PVV-Statenlid Tjerk Langman (Noord-Brabant) is boos op Vodafone, omdat ze in een reclamecampagne een moslima met een hoofddoek hebben gebruikt. Hierdoor zou Vodafone ‘miljoenen Nederlanders’ schofferen die geen hoofddoek dragen, schrijft hij op X.
‘Niet alle mensen met een Vodafone abonnement zijn moslim’, voegt Langman nog aan die post toe. Op sociale media doet hij wel vaker xenofobe uitspraken. Zo zou een solidariteitsactie van GroenLinksers – ‘ik ben een Marokkaan’ – een ‘kalifaatgezegde’ zijn en pleit hij voor een hoofddoekverbod op basisscholen.
Langman is sinds maart 2023 Statenlid voor de PVV. Hij is geboren in Eindhoven en zet zich in voor ‘een betere mobiliteit in Brabant’. Hij is lange tijd actief geweest voor de LPF en voelt zich geïnspireerd door de vermoorde politicus Pim Fortuyn die de islam met geweld associeerde. Hij citeert hem op de website van de Provinciale Staten. ‘Wie veranderingen in dit land wil, zal in beweging moeten komen’.
Verder postte hij op social media dat hij Ruud Gullit een ‘topper’ vindt, omdat de oud-voetballer geen problemen heeft met de drie Oranje-fans die zichzelf onlangs zwart schminkten tijdens het EK.
CDA-leider Henri Bontenbal heeft samen met andere fracties een motie ingediend over Surinamers die al jaren in Nederland wonen, maar geen Nederlandse nationaliteit bezitten. Die moeten ze alsnog krijgen, vindt Bontenbal.
De motie is ingediend door Bontenbal en Kamerleden van NSC, GroenLinks-PvdA, D66, SP, ChristenUnie, Volt, SGP, de Partij voor de Dieren en Denk. De motie roept op om Surinamers, die voor 1975 in Suriname zijn geboren en al jaren in Nederland wonen, met terugwerkende kracht het Nederlandse staatsburgerschap te verlenen.
Toen Suriname in 1975 onafhankelijk werd, was het voor Surinamers nog vijf jaar mogelijk om een Nederlands verblijfsrecht aan te vragen. Honderden mensen hebben dit echter niet gedaan om verschillende redenen, zoals hun jonge leeftijd, gezinsomstandigheden en onbekendheid met de Nederlandse regels.
Deze Surinamers wonen nu al jaren in Nederland, maar zijn officieel illegaal. Volgens Bontenbal is terugkeer naar Suriname voor de ongedocumenteerden geen optie, omdat hun familieleden wél de Nederlandse nationaliteit hebben. Het gaat dan onder andere om de kinderen en kleinkinderen.
Het kabinet-Rutte IV was van plan om deze ongedocumenteerde Surinamers een legale status te geven, maar de val van het kabinet vorig jaar zomer gooide roet in het eten. De christelijke partijen en progressieve partijen willen daarom dat deze groep Surinamers alsnog worden gelegaliseerd, zodat ze aanspraak kunnen maken op zorg.
Oud-Kamerlid Nilüfer Gündogan gaat protesteren tegen het PVV-VVD-NSC-BBB-kabinet op de dag dat Dick Schoof en zijn team met de koning op het bordes staan. Dit bericht Hart van Nederland.
Gündogan zegt te zijn geïnspireerd door de grootschalige protesten in Duitsland tegen Alternative für Deutschland. We kunnen volgens de oud-politica X-berichten schrijven totdat we een ons wegen, maar we kunnen net als de Duitsers ook de straat opgaan.
‘Wie fysiek niet kan komen naar Den Haag, kan uit zijn raam een wit laken hangen’, schrijft ze ook op X. ‘Zo laten we zien dat wij dit geen gewoon kabinet vinden en delen we onze steun aan deze demonstratie.’
De beëdiging van het kabinet-Schoof zal, als de formatie niet op het laatste moment toch mislukt, plaatsvinden op 2 juli.
Nilüfer Gündogan werd begin 2021 verkozen als Tweede Kamerlid voor de linksliberale, pan-Europese partij Volt. Een jaar later zette Volt haar echter uit de fractie, vanwege beschuldigingen van ‘grensoverschrijdend gedrag’. Gündogan heeft een Turks-alevitische achtergrond. De neef van haar moeder is Kemal Kilicdaroglu, oud-leider van de seculiere Turkse oppositiepartij CHP.
