Home Blog Pagina 396

Vader en dochter Baboeram strijden tegen racisme en koloniaal denken

0

Volgens Sandew Hira en zijn dochter Pravini Baboeram is het koloniale denken in Nederland nog altijd aanwezig. ‘De strijd voor vrijheid is pas klaar wanneer onze mindset is gedekoloniseerd.’ 

In zijn onlangs verschenen boek Decolonizing the Mind legt schrijver en activist Sandew Hira uit dat de populaire theorieën over vrijheid vaak berusten op Europees gedachtegoed. Het werk van intellectuelen en vrijheidsstrijders buiten Europa krijgt volgens de Surinaams-Nederlandse auteur onvoldoende erkenning. Het gevolg is een eurocentrische kijk. Moeilijke vraagstukken omtrent racisme en discriminatie worden te eenzijdig belicht en de economische en culturele belangen van mensen van kleur zijn een bijzaak.

Muzikant en activist Pravini Baboeram is de dochter van Sandew Hira, een pseudoniem van Dew Baboeram. Net als haar vader is ze actief in de strijd tegen racisme. Gevormd en geïnspireerd door de politieke activiteiten van haar ouders raakt Baboeram steeds meer betrokken bij de dekoloniale beweging en het werk van haar vader.

Wat heeft u geïnspireerd om dit boek te schrijven? 

Hira: ‘In de jaren negentig, toen ik economie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam studeerde, was ik al geïnteresseerd in activisme en socialisme. Tijdens mijn studententijd was ik onderdeel van een netwerk van linkse, socialistische en marxistische activisten. Kort na de val van de Sovjet Unie in 1989 stelden wij onszelf de vraag: hoe organiseren we nu een samenleving? Anders dan de activisten om mij heen, die de antwoorden op deze vraag binnen de Europese context zochten, ging ik samen met een aantal vrienden buiten de grenzen van Europa op zoek naar kennis en filosofieën.

‘De strijd tegen kolonisatie begon vijfhonderd jaar geleden toen Columbus de Amerika’s bezette’

We kijken hier in Nederland door een koloniale bril. De manier waarop wij nu over vrijheid denken, is altijd gebaseerd op Europese en westerse filosofieën, zoals het marxisme. Maar ik stel mezelf de vraag: zijn die ideeën eigenlijk wel universeel? Met een beweging die we ongeveer twaalf jaar geleden zijn gestart, een internationaal netwerk, willen wij door dit koloniale perspectief heen prikken en ruimte maken voor nieuwe en verhelderende inzichten. We hebben activisten en academici van kleur vanuit verschillende delen van de wereld samengebracht. Zoals de Puerto Ricaanse socioloog Ramón Grosfoguel, die voorzitter werd van het door ons opgerichte Decolonial International Network. We geven lezingen en cursussen op universiteiten en voeren publieke campagnes.

Aan wat voor campagnes moet ik dan denken?

Baboeram: ‘Ik ben als activist gevormd door het werk van mijn vader. Hij komt altijd met scherpe analyses en eyeopeners. Ik ben daardoor ook gaan nadenken over welke rol ik kan spelen in het proces van decolonizing the mind. Een voorbeeld is de ‘Holi is geen houseparty’-campagne, waarin we opkomen voor het cultureel erfgoed van Hindoes in Nederland. Het festival Holi, aan het begin van de lente, wordt door een groot deel van de Hindostaanse gemeenschap gevierd. Organisaties hebben het feest ‘cultureel gekaapt’ door er een zomerse houseparty van te maken. Tijdens dit housefeest is er geen aandacht voor de betekenis achter het Holi-festival. Het is uit de religieuze context gehaald. Om een vergelijking te maken, dit is als het kerstfeest tijdens de zomer vieren, zonder het verhaal van Jezus Christus te vertellen.

We hebben de campagne dekoloniaal ingestoken, vanuit zelfrespect. We spreken de organisatoren die op zo’n koloniale manier omgaan met hindoeïstisch cultureel erfgoed hierop aan en eisen rechtvaardigheid.’

