22.4 C
Amsterdam
Home Blog Pagina 550

‘Turkije moet terechtstaan voor medeplichtigheid aan Yezidi-genocide’

0

Een groep mensenrechtenadvocaten onder de naam ‘Yazidi Justice Committee’ (YJC) wil dat Turkije terecht komt te staan voor het Internationaal Strafhof in Den Haag. De reden: medeplichtigheid aan de genocide op de Yezidi’s in Syrië en Noord-Irak door IS. Dit meldt de Britse krant the Guardian.

Een 274 pagina’s tellend YJC-rapport stelt dat drie landen hun plicht hebben verzaakt om redelijke stappen te ondernemen om de genocide te voorkomen. Syrië en Irak, waar de genocide plaatsvond, maar ook Turkije wordt beschuldigd van medeplichtigheid.

Het land heeft zijn grenzen niet bewaakt heeft om de vrije stroom van IS-strijders, waaronder een aanzienlijk aantal Turkse staatsburgers, tegen te houden, aldus het rapport. Turkije, dat deze kritiek vaker heeft gekregen, beweert dat zulke kritiek ongegrond is.

Volgens het rapport hebben Turkse functionarissen vanaf april 2014 bovendien het tot slaaf maken van Yezidi-vrouwen en -kinderen door de vingers gezien. Ook zouden ze geholpen hebben bij de opleiding van aan IS gelieerde strijders om tegen de Koerden in Syrië te vechten. Hierdoor heeft Turkije de zaak van IS sterker gemaakt, aldus het rapport.

Pakistan: woedende menigte beschuldigt Samsung van blasfemie

0

Pakistan heeft 27 medewerkers van Samsung gearresteerd nadat een woedende menigte in Karachi het bedrijf beschuldigde van godslastering – een vergrijp waarop in Pakistan de doodstraf staat.

Er gaan verschillende verklaringen de rond voor de ontstane woede. Een daarvan draait rond een ‘blasfemische’ QR-code op een elektronische reclame van Samsung in een winkelcentrum in Karachi. Wie de QR-code scande, zou naar verluidt beledigingen tegen de metgezellen van de profeet Mohammed te zien krijgen.

Een andere verklaring draait rond het wifi-netwerk waarop de Samsung-reclame in het winkelcentrum draaide. Dit netwerk zou de kalief Moe’awija beledigen. Moe’awija was de eerste kalief van het Ummayad-kalifaat, dat op zijn beurt het tweede kalifaat is en werd gevestigd na de dood van Mohammed.

Protesten braken vervolgens uit in Karachi, waarbij demonstranten besloten reclameborden van Samsung te vernielen en verbranden.

De protesten werden geleid door Tehreek-e-Labbaik Pakistan (TLP), een extremistische religieuze beweging, aldus Pakistaanse media. TLP ontkent zelf elke betrokkenheid.

Na de protesten verklaart Samsung Pakistan nu ‘het grootste respect’ te hebben ‘voor alle religieuze sentimenten en overtuigingen’ en dat het bedrijf voor ‘de religie van de islam het grootste respect heeft’. Het bedrijf geeft aan een intern onderzoek te starten naar het voorval.

Miljoen gevaccineerde moslims op bedevaart naar Mekka

0

Een miljoen moslims over de hele wereld maken vanaf vandaag – na twee jaar coronastop – de bedevaartstocht naar Mekka in Saudi-Arabië.

Van de deelnemers aan de islamitische bedevaartstocht zijn er dit jaar 850.000 uit het buitenland. Tijdens de coronapandemie was de hadj voor niet-Saudische moslims niet mogelijk.

Het aantal ligt echter nog steeds ver onder het niveau van voor de pandemie. In 2019 namen zo’n 2,5 miljoen moslims uit de hele wereld deel aan het ritueel.

