Pretpark de Efteling in Kaatsheuvel wil weten van bezoekers of er ook vraag is naar nieuwe sprookjes waarin minderheden centraal staan. Dit meldt pretparken-nieuwssite Looopings.
‘Een nieuw sprookje zou een minderheid in de schijnwerpers moeten zitten’ is een van de opvallendste stellingen uit een enquête die naar Efteling-bezoekers is gestuurd. Respondenten kunnen aangeven in hoeverre ze het eens zijn met deze stelling.
Het Sprookjesbos werd in 1952 geopend. In bijna alle sprookjes staan witte personages centraal.
De laatste jaren kwam de Efteling in het nieuws toen antiracistische activisten hun pijlen richtten op de attractie Monsieur Cannibale, waarin bezoekers ronddraaien in de kookpotten van een halfnaakte zwarte menseneter met een pollepel door zijn neus. Volgens de activisten is deze attractie stereotyperend racistisch.
Hetzelfde zou gelden voor de attractie Carnaval Festival, waarbij de bezoekers vanuit een karretje een reis maakt door de wereld. Enkele omstreden poppen, die op een stereotype manier Chinezen afbeeldden, zijn enkele jaren terug veranderd.
De voorzitter van de Turks-Nederlandse Ihlas-moskee in Veenendaal krijgt dreigtelefoontjes. Dit meldt hetAD Utrecht.
‘Deze persoon heeft meerdere keren dreigend aangegeven dat de moskee zal worden aangepakt’, aldus het bestuur. ‘Verder gaf hij aan een varkenskop met bloed naar de moskee te hebben gegooid. Gelukkig bleek dit niet waar te zijn.’
De bedreigingen kwamen nadat de media hadden bericht over de 28-jarige Ali, die werd mishandeld omdat hij homoseksueel is. Ali, een vluchteling uit Azerbeidzjan, woont vlakbij de Ihlas-moskee.
‘Sommige nieuwsberichten verwijzen in hun artikel naar de Ihlas-moskee. Hierdoor wordt er een beeld geschetst alsof de moskee verantwoordelijk is voor deze laffe behandeling richting Ali’, schrijft het moskeebestuur.
De Tweede Kamer verzoekt de regering zijn best te doen om de Europese Raad van regeringsleiders aan te laten sluiten bij een recente oproep van Emmanuel Macron. Onlangs maande de Franse president Azerbeidzjan om zijn troepen op Armeens grondgebied onmiddellijk terug te trekken.
Een motie van Gert Jan Segers (ChristenUnie) en Kees van der Staaij (SGP) behaalde een meerderheid. Volgens Armenië zijn in het zuiden Azerbeidzjaanse troepen het land binnengedrongen. Azerbeidzjan ontkent en spreekt van een provocatie van Armenië.
Ook de Verenigde Staten en Rusland hebben Azerbeidzjan gewaarschuwd voor het handhaven van het vredespact met Armenië.
Het gaat om gebied rond het grensmeer Sev. Dat ligt vlakbij de betwiste regio Nagorno-Karabach, Nagorno-Karabach, dat eind vorig jaar deels in Azerbeidzjaanse handen viel na een wekenlange oorlog met het Armenië. In 1988-1992 bezette Armenië na een bloedige oorlog het gebied.
Op Twitter krijgt Segers veel boze reacties van Azerbeidzjaanse Nederlanders. Zij wijzen hem op de Armeense oorlogsmisdaden in de oorlog van 1988-1992. Ook pro-Palestijnse twitteraars zijn boos op Segers. Dit komt doordat de ChristenUnie-politicus het islamitische Azerbeidzjan als agressor aanwijst, maar in het Israëlisch-Palestijnse conflict weigert Israël als agressor aan te wijzen.
De ChristenUnie komt vaker op voor het overwegend christelijke Armenië. Zo maakten voormalig ChristenUnie-parlementariërs Leen van Dijke en Joël Voordewind zich hard voor erkenning van de Armeense Genocide, die inmiddels is omarmd door de Tweede Kamer.