Wat heeft de strijd tegen dekolonisatie tot nu toe opgeleverd?

 Baboeram: ‘De strijd tegen kolonisatie begon al vijfhonderd jaar geleden toen Columbus de Amerika’s bezette en leegroofde. Sindsdien hebben gekoloniseerde mensen zich, tot de dag van vandaag, op verschillende manieren verzet. Door gewapend verzet, door weigeren te assimileren en door zelf boeken en lesmateriaal te ontwikkelen. Onze generatie staat op de schouders van de generaties voor ons. Wij bouwen voort op hun strijd.

De beweging tegen Zwarte Piet begon al in de jaren tachtig. Maar de discussies waren nog niet mainstream en maakten nog geen deel uit van een landelijk debat. De arrestatie van Quinsy Gario en Jerry Afriye, vanwege hun kritiek op Zwarte Piet, was de vonk die het maatschappelijk debat in vuur en vlam zette. De protesten namen toe en uiteindelijk kon niemand in Nederland meer om de kritiek op Zwarte Piet heen. Maar de impact van deze activisten was niet mogelijk zonder het voorwerk dat mensen in de jaren tachtig hadden verricht.

Het debat over Zwarte Piet heeft gezorgd voor een maatschappelijk keerpunt. Nu is Zwarte Piet not done. Bovendien heeft het jarenlange werk van activisten een grotere beweging tegen institutioneel racisme op gang gebracht. Tot vijf jaar geleden was hier weinig aandacht voor. De antiracismebeweging en het gesprek over institutioneel racisme in de media zijn het resultaat van consistente strijd.’

Hira: ‘In het boek heb ik verschillende theorieën over racisme en de strijd daartegen samengebracht, afkomstig uit verschillende beschavingen en wereldreligies. Nu steeds meer mensen begrijpen dat er veel discriminatie is in de Nederlandse samenleving, is het belangrijk om onszelf de vraag te stellen: Waar strijden we voor? En daarnaast, en deze vraag is nog belangrijker: Waar komt racisme vandaan? Het komt voort uit superioriteitsdenken. Pas wanneer je dit realiseert, kun je racisme in Nederland effectief tegengaan. Wat dat betreft heeft de antizwartepietbeweging de oren en ogen van mensen geopend.

Een beschaving van superioriteit? Vertel…

Hira: ‘In mijn boek heb ik het niet alleen over mijn eigen visie, maar ook over die van andere auteurs zoals de Amerikaanse activisten Malcolm X en Marcus Garvey. Een liberale samenleving bestaat uit individuen. Verklaringen van racisme gaan over de vraag hoe die individuen zich tot elkaar verhouden. In dekoloniale theorie bekijken wij de theorie van racisme anders. Volgens ons komt racisme juist voort uit een beschaving, de negentiende-eeuwse westerse beschaving, die  raciale superioriteit koppelde aan ras en christelijke cultuur. Culturen en rassen die niet christelijk en westers waren, werden als achterlijk beschouwd.

Er zijn wel meer wetenschappers en onderzoekers die het westerse en christelijke superioriteitsdenken koppelen aan het ontstaan van racisme. Maar zij leggen niet de link met hoe het westen zich tijdens de geschiedenis heeft verhouden tot andere beschavingen. Dat laatste heeft mijn focus. Wij roepen op om ook naar de kolonisatie van de geest te kijken. Beschaving en mental slavery.’

 Mental slavery?

Hira: ‘We kijken nog te veel door de ogen van de kolonisator naar de werkelijkheid, en niet door de ogen van de gekoloniseerde. De dekolonisatiestrijd is daarom de strijd voor een vrijheid waarbij het koloniale perspectief niet meer de overhand heeft. Als je bijvoorbeeld meer wil weten over politiek dan is voor veel mensen het NOS-journaal een gebruikelijke bron van informatie. De meeste mensen gaan ervan uit dat de NOS de realiteit weergeeft. Ze hebben niet door dat er soms een misvormde realiteit wordt getoond.