In 2021 waren slechts 60.000 gevaccineerde burgers en inwoners van Saoedi-Arabië toegelaten, iets meer dan de tienduizenden deelnemers in 2020, op het hoogtepunt van de gezondheidscrisis.

De pelgrimstocht bestaat uit een reeks religieuze rituelen die gedurende vijf dagen worden uitgevoerd in en rond Mekka, de heiligste stad van de islam, in het westen van Saudi-Arabië.

Op de derde dag van de hadj begint ook, zoals ieder jaar, het islamitische Offerfeest.

Activisten hekelen onderzoek VS naar kogel die Palestijnse journalist doodde

0

Mensenrechtenactivisten zijn ontstemd over de manier waarop de Amerikaanse regering de kogel heeft onderzocht die de Palestijnse journalist Shireen Abu Akleh in mei heeft gedood. Amerika stelt dat de kogel Israëlisch is, maar dat niet kan worden gezegd dat het schot intentioneel was.

De Amerikaanse verklaring zorgt dat Israël straffeloos door kan gaan met misdaden plegen ook wanneer journalisten worden gedood’, vinden activisten. Dit meldt de Arabische nieuwszender al Jazeera.

Zonder eigen onderzoek of de schutter te ondervragen, zegt Amerika, op basis van eerdere Israëlische en Palestijnse onderzoeken, dat het ging om een ‘tragische samenloop van omstandigheden’. En dan te midden van een ‘militaire operatie’ tegen ‘facties van de Palestijnse Islamitische Jihad’, na een ‘serie van terroristische aanslagen in Israël’.

Volgens de Palestijns-Amerikaanse onderzoeker Yousef Munayyer is de verklaring een ‘gemiste kans’. ‘Ze hebben nogmaals gefaald om achter de waarheid te staan’. De verklaring is volgens Munayyer ‘een oefening in beide kanten en gelijkstelling’ (van verantwoordelijkheid, red.).’

Ook het feit dat de verklaring op 4 juli naar buiten kwam – de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag, waar de meeste Amerikanen met andere dingen dan het nieuws -, is aanleiding voor kritiek en wantrouwen.

Het Arab American Institute, een in Washington gevestigde denktank, zegt dat de Amerikaanse regering ‘de losse eindjes aan elkaar wilde knopen’ voordat Biden volgende week naar Israël reist.

Persgroepen, waaronder het wereldwijde Comité ter Bescherming van Journalisten willen nog steeds een uitgebreid, onafhankelijk en VS-geleid onderzoek naar de dood van Abu Akleh. Maar: ‘Het doden van Shireen Abu Akleh is geen los eindje’ en zou ‘systematisch zijn voor de manier waarop Israël Palestijnen behandelt’.

Het Amerikaanse Palestijnse Community Network (USPCN) zegt dat de meeste Arabische Amerikanen toch al niet dachten dat de Democratische Partij van Biden de Palestijnen nog gerechtigheid kan brengen.

‘Immigranten, zwarte mensen, Arabieren en andere onderdrukte gekleurde gemeenschappen hebben bij de laatste nationale verkiezingen op de Democraten gestemd, ja, maar dat waren stemmen tegen Trump meer dan stemmen voor Biden of de Democraten. Geen van beide keuzes is tegenwoordig erg goed voor ons.’

Ethiopië en Soedan willen bloedig grensconflict oplossen

0

De Ethiopische premier Abiy Ahmed zegt dat hij een akkoord heeft bereikt met Soedan om een bloedig grensconflict op te lossen, meldt de Arabische nieuwszender al Jazeera

Abiy Ahmed (foto, rechts) ontmoette gisteren de militaire leider van Soedan, generaal Abdel Fattah al-Burhan (foto, links), in de Keniaanse hoofdstad Nairobi.

‘We zijn het er allebei over eens dat onze twee landen genoeg elementen van overeenstemming te hebben om in vrede aan te werken’, twitterde Abiy gisteren. ‘We hebben allebei een toezegging gedaan voor een dialoog en een vreedzame oplossing voor onopgeloste problemen.’

