Prominente Fransen zijn een petitie gestart om het parlement de controversiële ‘anti-seperatismewet’ in te laten trekken: ‘Stop de islamofobie van de staat.’
Dit wetsvoorstel is een bundeling van voorstellen, die als doel hebben om ‘staatsondermijnende’ activiteiten de kop in te drukken. Zo komt een organisatie pas in aanmerking voor subsidie als deze zich committeert aan de ‘waarden van de Republiek’. Ook kan Frankrijk makkelijker ‘radicale’ organisaties ontbinden.
Volgens critici en mensenrechtenorganisaties discrimineert deze wet moslims, en dan vooral vrouwelijke moslims. Het nieuwe wetsvoorstel is vorige week door de overwegend rechtse Senaat aangevuld met verboden op de boerkini in openbare zwembaden en op het dragen van de hoofddoek voor minderjarigen in de openbare ruimte.
‘Het point of no return is bereikt’, aldus de petitie. ‘De wet tegen het zogenaamde ‘separatisme’ of ‘het handhaven van republikeinse principes’ is een ongekende aanval op de rechten van moslims om hun religie vrijelijk te belijden.’
De petitie is vooral ondertekend door islamitische journalisten en activisten, maar ook door niet-moslims als Eric Fassin, een prominente socioloog aan de universiteit van Parijs.
De regering-Macron heeft sinds de moord op geschiedenisleraar Samuel Paty, die is onthoofd na het tonen van Mohammed-cartoons, de strijd opgevoerd tegen het islamisme. Maar volgens de ondertekenaars is dit een hersenschim van de regering. Het echte gevaar volgens hen: het ‘islamofobe’ regeringsbeleid, dat tevens tot meer discriminatie tegen moslims zou leiden.
De petitie, die nu ruim vierduizend keer ondertekend is, is opgestart door het Franse Front tegen Islamofobie. Deze organisatie is niet de opvolger van het inmiddels verboden Collectief tegen Islamofobie in Frankrijk (CCIF), maar een collectief van verschillende NGO’s.
Het wetsvoorstel moet nog langs het nationale parlement, waar de kans bestaat dat scherpe randjes als het boerkini- en hijabverbod voor minderjarigen er weer uit worden gestemd. In het parlement zwaait, anders dan in de overwegend rechtse senaat, de centrumpartij La République En Marche! van president Emmanuel Macron bij meerderheid de scepter.
Twee Oeigoerse ex-regeringsfunctionarissen zijn ter dood veroordeeld vanwege ‘separatistische activiteiten’ door een rechtbank in Beijing. China ligt wereldwijd onder vuur vanwege de onderdrukking van de islamitische Oeigoeren in hun thuisprovincie Xinjiang.
Shirzat Bawudun, voormalig hoofd van het departement van Justitie in Xinjiang, is ter dood veroordeeld met uitstel van twee jaar. Hij zou hebben samengezworen met een terroristische organisatie, steekpenningen hebben aangenomen en ‘separatistische activiteiten’ hebben ontplooid.
Bawudun werd schuldig bevonden aan samenspanning met de Oost-Turkestan Islamitische Beweging (ETIM). De VS schrapten onlangs ETIM van de lijst van terreurgroepen, omdat er ‘geen geloofwaardig bewijs was dat de ETIM nog steeds bestaat’.
China zegt altijd te vrezen dat de Oeigoeren in Xinjiang aanslagen zullen plegen en zullen strijden voor een onafhankelijk ‘Oost-Turkestan’, zoals Oeigoeren Xinjiang zelf noemen.
Ook Sattar Sawut, voormalig directeur van het onderwijsdepartement van Xinjiang, werd ter dood veroordeeld met uitstel van twee jaar. Dit, op beschuldiging van separatisme en corruptie.
Sawut zou bovendien terrorisme, religieus geweld en terrorisme hebben opgenomen in tekstboeken in de Oeigoerse taal. De rechtbank zei dat deze schoolboeken verschillende mensen hadden beïnvloed om deel te nemen aan rellen in de Oeigoerse hoofdstad Urumqi, waarbij in 2009 minstens tweehonderd doden vielen
China ligt wereldwijd onder vuur vanwege de onderdrukking van de Oeigoeren. Meer dan een miljoen Oeigoeren zijn in zogenoemde heropvoedingskampen opgesloten, waar ze zijn onderworpen aan een streng regime en ideologisch worden gehersenspoeld. Ook worden veel Oeigoerse vrouwen verplicht gesteriliseerd, worden moskeeën gesloopt en worden moslims gedwongen om varkensvlees te eten. Het Nederlandse parlement spreekt sinds kort van een genocide op de Oeigoeren.