‘Racisme komt voort uit superioriteitsdenken’

Om de geest te bevrijden, moet je proberen om je kijk op de wereld te veranderen. Vraag je af of het werkelijk zo vanzelfsprekend is wat je gelooft en probeer naar andere perspectieven te kijken. Dit geldt voor iedereen: witte mensen en mensen van kleur. Voor witte mensen geldt dat dit vooral een les in bescheidenheid is.’

U geeft in uw boek kritiek op het academische dekolonisatieproces. Maar in de academische wereld is toch veel aandacht voor dekolonisatie? 

Baboeram: ‘Veel universiteiten in Nederland claimen koloniaal onderwijs tegen te gaan. Maar dat gebeurt binnen een eurocentrisch kader en met kennisproductie die zij zelf als leidend zien. De kritiek van universiteiten hoort niet alleen op het eurocentrisme te zijn, maar ook op de eigen canon. Veel universiteiten gaan dit debat uit de weg. Ook wordt het tijd dat studenten leren verder te kijken dan de informatie die de mainstream media aan hen verstrekt. Laat studenten nadenken over de vraag of de oorlog om Oekraïne werkelijk om vrijheid gaat, of om een machtsstrijd die wordt uitgevoerd door de NAVO.  Dat is vrijheid van denken.’

Hira: ‘De universiteiten moeten eerst beginnen met boeken te verwerpen waarin koloniaal gedachtegoed wordt beschreven: de onzin dat slavernij geen misdaad tegen de menselijkheid is, of dat zwarte mensen geen vrijheid hebben gekend. De kern van onderwijs hoort geen ‘zelfwetenschap’ te zijn maar zelfkritiek. Leer theorieën te bekritiseren die vroeger vanzelfsprekend waren. Debatteren en jezelf verdiepen in verschillende standpunten is de meerwaarde van kennisproductie.’

Veel onderwijsinstellingen en gemeenten hebben een diversiteitscommissie. Kan zo’n commissie inclusiviteit en diversiteit waarborgen?

Baboeram: ‘Diversiteitsbeleid is iets anders dan dekolonisatie. Wat we bij veel organisaties zien is dat er diversiteitsinitiatieven zijn die worden bewerkstelligd binnen een koloniaal kader. Bijvoorbeeld, de politie neemt agenten aan die van kleur zijn, vervolgens worden zij ingezet om etnisch te profileren. Dat is problematisch. Een ander voorbeeld zijn mensen aan de top die van kleur zijn maar nog denkbeelden hebben die tegen de belangen van mensen van kleur ingaan. Kijk maar naar de Britse minister-president Rishi Sunak. Hij komt uit een partij die rechts en conservatief is. Met dekolonisatie pak je het gehele systeem aan, zodat niet alleen de diversiteit wordt verbeterd, maar ook de uitwerking van het systeem.’

Wat hoopt u dat er zal veranderen nu dit boek is uitgebracht? 

Hira: ‘Wat we nu doen is op scholen en universiteiten nieuwe boeken adviseren die gebaseerd zijn op dekoloniaal gedachtegoed. Dit gaat niet alleen om het herzien van racistische boeken, maar ook om het veranderen van de lesinhoud. Dat is de volgende stap. Duizenden mensen zijn hier al mee bezig en het is goed om met elkaar samen te werken.’

De Kanttekening start donatiecampagne voor slachtoffers aardbeving Marokko

0

De stichting Time to Help start een donatiecampagne voor de slachtoffers en nabestaanden van de verwoestende aardbeving in Marokko. De campagne die vanuit Nederland wordt gecoördineerd, zal in samenwerking met de Kanttekening worden uitgevoerd.

Doneren kan via het formulier op de website van Time to Help.