Soedan en Ethiopië twisten over al-Fashaga, een vruchtbaar gebied dat formeel onder de soevereiniteit van Soedan valt, maar waar Ethiopische boeren het land bewerken.

Ethiopië heeft in 2008 de claims op het gebied laten vallen, zolang Ethiopische boeren met rust worden gelaten. Maar sinds het uitbreken van de Tigray-oorlog in Ethiopië, tussen de centrale regering en de rebellen uit Tigray, is Soedan bezig om de Ethiopische boeren uit het gebied te verdrijven.

De spanningen zijn de afgelopen weken opgelopen, nadat Soedan Ethiopië ervan beschuldigde zeven Soedanese militairen en een burger te hebben geëxecuteerd. Ethiopië ontkent achter deze executies te zitten, en zegt dat de acht door een lokale militie zijn vermoord.

Soedan en Ethiopië twisten ook over de bouw van een megadam die Ethiopië aan het bouwen is in de Blauwe Nijl. Soedan en Egypte vrezen dat deze dam desastreuze gevolgen zal hebben voor de watervoorziening in beide landen. De Nijl is de levensader van Soedan en van Egypte.

‘Overheid, geef eens om hoogopgeleide vluchtelingen die hard willen werken’

Elke maand gaat de Kanttekening in gesprek met vluchtelingen en statushouders in Nederland. Hoe zijn ze hier gekomen? En hoe hebben zij hun nieuwe leven in Nederland opgebouwd? Deze maand: Aiman Alammari (35). Na veertien jaar in Maleisië te hebben gewoond, dreigde hij uit het land te worden gezet vanwege zijn Jemenitische paspoort. Terugkeren naar zijn door oorlog geteisterde vaderland was geen optie. Hij besloot toen naar Nederland te komen.

In Jemen groeide Alammari op in de havenstad Aden, gelegen in het westen aan de Rode Zee. ‘Je spreekt het uit als ‘Eden’, wat in de Bijbel wordt gebruikt om het Paradijs aan te duiden. Zo voelde het ook voor mij toen ik daar woonde. Ik had een fijne jeugd’, vertelt hij.

Hoewel Aden nog steeds de belangrijkste haven is van Jemen, ligt de stad nu in puin. Vanwege de oorlog zijn grote delen van de infrastructuur vernield en komen stroomuitvallen daar vaak voor.

‘Dat is nu alleen maar erger geworden. Soms hebben ze daar urenlang geen elektriciteit, en soms duurt het een hele dag. Dan kan ik mijn ouders niet bereiken, en maak ik mij zorgen.’

Alammari verliet in 2007 zijn geboorteplaats om te studeren in Maleisië. Hij ontving een studiebeurs van de Jemenitische regering. ‘Op mijn middelbare school in Jemen was ik een van de beste studenten. Ik haalde de hoogste cijfers van mijn klas omdat ik goed kon leren, nu nog steeds’, vertelt hij. In 2013 behaalde hij zijn bachelorsdiploma in productietechniek. Twee jaar later begon hij aan zijn masterstudie.

‘Je zou denken dat je met een masterdiploma op zak zo aan een baan kunt komen, maar zo gaat dat niet in Maleisië. De bestbetaalde banen worden enkel aan mensen met de Maleisische nationaliteit gegeven. Dat, terwijl ik vloeiend Maleis spreek’, zegt Alammari.

Tijdens zijn studie in Maleisië deed hij mee aan een taalwedstrijd spreken in het openbaar. Hij eindigde op de derde plaats. ‘Ik heb altijd al een talenknobbel gehad, waardoor ik het Maleis snel kon beheersen. Ik ben ook autodidact, dus ik heb het vooral geleerd door veel YouTube-filmpjes te kijken, maar natuurlijk ook door met veel mensen te spreken. Ik ging er niet voor naar een taalschool.’