De doodstraf met uitstel wordt in China meestal omgezet in een levenslange gevangenisstraf.
Ex-‘treitervlogger’ Ismail Ilgun werd eind vorig jaar door de VPRO gestrikt om een zesdelige webserie over online shaming te presenteren. Maar nu is hij nu door dezelfde omroep de wacht aangezet.
Voor de serie, die nog niet is uitgezonden, riep Ilgun (foto, links) slachtoffers van online shaming op om met hem in het VPRO-programma te komen praten over hun ervaringen.
Maar in februari ging Ilgun op zijn eigen YouTube-kanaal in gesprek met Youness Ouaali (foto, rechts). Deze omstreden influencer staat juist bekend om zijn praktijken van online shaming, waarbij hij zonder toestemming beeldmateriaal verzamelt en verspreidt van biculturele vrouwen die zich volgens hem onkuis gedragen.
Na dit gesprek begon er een tegenactie onder leiding van journalist Asma el Ghalbzouri. Op haar Instagram-account laat ze nu weten dat de VPRO heeft besloten Ilgun van het programma af te halen.
‘De VPRO was al in gesprek met Ismail over zijn very unfortunate beslissing Younness te interviewen en enigszins sympathische houding richting dit onvervalst monster (Ouaali, red.)’, aldus El Ghalbzouri.
El Ghalbzouri en andere vrouwen trokken nog eens extra aan de bel bij de VPRO. ‘Niet uit rancune, kwaad bloed of ‘cancel culture’, maar om slachtoffers te beschermen en MENA-meisjes (MENA staat voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika, red.) een stem te geven.’
In februari besteedde het tv-programma Propaganda (KRO-NCRV) aandacht aan Ouaali, die op Instagram een zogeheten expose-account runt. Hierin deelt hij aan zijn 85.000 volgers zonder toestemming foto’s en filmpjes van MENA-vrouwen en –meisjes, wanneer die zich volgens hem onkuis gedragen.
Op het beeldmateriaal dansen de vrouwen, nemen ze een sexy pose aan of dragen ze make-up. Ouaali labelt deze dames als ‘hoer’. Naast vrouwen en meisjes zijn ook LHBTI+-personen slachtoffer van deze praktijken.
De gevolgen voor de slachtoffers van online shaming zijn desastreus. Zo kunnen zij zich niet meer vertonen in de gemeenschap, worden zij bedreigd en moeten zij in veel gevallen verhuizen.
Na de uitzending van Propaganda kwam oud-politicus Tofik Dibi in actie tegen online shaming en expose-accounts met de online campagne en petitie #stopshaming. Deze campagne werd ondersteund door prominente Nederlanders van voornamelijk Marokkaanse roots, zoals Nasrdin Dchar en Najib Amhali.
Eerder raakte Ouaali in opspraak omdat hij had opgeroepen om Israëlische toeristen ‘total loss’ te slaan. Ook werd hij in 2020 veroordeeld voor seks met een zwakbegaafd minderjarig meisje van vijftien.
Ondanks de online shaming-praktijken van Ouaali ging Ilgun in februari met hem in gesprek op zijn YouTube-kanaal. Ilgun verklaarde naderhand op Instagram waarom hij met de omstreden influencer sprak:
‘Heel veel mensen vinden Youness goed. Ik ken veel slechtere mensen die op tv een podium hebben gekregen. Youness is in mijn ogen niet slecht. Een mening kan iemand niet slecht maken, de mening kan slecht zijn, maar dat betekent niet dat de persoon ook slecht is. Ik geef iedereen de kans om zijn verhaal te doen, ik sluit geen een visie uit.’
Gisteren besloot de VPRO om de samenwerking met Ilgun voor de zesdelige webserie over online shaming te beëindigen. Dat gebeurde in goed overleg met Ilgun zelf, aldus een woordvoerder van de VPRO tegen de Kanttekening.