Vandaag is er bovendien een speciale live-uitzending van BNNVARA en VPRO (NPO1, 21.30 uur) om de slachtoffers van de aardbeving in Marokko te steunen. Hierbij zullen verhalen van de getroffenen worden gedeeld.

‘We moeten iets doen’, zegt Nadia Moussaid, een van de presentatoren, in een verklaring. ‘Mensen zijn alles kwijt, hun leven, hun thuis. Met deze speciale uitzending laten we onze medemenselijkheid spreken en kunnen we iets doen in plaats van machteloos toekijken. Laten we als gemeenschap in actie komen, zodat mensen hun leven weer op kunnen bouwen.’

Stichting Time to Help zette zich eerder dit jaar al in voor de slachtoffers van de aardbeving in Turkije en Syrië.

Hoogleraar Lucassen: ‘misleidende informatie van IND’

0

Volgens Leo Lucassen, hoogleraar arbeids- en migratiegeschiedenis aan de Universiteit Leiden zijn de asielcijfers van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) misleidend.

In de eerste helft van 2023 kreeg de IND in totaal 20.122 asielaanvragen binnen, aldus IND. Maar dit cijfer klopt niet, schrijft Lucassen op X, voorheen Twitter. De IND telt de nareizigers, familieleden van statushouders, mee. Ook telt de dienst ‘herhaalde aanvragen’ erbij op, wat leidt tot dubbeltellingen, aldus de professor. Hij zegt dat IND zich moet beperken tot ‘eerste asielaanvragen’. Dat waren er 14.835 in de eerste zes maanden van dit jaar

IND schrijft in een persbericht dat de dienst in het najaar meer asielaanvragen verwacht – net als in de voorgaande jaren. In augustus waren er 4.020 nieuwe asielaanvragen. Dat zijn er bijna 500 meer dan in mei, toen er 3.597 aanvragen binnenkwamen. Ook zijn er volgens IND meer alleenreizende minderjarigen die in Nederland asiel hebben aangevraagd: 1.852 in de eerste helft van 2023. In de eerste zes maanden van 2022 vroegen 1.198 alleenreizende minderjarigen asiel aan.

Omdat meer asielzoekers een asielaanvraag doen, nemen de wachttijden toe, aldus IND.

Turkse rechtbank stopt proces tegen verdachten bloedbad van Sivas (1993)

0

De rechtbank van Ankara staakt het proces tegen de voortvluchtige verdachten van het bloedbad van Sivas uit 1993 wegens verjaring. De verdachten, Murat Sonkur, Eren Ceylan en Murat Karatas, worden niet langer vervolgd, meldt de Turkse nieuwssite Gazete Duvar.

Het bloedbad in de Centraal-Anatolische stad Sivas vond plaats toen een radicale soennitische menigte op 2 juli 1993 het Madımak Hotel in brand stak, waarbij 33 voornamelijk alevitische (een religieuze minderheid in Turkije) intellectuelen en twee personeelsleden van het hotel omkwamen.

Onder de 35 doden bevond zich ook de Nederlandse antropologiestudent Carina Thuijs. Vorig jaar interviewde de Kanttekening de historicus Mahmut Erciyas over het bloedbad.

‘Voor de alevieten is Sivas nog steeds een traumatische gebeurtenis. De 35 dodelijke slachtoffers worden als martelaars geëerd en over hun individuele levens zijn documentaires gemaakt. Hun foto’s hangen in alevitische verenigingslokalen en worden meegedragen tijdens herdenkingen. Carina is een bekend persoon, ook bij de alevitische gemeenschap in Nederland. Maar in Nederland heeft ze inderdaad nooit die aandacht gekregen’, zei Erciyas vorig jaar.

De aanklager van de zaak, die zijn eindoordeel uitsprak, voerde aan dat de voortvluchtige status van de verdachten geen invloed zou hebben op de verjaring en verzocht om de zaak te seponeren, zoals dat al in het hoofdproces in 2012 is gebeurd.