Vandaag is het Wereld Sikkelcel Dag. Elk jaar wordt op 19 juni aandacht gevraagd voor de sikkelcelziekte, een ernstige en erfelijke bloedziekte die vooral voorkomt bij mensen van kleur.
In Nederland leven ongeveer 2000 mensen met de sikkelcelziekte. Elk jaar worden er tussen de twintig en veertig baby’s in ons land geboren die de ziekte hebben. Wereldwijd zijn dit er 300.000 jaarlijks. In landen waar geen behandeling kan worden gegeven wordt slechts één op de vier kinderen met sikkelcelziekte ouder dan vijf jaar.
De ziekte is erfelijke vorm van bloedarmoede die levenslang aanwezig is. Sikkelcelziekte wordt veroorzaakt doordat het hemoglobine afwijkend is, een belangrijk onderdeel van de rode bloedcel. De rode bloedcellen bij patiënten hebben hierdoor een afwijkende vorm, namelijk de vorm van een sikkel. Vandaar dus ook de naam sikkelcelziekte.
‘De ziekte is in gebieden rondom de evenaar ontstaan waar malaria voorkomt’, vertelt hoogleraar Kinderhematologie Marjon Cnossen van Erasmus MC Sophia Kinderziekenhuis en voorzitter van het Sikkelcelfonds (www.hetsikkelcelfonds.nl). ‘De ziekte ontstaat door veranderingen in het dna van mensen, vandaar dat de ziekte erfelijk is. Dragerschap van deze verandering (dus van een ouder gekregen, red.) beschermde mensen beter tegen malaria. Twee keer deze veranderingen (van beide ouders gekregen, red.) leidt tot sikkelcelziekte. Ongeveer een op de zeven mensen van kleur is drager van sikkelcelziekte (HbS). ‘Ik vergelijk het altijd met koffers’, zegt Cnossen. ‘Heb je twee koffers met sikkelcelziekte erin, dan heb je de sikkelcelziekte. Heb je maar een koffer met sikkelcelziekte erin, dan ben je een drager. Dan heb je de ziekte zelf niet, maar kun je het wel aan je kinderen doorgeven.’
Sterk verminderde levensverwachting
De ziekte is behalve erfelijk ook ernstig. Patiënten sterven gemiddeld dertig jaar eerder. ‘Maar dat is een gemiddelde’, zegt Bart Biemond, hoogleraar Inwendige Geneeskunde aan het Amsterdam UMC. ‘Mensen kunnen ook later overlijden, of eerder. Meestal overlijden ze door acute complicaties of aan de gevolgen van chronische orgaanschade, bijvoorbeeld door hart-, lever- of nierfalen.’
Sikkelcelziekte is een hele nare ziekte, benadrukt Biemond. ‘Patiënten hebben een sterk verminderde levensverwachting en het is een levenslange ziekte met vaak enorme impact op het dagelijks leven. Patiënten kunnen herhaaldelijke zeer heftige botpijn-aanvallen krijgen, ook wel een sikkelcelcrise genoemd. Door de impact van de ziekte en de frequente ziekenhuisopnames kan slechts een minderheid een studie afronden of een fulltime baan krijgen. Het is goed te realiseren dat sikkelcelziekte een bloedziekte is van de rode bloedcellen, die verantwoordelijk zijn voor het zuurstof transport waardoor vrijwel alle organen worden getroffen. De ziekte beschadigt het hart, de milt, de nieren, de ogen, de hersenen, de botten, de lever en de longen.’
Weinig geld voor onderzoek
Universiteiten financieren weinig onderzoek in het algemeen. Wetenschappers moeten geld hiervoor werven bij de overheid, fondsen en bij bedrijven. Is er minder geld voor de sikkelcelziekte, omdat deze ziekte vooral mensen van kleur treft? Het ligt genuanceerder, antwoordt Biemond. ‘In de Verenigde Staten is er een enorm verschil tussen het geld uit private fondsen voor de zeldzame ziekte taaislijmziekte en sikkelcelziekte. In Nederland is dit niet onderzocht. Wel ervaren we dat er weinig geld beschikbaar voor het zo noodzakelijke onderzoek naar deze ziekte. Gelukkig bestaat er nu het Sikkelcelfonds.’