Toen het Israëlisch-Palestijnse conflict nog in volle gang was, tweette premier Mark Rutte te staan voor ‘het recht van Israël op zelfverdediging binnen de grenzen van het internationaal recht en proportionaliteit’. Dit, terwijl hij de raketbeschietingen door Hamas veroordeelde. Wat vindt het dK-panel van zijn opstelling?
Pritam Soekhradj (18), student
‘Eigenlijk doet Mark Rutte wat hij altijd doet. Hij zegt, met een heleboel woorden, helemaal niks. Hij tweet dat Israël zichzelf mag verdedigen. Ja, prima – dat vind ik ook. Maar zelfverdediging van Israël is helemaal niet aan de orde. Het is niet waar de agressie is begonnen. Niet waar de escalatie is begonnen.
‘De escalatie van de situatie begon eind april met het beperken van de toegang tot de Tempelberg door het Joodse leger, terwijl moslims er wilden bidden voor de ramadan, maar vooral ook met de gedwongen huisuitzettingen van Palestijnse gezinnen in Oost-Jeruzalem. Over dit laatste spreekt Rutte zich helemaal niet uit. Dat doet hij niet omdat hij denkt dat dat het beste is voor Nederland. Hij wil geen ruzie met Israël, maar hij wil ook niet de huidige Israëlische politiek expliciet goedkeuren. Dus praat hij niet over wat er echt aan de hand is.
‘Zelfverdediging van Israël is helemaal niet aan de orde’
‘Of ik daar teleurgesteld in ben? Nee. Dit zijn we namelijk gewend van Rutte. Hij vult altijd lucht zonder iets te zeggen. Dat weet iedereen inmiddels, behalve misschien de mensen die nog altijd vol goede moed op de VVD blijven stemmen.’
Ibrahim Özgül (35), finance- en project professional
‘Ja, ik ben teleurgesteld in Rutte. Voor mij is het conflict in Israël geen land- of religiekwestie. Het is oorlog. Er gaan mensen en kinderen dood. En niemand durft iets te zeggen. Je hoeft geen moslim of Palestijn te zijn om tegen deze gruwelijke daden te protesteren, mens zijn is voldoende. Dat Rutte zegt: ‘Het is zelfverdediging’… Tja, het is zijn mening – maar als minister-president mag je jezelf wel iets beter informeren over de situatie aldaar.
‘Het is een politiek van cynisme. Israël is een bondgenoot van Nederland – en als onze bondgenoten misdaden plegen is het zelfverdediging. Als andere landen hetzelfde doen moeten ze voor het Internationaal Gerechtshof worden gedaagd. In een Tweede Kamerdebat liet Rutte zich wel ontvallen dat Israël het internationale recht schendt, maar dat we het conflict wel ‘moeten sussen’.
‘Als onze bondgenoten misdaden plegen is het zelfverdediging’
‘Ik mis een krachtige veroordeling. Ik vind dat typisch Rutte – en in die zin geen verrassing – maar er gaan wat mij betreft teveel mensen dood om er lichtzinnig over te doen.’
Lourdes Boasman (69), gepensioneerd en taalvrijwilliger
‘Het is evident dat Israël zelfbeschikkingsrecht heeft, en het recht heeft om zichzelf te beschermen tegen dreigingen van buitenaf. Het geweld dient te stoppen, daar zal een ieder het mee eens kunnen zijn. Maar de reactie van Rutte is absoluut niet voldoende.
‘Nederland, als staat, heeft altijd een pro-Israëlstandpunt ingenomen. Daar is op zich begrip voor op te brengen. Maar dan doel ik op de conflicten die het land had in het verleden, toen zijn Arabische buren de staat Israël van de kaart probeerden te vegen. Sindsdien is er veel veranderd. Israël is een powerhouse in het Midden-Oosten, en het had allang stappen richting vrede kunnen maken. Ook Israëls belangrijkste bondgenoot, de Verenigde Staten, schiet enorm tekort. Het vredesproces van de vorige Amerikaanse regering was ronduit belachelijk. De zogenaamde nederzettingenpolitiek had natuurlijk allang een halt moeten worden toegeroepen.