De rechtbank aanvaardde dit standpunt en seponeerde de zaak. Er is dus geen zaak meer tegen de verdachten die al 30 jaar op de vlucht zijn. Veel alevitische organisaties willen het daarbij niet laten. ‘Deze zaak zullen we niet aan de Dag des Oordeels overlaten’, verklaarden ze in een persverklaring voor de rechtbank.

Saoedi-Arabië nodigt Houthi-leiders uit voor vredesbespreking Jemen

0

Saoedi-Arabië heeft vertegenwoordigers van de Houthi-beweging uitgenodigd om te praten over vrede in Jemen, meldden Saoedische staatsmedia afgelopen donderdag.

Het gesprek had tot doel ‘een permanent en alomvattend staakt-het-vuren in Jemen’ te bewerkstelligen, alsmede om na te denken over ‘een duurzame politieke oplossing die aanvaardvaar is voor alle Jemenitische partijen’, aldus de Saudi Press Agency.

In april dit jaar bezocht een Saoedische delegatie Jemen en sprak daar met Houthi-leider Mahdi al-Mashat. Dat was de eerste openbare bijeenkomst tussen Saoedische functionarissen en Houthi’s sinds het uitbreken van de oorlog in 2015.

De oorlog in Jemen is nu acht jaar aan de gang en heeft aan honderdduizenden mensen het leven gekost. Saoedi-Arabië besloot in 2015 te interveniëren nadat de sjiitische Houthi’s Sanaa hadden ingenomen, de hoofdstad van Jemen. Volgens analisten realiseert Saoedi-Arabië zich nu dat de oorlog tegen de Houthi’s niet gewonnen kan worden, en er naar een politieke oplossing gezocht moet worden. Saoedi-Arabië heeft eerder dit jaar – dankzij Chinese bemiddeling – de diplomatieke banden met aartsvijand Iran hersteld, een bondgenoot van de Houthi’s.

D66-Kamerleden gaan ongeveer 2,5 jaar mee

0

Misschien had Sigrid Kaag toch niet met Mark Rutte in een coalitie moeten gaan zitten. Ook had D66 wat minder hard van stapel kunnen lopen met het klimaatbeleid en wellicht was het beter geweest als de partij geen landbouwwoordvoerder had gehad die constant roept dat de veestapel moet worden gehalveerd. Misschien was het allemaal vragen om problemen, maar nu is het te laat: het lijkt erop dat D66 bij de Tweede Kamerverkiezingen ruim gaat halveren.

De kandidatencommissie zal er hoofdpijn van hebben gehad: wat te doen? Heel wat D66-Kamerleden kwamen pas bij de verkiezingen van 2021 in het parlement en hebben nu pas twee en een half jaar ervaring. Of minder natuurlijk, want Kamerleden als Sjoerd Warmerdam en Hans Teunissen namen pas onlangs in de Kamerbankjes plaats. Zeventien van de 24 D66’ers zitten er sinds maart 2021 of korter. Met slechte peilingen gaat het teleurstellingen regenen.

Gelukkig hebben een paar Kamerleden er zelf de brui aangegeven. Romke de Jong, Raoul Boucke en Jorien Wuite zijn van de nieuwe generatie, maar hebben toch besloten iets anders te gaan doen. Er stoppen ook nog oudgedienden zoals Sjoerd Sjoerdsma en Vera Bergkamp, maar zelfs dan kan niet iedereen die sinds 2021 begon na de verkiezingen terugkomen. Dat is natuurlijk het risico van het vak, maar het is ook het weggooien van parlementaire ervaring, in een tijd waarin Kamerleden steeds korter zitten.

Iedereen die de Tweede Kamer een beetje begrijpt, weet dat Kamerleden jaren nodig hebben om echt effectief te worden, resultaten te behalen en zichzelf in de kijker te spelen. Alle nieuwelingen uit 2021 of later – of ze nou Kiki Hagen, Fonda Sahla of Alexander Hammelburg heten – zijn nu waarschijnlijk op een punt aan het komen dat ze hun kiezers echt goed kunnen vertegenwoordigen. Maar de kandidatencommissie is onverbiddelijk: voor hen is geen plek.