Er moet daarom meer geld komen voor onderzoek naar de ziekte. ‘En dat begint met meer bekendheid’, zegt Cnossen. ‘Op dit moment is de ziekte bij het grote publiek nog onbekend.’ Ze heeft daarom enkele jaren geleden met een aantal andere bevlogen medestanders het Sikkelcelfonds opgericht, dat jaarlijks zo’n 300.000 euro aan donaties ophaalt. Er komen steeds meer donateurs bij. Het fonds timmert hard aan de weg en heeft inmiddels zeven ambassadeurs die de goede zaak promoten: Remy Bonjasky, Edson da Graça, Jörgen Raymann, Laurien Verstraeten, John Williams, Carolina Dijkhuizen én Nijntje Pluis, de hoofdpersoon uit de kinderboekenserie van wijlen Dick Bruna.
‘Ongeveer een op de zeven mensen van kleur is drager van sikkelcelziekte’
Sinds 2023 organiseert het Sikkelcelfonds bovendien elk jaar de Wereld Sikkelcel Dag op 19 juni, om bewustwording over de sikkelcelziekte te vergroten. In het DeLaMar theater in Amsterdam is een fantastische bijeenkomst voor patiënten, familieleden, behandelaren en onderzoekers georganiseerd, in samenwerking met het Sikkelcelfonds. Ook is er dit jaar een tentoonstelling bij het Open Space Contemporary Art Museum (OSCAM) aan het Bijlmerplein in Amsterdam-Zuidoost, vertelt Cnossen.
Hoewel er te weinig geld gaat naar onderzoek is Nederland desondanks één van de koplopers in het wereldwijde onderzoek naar de sikkelcelziekte, zegt Biemond. ‘Erasmus MC Rotterdam, Amsterdam UMC, Leiden UMC, UMC Utrecht, en Radboud UMC in Nijmegen zijn hier volop mee bezig binnen het SCORE onderzoeksconsortium.’
De hoogleraren houden zich al lange tijd bezig met de sikkelcelziekte. Het voordeel van Nederland is dat het om een klein land gaat met korte afstanden. Onderzoekers kunnen daarom de groep mensen die sikkelcelziekte heeft goed monitoren. ‘Uiteraard hebben we ook goede contacten internationaal, met artsen uit de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Italië’, vervolgt Biemond. ‘En sinds enkele jaren zijn er ook steeds meer Indiase onderzoekers, die we tegenkomen op internationale congressen.’
Belangrijk is bovendien dat de grote farmaceutische bedrijven ook interesse hebben in het ontwikkelingen van een medicijn tegen sikkelcelziekte. ‘Een patent geeft namelijk belangrijke financiële voordelen. Als je een geneesmiddel ontwikkelt voor een zeldzame ziekte dan krijg je een langere patentstatus.’ Uiteindelijk moet het medicijn ook betaalbaar zijn voor mensen in Afrika, het continent waar de ziekte het meeste voorkomt. Biemond heeft goede hoop. ‘Hiv-medicijnen waren bijvoorbeeld eerst erg duur, maar zijn nu betaalbaar. En zo wordt aids nu effectief bestreden in de landen waar dit het hardste nodig is.’
‘Een enkeling wordt met stamceltransplantatie beter’
Hoewel er geen medicijn bestaat om de sikkelcelziekte te genezen is er wel een middel om de ernst van de ziekte te verzachten: hydroxyurea. ‘Het aantal pijnaanvallen halveert bij gebruik van dit middel. Patiënten worden ook ouder en orgaanschade wordt voorkomen.’ Het nadeel is dat hydroxyurea soms bijwerkingen heeft. Op dit moment zijn er ook nieuwe medicijnen geregistreerd, maar die worden nog niet vergoed. ‘Dat proces duurt altijd heel lang’, legt Biemond uit. ‘Patiënten kunnen er echter soms ook voor kiezen om te participeren in onderzoeken – nationaal of internationaal – waarin deze nieuwe medicijnen worden onderzocht, voordat ze geregistreerd en vergoed worden. Aan die onderzoeken zit meestal vast dat je na afloop van het onderzoek dit middel gratis kunnen blijven gebruiken totdat het geregistreerd en vergoed wordt.’
Hielprik na de geboorte
Cnossen helpt kinderen met sikkelcelziekte. ‘Sinds 2007 detecteren we kinderen met de landelijke hielprikscreening direct na de geboorte. Hoe eerder we weten of het kind sikkelcelziekte heeft, hoe beter we kunnen helpen. Kinderen die geholpen worden krijgen dagelijks antibiotica en we zien hen regelmatig. Helaas, maar ook gelukkig is sikkelcelziekte een minder zichtbare ziekte dan bijvoorbeeld kanker. Bij de sikkelcelziekte is het beloop van de ziekte heel anders. Maar een enkeling wordt met stamceltransplantatie beter. Daarom is bewustwording zo belangrijk. Het motto van het Sikkelcelfonds is daarom niet voor niets: ‘Te pijnlijk om niet te kennen.’