‘De ogen gesloten voor de rechten van het palestijnse volk’
‘Het niet benoemen van de bezettingspolitiek van Israël is meten met twee maten: als Rusland bepaalde gebieden van Oekraïne annexeert dan is het Westen verontwaardigd. Maar als Israël hetzelfde doet op de Westbank wordt het land niet teruggefloten, maar beloond met de verhuizing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem. Het is een vredesproces waar alle voordelen voor Israël zijn, en geen enkele concessie aan de Palestijnen wordt gedaan. Door zijn reactie doet Rutte het voorkomen alsof de Nederlandse staat de ogen sluit voor de rechten van het Palestijnse volk.’
Salma Karim (27), CEO en graphic designer
‘Rutte is trash. Dat wisten we al. Eerst met zijn bullshit over Zwarte Piet en het jezelf invechten tegen racisme, daarna met de toeslagenaffaire. Nu, met zijn tweet over het conflict tussen Israël en Palestina, heeft hij alleen maar duidelijker gemaakt waar hij voor staat. Die tweet waarin hij aangeeft dat hij achter Israël staat, terwijl iedereen kan zien waar de echte schade wordt geleden en wie schade toebrengt – het is voor mij gewoon echt niet te doen.
‘De Palestijnen hebben niks: geen leger, geen bunkers, hun land is afgenomen, en niemand doet iets voor hen. Ruttes houding in het conflict is geen teleurstelling, maar meer een bevestiging van wat ik al dacht. Nederland is het schoothondje van de VS en Israël – en buiten Sylvana Simons en Denk durft niemand er iets van te zeggen.
‘Nederland is het schoothondje van de VS en Israël’
‘Een oplossing voor de situatie? Het is een conflict dat is ontstaan omdat Israël onevenredig veel en vruchtbaar land heeft ingepikt en toegewezen gekregen in wat ooit Palestina was – en daar eigenlijk gewoon nog steeds mee doorgaat tot op de dag van vandaag. Israël moet gewoon geen Palestijnen meer uit hun huizen zetten en illegaal land afpakken. Dat kan gewoon niet. Zolang Israël dat ongestraft kan doen – en dat doet het – blijft het conflict bestaan.’
Chris Polanen (56), schrijver, dierenarts
‘Ja, volkomen belachelijk die tweet. Rutte spreekt namens Nederland alsof ons land volkomen voor Israël is. Het maakt duidelijk dat hij in zijn eigen realiteit leeft. Nou ja, dat hebben we al vaker gezien, maar nu dus ook met betrekking tot dit conflict. Israël als het slachtoffer neerzetten en Palestijnen als de dader – zo zonder enige nuancering – dat is echt hopeloos. Dat is eigenlijk het enige woord ervoor. Als je niet al helemaal teleurgesteld was in Rutte, dan was dit wel de druppel.
‘Een oplossing voor het conflict vergt bereidheid van Israël om in te binden. Daar is echter nieuw leiderschap voor nodig in Israël, en daarnaast ook druk en bemiddeling van buitenaf. Het vredesproces heeft een lange adem nodig. De buitenwereld heeft veel te lang weggekeken van de situatie en het onrecht wat de Palestijnen wordt aangedaan.
‘Rutte leeft in zijn eigen realiteit’
‘Gelukkig begint dat nu eindelijk te veranderen – al kan de staat Israël natuurlijk ongestraft nederzettingen bouwen, Palestijnen uit hun huizen zetten en bommen gooien op Gaza. Dit moet ook veranderen natuurlijk, maar de vraag is wanneer dit verandert, en hoe.’
Pas als de dood aan de deur klopt, merk je weer hoe breekbaar en vergankelijk het leven is. Dan worden we nogmaals geconfronteerd met het feit dat we in dit leven slechts passagiers zijn. Altijd maar onderweg, van hier naar daar, druk bezig, totdat de trein ruw ontspoort bij een vroege dood.