De politieke leiding had een betere koers moeten uitstippelen, hoor ik u denken. Op zich heeft u daar gelijk in. Dat had heel wat D66-zetels gescheeld. Nu is er maar één optie: de ervaring zoveel mogelijk koesteren en zo min mogelijk mensen vervangen. Geen nieuwkomers in de top tien dus, want die plekken zijn verkiesbaar. Nieuwkomers mogen lager op de lijst. Daar kun je nieuw talent prima uitzicht geven op een zetel. Al zit dat er de komende jaren vrijwel zeker niet in. Noem het een aanmoedigingsprijs.

Kamerleden hebben jaren nodig hebben om echt effectief te worden

Zo doet D66 dat dus niet. In de top twaalf kregen in Den Haag vier nieuwe namen de voorkeur boven al die mensen die de laatste jaren het vak hebben geleerd. De oudgedienden waren nog helemaal niet bekend bij het grote publiek en kunnen dus prima verder onder het label ‘nieuwe generatie D66’ers’, maar nu staat toch alweer een andere nieuwe generatie in de startblokken.

Op plaats drie zien we Ilana Rooderkerk, de huidige fractievoorzitter in de Amsterdamse gemeenteraad. Ze zal haar werk ongetwijfeld goed hebben gedaan, maar in de Tweede Kamer geldt ze als onervaren. Dat geldt ook voor Mpanzu Bamenga (nummer 6), die bekend werd door zijn strijd tegen etnisch profileren. Hetzelfde verhaal bij Marijke Synhaeve (nummer 8), een raadslid uit Nijmegen. Het zijn vast goede mensen, maar was de lichting van twee en een half jaar geleden nou echt zo slecht dat D66 liever onervaren nieuwkomers heeft?

Er wordt wat afgeklaagd over de onervarenheid van de Tweede Kamer, dat er geen collectief geheugen meer is, dat veel Kamerleden bij het grote publiek onbekend zijn en dat velen van hen meer lijken op tassendragers dan op onafhankelijke controleurs van de macht. D66 klaagt er ongetwijfeld ook weleens over en dat is nog terecht ook. Ondertussen doet de partij zelf mee aan het ondermijnen van de effectiviteit en herkenbaarheid van de Tweede Kamer.

Er is één lichtpuntje: de onervaren Yesim Candan (nummer 11) – beter dan de oudgedienden? – is alweer vertrokken. Een kleine kans op een extra Kamerlid met ervaring.

D66’er Yesim Candan trekt zich een dag na bekendmaking kandidatenlijst terug

0

De Turks-Nederlandse Yesim Candan trekt zich een dag na bekendmaking van de conceptkandidatenlijst van D66 terug als kandidaat. Harde uitspraken over Sigrid Kaag en een vroegere sollicitatie bij Forum voor Democratie riepen te veel reacties en vragen op. 

Terwijl de campagnes nog moeten beginnen, is er in aanloop naar de Tweede Kamer verkiezingen op 22 november al genoeg spektakel te beleven. Zo stuurde Pieter Omtzigt van Nieuw Sociaal Contract al na een paar uur zijn woordvoerder Onno Aerden weg (omdat hij in een tweet de BoerBurgerBeweging ‘een gezwel’ had genoemd) en kon RTL-columnist Yesim Candan maar één dag genieten van plek 11 op de D66-lijst. De partij was niet op de hoogte dat ze in 2018 bij Forum voor Democratie had gesolliciteerd. Zo schrijft NRC.