‘We zijn enorm geschrokken van de reacties op Ilguns interview met Youness Ouali, en nemen dit ontzettend serieus. Online shaming is een heel belangrijk onderwerp, dus we zullen zeker doorgaan met het maken van deze serie. Op dit moment zijn we op zoek naar een andere presentator, en zijn we de inhoud van het programma opnieuw aan het bekijken. Hierdoor loopt de serie enige vertraging op.’
Of Ilgun in de toekomst andere programma’s voor de VPRO gaat presenteren, kon de woordvoerder nog niets over zeggen.
Ilgun houdt ‘dubbele gevoelens’ over aan het besluit, zegt hij tegen de Volkskrant. De VPRO rekent hem nu af op zijn interview met Ouaali, terwijl Ilgun de afgelopen jaren juist zelf veel shaming zou hebben meegemaakt, ‘maar dat wil niemand erkennen. Dus ik begreep de slachtoffers heel goed’.
Een optreden in het tv-programma Nieuwsuur door het Dordtse raadslid Osman Bosuguy heeft voor een scheuring gezorgd binnen de vierkoppige D66-fractie. Dit schrijft AD Dordrecht.
Bosuguy zat vlak voor de verkiezingen in de uitzendingom partijleider Sigrid Kaag te vertellen over discriminatie binnen D66. Hij deed een boekje open over spanningen binnen zijn afdeling over zijn Turkse achtergrond.
Fractiegenoten Dirk Loekemeijer en Paul Tiebosch hebben hem gisteravond uit de fractie gezet, melden zij. Volgens hen is de vertrouwensrelatie met Bosuguy geschonden, omdat Bosuguy hen niet van te voren heeft ingelicht over zijn tv-optreden. Maar als hij dat wel had gedaan, hadden ze ook geen groen licht gegeven.
Loekemeijer en Tiebosch: ‘De fractie wist van niets en had een dergelijk optreden als lid van de fractie dan ook op geen enkele wijze geautoriseerd.’
Fractievoorzitter Ahmet Polat heeft in dit conflict de kant gekozen van het Turks-Nederlandse raadslid. Beide fracties claimen nu de ware voortzetting van D66 te zijn.
De Turks-Nederlandse raadsleden Bosuguy en Polat waren in 2018 met voorkeurstemmen in de gemeenteraad verkozen. Dit zorgde voor spanningen bij D66 Dordrecht. Een D66’er zou tijdens een plaatselijke bijeenkomst hebben geroepen dat Bosuguy zijn ‘Turkse zetel maar moest meenemen’.
Vlak voor de verkiezingen schreef Zouhair Saddiki, voormalig D66-raadslid (2014-2019) in Gouda, een kritische gastcolumn op de Kanttekening over discriminatie bij D66: ‘Leden moeten door een hoepel springen en zich confirmeren aan de dominante, witte D66-normen.’
Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft een verruiming van religieuze rechten verworpen. Dit meldt het internationale persbureau Reuters.
De rechter stelde twee christenen, die van hun werkgever vrij wilden krijgen om naar de kerk te gaan, in het ongelijk. Ze verschenen vaak niet op het werk, en dat zonder vrij op te nemen.
Dit zorgde voor spanningen met hun werkgevers en andere werknemers. Zij claimen last te hebben van de uitzonderingspositie die deze twee christenen voor zichzelf maakten.
Het gaat niet om een klein ongemak, oordeelde het hof. De werkgevers trokken daarom aan het langste eind.
Een kritische open brief van ruim honderd ex-admiraals aan president Erdogan houdt de gemoederen bezig in Turkije. De brief duidt op een scheuring binnen de overheid, zegt politicoloog Gökhan Bacik (Palacký Universiteit, Tsjechië) tegen de onafhankelijke Turkse nieuwssite Ahval.
In de brief van zondag stellen de admiraals dat de regering zich schuldig maakt aan ondermijning van een 85 jaar oud internationaal verdrag dat de doorvaart van schepen in en uit de Zwarte Zee regelt. Ook verdedigen ze het secularisme van Kemal Mustafa Atatürk, de stichter van het moderne Turkije. Ze veroordelen dat een admiraal in uniform een islamitische sekte bezocht.
Vanuit het kamp-Erdogan klinkt het dat de auteurs ‘pionnen van buitenlandse mogendheden’ zijn die zouden zinspelen op een nieuwe coup. Direct na publicatie kwamen het leger en de politie met verklaringen van trouw aan de regering. Regeringsgezinde media veroordeelden de ‘coup-gerelateerde brief’. Het Openbaar Ministerie begon een strafrechtelijk onderzoek naar de ondertekenaars, waarvan een tiental alvast is opgepakt.