Jazeker, de dood is het eindstation voor ons allemaal. Maar als God zijn of haar ‘geliefde dienaars’ te snel tot zich neemt, dan is het leven wrang, ellendig en oneerlijk tegelijk. Wat voor zin heeft het allemaal, denk ik, als je er in één klap niet meer bent?
Mijn oom heeft zijn vrouw, en mijn neven hun moeder verloren. Mijn jonge achternichten zullen opgroeien zonder de liefde van hun oma. Ik denk dat ze in materiële zin weinig tekort zullen komen, maar niks kan de leegte van hun baba-anne (vaders moeder) vullen. Het is alsof je opgroeit zonder toegang tot de stamboom, je geschiedenis, de bron van jouw familie, zonder een alternatieve autoriteit en raadgever wanneer je bijvoorbeeld ruzie met je ouders hebt.
Hoewel aangetrouwd, was mijn tante Filiz één van de vrouwen in Turkije met wie ik vrijuit kon spreken. Dat heb ik ook vaak met haar gedaan. Ze vertelde over de prille relatie van mijn ouders. Dingen waar ze zelf nooit over spraken, behalve dan in de vorm van eeuwig durende ruzies, gescheld en stiltes. Ze vertelde ook over de cassettebandjes die mijn vader in den vreemde voor mijn moeder opnam, waarin hij de saz bespeelde met lovesongs van Mahzuni, de volkszanger. En over hoe raar het eigenlijk was dat een nieuw getrouwd stel door de gastarbeid in Duitsland en Nederland elkaar moest missen.
‘Als je moeder niet zo van je vader had gehouden, dan was het al lang voorbij. Er kwamen bijna elke dag nieuwe kandidaten langs voor haar’, zei ze op het balkon van hun mooie huis in Ankara. Met een glimlach voegde ze daar aan toe dat mijn moeder voor iemand anders had moeten gaan. ‘Dan hadden jij en ik dit gesprek niet gevoerd’, gaf ik proestend van het lachen aan.
Mijn familieleden zijn niet de monsters die anderen van hen maken
Ik liep het afgelopen decennium wel steeds meer op eieren. Ideologisch waren we uit elkaar gegroeid. Maar onze band bleef hecht. Ik heb al vaker gemeld dat mijn politieke roots in de Grijze Wolven-beweging zit. Mijn oom bracht ons als kind op vakantie naar de congressen van de nationalistische MHP. Op oude foto’s zie je veel handen in de lucht, met de wijsvinger en pink omhoog, de middel- en ringvinger op de duim. Als de kop van een wolf, angst inboezemend voor de tegenstanders van ‘de Turkse natie’. De anti-Turkse demonisering van de Grijze Wolven in Europa bekijk ik dan ook altijd met een zekere scepsis. Al helemaal nu blijkt hoe hypocriet klagers over Turks nationalisme zich schaamteloos vereenzelvigen met Israëlisch nationalisme en zionisme. Mijn familieleden zijn niet de monsters die anderen van hen maken.
Ook mijn overleden tante was een loyale aanhanger van het Turkse nationalisme. Trots was ze op haar zoon die in de laatste verkiezingen zelfs kandidaat-gemeenteraadslid voor de MHP was. Toen ik dat op Facebook zag, dacht ik nog: ‘Kan ik dit wel liken? Doe ik mee aan de politieke onderdrukking van Koerden, Armeniërs en andersdenkenden als ik dit een facebook-likeje geef?’ Uiteindelijk heb ik het toch gedaan.
Ik voelde me schuldig en trots tegelijk. Nog steeds eigenlijk. Het is bijna niet uit te leggen met mijn activisme van de afgelopen jaren, gericht op de Turks-Koerdisch-Armeense dialoog. Maar ergens heb ik het idee dat het contact moet blijven. Ook omdat ik vind dat die partij bestaansrecht heeft, want zoals alle andere partijen in Turkije vertolken zij een realiteit. Een nationalistische realiteit waar ik afstand van heb genomen.
