10.7 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 223

Tijdens de Prinsjesdagviering verdwijnen politieke verschillen

0

Al vijfentwintig jaar komen vertegenwoordigers van tien religieuze stromingen op Prinsjesdag bij elkaar om de regering een morele boodschap mee te geven. ‘We willen politici helpen de juiste vragen te stellen.’

Het thema van de Prinsjesdagviering in de Grote Kerk in Den Haag is dit jaar ‘25 jaar verschil vieren’, ter ere van het jubileum van de unieke samenkomst. Voordat de miljoenennota en de Rijksbegroting het publieke en politieke debat opeisen en de regering officieel van start gaat, willen de organisatoren de politici een boodschap meegeven: kijk naar de mensen achter de cijfers.

Die boodschap komt van de christenen, joden, moslims, boeddhisten, hindoes, humanisten, bahá’ís, sikhs, soefi’s en de brahma kumaris die Nederland rijk is. ‘Elk jaar lukt het weer om hier met tien verschillende stromingen, min of meer hand in hand, bij elkaar te komen. Het is ontzettend leerzaam om te horen hoe anderen denken en welke rituelen ze hebben’, zegt Hanne Bikker, voorzitter van de Inhoudelijke Commissie.

‘Het werd een gebed voor de overheid genoemd, toen deze samenkomst 25 jaar geleden voor het eerst werd georganiseerd’, vertelt hij. Hij is zelf zeven jaar betrokken bij de organisatie, maar zat in de jaren ervoor geregeld in de zaal om te luisteren naar de toespraken. ‘Het is een oorspronkelijk protestantse traditie die heel ver teruggaat. De gedachte vanuit de kerk was dat de overheid een door God gegeven instelling was. Nu zal niet iedereen er meer zo over denken.’

Het is dan ook meer een spirituele boodschap geworden, voor het parlement en het kabinet, maar ook voor de stad Den Haag en het hele land, vertelt hij. ‘Zo van: jullie hebben straks over de begroting, maar laten we het hier nog even hebben over de mensen voor wie we het doen. We willen vooral zeggen dat we ondanks alle verschillen toch kunnen samenwerken. We denken dat deze boodschap voor alle regeringsleiders van belang kan zijn en dat het ze kan inspireren.’

Voorbeeld voor het land

Dit jaar is het thema een uitzonderlijke, het jubileum staat centraal. ‘We hebben de vertegenwoordigers van de tien stromingen gevraagd juist tegen ons te spreken. Wat betekent deze bijeenkomst voor hen? Wat heeft in deze periode indruk gemaakt? Heeft spiritualiteit houvast gegeven, persoonlijk of maatschappelijk? Hoe kijken we naar de rol van levensbeschouwing in deze tijd?’

‘We willen vooral zeggen dat we ondanks alle verschillen toch kunnen samenwerken’

Sprekers en muzikanten dit jaar zijn: denker des vaderlands Marjan Slob, spoken word-artiest Ernanda Brandt, rabbijn en erevoorzitter Awraham Soetendorp, oud-minister Ernst Hirsch Ballin, Tweede Kamerlid Rosanne Hertzberger, journalist Coen Verbraak, Haags koor Academy of Vocal Arts, rietfluitist (en geestelijk verzorger) Mucahit Batman en organist Ben van Oosten.

‘Het 25-jarig jubileum nodigt ook uit tot reflectie. Wat heeft in deze periode indruk gemaakt? Heeft spiritualiteit houvast gegeven, persoonlijk of’ maatschappelijk? Hoe kijken we naar de rol van levensbeschouwing in deze tijd?

De krachtige boodschap van de organisatie van de Prinsjesdagviering is dat we onze verschillen overbruggen en blijven samenkomen, steeds weer in gesprek zijn, dat we voor elkaar openstaan, ook wanneer we het niet eens zijn. Dat kan ook in de samenleving als geheel en daarmee een voorbeeld zijn voor het landsbestuur’, aldus de website.

Minister-president komt altijd

Bikker is zich ervan bewust dat de noodzaak tot verbinden dit jaar extra urgent is. ‘Er is nogal een wisseling van de wacht geweest. Er zijn nu partijen bij die nogal een mening hebben over een bepaalde godsdienst.’ Beker doelt hiermee op de PVV, en de anti-islamagenda die de partij jarenlang hekelde.

Of er mensen van de PVV aanwezig zullen zijn in de kerk weet hij nog niet, want er kunnen zich nog steeds mensen aanmelden. ‘Meestal zijn er een handvol kabinetsleden en een groter aantal Kamerleden, ambassadeurs en provinciale vertegenwoordigers. En algemeen publiek, inclusief kinderen.’

Ergens vindt Bikker het jammer dat niet het hele politieke spectrum is vertegenwoordigd. ‘Het zou mooi zijn als alle regeringsleiders er zijn, maar dat is nooit het geval. De confessionele partijen zijn over het algemeen beter vertegenwoordigd. Ik heb geloof ik een keer iemand van de PVV zien lopen. Geert Wilders zelf heb ik nog nooit gezien. De minister-president is er wel altijd bij.’