Politicoloog Bacik zegt dat de brief een machtsstrijd binnen de Turkse overheid indiceert. Na de mislukte coup van 2016 ontstond een alliantie tussen Erdogans AKP, diens extreemrechtse coalitiepartner MHP en seculiere kemalisten in het Turkse leger. Het bindmiddel: een gedeelde vijand in de geestelijke Fethullah Gülen en zijn aanhangers, die ervan worden beschuldigd achter de coup van 2016 te zitten. Bacik gelooft dat die alliantie nu onder druk staat.
Bacik: ‘Op de dag dat Erdogan hen niet meer nodig heeft, zullen ze de kemalisten worden gezuiverd.’ De seculiere kemalisten zouden daarom vrezen dat Erdogan nog meer macht naar zich toe zal trekken en het leger gaat islamiseren.
Aanvankelijk had Erdogan de kemalisten in het leger nog nodig om de Gülenisten te zuiveren uit het leger, de rechterlijke macht en de politie. Maar omdat de Gülenisten nu geen bedreiging meer vormen, kan Erdogan de kemalisten aanpakken, denkt Bacik.
Vorig jaar ontsloeg Erdogan een kemalistische admiraal. Voor sommigen moesten we dit al zien als teken dat de Turkse president de kemalisten kort wil houden. ‘Ik weet niet of de president bang is voor een nieuwe coup, maar hij wil wel een sterkere controle over het leger’, vertelde Ahval-journalist Yavuz Baydar toen aan de Kanttekening.
Aan het eind van de brief waarschuwen de 103 gepensioneerde admiraals Erdogan voor de ‘consequenties van verkeerd beleid’, wat door Erdogan en anderen als het dreigen met een nieuwe coup wordt uitgelegd. Bacik vraagt zich af of de brief ‘een serieus of dwaas idee’ is. Het antwoord hangt af van hoe sterk de macht van de seculieren in het leger nu nog is.
Mogelijk is de brief ‘politieke zelfmoord’, zegt Bacik. De reactie van de AKP op de brief toont volgens hem aan hoe gemakkelijk Erdogan de kwestie in zijn voordeel kan ombuigen: namelijk door de brief te framen als het zoveelste coupdreigement dat van tafel geveegd kan worden.
Volgens NRClijkt Erdogan de brief aan te grijpen ‘om zich te kunnen presenteren als slachtoffer en de aandacht af te leiden van de economische crisis’.
Marokko zal een extra strenge avondklok invoeren speciaal voor de hele maand ramadan, melden Marokkaanse media.
Deze avondklok zal volgens overheidsbronnen ingaan net voor het verbreken van het vasten en duren tot het ochtendgebed.
Marokko kampt met steeds meer nieuwe besmettingen. De overheid is bang voor een derde golf en wil daarom af van de familiebezoeken die men normaliter tijdens de ramadan onderneemt.
De islamitische vastenmaand begint volgende week dinsdag en duurt tot 12 mei.
Onlangs waarschuwde de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb dat het handhaven van de avondklok tijdens de ramadan in Nederland lastig wordt. Volgens de burgemeester hebben moslims na het vasten toch de neiging om op familiebezoek te gaan. ‘Het wordt dus voor heel veel mensen ingewikkeld om zich daar aan te houden.’
Stichting Miesbehoel Islam Zwolle heeft in overleg met buren, de wijkmanager en de wijkagent besloten om de gebedsomroep minder ver te laten reiken. ‘We willen elkaar niet het leven zuur maken’, zegt de imam tegen de Stentor.
Vorige maand kreeg de Masdjied-E-Awliya-moskee (foto) in Zwolle een geluidsinstallatie. Vanaf dat moment klonk vier keer per dag luid de gebedsoproep, tot ongenoegen van veel buurtbewoners in de Zwolse wijk De Aa-landen.
Vorige maand zei de imam nog dat de buurt maar rekening met de moskee moest houden, want Nederland is een multicultureel land. Hij zei toen gewoon gebruik te maken van de wettelijke mogelijkheden. Wel gaf hij toe dat hij de buurt misschien wat beter had kunnen informeren hierover.