Cnossen vertelt dat ze kinderarts is geworden, omdat dit werk haar raakt. Ze is er ook in haar vrije tijd veel mee bezig. ‘Kinderen zijn de meest kwetsbare groep. Zij kunnen er niets aan doen. Ik wil er zijn voor kinderen met sikkelcelziekte en hun ouders. Ik wil deze kinderen een stem geven, samen met iedereen die zo hard loopt voor deze groep.’
‘I don’t know who to trust. Everyone feels so far away from me’, zingt Chester Bennington met zachte stem in het nummer From the Insidevan het Amerikaanse rap-rock collectief Linkin Park.
In de videoclip uit 2003 zien we taferelen van een volksopstand en de politie die erop inslaat. Ook staat er een kind bij, die na opgebouwde spanning en ondanks de sussende rap van Mike Shinoda – Trying not to break, but I’m so tired of this deceit – op Dragon Ball Z-achtige wijze tot ontploffing komt tussen de rellende meute.
Ik zet het keihard op en loop naar het balkon. Eerst links en rechts bij de buren kijken, voordat ik met open armen mijn eigen superkrachten op Geuzenveld wil ontketenen. ‘Rise up you fools! Rise up!’, denk ik. Fatbikes zoeven langs en giechelende meiden stappen uit tram 13. De buurt geeft geen kik. Ik stap weer naar binnen en maak schokkende bewegingen. Headbangen heeft geen zin zonder haar. Wie luistert naar een grijze baard?
De rockers van Linkin Park bieden me troost en houden me op de been in deze mindere periode. Maar ik treur ook om de leadzanger Chester Bennington, die op 41-jarige leeftijd (in 2017) uit het leven is gestapt. Ik was die dag helemaal van de kaart en plaatste op Facebook zijn foto op mijn profiel. Hij gaf me als twintiger zoveel kracht met zijn geschreeuw. In de zolderkamer bij mijn ouders, tijdens een rondje om de Sloterplas, maar ook als ik gewoon boos was op alles en iedereen. Zoals nu.
Als ik genoeg angry music van Linkin Park tot me heb genomen schakel ik meteen door naar het zoete ‘kattengejank’ van Müslüm baba. Wat een prachtige man, die zo verschrikkelijk veel leed heeft meegemaakt – zijn vader vermoordde zijn moeder. Maar echt bitter is hij nooit geworden. Het verhaal wordt subliem vertolkt in de Turkse Netflix-film Voicesof Pain, een dikke aanrader.
Hebben we het ons als allochtonen zo onmogelijk gemaakt in dit land?
In mijn puberjaren, buiten de alevitische volkszangers die we met de paplepel kregen ingegoten in huize Balcik, luisterde ik nooit naar Turkse nummers. Pas toen ik voor het eerst verliefd werd, op 23-jarige leeftijd, hunkerde ik naar de vertrouwde Turkse klassiekers van Sezen Aksu, die mij houvast gaven. André Hazes had ik toen nog niet ontdekt om mijn liefdesverdriet weg te drinken.
Gedeelde smart is halve smart, luidt een geborduurd gezegde. En dus fiets ik na de muziek naar mijn ouders. De zelftwijfel slaat weer toe als ik nieuwe, witte bewoners van Nieuw-West voorbijrijd. Hoe vaak heb ik nu vruchteloos oogcontact gemaakt en ben ik weggekeken. Duizend, miljoen keer? ‘Hebben we het ons als allochtonen zo onmogelijk gemaakt in dit land?’, denk ik. ‘Zo geminacht dat we niet eens een blik waardig zijn?’ Of moet ik niet zo doemdenken en extra mijn best doen om wat glimlachjes op te vangen? Kijk, kijk, zie me nou breed grijnzend integreren.
‘Minderwaardigheidscomplex’ roept iemand op X over mijn vorige column. ‘Machteloosheidscomplex’ schrijf ik grif op, maar haal het weg. Doen woorden er nog toe?
Als je niks anders dan haat propageert jegens je medemens – haat die al meer dan twintig jaar lang openlijk gecultiveerd wordt door de politiek en zetels oplevert – dan zal ‘het volk’ dat gevoel niet snel meer opgeven. Stapel leugen op leugen op leugen en het verbale geweld zal zich materialiseren. Wat zeg ik, aan de Europese buitengrenzen gebeurt het al met Grieken die vluchtelingen in zee dumpen.