‘Dan gaat het ergens over’

 Hoewel het niet de bedoeling is dat de bijeenkomst een politiek debat wordt, raken de thema’s wel aan de politiek. Sommige politici vinden dit lastig, vertelt de organisator. ‘Zo was er ooit een politicus die vond dat we te politiek werden. We kwamen te dichtbij. Maar dan denk ik: dan gaat het ergens over. We willen politici helpen de juiste vragen te stellen. We hopen ze te verrijken in hun manier van kijken naar de ander, door middel van woord en kunst.’

‘Natuurlijk voelen we de spanning van de oorlog’

Voorgaande thema’s waren geloofwaardigheid, menswaardigheid, dialoog, verbinding, samenwerking, spiritualiteit, menselijkheid, handelen en vertrouwen. Ook dit jaar is er voldoende ruimte voor reflectie. Zo gaat Tweede Kamerlid Rosanne Hertzberger in gesprek met oud-politicus Ernst Hirsch Ballin, over de vraag wat religie betekent in het leven van een politicus, vertelt de voorzitter.

Een van de toespraken die Bikker het meest heeft geraakt in de afgelopen jaren was die van rabbijn Awraham Soetendorp, die ook dit jaar een toespraak houdt. ‘Hij sprak over de duurzaamheidsdoelen van de Verenigde Naties en riep het kabinet op hier meer aan te doen. Dit was tien, vijftien jaar geleden. Het was een hele emotionele oproep, hij sprak echt vanuit het hart. En hij wist heel goed tegen wie hij het had.’

Zal het onderwerp Palestina dit jaar ook ter sprake komen? Bikker denkt niet in directe zin. Maar het speelt wel degelijk mee op de achtergrond, legt hij uit. ‘De oorlog brak net na Prinsjesdag vorig jaar uit. Natuurlijk voelen we de spanning, en als je niet oppast kruipt die erin bij de viering. Maar daarom is het juist zo van belang om elkaars standpunten te begrijpen. We willen dit jaar vijfentwintig jaar aan verschil vieren. Elkaars verschillen erkennen en ervan genieten. Dat is de grote boodschap die we willen meegeven dit jaar.’

Hongarije stuurt Oekraïners uit ‘veilige regio’s’ terug

0

Hongarije is het eerste Europese land dat stopt met de opvang van Oekraïense vluchtelingen uit specifieke gebieden. Het gaat om regio’s die volgens de Hongaarse regering als veilig worden beschouwd, zoals Transkarpatië in het westen van Oekraïne. De vluchtelingen moeten terugkeren of naar een andere locatie verhuizen.

Dit meldt NOS. In een reportage van Nieuwsuur bezoekt de zender twee Hongaarse gemeenten waar Oekraïners op straat worden gezet: Kocs en St. André. Uit de reportage blijkt niet waar de vluchtelingen naartoe moeten. Hulpverleners van het Hongaarse Vluchtelingenwerk begeleiden hen naar een ‘andere plek’.

Op 21 augustus werd in Kocs de eerste groep vluchtelingen uit hun huis geplaatst. Deze maand volgen er nog meer, ook in andere gemeenten. De Hongaarse regering maakt onderscheid tussen veilige en onveilige regio’s in Oekraïne en hoopt een voorbeeld te zijn voor andere Europese landen die worstelen met de opvang van vluchtelingen.

‘Vroeg of laat willen mensen niet meer dat hun belastinggeld wordt uitgegeven aan mensen die niet willen integreren, niet willen werken en niet van nut voor de samenleving willen zijn’, zegt de burgemeester van Kocs, Simon László, tegen NOS.

Controversiële stap

Bob Deen, Oost-Europadeskundige bij Clingendael, noemt het een controversiële stap van Hongarije, omdat het land hiermee ingaat tegen de Europese richtlijn. ‘Ze zijn hiermee het eerste Europese land dat begint te tornen aan de bescherming van Oekraïense ontheemden in Europa’, zegt hij tegen NOS.

De Commissie buigt zich reeds over de maatregel, maar Hongarije wacht dit oordeel niet af, merkt hij op. ‘De plannen zijn nu in werking getreden, er zijn mensen uit hun huis geplaatst. Ik verwacht wel dat de EU met een kritische reactie komt.’

Deen maakt zich zorgen over de consequenties als dit niet gebeurt. ‘Als Hongarije hiermee wegkomt, zullen er meer Europese landen zijn die gaan kijken of het voor hen ook interessant is. We zien het draagvlak voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen in heel Europa afnemen. Tot nu toe heeft Nederland altijd gezegd de richtlijn te handhaven, maar ik denk dat vooral minister Faber heel geïnteresseerd zal kijken naar de reactie van de EU op Hongarije.’

In Nederland is er vooralsnog geen onderscheid tussen de verschillende regio’s in Oekraïne. Wel zei BBB-Kamerlid Mona Keijzer in een Kamerdebat over asiel en migratie in februari dat ‘het westen van Oekraïne een ‘stabiele’ plek is om mensen naartoe terug te sturen’. Ze kreeg hierop felle kritiek vanuit de oppositie.

Minister Faber van Asiel en Migratie benadrukte onlangs dat Oekraïense vluchtelingen niet permanent in Nederland kunnen verblijven en na de oorlog moeten terugkeren naar Oekraïne, zodra de veiligheid dat toelaat.