Maar wat is ‘afstand nemen’ als bijna de gehele familie zich als één blok achter ‘het Turkse volk’ schaart? Het vrije gesprek aangaan is dan één van de opties. Een vrijheid die mijn tante, haar zoons en mijn oom mij altijd hebben geboden. Ook al waren we het niet meer met elkaar eens. May she rest in peace.
De katholieke anti-abortusorganisatie Stirezo roept buitenlandminister Sigrid Kaag op om een einde te maken aan buitenlandse abortussubsidies. Dit doet de stichting via een ongekend felle petitieactie.
Minister Kaag bekostigt in het kader van ontwikkelingssamenwerking ‘het doden van ongeboren kinderen in de Derde Wereld’, stelt Stirezo. ‘Miljoenen kinderen hebben hierdoor het levenslicht niet mogen zien. Daarnaast subsidieert zij de promotie van abortus, alsof dit een nastrevenswaardig doel is.’
De petitie is inmiddels ruim tweeduizend keer getekend.
Op de Facebook-advertentie voor deze petitie beeldt Stirezo Kaag af met hoofdbedekking. ‘Deze afbeelding is duidelijk bedoeld om Sigrid Kaag in diskrediet te brengen’, zegt Ineke van der Valk, onderzoeker aan de Universiteit Leiden en gespecialiseerd op het gebied van racisme, discriminatie en extremisme. ‘Kaag wordt afgebeeld met een hoofddoek en daarmee wordt gehint op haar relatie met de islamitische wereld.’
Als VN-onderhandelaar droeg Kaag in belangrijke contacten met Arabische landen een losjes om haar hoofd geslagen sjaal. Dit deed ze, legt Van der Valk uit, ‘uit respect voor de lokale gebruiken, in verband met het gunstig stemmen van de onderhandelingspartner met het oog op belangrijke zaken als de wereldvrede. Maar deze verwijzing is in de context van de Nederlandse anti-abortusbeweging duidelijk niet neutraal.’
Volgens Van der Valk vindt dit verband zijn oorsprong bij uiterst rechts en extreemrechts, waar beide standpunten, anti-islam en anti-abortus, hoog op de agenda staan. ‘Kaag afbeelden met een hoofddoek heeft een hoog ideologisch gehalte’, stelt ze. ‘Stirezo positioneert zich hiermee in een politiek uiterst rechtse hoek. Men wil kennelijk zeggen: ‘Kijk ze deugde al niet, want ze droeg een hoofddoek, en nu promoot ze ook nog eens abortus!’’
De onderzoeker vraagt zich af of Stirezo de islamitische wereld wellicht een pro-abortus standpunt in de schoenen probeert te schuiven, ‘maar dat is in zijn algemeenheid apert onjuist en getuigt mede door het generaliserende karakter van een anti-islamideologie’.
Van der Valk: ‘Niet anders dan in Nederland leven binnen de islamitische wereld verschillende opinies over abortus, ook onder geleerden. Er is dus geen sprake van een direct verband tussen de islam en een pro-abortusstandpunt.’
‘Foto’s van Kaag met een hoofddoek worden op social media vaker gebruikt’, zegt een woordvoerder van de minister. ‘Als je iets vervelends over haar wil zeggen, dan laat je een foto van Kaag met een hoofddoek zien, want dat ziet er lekker uit. Een foto van de minister op bezoek in Iran, terwijl ze een hoofddoek draagt, wordt heel vaak ingezet tegen haar op social media. We hebben ervoor gekozen om niet op deze kritiek te reageren.’
Stirezo (Stichting Recht Zonder Onderscheid) werd in 1973 opgericht en maakt tegenwoordig onderdeel uit van de ultraconservatieve katholieke organisatie Civitas Christiana. Deze organisatie zit ook achter Cultuur onder Vuur, een organisatie die onder ijvert voor het behoud van Zwarte Piet, en Gezin in Gevaar, een organisatie die felle kritiek heeft op de ‘genderideologie’.