Na overleg met buurtbewoners, de wijkmanager en de wijkagent is besloten om de speakers naar het dak te draaien, zodat ze minder ver reiken. De imam: ‘We geven de azan (de oproep tot gebed, red.), dat is voor mij het belangrijkste. Ik ben blij dat we voor deze middenweg hebben gekozen.’
Geboren op een babyfarm, weggestolen bij je moeder of verhandeld door criminelen. Dat is het verleden van veel adoptiekinderen uit het buitenland. De Nederlandse overheid wist ervan, maar een vergoeding om de waarheid te achterhalen blijft uit. Sommige geadopteerden zijn het zat en trekken alles uit de kast om antwoorden te vinden.
Een groep geadopteerden heeft een statement opgestuurd, waarin zij het Ministerie van Justitie en Veiligheid aansprakelijk stelt voor schade door onrechtmatige adoptieprocedures van kinderen uit het buitenland. De adoptiekinderen hopen op een financiële tegemoetkoming. Daarmee willen zij onder meer de zoektochten naar hun biologische families betalen.
De commissie-Joustra publiceerde in februari een rapport waaruit bleek dat de Nederlandse overheid wist dat er misstanden plaatsvonden bij adopties uit het buitenland tussen 1967 en 1998. De overheid bood toen – tot verbazing van veel adoptiekinderen – haar excuses aan. Juriste Dewi Deijle, zelf geadopteerd uit Indonesië, maakt zich al jarenlang hard voor de rechten van geadopteerden in Nederland. ‘Ik heb wel een traantje gelaten die dag’, zegt Deijle.
Maar toen kwam de volgende stap. ‘Als je je excuses aanbiedt, moet je ook verantwoordelijkheid nemen.’ En dat moet volgens Deijle in de vorm van een vergoeding voor alle geadopteerden. Minister Sander Dekker (Rechtsbescherming) wil een kenniscentrum opzetten en kwam met een subsidieregeling voor organisaties die adoptiekinderen steunt, maar financiële ondersteuning voor alle individuele geadopteerden blijft vooralsnog uit.
Deijle ging in gesprek met Dekker: ‘Hij vindt dat de Nederlandse belastingbetaler hier niet voor op hoeft te draaien. Terwijl ik juist denk dat Nederland draait om solidariteit. Ik weet niet wie mijn biologische moeder is, maar ik ben hoogstwaarschijnlijk verhandeld door criminelen. We zijn misdaden aan het oplossen, waarom moeten we dat zelf betalen?’
Namens de stichting Mijn Roots, een organisatie die zich inzet voor geadopteerden uit Indonesië, stelde Deijle in 2017 de Nederlandse staat al aansprakelijk. Het ministerie van Justitie en Veiligheid wees de aanklacht toen echter van de hand. Daarom besloot de juriste nu de verhalen van Nederlandse geadopteerden uit verschillende landen te verzamelen en op te sturen naar het ministerie, in de hoop zo toch de overheid te bewegen tot een vergoeding. Deijle verwacht binnen vier weken iets te horen.
Mirjam (rechts) en Doriet (links) (Beeld: Bsharp Media)
‘Niets was waar’
Een van de verhalen die is meegestuurd met de claim van Deijle is het verhaal van Doriet Begemann (41). Doriet begon ruim twintig jaar geleden met haar zoektocht. Ze werd in 1979 geadopteerd als baby uit Indonesië, samen met haar anderhalf jaar oude zus Mirjam. Het Nederlandse echtpaar dat hen in huis nam geloofde dat de twee biologische zusjes waren. Maar Doriet heeft dat nooit geloofd.
‘Als ik naar Mirjam keek, dan had ik het gevoel dat ze mijn zus niet was. Het gekke is dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe een biologische zus dan wel voelt, maar ik wist gewoon dat zij niet mijn echte zus was.’
‘Als ik naar Mirjam keek, dan had ik het gevoel dat ze mijn zus niet was’
In 2004 schakelde Doriet het programma Spoorloos in. Met de adoptiedocumenten ging het team op zoek naar haar biologische familie, maar vond niets. ‘Toen werd duidelijk: er klopt niets van mijn adoptiedossier. De handtekeningen op de geboorteakte en de overdrachtsakte kwamen niet overeen, de adressen klopten niet, mijn geboortemelding was gedaan door een vroedvrouw in plaats van mijn biologische moeder. Niets was waar.’