Hongaarse wet: geen recht meer op slaapplaats

Eind deze maand moeten Roma uit de grensregio Transkarpatië Hongarije verlaten. Elke Hongaarse gemeente heeft gegevens verzameld over de herkomst van Oekraïense vluchtelingen.

Op 21 augustus werd de eerste groep uit Kocs op straat gezet. ‘Ook in Transkarpatië is het oorlog. Misschien geen bommen, maar onze jongens worden naar het front gestuurd, ook al zijn ze nog maar 17 of 18 jaar oud.’

Hongarije is het eerste Europese land dat Oekraïense vluchtelingen terugstuurt.

Aniko Bakonyi, directeur van het Helsinki Committee voor vluchtelingen, meldt aan NOS dat tussen de 2000 en 3000 mensen vandaag dakloos zullen worden door dit besluit. De woonaanbieder heeft zijn contract met het comité dat Oekraïense vluchtelingen onderdak biedt, opgezegd. De meesten van hen hebben tijdelijke bescherming. ‘Ze zeggen eigenlijk: jullie moeten je huis verlaten.’

De overgebleven families vragen zich niet af of, maar wanneer ze op straat zullen worden gezet, tenzij ze zelf 500 euro per kamer betalen. Het gaat om enkele duizenden mensen.

Burgemeester Simon László van Kocs denkt dat Hongarije een voorbeeld kan zijn voor andere Europese landen. ‘Vroeg of laat willen mensen niet meer dat hun belastinggeld wordt uitgegeven aan mensen die niet willen integreren, niet willen werken en niet van nut voor de samenleving zijn.’

Bob Deen, Oost-Europa-deskundige bij Clingendael, noemt het een controversiële stap van Hongarije, omdat ze ingaan tegen de Europese richtlijn. ‘Ze zijn het eerste Europese land dat begint te tornen aan de bescherming van Oekraïense ontheemden in Europa.’ De Commissie onderzoekt de Hongaarse plannen, maar Hongarije wacht dit oordeel niet af. ‘De plannen zijn nu in werking getreden en mensen zijn uit hun huis geplaatst. Ik verwacht dat de EU met een kritische reactie komt’, zegt Deen.

Hongarije test hiermee de Europese richtlijn. Als ze hiermee wegkomen, kunnen andere Europese landen mogelijk volgen en dit voorbeeld overnemen. Het draagvlak voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen neemt in heel Europa af. Tot nu toe heeft Nederland altijd gezegd de richtlijn te handhaven, maar minister Faber zal waarschijnlijk geïnteresseerd zijn in de reactie van de EU op Hongarije.

UNHCR-woordvoerder Erno Simon zegt: ‘Heel Oekraïne is in oorlog. We kennen geen andere EU-landen die onderscheid maken of overwegen dit te doen tussen de Oekraïense regio’s. We hopen niet dat andere landen volgen. Er is oorlogsfatigue, maar we hopen dat mensen hun hulp blijven bieden.’

Sigrid Kaag: internationale gemeenschap laat onschuldige burgers Gaza in de steek

0

Oud-minister Sigrid Kaag is somber gestemd over de situatie in Gaza. In een interview met de BBC noemt ze het een ‘grote catastrofe’ en ‘de meest onveilige plek ter wereld om te werken’. ‘De internationale gemeenschap laat de onschuldige burgers in het gebied collectief in de steek’, zegt ze.

Eind augustus werd een deconfliction afgekondigd, een periode waarin minder intensief gevochten wordt om de veiligheid van hulpmissies te waarborgen. Sigrid Kaag, VN-coördinator voor humanitaire actie en wederopbouw in Gaza, geeft echter aan dat deze maatregel niet effectief is. ‘Het werkt niet, of onvoldoende, om de operaties haalbaar te maken’, zegt ze.

De VN is in Gaza om onder andere voedselhulp te bieden, maar deze hulp bereikt niet altijd de mensen die het nodig hebben. Vorige week werd een VN-konvooi nog geblokkeerd door het Israëlische leger. ‘De wetteloosheid en criminele activiteiten in Gaza zorgen ervoor dat de goederen niet op de juiste manier worden ontvangen, zelfs als de vrachtwagens Gaza binnenkomen’,  beschreef Kaag de situatie eind augustus.

In het meest recente rapport van de UNRWA wordt deze situatie toegeschreven aan verslechterende openbare orde, oorlog en onveiligheid, beschadigde infrastructuur, brandstoftekorten en toegangsbeperkingen.

Voedselhulp

Voedselhulp is momenteel cruciaal in het Palestijnse bezette gebied. De meerderheid van de bevolking heeft geen garantie op voldoende voeding, en regelmatig worden ondervoede kinderen en baby’s in de ziekenhuizen opgenomen, aldus de Nederlandse VN-gezant.

Om betere voedselhulp te kunnen garanderen, zit Kaag regelmatig aan tafel met Israëlische beleidsmakers, waaronder Benjamin Netanyahu, vertelt ze. Ze noemt deze gesprekken constructief: ‘Verzoeken vanuit de VN worden ingewilligd.’ Echter, voordat de resultaten van deze toezeggingen zichtbaar en tastbaar zijn, is er vaak al te veel tijd verstreken, zegt ze in het interview met de BBC.