Het is niet de eerste keer dat Stirezo in de strijd tegen abortus kiest voor persoonlijke aanvallen. In 2018 betichtte de anti-abortusorganisatie toenmalig D66-leider Alexander Pechtold ervan dat hij zijn minnares dwong tot het aborteren van zijn eigen kinderen. Ook verweet de organisatie dat Lilianne Ploumen honderden miljoenen ophaalde ‘zodat Afrikaanse kinderen geaborteerd kunnen worden’.
De Indiase autoriteiten in Kashmir hebben kunstenaar Mudasir Gul vrijgelaten. Hij was gearresteerd vanwege het aanbrengen van pro-Palestijnse graffiti en zat drie dagen vast.
Gul spoot de tekst ‘Wij zijn Palestina’ op een poort (foto). Moslims in Kashmir identificeren zich sterk met de Palestijnen, omdat Kashmir door India wordt bezet. Net als Palestina moet ook Kashmir van de vreemde bezetting worden bevrijd, vinden ze.
De Indiase autoriteiten vrezen dat manifestaties van solidariteit met Palestina anti-Indiase gevoelens aanwakkeren, aangezien de moslimmeerderheid in Kashmir zich ook onderdrukt voelt door India. Ze besloten daarom Mudasir Gul op te pakken.
Pas toen de kunstenaar akkoord ging met de eis om zijn kunstwerk te verwijderen, werd hij vrijgelaten. De autoriteiten zeggen dat de stap bedoeld was om de openbare orde in de regio te beschermen.
In augustus 2019 heeft Delhi de autonome status van Kashmir ingetrokken. De regio staat nu onder strenge controle van de centrale regering. De vrijheid van meningsuiting is er ingeperkt, demonstreren is er niet meer mogelijk.
Het Sidney Opera House belooft racisme binnen de eigen gelederen met wortel en tak ‘uit te roeien’. Het befaamde operagebouw reageert hiermee op een oproep van een groep ex-werknemers.
De groep zegt dat het operagebouw een onveilige werkomgeving is waar werknemers raciaal werden geprofileerd. De groep vindt ook dat de Sidney Opera House diverser moet worden, en dat de staf uit uit meer Aboriginals, Aziaten en zwarte mensen moet bestaan.
Veel werknemers zijn ook nog steeds boos over een incident uit 2016, toen tijdens een bedrijfsfeestje met als thema ‘Hollywood’ een witte medewerker kwam opdagen als de zwarte acteur Samuel Jackson uit Pulp Fiction. De man werd gedwongen om de smarte schmink van zijn gezicht te wassen.
Een ander voorval vond in 2018 plaats, toen tijdens een concert in het muziekgebouw een sponsor werd verzocht zijn t -shirt met de tekst ‘Destroy White Supremacy’ uit te trekken.
De directrice van het operahuis zegt de klachten nu serieus op te willen pakken. Ze heeft onderzoek gedaan onder honderden werknemers naar de werksfeer en zegt dat de resultaten ‘confronterend’ zijn.
Er volgen nu nieuwe stappen. Zo zal bij het aantrekken van nieuwe mensen meer worden ingezet op niet-wit talent. Ook zullen witte werknemers een cursus moeten volgen om hun eigen vooroordelen over anders uitziende mensen weg te laten nemen.
De Marokkaanse premier Saadeddine el Othmani heeftHamas een telegram gestuurd waarin hij de organisatie feliciteerde ‘voor de overwinning van het Palestijnse volk.’Dit schrijft Morocco World News.
‘Het doet mij een genoegen u mijn warmste gelukwensen te sturen en deze door te sturen aan iedereen van het broederlijke Palestijnse volk, waarbij ik Allah vraag u te beschermen tegen alle kwaad en onheil, genade te hebben voor alle martelaren en iedereen die gewond is te genezen,’ aldus Othmani (foto).
Hamas claimde vorige week de overwinning, omdat het zich ‘met succes heeft verzet tegen een vijand die zowel economisch als militair sterker is’.