Alammari ontving een groot geldbedrag voor het winnen van de derde plaats. Hij kon daarna als freelance tolk aan de slag bij Maleisische rechtbanken omdat hij ook Arabisch spreekt. ‘Maar ik mocht er nooit vast in loondienst werken. Dat mochten alleen Maleisische mensen. Ik heb zelfs bij bedrijven gewerkt die mij na een week moesten ontslaan, omdat zij ontdekten dat ik niet de Maleisische nationaliteit heb’, zegt hij. ‘Dit overkomt niet alleen mensen met een Jemenitisch paspoort, maar ook alle andere nationaliteiten. Het is in hun wet vastgelegd.’

Alammari vroeg een permanente verblijfsvergunning aan in Maleisië, die herhaaldelijk werd geweigerd. Na een paar jaar als tolk te hebben gewerkt, verliep zijn werkvisum en kon hij die niet meer verlengen. De Maleisische regering verzocht hem daarom om zo spoedig mogelijk het land te verlaten. Dat is onmogelijk, dacht hij. In Jemen had hij niets en kon hij ook niets betekenen voor zijn ouders.

‘Om toch nog in het land te kunnen blijven, vertelde de Jemenitische ambassade mij dat ik kon proberen om weer te gaan studeren aan een universiteit. Dan kon de Maleisische regering mij misschien weer een studievisum verlenen’, zegt hij.

Even leek zijn plan te slagen. Hij kon bij een universiteit terecht om promotieonderzoek te doen, en werd er vlak voor de pandemie in 2020 naar Rome gestuurd voor een conferentie. Daarvoor ontving hij een tijdelijk visum in afwachting op zijn nieuwe verblijfsdocument om in Maleisië door te kunnen studeren.

‘Maar toen brak overal in de wereld corona uit. De conferentie werd gecanceld, en ik bleef daar met een aantal studenten achter. Toen kwam ik er ook nog eens achter dat mijn studievisumaanvraag in Maleisië werd geweigerd.’

Alammari’s wereld stortte in. ‘Ik wist niet meer waar ik heen kon, dus ging ik maar met een aantal mensen door Europa reizen zolang de vluchten gingen en wij nog geld hadden. We dachten aan Oost-Europa, omdat het leven daar goedkoper was dan in Italië.’

Zo eindigde hij in Budapest. Alammari had nog altijd de wens om terug te keren naar Maleisië, omdat hij er ondanks alles toch nog thuis voelde. Hij wilde opnieuw een aanvraag voor een studievisum indienen. ‘Vanuit Budapest heb ik een vlucht weten te boeken naar Kuala Lumpur, met een overstap in Istanbul.’

Eenmaal op het vliegveld mocht hij zijn vlucht niet instappen. ‘De strenge lockdowns begonnen toen net in Turkije. Ze gooiden alles dicht.’ Bijna twee maanden zat Alammari vast in Budapest, wachtend op een vlucht naar Maleisië.

‘Ik kon niets doen. Gelukkig kon de Jemenitische ambassade in Hongarije mij nog wel helpen aan een tijdelijke woning. Ik mocht bij een Jemenitisch gezin in huis wonen’, vertelt hij. ‘Net als veel mensen heb ik tijdens de lockdown dagen doorgebracht door alleen te lezen en Netflix te kijken, in de hoop op verlossing.’

Via zijn gastgezin in Budapest kwam hij in contact met andere migranten uit Jemen. ‘Zij vertelden mij dat het beter is voor mij om een asielaanvraag te doen in Nederland. Volgens hen zouden mensen er met een Jemenitische nationaliteit gemakkelijker aan een verblijfsvergunning komen vanwege de oorlog. In Maleisië zou mijn visumaanvraag toch weer worden geweigerd, en dan zouden ze me terugsturen naar Jemen’, zegt hij. Toen hij weer een vlucht kon boeken, besloot Alammari daarom een enkeltje richting Eindhoven te kopen.