Het formatiedrama, met een ministersploeg die wit, blank en blond is, is een dagelijkse herinnering dat er niet onvoorwaardelijk voor de Tayfuns en Fatma’s van Nederland wordt gekozen en dus de multiculturele samenleving. De wensen van zogenoemde ‘nativistische Nederlanders’ krijgen met een racistische omvolkingsdenker als Marjolein Faber prioriteit.
De witte meerderheid blijft stil. Tja, zij worden straks niet omgeploegd als BBB en PVV aan de knoppen zitten.
Tegen de komst van Kamervoorzitter Martin Bosma op de slavernijherdenking van 1 juli is veel verzet, vanwege uitspraken die hij eerder heeft gedaan als PVV-Kamerlid. ‘Als je het er niet mee eens bent, blijf dan lekker thuis.’
Nederland Wordt Beter is via platform De Goede Zaak een petitie gestart tegen de aanwezigheid van Kamervoorzitter Martin Bosma (PVV) op de nationale herdenking van het slavernijverleden op 1 juli. ‘De functie en de persoon kunnen hier niet los van elkaar worden gezien. Martin Bosma is bekend om zijn racistische ideologie en zijn beledigende uitlatingen jegens Afro-Caribische Nederlanders’, aldus de petitie. In plaats van Bosma moet een vervanger een krans leggen bij het slavernijmonument in het Oosterpark in Amsterdam.
Als PVV-parlementariër had Bosma het over ‘slavernijgedram’ en sprak over ‘anti-blank racisme’, tijdens een debat over het instellen van een bewustwordingsfonds. In het PVV-verkiezingsprogramma staat bovendien dat de excuses voor het slavernijverleden, gemaakt door de koning en de Nederlandse staat, moeten worden ingetrokken.
Reflecteren en een gebaar maken
Het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis (NiNsee), dat de herdenking organiseert, heeft ook moeite met de komst van Bosma. ‘Uw eerdere uitlatingen over het slavernijdossier zijn in de Nederlandse samenleving als zeer beledigend ervaren en staan haaks op de waarden van respect en gelijkwaardigheid die wij hooghouden’, schreef de organisatie gisteren in een brief aan de Kamervoorzitter. Maar het NiNsee zegt niet dat Bosma sowieso niet welkom is. Hij moet nadenken over zijn gewraakte uitspraken. Voorzitter Linda Nooitmeer vraagt hem om ’te reflecteren’ en ‘een gebaar’ te maken. Wil hij dat niet, dan moet hij een vervanger sturen voor de bijeenkomst in het Oosterpark op 1 juli.
Maar wat zijn die excuses eigenlijk waard? Linda Nooitmeer vertelt dat ze vandaag als NiNsee hebben besloten een tijdje radiostilte in acht te nemen. ‘We hebben onze brief geschreven en met enkele media gesproken, daarin hebben we duidelijk aangegeven wat we willen.’
Bigi Spikri, traditionele optocht tijdens Keti Koti. Beeld: Caner Mert
De Kanttekening besluit daarom om een rondgang te doen langs enkele leden van de Afro-Nederlandse gemeenschap. De eerste die we spreken is vertaalster Diahann van van de Vijver, een nazaat van de slaafgemaakte Albertus van van de Vijver. Het is volgens haar ‘superschijnheilig’ als Martin Bosma op de Keti Koti-plechtigheid komt, terwijl hij niet achter deze herdenking staat. ‘Want als je het er niet mee eens bent, blijf dan lekker thuis. Je moet oprecht zijn.’ Van van de Vijver denkt niet dat je Bosma de Kamervoorzitter kan isoleren van Bosma de mens, die PVV-politicus is. ‘Je kunt deze rollen niet helemaal van elkaar scheiden. In principe zou Bosma daar mogen staan, maar vanwege zijn politieke overtuigingen komt hij niet oprecht over.’
‘Het verbaast mij niet dat er protest is tegen de komst van Bosma op de Keti Koti-herdenking’
Joop-opiniemaker Chris Dorsman vindt de komst van Martin Bosma op de Keti Koti-bijeenkomst problematisch, ‘omdat Bosma zich in het verleden zich op een bepaalde manier heeft geuit, wat indruist tegen hele idee van Keti Koti.’ Eventuele excuses van Bosma voor deze uitingen helpen niet. ‘Die zullen huichelachtig zijn.’