Ook de Israëlische premier Benjamin Netanyahu riep zichzelf tot winnaar uit. Er zouden meer dan 200 Hamas-leden zijn gedood, onder wie 25 topfunctionarissen. Ook zouden vele fabrieken en opslagplaatsen van wapens zijn uitgeschakeld, net als het tunnelnetwerk van Gaza. Daardoor kan Hamas geen raketten meer het land insmokkelen, aldus Netanyahu.
De meeste media melden meer dan 200 doden en 1.500 gewonden aan Palestijnse zijde. Volgens de Palestijnse Autoriteit gaat het hierbij om veel burgerslachtoffers, waaronder zestig kinderen. Volgens de Verenigde Naties moesten ruim 100.000 inwoners van de Gazastrook hun huizen verlaten. Israël meldde tien doden als gevolg van raketten uit Gaza.
De Marokaanse felicitaties aan het adres van Hamas zijn opmerkelijk. Het koninkrijk hield zich tijdens het recente Israëlisch-Palestijnse conflict op de vlakte. Na het geweld in Jeruzalem veroordeelde Marokko Israël wel, maar zonder het land te noemen. Marokko maakte bovendien hardhandig een einde aan pro-Palestina-demonstraties in het land.
Marokko normaliseerde recentelijk de betrekkingen met Israël, in ruil voor de erkenning van de soevereiniteit over de Westelijke Sahara door de Verenigde Staten.
Veel Nederlanders voelden zich in de steek gelaten toen Mark Rutte per tweet zijn steun uitsprak aan Israël. Daaronder ook veel Turks- en Marokkaans-Nederlandse moslims. Ze bekritiseerden westerse leiders als Rutte en Biden om hun pro-Israëlische opstelling, maar lieten moslimleiders uit de regio buiten schot of prezen hen.
Sommigen pronkten op Palestina-demonstraties zelfs met Turks vlagvertoon. Ze lieten weten: president Erdogan is onze leider, hij komt wél op voor de Palestijnen.
Rondom de slag tussen Israël en Hamas tuigde Turkije een PR-offensief op om dit beeld te bestendigen. Zo noemde Erdogan Israël een ‘terreurstaat’ die ‘een lesje’ verdient en vervloekte hij Oostenrijk, dat de Israëlische vlag hees op het parlement.
Maar dit idee van Erdogan als leider der moslims die het opneemt voor de Palestijnen is louter gestoeld op woorden. Zijn beleid richt zich niet op échte verbetering van de Palestijnse positie. En dat weten weinig moslims.
Voor Israël staat Turkije op nummer 6 in de lijst met exportlanden. Turkije kan Israël een lesje leren met economische sancties. Maar daar dreigde Erdogan niet eens mee.
Rationeel economisch gedrag: andersom is Israël de op twee na grootste exportbestemming van Turkije. Niet zonder toeval. De handel tussen Israël en Turkije vervijfvoudigde sinds Erdogans aantreden in 2002. Daarnaast leunt Turkije ook in militair opzicht op Israël: het gebruikt Israëlische tanks en wapens.
Met zijn ‘kritiek’ op Israël wil Erdogan de harde kern van zijn electoraat in toom houden en moslims in de rest van de wereld doen geloven dat hij hun leider is. En velen trappen erin.
Ook de bij veel Marokkaanse Nederlanders geliefde koning Mohammed VI gaat niets wezenlijks betekenen voor de Palestijnen. Ja, koning Mohammed VI stuurde wel noodhulp naar Gaza. Maar het is slechts een doekje voor het bloeden.
Marokko normaliseerde de betrekkingen met Israël, in ruil voor Amerikaanse erkenning van Marokkaanse soevereiniteit over de Westelijke Sahara. De economische banden met Israël zijn hechter geworden, en Marokko verloor gelijk zijn tong. Na het geweld in Jeruzalem veroordeelde Marokko Israël wel, maar zonder het land te noemen. Marokko maakte ook hardhandig een einde aan pro-Palestina-demonstraties.