‘Met volle overtuiging heb ik mij gekandideerd voor de Tweede Kamer, omdat ik mijn werk voor radicale gelijke rechten graag nieuwe betekenis zou willen geven in de politiek’, begint Candan haar tweet waarin ze vertelt dat ze terugtreedt en vervolgt, ‘De afgelopen 24 uur heeft mijn kandidatuur zeer veel reacties en vragen opgeroepen. Die hevigheid heeft me niet onberoerd gelaten. Ik wil mezelf daartegen beschermen en D66 niet onnodig beschadigen.’

De ophef ging onder meer over oude tweets waarin ze D66 een ‘hypocriete partij’ noemt en Sigrid Kaag ‘een farce als leider’ en te ‘elitair en niet volks’, schrijft NRC. Bovendien verdedigt Candan in een column uit september 2021 een veel besproken cartoon van tekenaar Ruben Oppenheimer in NRC , waarop Kaag was afgebeeld als heks op een bezemsteel die richting de Twin Towers in New York vloog. Die associatie met heks en terreur viel bij veel D66’ers destijds totaal verkeerd. Candan vond dat onzin. ‘De kracht van een cartoon, een spotprent, is juist dat die ongenuanceerd is,’ aldus Candan.

Candan is zelf ook een tikkeltje te ‘radicaal’ voor D66 waarschijnlijk, want een uur na haar tweet over aftreden werd duidelijk dat Candan in 2018 op de wit-nationalistische Forum voor Democratie van Thierry Baudet heeft gesolliciteerd.

‘In januari 2018 voerde Candan verschillende gesprekken met de toenmalige leiding van FVD over haar kandidatuur voor de Amsterdamse gemeenteraad. Dat bevestigen verschillende personen die bij gesprekken over haar kandidatuur aanwezig waren. De sollicitatie leidde er niet toe dat ze een plaats kreeg op de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart van dat jaar. Wel bleef ze contact met partijleider Thierry Baudet houden,’ schrijft NRC.

Hoewel Candan op sociale media na het bericht van NRC nog ruggensteun kreeg van Geenstijl-columnist Ebru Umar, die ontkende dat Candan bij Forum had gesolliciteerd, kwam de doodsteek voor die ontkenning van Henk Otten (ex-Forumlid die bovendien bij de sollicitatie aanwezig was). ‘Er is wel degelijk een sollicitatiegesprek geweest met Yesim Candan op het partijkantoor met Thierry Baudet, Rob Rooken en mijzelf’, zegt hij en voegt daar nog het volgende aan toe. ‘Was een bijzonder prettig gesprek toen FvD nog een normale partij was en we Baudet nog onder controle hadden’.

Baudet had toen onder andere al gezegd dat hij niet wil dat Europa ‘afrikaniseert’ en dat het continent ‘dominant blank’ moet blijven.

Burgemeester van Libische stad Derna schat dat 18.000 tot 20.000 inwoners zijn omgekomen

0

De burgemeester van de Libische kuststad Derna houdt rekening met 18.000 tot 20.000 doden als gevolg van orkaan Daniël. Hij baseert zijn schatting op het aantal stadswijken dat door de overstroming na het breken van twee dammen is verwoest.

De orkaan Daniel zaaide dit weekend dood en verderf in Oost-Libië. Er zijn nu meer dan 2.000 doden gevonden in Derna, maar meer dan 10.000 mensen zijn als vermist opgegeven. Volgens Middle East Eye heeft verwaarlozing van de infrastructuur ervoor gezorgd dat het dodental zo hoog ligt.

Maandag braken twee dammen buiten de stad, als gevolg van de hevige regen en het snel stijgende water. Derna stond plotseling onder water, waardoor een kwart van de havenstad in de Middellandse Zee terecht kwam. De 25-jarige Ibrahim al-Dirnawi, die de ramp overleefde, vertelt Middle East Eye dat er duizenden lichamen op straat, onder het puin en in de zee liggen.