‘Ik was bang voor wat ik zou vinden’
Doriet wilde na het onderzoek van Spoorloos een DNA-test doen om te kijken of Mirjam haar echte zus was, maar Mirjam weigerde. ‘Ik ben zelf op zoek gegaan naar antwoorden en overwoog naar Indonesië te gaan, maar uiteindelijk besloot ik van dat geld te gaan studeren’, zegt Doriet. ‘Wat ook meespeelde is dat mensen zeiden: ‘Je bent met een reden afgestaan, wie weet willen jouw ouders je helemaal niet zien. Ga je dan duizenden euro’s uitgeven om erachter te komen dat je helemaal niet gewenst bent?’ Ik was ook bang voor wat ik zou vinden.’
Doriet en haar adoptievader (Beeld: Bsharp Media)
Hulp vanuit de Nederlandse overheid of instanties kon Doriet tijdens haar zoektocht wel vergeten. Een Nederlandse rechter heeft de adoptie goedgekeurd, maar vervolgens weigerde de burgerlijke stand in Den Haag haar geboorteakte om te zetten naar een Nederlands certificaat. De reden voor de weigering was dat de vroedvrouw melding had gedaan van haar geboorte, terwijl dit door de biologische moeder had moeten worden gedaan.
Waarom de rechter hier niet opnieuw naar heeft gekeken weet Doriet nog steeds niet. ‘Ik geloof niet dat de rechter kwade bedoelingen heeft gehad. Het idee was toen echt: ‘Die kinderen zijn zielig en die moeten we helpen.’
‘Ik heb geprobeerd de Nederlandse rechtbank te bellen, maar je wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Er is waarschijnlijk gekeken naar de handtekening van de rechter in Indonesië en de notaris in Indonesië, maar niet naar de handtekeningen van mijn biologische ouders. Iedereen kan zien dat op het geboortecertificaat een heel andere handtekening staat dan op de overdrachtsakte, terwijl ze beide van mijn biologische ouders zouden moeten zijn’, zegt Doriet.
De DNA-test
Zestien jaar na het onderzoek van Spoorloos stemde Doriets zus Mirjam wel in met een DNA-test. In januari van dit jaar kwam de uitslag binnen: Doriet en Mirjam zijn inderdaad geen biologische zussen. ‘We hadden helemaal geen match. Ik ging er al vanuit dat we geen echte zussen waren, maar ik hoopte nog dat we misschien halfzussen of nichtjes waren. Het is alsof toen pas echt het kwartje viel. Alles is gelogen.’
De klap was vooral hard voor de moeder van Doriet en Mirjam. ‘Zij dacht echt dat wij biologische zussen waren’, vertelt Doriet. ‘Nu moest ook zij concluderen dat de adoptie waarschijnlijk illegaal is geweest. Dat wil je natuurlijk niet. Mijn moeder was huisvrouw en wist niet beter. Mijn vader heeft de hele adoptie geregeld.’ De vader van Doriet stierf toen zij veertien was. ‘Ik heb hem hier nooit iets over kunnen vragen.’
Kinderen
Doriet twijfelde door haar adoptieverleden of ze zelf wel kinderen wilde. ‘Ik was bang dat ik ze dan misschien zou willen afstaan’, legt ze uit. ‘Maar als je dat kindje eenmaal in je armen hebt dan denk je: wat een stomme gedachte.’
Wel gaf het moederschap Doriet een nieuw inzicht, waarmee ze op een andere manier naar haar eigen adoptie kon kijken. ‘Ik besefte ineens hoe wanhopig een moeder moet zijn geweest om vrijwillig haar kind weg te geven. Ik weet natuurlijk niet of ik ben meegenomen of dat mijn biologische moeder mij niet wilde, maar als ze mij heeft weggeven, moet dat heel moeilijk voor haar zijn geweest.’
‘Ik besefte ineens hoe wanhopig een moeder moet zijn geweest om vrijwillig haar kind weg te geven’
Ook een bijzondere ervaring was dat Doriet voor het eerst iemand zag die op haar leek. ‘Dat was best bizar, mijn oudste zoon leek zo erg op mij. Zoiets had ik nog nooit gezien. En niet alleen qua uiterlijk maar ook qua karakter, zelfs mijn slechte eigenschappen!’
Laatste poging
Als laatste poging om haar biologische familie te vinden, maakte Doriet een documentaire. Het eerste deel van de documentaire verscheen onlangs online.