Het conflict heeft diepe trauma’s veroorzaakt, zowel bij de Palestijnen als bij de Israëlische gegijzelden, concludeert ze. ‘Als we te langzaam, te weinig of te laat handelen en als ze het gevoel hebben dat we hen in de steek hebben gelaten, kunnen we alleen nog harder werken.’

Expositie over 60 jaar Turkse gastarbeiders

0

Op het Mercatorplein in Amsterdam is een expositie te zien over de Turkse arbeidsmigratie naar Nederland.  Dit jaar is het precies zestig jaar geleden dat de eerste Turkse gastarbeiders naar Nederland kwamen.

De buitententoonstelling laat de zware omstandigheden zien waaronder de eerste migranten vaak moesten werken. Oude foto’s uit de jaren zeventig en tachtig tonen de protesten tegen dit werkklimaat. Op een protestbordje staat bijvoorbeeld: ‘Laat het land van de tulpen geen slavenland worden.’

Daarnaast zijn oude krantenberichten en affiches van bijeenkomsten opgenomen in de expositie. Er zijn veel acties van de Turkse arbeidersvereniging HTIB te zien, die in 1974 werd opgericht met het doel de positie en integratie van Turkse Nederlanders te bevorderen.

Mustafa Ayranci was een van de oprichters van HTIB. Hij vertelt aan de Amsterdamse stadszender AT5: ‘Ik had een vriend die Henk heette. We werkten samen in Amsterdam-Oost en kregen elke week ons salaris in een envelop. Henk vroeg me wat ik per week verdiende. Ik zei: ‘168 gulden’. Hij zei: ‘Ik verdien 280 gulden’. De volgende dag ging Henk naar de personeelschef om te zeggen dat dit niet eerlijk was. Een week later kreeg ik ook 280 gulden. Dit is een voorbeeld van de ongelijkheid die er toen was.’

Op de expositie zijn ook portretten te zien van invloedrijke Turkse Nederlanders, zoals Sinan Can.

In Nederland wonen ongeveer een half miljoen mensen met wortels in Turkije, waarvan 45.000 in Amsterdam.

Pieter Omtzigt valt helaas in een lange, treurige traditie

0

Wetenschappers roepen het al jaren, maar we kunnen het nu ook elke dag in het nieuws zien: we leven niet meer in een partijdemocratie, maar in een personendemocratie. Plat gezegd had je vroeger partijen die iets voorstelden, een serieuze organisatiestructuur hadden, inhoudelijke plannen ontwikkelden, een eigen ideologie hadden en politici zochten die de organisatie en visie konden representeren. Zij waren passanten: politici zitten er tijdelijk, de ideologie blijft.

Nu gaat dat helemaal anders: personen hebben de functie van partijen overgenomen. Het draait om de leider, die continu in de spotlights staat, de bindende factor is en de visie van de partij verwoordt. Standpunten worden niet meer doordacht door wetenschappelijke bureaus of inhoudelijke commissies, maar zijn eerder wat de leider uit de heup schiet. Of het allemaal erg doordracht is maakt geen verschil: de rest van de partij moet erachteraan lopen.

Het probleem laat zich raden: deze leiders falen. We zien dat vooral op rechts. Pim Fortuyn is een legende geworden, maar wel door de geschiedenis geweld aan te doen. Hij schreef boeken en had allerlei visies. De meningen erover verschillen, maar over één ding zou eensgezindheid moeten bestaan: een partij opbouwen, goede mensen aantrekken en een bindende factor zijn waren zijn sterkste kanten niet.

Leuk op televisie

Rita Verdonk deed het leuk op televisie en voorstanders van streng migratiebeleid waren fan van haar, maar ze kon geen partijorganisatie van de grond trekken, stond niet open voor kritiek en had weinig diepgang. De fans van Verdonk hebben dit nooit willen zien. Thierry Baudet idem dito: hij deed het een tijdje leuk op camera zolang hij de teksten van anderen uitsprak, maar toen hij zijn eigen standpunten begon te verspreiden bleek hij een extremist die van anderen blinde volgzaamheid eist.

Echte leiders hebben ook het vermogen een beweging te bouwen

Doe niet alsof dit slechts een fenomeen is op de rechterflank. Sylvana Simons is eveneens een voorbeeld: ze heeft racisme prima op de agenda gezet, maar ze zette geen functionerende organisatie op. Bij1 is een partij die wordt geteisterd door interne conflicten en inmiddels min of meer uit elkaar is gevallen. Dat is natuurlijk niet alleen maar de schuld van Simons, maar ze draagt er wel deels verantwoordelijkheid voor. Nee, niet alles wat ze doet verandert in goud.

Zo komen we bij Pieter Omtzigt. Eenzijdigheid troef: hij is een Kamerlid dat onrecht scherp aan de orde stelt en belangrijk was bij het aan het licht brengen van de toeslagenaffaire. Maar niet alles wat hij aanraakt gaat glimmen. Nieuw Sociaal Contract is een fanclub: er is weinig reden aan te nemen dat de organisatie zonder Omtzigt op eigen benen kan staan.