De dammen van Derna zijn in de jaren tachtig gebouwd, tijdens de heerschappij van dictator Muammar Gaddafi. Derna was in 2011 een van de eerste Libische steden die in opstand kwam tegen Gaddafi. Sindsdien zijn de dammen verwaarloosd, omdat de politieke situatie in Libië vanaf toen erg instabiel bleef. Vorig jaar waarschuwden experts dat de dammen kwetsbaar waren voor instorting, als ze door overstroming zouden worden overspoeld.

Het instorten van de dammen heeft ook geleid tot het instorten van vier belangrijke bruggen in de stad, die door het water zijn verwoest. Derna is nu heel moeilijk bereikbaar, wat voor hulpverleners een enorme uitdaging is.

Burgemeesters vragen Spanje om vrijlating Marokkaanse Nederlander

0

De burgemeesters van Tilburg en Arnhem hebben bij de Spaanse autoriteiten aangedrongen op de vrijlating van een Marokkaanse Nederlander. De Tilburger en oud-Arnhemmer zit al wekenlang om onduidelijke redenen in een Spaanse cel.

De Spaanse politie heeft aangegeven dat de man is gearresteerd, maar wil niet vertellen wie een klacht tegen hem heeft ingediend en waarom. De Nederlandse politie en het Openbaar Ministerie hebben aangegeven dat de man nergens van wordt verdacht en evenmin op een lijst staat van gezochte personen. De man zit nu meer dan 60 dagen vast en is uit protest tegen zijn detentie in hongerstaking gegaan.

Muslim Rights Watch Nederland, een groep die voor de rechten van moslims opkomt, heeft ondertussen de Nederlandse staat aangeklaagd. De Marokkaanse Nederlander zou zijn gearresteerd omdat hij ten onrechte met terrorisme wordt geassocieerd. MRWN neemt het minister Dilan Yesilgöz-Zegerius van Justitie en Veiligheid bijzonder kwalijk dat zij geen vinger voor de man lijkt te willen uitsteken. De minister zei in juni dit jaar dat burgers die onterecht op een terreurlijst staan zelf in actie moeten komen.

Advocate Samira Sabir zegt dat er ‘sterke aanwijzingen’ zijn dat de ‘foute informatie’, die leidde tot de arrestatie van de Marokkaanse Nederlander, uit Nederland afkomstig is.

Opnieuw minder kinderen in Amsterdam gevaccineerd

0

In Amsterdam blijven de vaccinatiegraden onder kinderen dalen. Hierdoor neemt de kans op een uitbraak van besmettelijke ziekten toe, zo meldt NRC.

Onder baby’s is de vaccinatiegraad in 2022 gezakt naar 85 procent. Dit terwijl de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) een streefpercentage van 95 procent adviseert, zodat groepsimmuniteit gewaarborgd blijft tegen de uitbraak van besmettelijke ziekten.

Het valt op dat de bestaande verschillen tussen de Amsterdamse stadsdelen nog verder zijn toegenomen. In de armere wijken wordt minder gevaccineerd. ‘In Nieuw-West is de vaccinatiegraad 71 procent. In Noord en Zuidoost ligt het percentage gevaccineerde zuigelingen net onder de 85 procent. Alleen stadsdeel Centrum evenaart met 88 procent het landelijk gemiddelde. De trend is ook zichtbaar bij Amsterdamse kleuters, schoolkinderen en adolescenten’, meldt NRC.

De GGD verklaart de dalende trend mede door de ‘naweeën van de coronapandemie’, waarin het vertrouwen in vaccinaties is teruggelopen.

Als andere steden erbij worden gepakt, dan blijkt dat het nog erger kan. In Rotterdam is slechts 65 procent van de kinderen onder de tien jaar ingeënt tegen besmettelijke ziekten, schrijft NRC. Ook in Utrecht en Den Haag worden kinderen steeds minder vaak gevaccineerd.

De gemeente Amsterdam treft maatregelen om meer mensen te overtuigen van het nut van vaccinatie met meer voorlichtingscampagnes. Ook zal het wekelijkse vaccinatiespreekuur vaker open zijn.