Van van de Vijver beaamt dit: ‘Ik geloof ook niet dat hij excuses moet aanbieden voor zijn gewraakte uitspraken over het Nederlandse slavernijverleden. Excuses moeten uit iemand zelf komen, die moet je niet maken als iemand anders je hiertoe prest. Eventuele excuses van Bosma zijn ook van een andere orde dan die van de koning. Want die excuses waren wel uit het hart.’
Complottheorieën
Tweede Kamerlid Mpanzu Bamenga (D66) zegt dat hij de oproep aan Bosma om niet te komen en de emotie die zijn persoon met zich meebrengt heel goed begrijpt. ‘Bosma verkondigde verwerpelijke complottheorieën en liet zich herhaaldelijk negatief uit over het herdenken van ons slavernijverleden. Ten eerste moet Bosma bij zichzelf nagaan of hij de aangewezen persoon is om bij deze herdenking te zijn. Als hij op de uitnodiging ingaat, laat hem dan met de mensen in gesprek gaan over de betekenis van deze dag. Dan kan hij er nog wat van opsteken.’
De koningin en koningin arriveren bij het Oosterpark in Amsterdam voor de herdenking op Keti Koti, 1 juli 2023. Beeld: Caner Mert
Ten slotte spreken we ook met voormalig PvdA-Kamerlid John Leerdam, thans kwartiermaker voor het Nationaal Slavernijmuseum dat in 2030 de deuren zal openen. ‘Ik zit nu in een andere positie dan twee jaar terug, omdat ik nu ambtenaar ben’, zo verontschuldigt Leerdam zich. ‘Ik ben nu niet meer vrij om overal mijn mening over te geven.’
Maar kun je volgens Leerdam de functie van Kamervoorzitter wel scheiden van Martin Bosma de PVV-politicus? ‘Kijk, je moet bij alle dingen die je zegt jezelf afvragen: is dit wel verstandig? Dat is zeker belangrijk in deze tijd, waarin alles in de etalage staat, helemaal als je politicus bent. Uitspraken in het verleden kunnen je achtervolgen. In die zin verbaast het mij niet dat er protest is tegen de komst van Bosma op de Keti Koti-herdenking.’
Maar meer wil Leerdam er niet over zeggen, vanwege zijn functie nu als kwartiermaker voor het slavernijmuseum. ‘Het enige wat ik nog over deze kwestie, maar heel algemeen, kwijt wil is dit: we moeten gewoon met elkaar hieruit zien te komen. Want iedereen hoort met elkaar, met zijn allen, in het Koninkrijk der Nederlanden, inclusief Caribisch Nederland, met respect om te gaan. Niemand kan daar tegen zijn. Niemand.’
‘Velen maken zich terecht zorgen over de opkomst van populisme. Maar er zijn maar weinig politici bereid om moslimhaat te erkennen als drijfveer van datzelfde populisme’, schrijft Humza Yousaf, voormalig premier van Schotland in een opiniestuk in the Guardian.
Volgens Yousaf is het wrokkige sentiment tegen moslims zo genormaliseerd dat rechtse politici niet eens de moeite meer nemen om het te verbergen.
Yousaf constateert dat bij de verkiezingen in Europa de verkiezingswinst is gegaan naar partijen die een ‘verdienmodel’ hebben gemaakt van het openlijk beledigen van moslims.
Hij vertelt dat moslims om hem heen steeds meer teleurgesteld raken in de politiek.
‘Ik ben een trotse, westerse moslim. Ik heb de eer en het privilege gehad om de eerste moslimleider te zijn in een westerse democratie. En toch wordt het steeds moeilijker om medemoslims te overtuigen van het idee dat Europa geen problemen heeft met ons bestaansrecht’, waarschuwt hij.
Hij richt zijn pijlen verder op radicaal-rechtse politici zoals Nigel Farage. De brexiteer zou zijn loopbaan danken aan voortdurende islamofobe opmerkingen. Hij somt Farages uitspattingen op. Zo zouden moslims volgens hem de Britse waarden niet delen, een ‘vijfde colonne’ vormen (een eufemistische benaming voor landverraders en interne vijanden) en naar Europa zijn gekomen ‘om het land over te nemen’.
Yousaf verwijt de media haatdragende politici ‘obsessief’ een platform te bieden, terwijl moslims gemarginaliseerd worden en zich niet thuis voelen.