Geen uitgangspunten

Als u dat niet gelooft, moet u even kijken naar de ideologische onderbouwing van het NSC-programma. Die bestaat niet. Een beginselprogramma op basis waarvan de standpunten van NSC kunnen worden geëvalueerd? Nergens te bekennen. Opeens begrijpen we waarom NSC eerst kon zeggen dat men niet met de PVV wilde regeren en het later toch maar wel deed: er is simpelweg geen uitgangspunt, zoals dat bij nieuwe partijen rond een leider altijd gaat.

In de personendemocratie worden leiders op een voetstuk geplaatst, maar dat is vooral gebaseerd op een beperkt aantal prestaties, standpunten of mediaoptredens. Prima hoor, maar echte leiders hebben ook het vermogen een beweging te bouwen, zichzelf daaraan ondergeschikt te maken en de inhoud op de eerste plaats te zetten. Zie alle voorbeelden van de afgelopen twintig jaar en je ziet dat Omtzigt in een lange traditie valt. Dat is cynisch, want Omtzigt is nog steeds ook een prima politicus.

Zomaar een idee: houd op met het blind adoreren van politieke leiders, maar bezie ze als onderdeel van een ideologische beweging die een langere levensduur heeft dan de carrière van één individu. Dat zal ook de druk op leiders om continu op hun tenen te lopen – zie Omtzigt – aanzienlijk verminderen. Iedereen vaart er wel bij.

Duitsland breidt vandaag grenscontroles uit

0

Vanaf vandaag voert Duitsland grenscontroles in bij alle negen buurlanden. De omstreden maatregel is bedoeld om ‘illegale immigratie’ te bestrijden. Niet alle EU-lidstaten zijn er enthousiast over, zo meldt het Franse persbureau AFP.

De Duitse regering nam het besluit na een ‘hete zomer’ met extremistische aanslagen die de Duitse samenleving nog verder hebben gepolariseerd. De rechtsextremistische partij Alternative für Deutschland (AfD) zag haar steun groeien en boekte in de deelstaten Thüringen en Saksen grote winsten. In Thüringen werden ze zelfs de grootste partij, een unicum in het naoorlogse Duitsland, waar na de NSDAP van Adolf Hitler weer een extreemrechtse partij een deelstaat domineert.

De minister van Binnenlandse Zaken, Nancy Faeser, wil met de harde aanpak extreemrechts de wind uit de zeilen nemen. ‘We willen hiermee niet alleen criminelen, maar ook islamisten al vroeg identificeren en stoppen’, aldus Faeser.

De grenscontroles worden ingevoerd voor een tijdelijke periode van zes maanden, die indien nodig verlengd kan worden.

Polen en Oostenrijk zijn kritisch. De Europese Commissie waarschuwt ook dat zulke stappen alleen in zeer uitzonderlijke omstandigheden genomen moeten worden.

Overigens bestonden Duitse grenscontroles al voor Polen, Tsjechië, Oostenrijk en Zwitserland. Die worden nu uitgebreid naar andere West-Europese landen, waaronder ook ons land.

Nederland heeft niet alleen techwerkers nodig

0

Goedgemutst knipte de kapper in Amsterdam-West zijn klant. Als adempauze blikte hij naar buiten. Een oudere man liep langs zijn zaak. Even later zag hij die oudere man weer langslopen. Het gaf hem geen goed gevoel. De kapper liep naar buiten. Hij sprak de oudere man aan: ‘Meneer, waar gaat u naartoe? Wie bent u?’ De oudere man kon geen adequaat antwoord geven. Het was een dementerende man die de weg kwijt was. Hij haalde hem naar binnen, gaf hem iets te drinken en ging bellen om de man veilig en wel terug naar zijn woonadres te laten brengen.

Morgen is het Prinsjesdag. In de ochtend geven de religies hun zegen aan de begroting. De Nederlandse staat is niet achterlijk. Als alle religies de zegen geven, is er grotere kans van slagen van de begroting. Sommigen geloven dat sinds dit ritueel is begonnen, de begroting overschotten is gaan geven.

Dit kabinet gaat op alle knoppen drukken om de migratie in te dammen

Daarna zullen de regeringsplannen door koning Willem-Alexander in de Troonrede ontvouwd worden. Veel is al gelekt. Dat is trouwens ook traditie geworden.

Dit kabinet gaat op alle knoppen drukken om de migratie in te dammen. Vooral asielzoekers zijn eigenlijk helemaal niet meer welkom. Ze zullen geen huis meer krijgen. Vanaf Ter Apel mag er niet meer gespreid worden. Zo ontstaat er een artificieel asielinfarct. Dit gaat de regering in Europa uitleggen als een echte crisis, alsof honderdduizenden ontheemden tegelijk lopend de grens oversteken.

De techboeren in Veldhoven hebben hun zaken uitonderhandeld. Wanneer Nederland moeilijk gaat doen met de visa en werkvergunningen voor hun kennismigranten, zullen ze in het buitenland kijken of er akkers langs de snelweg te vinden zijn waar ze hun hightechfabrieken op kunnen bouwen. In het buitenland wordt de rode loper uitgerold, waarschuwde de techbaas. De regering haalde Beethoven uit zijn graf om het Veldhovense bedrijf gunstig te stemmen.