Eenmaal daar kon hij niet meteen een asielaanvraag indienen vanwege zijn reisvisum naar Rome. ‘Dat visum was allang verlopen, maar er is in de wet opgenomen dat vluchtelingen met een visum pas een asielaanvraag kunnen indienen wanneer dat reisdocument ruim zes maanden is verlopen. Dus moest ik die zes maanden bij vrienden in Eindhoven blijven tot ik naar Ter Apel kon om mijn asielaanvraag in te dienen’.

Na tien dagen in Ter Apel werd Alammari naar het asielzoekerscentrum in het Friese Drachten gestuurd. ‘In afwachting van mijn bsn-nummer en verblijfsvergunning was ik tot acht maanden in het azc in Drachten’, zegt Alammari. ‘Toen ze mij begin vorig jaar eindelijk een geldig verblijfsdocument konden geven, vertelde mijn contactpersoon bij het COA (Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers, red,.) dat ik naar de Friese gemeente Tytsjerksteradiel moest gaan. Daar zou ik dan mijn woning krijgen. Maar het is een dorp in the middle of nowhere. Ik kon daar geen werk vinden, er is daar niets voor mij én ik kan de plaatsnaam niet eens uitspreken’, zegt hij.

‘Ik moest maar dankbaar zijn met wat ik heb gekregen’

Alammari vertelde het COA dat hij niet in Friesland wilde blijven. ‘Als ik een gezin had, dan was het fijn geweest om in een dorp te wonen. Maar ik ben alleen, en ik heb daar niets te zoeken.’ Maar zijn contactpersoon gaf daar geen gehoor aan.

‘Ik moest maar dankbaar zijn met wat ik heb gekregen, omdat er voor mij nog duizenden andere vluchtelingen staan te springen om een woning in Friesland. Als ik naar het stedelijke gebied wilde, dan moest ik van het COA aantonen dat ik daar een baan of studie heb. Alleen dan zouden ze mijn verzoek tot verplaatsing overwegen.’

Zo schreef hij zich in voor een studie productietechniek in Amsterdam. Zijn inschrijving werd geaccepteerd en hij kon in september 2021 beginnen aan zijn studie. Door het nijpende woningtekort kon het COA hem echter niet meteen naar Amsterdam verplaatsen. Wel kon hij tijdelijk bij vrienden terecht die hij in het azc had ontmoet, maar op dat moment was het voor hem te laat om nog aan zijn studie te beginnen.

‘Toen besloot ik maar op zoek te gaan naar werk in Amsterdam. Ik heb bij verschillende bedrijven gesolliciteerd om als ingenieur te werken, maar ik had niet genoeg ervaring en ik spreek nog geen vloeiend Nederlands. Daardoor werd ik bij elke sollicitatie geweigerd.’

Uiteindelijk vond hij een baan bij fastfoodketen Kentucky Fried Chicken, op het Damrak. ‘Ik werk er nu nog steeds af en toe. Na een maand daar te hebben gewerkt, stuurde ik mijn contactpersoon bij het COA mijn arbeidscontract en salarisstrook om aan te tonen dat ik een baan heb in Amsterdam, zodat ze daar een woning voor mij kunnen regelen. Dat lukte uiteindelijk wel. Ik werd naar een zogeheten ‘overbruggingslocatie’ gestuurd. Het is een gebouw vlak bij de Wallen. Er wonen meerdere statushouders die wachten op een woning’, vertelt Alammari. ‘Ik zou er niet langer dan een paar maanden verblijven, maar ik wacht nu al bijna een jaar.’

Ondanks de uitzichtloze woonsituatie in Amsterdam ziet Alammari het positief in. Hij droomt nog steeds van een carrière als mechanisch ingenieur bij een groot bedrijf. Daarom begint hij binnenkort bij een taalschool om net zo vloeiend Nederlands te spreken als dat hij Maleis en Arabisch spreekt.