Volgens hem is deze vorm van politiek bedrijven een veiligheidsrisico waar terroristische groepen zoals Islamitische Staat op kunnen inspelen. ‘Het is niet te laat voor politici om moslimhaat te benoemen en tegen te gaan’, aldus Yousaf, die wijst op het grote gevaar van aanslagen.
De Franse publieke omroep lijkt het strijdtoneel te worden van de verkiezingen die eind juni worden gehouden. De partij Rassemblement National (RN) van Marine Le Pen kondigt bij een absolute meerderheid ‘privatiseringen’ aan die de Franse staatskas drie miljard euro zou moeten opleveren. De publieke omroep zou volgens RN-leiders ‘te links’ zijn, meldt theGuardian.
De publieke omroep in Frankrijk kan wel wat ‘vrijheid en lucht’ gebruiken, aldus de vicepresident van de partij Sebastien Chénu. Hij duldt geen ‘taboes’ op privatiseringen. Alles zou besproken moeten worden, aldus Chénu.
Jordan Bardella, voorzitter van Rassemblement National, meldt dat het tegelijkertijd een bezuinigingsmaatregel is, zodat andere beleidsterreinen gefinancierd kunnen worden. De bezuiniging zou weinig tijd in beslag nemen en ‘binnen een etmaal’ rond zijn, aldus Bardella.
Aan de linkerkant van het politieke spectrum worden de uitspraken nauwlettend gevolgd. Clémentine Autain, kandidaat voor de linkse alliantie, roept stemmers op om vooral links te stemmen om een ‘slachtpartij’ op de publieke omroep te voorkomen.
Veel Fransen maken zich zorgen over de opkomst van ‘extreme partijen’. Een van hen is stervoetballer Kylian Mbappé. Hij riep gisteren voor de wedstrijd tegen Oostenrijk jongeren op om te stemmen voor ‘diversiteit, tolerantie en respect’.
Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika (BRICS) willen niet meer afhankelijk zijn van de dollar. Met de toevoeging van Iran, Egypte, Ethiopië en de Verenigde Arabische Emiraten vertegenwoordigt het BRICS-blok nu ongeveer 45 procent van de wereldbevolking, met een gecombineerd BBP van circa 28 biljoen dollar.
De-dollarisatie, niet meer afhankelijk willen zijn van de dollar, is een belangrijke drijfveer van de BRICS-landen. Bevroren Russische buitenlandse valutareserves na de invasie van Oekraïne heeft landen verder gestimuleerd om alternatieven te verkennen voor het door de dollar gedomineerde internationale monetaire systeem. Ook heeft het de kwetsbaarheden blootgelegd van een grote afhankelijkheid van één munteenheid.
De Amerikaanse dollar is nog steeds de dominante munteenheid in de internationale handel en financiën, maar niet langer onaantastbaar. Het aandeel van de dollar in de wereldwijde deviezenreserves is gedaald van 72 procent in 2001 naar 58 procent in het vierde kwartaal van 2022. Bilaterale handelsakkoorden in lokale valuta’s, zoals tussen China en Brazilië, India en Maleisië, en Argentinië en China, tonen aan dat verschillende landen bereid zijn om de dollar te omzeilen in internationale transacties. Deze ontwikkelingen wijzen op een geleidelijke verschuiving naar een meer multipolaire economische orde.
Maar het Westen wil zijn economische dominantie niet opgeven. De Verenigde Staten en hun bondgenoten kunnen BRICS op verschillende manieren dwarszitten. Onder andere met economische sancties en andere dwangmaatregelen om landen te ontmoedigen zich aan te sluiten bij de BRICS-agenda. Maar dit kan de wereldwijde economische spanningen verder verergeren en mogelijk leiden tot een meer gefragmenteerd internationaal financieel systeem.
Het pad naar de-dollarisatie is niet zonder obstakels
Ook kunnen westerse media BRICS op een oriëntalistische manier als een groot gevaar afschilderen, om zo sancties te rechtvaardigen. Dergelijke narratieven kunnen ook dienen om de culturele en ideologische hegemonie van het Westen te behouden, zelfs wanneer de economische dominantie afneemt.
Het pad naar de-dollarisatie is niet zonder obstakels. De dominantie van de Amerikaanse dollar wordt ondersteund door krachtige gevestigde voordelen, waaronder de diepte en liquiditeit van de Amerikaanse financiële markten, de stabiliteit van het Amerikaanse rechtssysteem en het wijdverbreide gebruik van de dollar in de mondiale handelsfacturering.