Nederland heeft niet alleen techwerkers nodig. De asielzoekers die in de afgelopen tientallen jaren zijn gekomen, vervullen bijna allemaal een functie. Eén is partijleider en coalitiepartner. Eén is partner van een coalitiepartner. Eén is ook partner van een coalitiepartner, maar ik weet niet zeker of ze een asielzoeker is geweest. Maar migrant is ze zeker.

We kunnen nu één voor één gaan kijken welke migrant wat doet, maar dat is niet efficiënt. Zoveel tijd heeft u niet. Ik trouwens ook niet.

Neem maar van mij aan: in uw dorp was de pizzeria al Turks. De kapperszaak is nu Syrisch. Uw kapotte telefoon, die u echt nodig heeft, wordt door een Afghaan gerepareerd. En uw pakketje wordt door een Eritreeër bezorgd.

Laten we ze eens allemaal wegdenken. Dan blijft er een kale boel over. En het is heel erg sneu voor de coalitiepartners.

Read My World: ‘Blij met zoveel niet-witte gezichten’

0

Op het literatuurfestival Read My World in de Amsterdamse Tolhuistuin gaat het veel over inclusiviteit, rechtvaardigheid en de bezuinigingen in de culturele sector. ‘Ik stel me elke dag een betere wereld voor.’

‘Hoe voelt het om in Amsterdam te zijn?’, vraagt moderator Jennifer Muntslag van literatuurfestival Read My World aan haar Braziliaanse gasten. Het thema dit jaar is such a beautiful spell, zo’n mooie betovering.

‘Deze mensen zijn grote namen hoor in Brazilië’, zegt Muntslag tegen het publiek in cultuurcentrum de Tolhuistuin. ‘Hoe voelt het om te landen in Amsterdam? Jullie landen nog steeds neem ik aan’, lacht ze.

‘Ik denk dat het heel waardevol is om hier samen te komen. Als een grote familie en als mensen die waarlijk geloven in verandering’, zegt de visueel artiest Ventura Profana. Schrijver en vertaler Tatiana Nascimento, houdt het kort, omdat ze erg moe is. ‘Goedenavond allemaal, ik ben zo blij om veel niet-witte gezichten en dus zwarte en bruine mensen te zien’, zegt ze. Een antwoord waar zijzelf en de zaal om moeten lachen. ‘Het is prachtig hier, maar de kou is niet te harden.’

Een echte indiaan

De inheemse transgender Uyra brengt de zaal in vervoering met een filmpje. Daarin figureert ze als een ‘lopende boom’ in een industrieel gebied midden in de bossen van de Amazone. Aan de bewoners van dat gebied vertelt ze over hoe het is om een ‘indiaan’ te zijn. ‘Is ze wel een echte indiaan?’, wordt haar steeds gevraagd. Ze vertelt over de uitwissing van haar volk, maar ook over de natuur.

‘Ik denk dat negen van de tien mensen een andere toekomst wil, zegt Uyra na afloop tegen de toehoorders. ‘Bijna iedereen wil geboren worden in een nieuwe wereld en slaapt om de volgende wakker te worden met een beter gemoed. Ik wel in ieder geval. Ik stel me elke dag een betere wereld voor.’

‘De wereld waarin we leven heeft niks te maken met de wereld van onze dromen’, zegt ze in een zaal die steeds stiller wordt naarmate ze verder spreekt. ‘Die is gebouwd op de gedachte dat dit nou eenmaal de mensheid is. Het is een wereld die volledig gebaseerd is op geweld.’

Duizenden genocides

Uyra lijkt het gevoeligste punt voor het laatst te hebben bewaard. ‘We hebben genocides die erkend worden, zoals de Holocaust. Maar we hebben ook genocides die plaatsvinden, maar die je niet zo mag noemen, zoals de duizenden genocides in Afrika en Amerika. Als deze verhalen worden verborgen en vergeten, dan is dat zodat de schuldigen een comfortabel leven kunnen leiden.’

Voor de slachtoffers is dat uiteraard een ander verhaal, benadrukt ze. ‘Als we echt een andere toekomst willen voor onszelf en onze kinderen, dan is het belangrijk om na te gaan wat er tot nu is gebeurd.’

De zaal is compleet overrompeld en laat dat horen met luid applaus. De eerste betovering van het literatuurfestival heeft zeker plaatsgevonden. En hoe.

Beeld: Tayfun Balcik

Eerder die avond sprak de Kanttekening met drie vaste gasten van Read My World: uitgever Jurgen Maas, journalist Naeeda Aurangzeb en oprichter Willemijn Lamp. Wat doen zij hier en wat is hun boodschap aan de culturele sector die te maken krijgt met de bezuinigingen van het kabinet?

‘Ik kom hier de wereld lezen’, zegt Jurgen Maas lachend. ‘Ik wil jouw wereld lezen, mijn eigen wereld lezen, maar vooral ook een andere wereld lezen. Dit jaar is het thema Brazilië, waar ik heel weinig van afweet. Het mooie aan dit festival is dat je nieuwe stemmen kunt horen.’