Polen: man plant aanslagen op moslims, krijgt drie jaar cel

0

Een Poolse rechtsextremist is veroordeeld tot drie jaar celstraf wegens het plannen van aanslagen op moskeeën, moslimleiders en politici. Dit melden Poolse media.

Volgens de Poolse autoriteiten was de man al langere tijd aan het radicaliseren en had al eerder de wil geuit om misdaden tegen moslims te plegen. Ook riep hij op tot haat tegen mensen met een andere etnische, nationale, raciale en religieuze achtergrond.

De man behoorde tot een extreemrechtse cel die al sinds 2019 actief is. Hij wilde voor zijn daden gebruik maken van explosieven en giftige stoffen.

Eerder dit jaar werd in Poolse extremist veroordeeld tot ruim vijf jaar cel nadat hij een bomaanslag op een moskee had gepland.

Academici spreken zich uit tegen ‘cancel culture’ Universiteit Antwerpen

0

Ruim tweeduizend mensen ondertekenden tot nu toe een petitie tegen ‘cancel culture’ op de Universiteit Antwerpen. Twee medewerkers waren geschorst na opmerkingen over Marokkaanse Belgen. Eén van de initiatiefnemers is emeritus hoogleraar Paul Cliteur, oud-senator voor Forum voor Democratie.

De twee medewerkers kwamen in opspraak na uitgekomen videobeelden van een privégesprek na een practicumexamen Biologie. Daarin omschrijft een van de twee medewerkers het ‘taaltje van Marokkanen’ als eigenaardig en trekt zij de vergelijking met studenten van orthodox-joodse komaf, waar ze ‘minder last’ van zouden hebben.

‘Ik sta ervan versteld dat ook zij te maken krijgen met racisme, maar toch worden die daar niet agressief en gesloten van. Die leven ook minder op straat.’

Ook klonk er: ‘Dit weekend hoorde je weer dat Brusselse jongeren amok maakten aan een meer. Wees daar maar zeker van dat dat Noord-Afrikaanse jongeren zijn.’ Die zouden namelijk relatief ‘agressief’ zijn ten opzichte van andere ‘Zuiders’.

Volgens de indieners van de petitie hebben de twee geschorste docenten zich helemaal niet schuldig gemaakt aan racisme. Het filmpje zou een informeel en oprecht gesprek tussen twee docenten tonen over onderwerpen waar ze in hun lespraktijk mee geconfronteerd worden.

‘We zijn het niet noodzakelijk eens met wat er werd gezegd, maar er was in geen enkel opzicht sprake van strafbare haatspraak. Door uw medewerkers op deze wijze te criminaliseren, schept u een sociaal onveilig klimaat voor al uw personeelsleden.’

‘Omdat het gesprek niet eens voor publicatie bedoeld was, is het nog maar de vraag of hier van vrije meningsuiting gesproken kan worden. Het is eerder de vrijheid van gedachte die hier op ontoelaatbare wijze ingeperkt wordt.’

De petitie is meer dan tweeduizend keer ondertekend, maar uit Antwerpen komt er weinig steun voor de geschorste docenten. ‘We denken dat mensen bang zijn voor repercussies’, zegt initiatiefnemer Astrid Elbers, die werkt voor Linguapolis, het taalinstituut van de Universiteit Antwerpen.

De petitie vermeldt als initiatiefnemer onder meer Paul Cliteur, emeritus hoogleraar Encyclopedie van het Recht aan de Universiteit Leiden. Hij roemt de petitie als een ‘eerste verzet tegen Woke in Nederlandstalig gebied’. Ook hoogleraar Rik Torfs, kerkjurist en tot 2017 rector van de universiteit in Leuven, steunt het initiatief.