Als de BRICS-landen de dollar echt willen uitdagen moeten ze interne verschillen overbruggen, robuuste financiële instellingen opzetten en slim schipperen in deze snel veranderende wereld. De BRICS-landen kunnen alternatieve betaalsystemen opzetten, diepe en liquide financiële markten ontwikkelen en grotere economische integratie onder de lidstaten bevorderen.
De Chinese renminbi (RMB) en de euro worden vaak genoemd als potentiële alternatieven voor de dollar, maar beide staan voor aanzienlijke hindernissen. China is een geleide economie en de RMB wordt nauwelijks gebruikt in internationale transacties. De euro mist, ondanks een aanzienlijke aandeel in internationale transacties, de diepte en liquiditeit van de Amerikaanse financiële markten. Hierdoor is de potentiële rol als concurrent van de dollar beperkt.
De BRICS-landen moeten prioriteit geven aan de ontwikkeling van robuuste financiële systemen, het bevorderen van het gebruik van lokale valuta’s in internationale handel, en interne ongelijkheden aanpakken om een verenigd front te presenteren. Tegelijkertijd moeten de westerse landen zich aanpassen aan het veranderende landschap, een constructieve dialoog aangaan en kansen voor samenwerking verkennen in plaats van confrontatie en uitsluiting. Alleen door deze geest van samenwerking en wederzijds begrip te omarmen, kunnen we hopen door de complexe uitdagingen van de eenentwintigste eeuw te navigeren en een welvarendere toekomst voor iedereen op te bouwen.
Frankrijk speelt vanavond tegen Oostenrijk. Maar Kylian Mbappé, de 25-jarige gangmaker van de Franse ploeg is met zijn gedachten niet enkel bij voetbal. Hij spreekt zich uit tegen de opkomst van ‘extremen’ in de politiek. In Frankrijk werd Rassemblement National van Marine Le Pen de grootste in de Europese verkiezingen. De Franse president Immanuel Macron schreef daarop nieuwe verkiezingen uit.
‘We bevinden ons op een cruciaal moment in de geschiedenis van ons land’, zegt Mbappé verwijzend naar de Franse verkiezingen eind deze maand. Het EK mag dan wel zijn begonnen en belangrijk zijn voor de carrière van vele spelers, voor Mbappé lijken de verkiezingen voor te gaan. ‘We zijn voor alles burger en we moeten niet onverschillig worden voor wat er speelt in de wereld, om ons heen en in ons land’, zegt hij.
Mbappé richt zich met name tot de jonge generatie Fransen die ‘het verschil’ kunnen maken in de verkiezingsstrijd tussen Macron en Le Pen. Hij roept hen op om te gaan stemmen. ‘We zien dat extremen de macht dreigen te krijgen’, zegt hij over de opkomst van extreemrechts in Frankrijk. De verkiezingen zijn volgens hem ‘de kans’ om de toekomst van Frankrijk te bepalen.
Hij wil met deze oproep zoveel mogelijk mensen bereiken en de Franse ‘normen en waarden’ hooghouden, die hij als volgt invult: ‘diversiteit, tolerantie en respect’. Hij drukt ten slotte jongeren die niet geloven in verkiezingen het volgende op het hart: ‘elke stem telt!’
Onze site gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren.
Deze website gebruikt cookies om uw gebruikservaring op deze website te verbeteren. Van deze cookies worden cookies aangemerkt als "Noodzakelijk" in uw browser bewaard, deze cookies zijn essentieel voor het functioneren van de website. Bijvoorbeeld het opslaan van uw keuze of u wel of geen cookies wilt hebben. Wij maken ook gebruik van cookies van derde partijen die ons helpen met het analyseren en begrijpen van de gebruik van deze website door u. Deze cookies worden alleen gebruikt als u daar toestemming toe geeft. U heeft ook de mogelijkheid om uzelf uit te sluiten voor deze cookies. Dit zal echter effect hebben op uw gebruikerservaring.
Noodzakelijke cookies zijn absoluut nodig voor het functioneren van de website. De cookies in deze categorie zorgen alleen voor de veiligheid en het functioneren van deze website . Deze cookies bewaren geen persoonlijke gegevens
Deze cookies zijn niet strict noodzakelijk, maar ze helpen de Kanttekening een beter beeld te krijgen van de gebruikers die langskomen en ons aan te passen aan de behoeftes van onze lezers. Hiervoor gebruiken wij tracking cookies. Bij het embedden van elementen vanuit andere websites zullen er door deze sites ook cookies worden gebruikt.