Hij vertelt over de Palestijns-Belgische dichter Fatena al-Ghorra, die ook zal optreden tijdens het festival en wiens nieuwe boek hij zal uitgeven. ‘Ze was na vijftien jaar op familiebezoek in Gaza, toen de hel daar losbarstte. Pas na weken kon ze samen met haar hoogbejaarde ouders uit Gaza vluchten. Daar schrijft ze nu een brievenboek over.’

Maas denkt dat er moeilijke tijden aanbreken in de culturele sector door de bezuinigingsplannen van het kabinet. ‘Het belangrijkste is dat je vecht, je mond opentrekt.’

Vriendinnen van kleur

Journalist en schrijver Naeeda Aurangzeb is ook een vertrouwd gezicht bij Read My World. ‘Hier heerst een fijn thuisgevoel. Ik heb altijd weer interessante gesprekken, gesprekken die ik normaal ook met vriendinnen van kleur voer als we samen zijn. Dat kan hier met z’n allen op een podium.’

De negativiteit rondom cultuur vanuit Den Haag houdt ze op een afstand. ‘Weet je, er zijn vaker subsidierondes geweest, waarvan we dachten: nu stopt alles. Maar ik ben een optimist. Je kunt bepaalde subsidies niet zomaar terugdraaien. Over vier jaar zijn er hopelijk weer andere mensen aan de macht.’

Ze denkt niet dat ze te optimistisch is. ‘Ik ben opgegroeid in een tijd en in gemeenschappen waar geen geld was. Wij kregen geen subsidie om allerlei mooie projecten te doen. Toch lukte het ons. We zorgden er samen voor.’ Aurangzeb maakt zich wel zorgen dat literatuur een luxe wordt die niet iedereen zich kan veroorloven. ‘De tweedeling in de maatschappij wordt groter en groter.’

‘Over vier jaar zijn er hopelijk weer andere mensen aan de macht’

Ze heeft nog een laatste opmerking over de etnische samenstelling van festivals. ‘Ik ben heel vaak bij literaire events, ook in grote steden, waar ik vaak de enige niet-witte persoon ben. Dan denk ik: het meeste geld gaat naar grote witte festivals, het bedrag wat naar gekleurde, inclusieve festivals gaat is minimaal. Bij een grote kaalslag in de cultuur, maak ik mij zorgen om kleinere festivals.´

Wat is het geheim van het multiculturele Read My World? ‘Het is een uitnodiging om jouw en mijn wereld te begrijpen’, legt oprichter en creatief directeur Willemijn Lamp uit. ‘Het draait om ontmoetingen tussen mensen. In boeken en gedichten, maar ook met een drankje in de hand.’

Ze heeft geen goed woord over voor het kabinet dat de culturele sector aanpakt met btw-verhogingen op boeken en kaartverkoop, maar ze wil positief blijven. ‘We moeten als sector steeds meer onze eigen broek ophouden. Dat kunnen we alleen als we ons werk laten steunen door loyale gemeenschappen.’

Ze begrijpt dat het lastig is voor groepen die niet kapitaalkrachtig zijn, maar stelt daar het ‘culturele kapitaal’ van solidariteit en gemeenschapsvorming tegenover. ‘We worden in een hoek gedreven, maar samen optrekken is de remedie’, denkt zij. ‘Wie de deuren sluit voor de wereld, moet niet raar opkijken als de wereld ons op een dag ook buitensluit.’

Stijging van eergerelateerd geweld, vaker in Syrische gemeenschap

0

Er moet meer aandacht komen voor eergerelateerd geweld tijdens de inburgeringscursus, vindt het Landelijk Expertisecentrum Eergerelateerd Geweld. Het doet deze aanbeveling omdat het aantal gemelde zaken in de afgelopen tien jaar is gestegen. Hierbij gaat het om relatief veel mensen met een Syrische achtergrond, zegt de instantie.

In 2023 werden er bij het Landelijk Expertisecentrum Eergerelateerd Geweld (LEC EEG) 619 zaken gemeld. Tien jaar geleden waren dat er nog 460. Opvallend is dat het in 2023 in ruim een kwart van de zaken om mensen met een Syrische achtergrond ging. In 2013 was dit slechts in vijf zaken het geval. Naast mensen uit Syrië gaat het om mensen uit Turkije, Marokko en Afghanistan.

De toename van het aantal eergerelateerde geweldszaken is voor het LEC EEG reden om aan de bel te trekken. Het expertisecentrum ziet mogelijkheden in de voorlichting tijdens de inburgeringscursus. Wilfred Janmaat, het hoofd van het landelijk expertisecentrum, zegt in NRC: ‘Het gaat erom dat nieuwkomers duidelijk wordt gemaakt dat het kiezen van een partner een recht is van ieder individu. Als dat onvoldoende duidelijk is in de cursussen, dan moet daar meer aandacht voor komen.’

De waarschuwing van de politie-instantie komt op een moment dat de Nederlandse rechtbank zich buigt over een eerwraakzaak van een Syrische jonge vrouw die werd vermoord door haar vader en twee broers. Eind mei werd het lichaam van de 18-jarige Ryan al Najjar gevonden in de Oostvaardersplassen bij Lelystad. Vandaag staan de twee broers voor de rechter. De vader van het drietal is inmiddels in Syrië, maar heeft in een bericht aan de Telegraaf de verantwoordelijkheid voor de moord op zich genomen.

