maanden voordat hij werd opgepakt. Hij denkt daarom dat zijn arrestatie meer te maken had met opmerkingen die hij maakte tijdens een conferentie in Algerije, vlak voor zijn arrestatie. ‘Daar sprak ik over vriendjeskapitalisme en landonteigening in Marokko.’

De gevangengenomen journalist Omar Radi (Foto: Associated Press / Abdeljalil Bounhar)

‘Ik heb niets verkeerds gedaan. Het is de staat die de rechten en vrijheden schaadt’

De zaak van Radi kreeg veel aandacht in Marokko. Er werd een ‘solidariteitscomité’ opgesteld, dat sit-ins organiseerde voor het parlementsgebouw en de rechtbank in Rabat. Uiteindelijk werd Radi vrijgelaten – maar wel in afwachting van zijn proces, dat 5 maart begint.

‘Ik leef normaal en druk mezelf nog steeds op dezelfde manier uit’, zegt Radi. ‘Ik heb niets verkeerds gedaan. Het is de autoritaire staat die de rechten en vrijheden van zijn bevolking schaadt. We moeten daar tegen vechten.’

Fransman (73) aangeklaagd om ‘leksteken autobanden bij moslima’s’

0

Een 73-jarige man uit het Franse Straatsburg zal in juni berecht worden vanwege een wel héél opmerkelijke zaak: hij wordt verdacht van het lekmaken van de autobanden bij moslima’s.

De zaak is aanhangig gemaakt door de Organisatie tegen Islamofobie in Frankrijk (CCIF). CCIF is in 2003 opgericht en telt meer dan 12.000 leden.

Volgens CCIF richtte een oude man zich op tientallen vrouwen met een hoofddoek, die hun auto op de parkeerplaats van een winkelcentrum in Straatsburg hadden geparkeerd. De man vernielde de autobanden en liet vervolgens een briefje achter met de tekst ‘No hijab‘, aldus CCIF.

De verdachte, die 73 bleek te zijn, kon dankzij beveiligingscamera’s en ooggetuigen in de kraag gevat worden.

Straatsburg staat tegenwoordig bekend om haar ver-rechtse sympathieën. Bij de Europese verkiezingen van 2019 werd het radicaal-rechtse Rassemblement National van Marine le Pen de grootste partij in het departement Bas-Rhin, waarvan Straatsburg de hoofdstad is.

Het ultrarechtse medium Valeurs Actuelles stelde op 2 februari dat het bandensteekincident niet heeft plaatsgevonden. Het incident zou gefabriceerd zijn door CCIF om aandacht af te leiden van het 16-jarige Franse meisje Mila. Zij moest onderduiken nadat zij op social media de islam had bekritiseert.

Of Valeurs Actuelles gelijk heeft of onzin verkoopt, dat zal na 2 juni blijken. Op die datum wordt Jean-Pierre E. berecht voor ‘schade aan eigendommen, gepleegd vanwege het behoren tot een religie’.

Hongarije wijst kritiek op ‘nazificeren’ curriculum van de hand

0

‘De Holocaust vormt een verplicht deel van het Hongaarse onderwijs’, aldus de Hongaarse regering. De regering reageert hiermee op ophef over het schrappen van een boek van een Holocaust-overlevende uit het curriculum, terwijl daar boeken van notoire antisemieten aan zijn toegevoegd.

Eerder dit jaar werd bekend dat een boek van Holocaust-overlevende en Nobelprijswinnaar Imre Kertesz door de nationalistische Fidesz-regering van Viktor Orbán van de verplichte leeslijst werd geschrapt.

Kertesz werd in 1944 als tiener naar Auschwitz gedeporteerd. Onbepaald door het lot, zijn ironische, en aangrijpende roman hierover, verscheen in 1975. In 2002 kreeg hij hiervoor de Nobelprijs voor de Literatuur. Het kwam ook op de lijst van verplichte literatuur voor het voortgezet onderwijs.

Op het nieuwe nationale curriculum ontbreekt Onbepaald door het lot, hoewel de regering benadrukt dat het boek wel staat op de aanbevolen leeslijst.

Op de nieuwe verplichte leeslijst staan wel boeken uit de jaren dertig en veertig van de twintigste eeuw, die eerder niet op deze lijst stonden. Het zijn boeken van Ferenc Herczeg (1863-1954), Albert Wass (1908-1998) en József Nyiro (1889-1953), drie nationalistische auteurs. Hun romans handelen over het Hongarije van de vroege twintigste eeuw, toen Hongarije nog drie keer zo groot was als nu.

Vooral Wass en Nyiro zijn omstreden. Zij waren tijdens de Tweede Wereldoorlog nazi-sympathisanten. Bovendien steunden zij de Pijlkruisers, Hongaarse collaborateurs die medeverantwoordelijk waren voor het deporteren van de Hongaarse Joden naar Auschwitz.

Wass en Nyiro vluchtten na de oorlog naar het buitenland. Ze werden door Hongarije bij verstek ter dood veroordeeld.

In Hongarije is er protest tegen het schrappen van Kertesz van de lijst en het opnemen van de drie nationalistische auteurs in het nieuwe curriculum. Niet alleen vanwege hun extremistische standpunten, maar ook omdat ze matige schrijvers zouden zijn.

Een groep van zo’n vijftig hoogleraren heeft twee weken geleden een open brief geschreven. Een online petitie van docenten is nu meer dan 15.000 keer ondertekend. De Hongaarse regering voelt zich nu genoodzaakt om te reageren.

‘Het is nogal een claim om te beweren da we op de een of andere manier het werk van Imre Kertesz zouden willen verbergen’, zegt de regering bij monde van een woordvoerder. De regering heeft namelijk een apart instituut opgestart om de erfenis van Kertesz te bewaken.

De boeken van nazi-sympathisanten Wass en Nyiro zijn volgens de regering niet voor niets toegevoegd aan de verplichte leeslijst: ‘Het gaat over het begrijpen van onze nationale erfenis’. Deze auteurs schreven over een periode ‘die in het grootste deel van de twintigste eeuw niet eens besproken mocht worden – laat staan op school.’

De regering besluit: ‘Hongarije is uitgegroeid tot één van Israëls fanatiekste supporters en de overheid heeft een zero tolerance-beleid rond antisemitisme.’ Critici merken echter op dat Orbán, vanwege de felle campagne die hij voert tegen de Joodse, Hongaars-Amerikaanse miljardair George Soros, het antisemitisme in eigen land bevordert.

Vorig jaar kwam Hongarije ook al negatief in het nieuws wat betreft de omgang met het eigen oorlogsverleden. Joodse organisaties en historici zijn sceptisch over het nieuwe Holocaustmuseum in de Hongaarse hoofdstad Boedapest, dat de Hongaarse rol in de Holocaust zou willen witwassen.