‘Ik hoop dat de film de grens overgaat en dat iemand in Indonesië mij herkent. Ik ga ervanuit dat er niets te vinden valt, maar mocht ik op een nieuw spoor komen, dan volgen er misschien nog wel delen 4 en 5.’
In de eerste aflevering interviewt Doriet haar moeder en zus Mirjam, ze bladert door het adoptiedossier, wijst de fouten aan en belt met Nederlandse instanties. Ook laat ze regelmatig babyfoto’s zien, in de hoop dat iemand in Indonesië haar zal herkennen.
‘Als mijn kleinkinderen later vragen of ik heb geprobeerd mijn familie te vinden, dan wil ik kunnen zeggen dat ik alles heb gedaan. Ik wil geen burn-out of depressie en ik weet dat ik ergens een grens moet trekken, maar ik moet dit nog proberen. Ik wil niet later denken: wat als ik nou dit had gedaan of daar had gezocht? Ik wil weten: ik heb alles gedaan wat ik kon.’
De Turkse oppositiepoliticus Ömer Faruk Gergerlioglu moest eergisteren worden opgenomen in het ziekenhuis, nadat hij vrijdag hardhandig werd gearresteerd door de Turkse politie.
Zijn soon Salih meldt op Twitter dat zijn vader zaterdag op de intensive care is geplaatst wegens een veel te hoge bloeddruk. Later die dag werd hij naar de gevangenis gebracht.
Mensenrechtenactivisten en politici hebben de arrestatie van Gergerioglu scherp veroordeeld. Zo noemt Amnesty International het oppakken van de HDP-politicus ‘volkomen schandalig’, ook omdat op beelden te zien is dat Gergerioglu niet eens de kans kreeg om zijn schoenen aan te trekken toen hij werd meegenomen.
Ook voormalig Europarlementariër Kati Piri, die nu in de Tweede Kamer zit voor de PvdA, is kritisch: ‘EU-regeringsleiders pushen ‘positieve agenda’ met Erdogan: meer handel en nieuwe migratieovereenkomsten’, zegt ze refererend naar de ontmoeting tussen EU-leiders en de Turkse president deze week. ‘Als de mensenrechtensituatie onbesproken blijft is er niets positiefs aan die agenda’.
De 55-jarige Gergerioglu werd onlangs veroordeeld na een verdenking van het maken van propaganda voor de PKK, officieel vanwege berichten die hij vijf jaar geleden op social media had geplaatst. Twee maanden geleden werd hij om diezelfde reden geroyeerd als lid van het Turkse parlement.
Gergerioglu is lid van de pro-Koerdische HDP, de op één na grootste oppositiepartij van Turkije, die nu een verbod boven het hoofd hangt. De HDP wordt door de regering beschuldigd van banden met de PKK, een gewapende Koerdische groepering die door Turkije, de VS en de EU op de lijst van terroristische organisaties is geplaatst.
Voormalige HDP-leiders Selahattin Demirtas en Figen Yüksekdag werden in 2016 gearresteerd op beschuldiging van terrorisme en zitten nog steeds achter de tralies.
Onze site gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren.
Deze website gebruikt cookies om uw gebruikservaring op deze website te verbeteren. Van deze cookies worden cookies aangemerkt als "Noodzakelijk" in uw browser bewaard, deze cookies zijn essentieel voor het functioneren van de website. Bijvoorbeeld het opslaan van uw keuze of u wel of geen cookies wilt hebben. Wij maken ook gebruik van cookies van derde partijen die ons helpen met het analyseren en begrijpen van de gebruik van deze website door u. Deze cookies worden alleen gebruikt als u daar toestemming toe geeft. U heeft ook de mogelijkheid om uzelf uit te sluiten voor deze cookies. Dit zal echter effect hebben op uw gebruikerservaring.
Noodzakelijke cookies zijn absoluut nodig voor het functioneren van de website. De cookies in deze categorie zorgen alleen voor de veiligheid en het functioneren van deze website . Deze cookies bewaren geen persoonlijke gegevens
Deze cookies zijn niet strict noodzakelijk, maar ze helpen de Kanttekening een beter beeld te krijgen van de gebruikers die langskomen en ons aan te passen aan de behoeftes van onze lezers. Hiervoor gebruiken wij tracking cookies. Bij het embedden van elementen vanuit andere websites zullen er door deze sites ook cookies worden gebruikt.