Waarom de stijging?

Het is niet duidelijk waarom het aantal zaken is gestegen of waarom Syriërs daarbij een groter aandeel hebben dan voorheen. Volgens het Kennisplatform Inclusief Samenleven (KIS) kunnen conflicten ontstaan wanneer Syrische vrouwen meer bewegingsvrijheid of een echtscheiding willen zodra ze eenmaal in Nederland zijn.

Janine Jansen, cultureel antropoloog en criminoloog, verbonden aan het expertisecentrum, legt uit in NRC dat het vaak gaat om gezinnen waar meerdere problemen spelen, zoals oorlogstrauma’s. ‘Dat kan leiden tot psychische problemen, maar ook de drempel om geweld te plegen verlagen’, aldus de expert.

In het algemeen kan de toename van het aantal gevallen betekenen dat er meer zicht is op wat er zich afspeelt, zegt Jansen in hetzelfde artikel. Tegelijkertijd is dit een uitdaging bij de Syrische diaspora in Nederland, omdat dit een relatief nieuwe groep is die bovendien nog versnipperd is en niet goed georganiseerd is, merkt Janmaat op. ‘Dat heeft tijd nodig. Maar voor netwerken binnen de Syrische gemeenschap is nauwelijks tijd voor politiemensen.’

Minister Faber zet Tweede Kamer buitenspel om asielcrisis uit te roepen

0

Minister Marjolein Faber van Asiel en Migratie lijkt op korte termijn in staat een asielcrisis uit te roepen. Dit is juridisch mogelijk op basis van een noodverordening, zonder toestemming van de Tweede Kamer, legde ze donderdagmiddag uit in een Kamerdebat.

Veel Kamerleden reageerden geschokt op de plannen, terwijl coalitiepartners zeiden niets nieuws te zien in dan wat al in het Hoofdlijnenakkoord stond. Vanmiddag worden de plannen officieel bekendgemaakt, bij de presentatie van het regeerakkoord.

Asielcrisiswet

‘Het is niet zo dat ik hier toestemming voor nodig heb van Europa. Het is namelijk onderdeel van de Vreemdelingenwet, en dat is nationale wetgeving. Het is natuurlijk wel zo dat als ik deze asielcrisis ga uitroepen, ik juridisch gezien binnen de lijnen van internationale wetgeving moet blijven’, legde Faber uit aan verslaggevers na het debat.

Het is een oplossing waar ze haar beste juridische adviseurs op had gezet, om ervoor te zorgen dat ze de plannen kon presenteren met de simpele woorden: ‘dit is toegestaan’. De Vreemdelingenwet bevat namelijk de ‘uitzonderingsbepaling’, waarin staat dat delen van deze wet buiten werking kunnen worden gesteld in geval van een uitzonderlijke situatie. Op basis van het noodrecht kan de minister-president een Koninklijk besluit en bijbehorende maatregelen afkondigen, zonder dat de Tweede Kamer hierover meebeslist, zo legde de minister uit.

Dat de noodwet deze maatregelen toestaat, klopt juridisch gezien. Ook tijdens de coronacrisis werden maatregelen op deze manier genomen, schrijft Trouw. Daarbij zou de Tweede Kamer echter niet volledig buitenspel staan. Nadat het besluit is afgekondigd, moet het kabinet een wet alsnog naar de Kamer sturen voor de langere termijn. Deze goedkeuring vindt dan achteraf plaats.

In de tussentijd zal het afkondigen van deze noodwet de deur openen om de eerste stappen te zetten. Want met de asielcrisiswet hoopt Faber haar belofte van het strengste Nederlandse asielbeleid ooit waar te maken. Het zal mogelijk worden om voorlopig geen verblijfsvergunningen voor onbepaalde tijd meer af te geven, om gezinshereniging in te perken en om de asielprocedure te versnellen, schrijft het AD.

Oppositie ontsteld

Oppositieleden reageerden ontsteld op de plannen. ‘Dat de minister dit alleen al overweegt, vind ik heel zorgelijk en antidemocratisch’, zei SP-Kamerlid Michiel van Nispen volgens Trouw. ‘Dit mogen we als Kamer niet accepteren.’

CDA-leider Henri Bontenbal merkte op dat het feit dat iets is toegestaan nog niet betekent dat het verantwoord is om het te doen. SGP’er Diederik van Dijk reageerde dat hij ‘juist bij zulke gevoelige problematiek erg hecht aan de royale betrokkenheid van het parlement’.

Wil Eikelboom, voorzitter van de Vereniging Asieladvocaten en -Juristen Nederland (VAJN), schreef op X: ‘Een kabinet dat bereid is om buiten het parlement om een deel van de wet buiten werking te stellen. Laat goed op je inwerken wat dat betekent. Ook als je niet dol bent op asielzoekers. Het is code rood voor onze rechtsstaat.’

‘Het is nog maar de vraag of het Europees Hof van Justitie deze route van het kabinet goedkeurt’, schrijft NOS. Maar totdat de draconische maatregelen van Faber een halt toe zijn geroepen, is de minister wellicht al in staat geweest haar eerste plannen te verwezenlijken.