Een verklaring door de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC), een collectief van 57 islamitische landen, liet lang op zich wachten: vier dagen voordat er een staakt-het-vuren was bereikt. Het stond bol van de ferme taal – een veroordeling van Israëls gedrag in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Jeruzalem – maar sprak niet over concrete acties. Dit komt deels door de weifelende positie van Saoedi-Arabië, de voorzitter van de OIC.
Saoedi-Arabië hint op betere betrekkingen met Israël, maar zegt dat er dan eerst meer uitzicht moet zijn op een Palestijnse staat. Toch hield het koninkrijk, de grootste bondgenoot van Amerika in de regio, zich afgelopen weken koest – zeker nu de Verenigde Arabische Emiraten de betrekkingen met Israël hebben verbeterd. Sowieso heeft Saoedi-Arabië, dat in Israël een bondgenoot ziet tegen Iran en Turkije, veel te verliezen als de Israëlisch-Saoedische betrekkingen verslechteren, hoewel het koninkrijk nu met Teheran en Ankara praat over een betere relatie.
In de moslimwereld gaan handel en geopolitieke positie boven daden na woorden, wanneer die woorden er al zijn
Het is met een vergrootglas zoeken naar landen in de regio die echt wat voor de Palestijnen betekenen. Egypte komt het dichtst in de buurt: het bemiddelde in de totstandkoming van de wapenstilstand. Ook trekt het een half miljard uit voor de ‘heropbouw’ van Gaza. Maar verder blijft de grens met Gaza potdicht en hoeven we van Egypte weinig te verwachten. Tussen Israël en president Sisi – aartsvijand van de Moslimbroederschap, waar Hamas van afstamt – is de economische en strategische samenwerking enkel toegenomen.
In de moslimwereld gaan handel en geopolitieke positie boven daden na woorden, wanneer die woorden er al zijn. In deze inconsequentie zijn deze landen opvallend consequent. Zie ook het collectieve stilzwijgen ten opzichte van China, dat mogelijk genocide pleegt op de islamitische Oeigoeren. Niemand wil zijn waardevolle relatie met China op het spel zetten.
Denk hier maar aan, wanneer de volgende geweldsuitbarsting tussen Israël en Hamas zich aandient. Je kunt de straat opgaan en nog zo hard Erdogan prijzen: hij zal het tevreden aanzien, maar hij zal net als al die andere moslimleiders niet antwoorden met daden die het lot van de Palestijnen wezenlijk verbeteren.
Het enige protest dat heel misschien effect zal hebben, is niet gericht tegen westerse leiders, maar tegen de hypocriete opstelling van deze moslimleiders.
Onze site gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren.
Deze website gebruikt cookies om uw gebruikservaring op deze website te verbeteren. Van deze cookies worden cookies aangemerkt als "Noodzakelijk" in uw browser bewaard, deze cookies zijn essentieel voor het functioneren van de website. Bijvoorbeeld het opslaan van uw keuze of u wel of geen cookies wilt hebben. Wij maken ook gebruik van cookies van derde partijen die ons helpen met het analyseren en begrijpen van de gebruik van deze website door u. Deze cookies worden alleen gebruikt als u daar toestemming toe geeft. U heeft ook de mogelijkheid om uzelf uit te sluiten voor deze cookies. Dit zal echter effect hebben op uw gebruikerservaring.
Noodzakelijke cookies zijn absoluut nodig voor het functioneren van de website. De cookies in deze categorie zorgen alleen voor de veiligheid en het functioneren van deze website . Deze cookies bewaren geen persoonlijke gegevens
Deze cookies zijn niet strict noodzakelijk, maar ze helpen de Kanttekening een beter beeld te krijgen van de gebruikers die langskomen en ons aan te passen aan de behoeftes van onze lezers. Hiervoor gebruiken wij tracking cookies. Bij het embedden van elementen vanuit andere websites zullen er door deze sites ook cookies worden gebruikt.