Een andere ondertekenaar is de Leuvense hoogleraar en jurist Matthias Storme, die voor de radicaal-rechtse website Bitter Lemon (inmiddels offline) van de beruchte Nederlandse publicist en uitgever Tom Zwitser heeft geschreven. Hij was actief voor de Vlaamse conservatieve partij N-VA.

VS: woede na dood ongewapende Afro-Amerikaan door 60 politiekogels

0

Veel Amerikanen reageren geschokt op de videobeelden van de dood van de zwarte Amerikaan Jayland Walker (25). Zijn dood zwengelt in de Verenigde Staten andermaal het debat aan over buitenproportioneel politiegeweld tegen zwarte inwoners.

Jayland Walker probeerde op 27 juni in de stad Akron, Ohio te vluchten voor acht agenten die hem willen aanhouden voor een verkeersovertreding. Op de beelden, die zondag zijn vrijgegeven, is te zien zien is hoe de agenten naar Walker, gehuld in bivakmuts, dingen roepen als ‘Ik wil je handen zien!’ Ze halen Walker in en schieten zestig kogels in hem.

Hoewel in Walkers auto een pistool met magazijn werd gevonden, was hij tijdens zijn vlucht ongewapend.

Volgens de politie van Akron lijkt het geweld echter gerechtvaardigd. Dit, vanwege Walkers bivakmuts, omdat hij aanwijzingen negeerde en omdat hij vanuit zijn auto, dus nog voor zijn renactie, een schot zou hebben gelost. De agenten, die wel op non-actief zijn gesteld, geven aan dat Walker een beweging maakte alsof hij een wapen zou grijpen.

Maar volgens Walkers familie probeert de politie hem te veranderen in ‘een gemaskerd monster met een pistool’. Dit pistool zou hij daarbij pas net zou hebben gekocht en nog niet hebben gebruikt. De familie stelt ook dat Walker op de bodycam-beelden niet op een dreigende manier naar de agenten leek te gebaren en eruitzag alsof hij vluchtte met niets in zijn handen.

Ook de Amerikaanse burgerrechtenbeweging National Association for the Advancement of Colored People zegt in een statement dat de dood van Walker geen zelfverdediging maar moord was. Witte Amerikanen zouden nooit zoiets meemaken, terwijl Amerikanen van kleur als terroristen zouden worden behandeld.

De burgerrechtenbeweging verwoordt een sentiment dat is gegroeid in de twee jaar sinds de wereldwijde Black Lives Matter-protesten werden ontketend, nadat een witte agent de Afro-Amerikaan George Floyd vermoordde door bijna tien minuten op hem te knielen.

Nadat zondag de beelden openbaar werden, vonden in Akron antiracistische protesten plaats. Die werden later in de avond gewelddadig, waarbij ook eigendommen werden vernield. De politie gebruikte traangas. Gisteren is in Akron de noodtoestand uitgeroepen en geldt er een avondklok.

De zaak wordt nu onderzocht door het Openbaar Ministerie van Ohio.

Brits moslimhaat-meldpunt: ‘Moslims vaak gepest op het werk’

0

Britse moslims melden steeds vaker vanwege hun religie te worden lastiggevallen op het werk. Dat zegt de Britse NGO Islamophobia Response Unit, die anti-moslimincidenten registreert.

Zo meldde een moslimman dat hij door een collega aan zijn baard was getrokken. En een moslimvrouw vond een stuk spek in haar lunchtrommel tijdens de ramadan. Ook zijn er ervaringen van collega’s die moeilijk doen over bidden of het dragen van een hoofddoek op klantbezoek.

Of neem deze ervaring: ‘Een collega vertelde me dat ik eruitzag alsof ik met bommen werkte. En een andere collega vertelde me (…) dat ik eruitzag als lijfwacht van Kadhafi. Geassocieerd worden met terrorisme en bommen en dictators, alleen vanwege mijn hijab – het deed pijn.’

Uit onderzoek bleek vorige maand dat 69 procent van de werkende Britse moslims discriminatie ervaart op de werkvloer.